Spor muhabiri Batuhan Karabacak

Kadın Voleybol takımıyla uzun bir sezon geçirdiniz. Bu yoğun ve beklentinin yüksek olduğu süreçte sporcuların mental ve fiziksel durumları hakkında ne gibi gözlemleriniz oldu? 

Filenin Sultanları’nın bu yaz gösterdikleri fedakarlık inanılmazdı. 4 aydan fazla antrenman, neredeyse sıfır izin. Bir de Giovanni Guidetti var başınızda. Günde çift idman yapıyorsunuz ve hepsi çok tempolu, bir an bile durmak yok. Guidetti voleybol için dünyada en sıkı antrenman yapan koç. Kendimizi bir voleybolcu yerine koyalım, masa başı bir işte bile 4 ay izinsiz çalışmak ne kadar zor olur. Bu takım 4 ay boyunca her sabah uyandı, koştu, çabaladı, smaç vurdu, zemine zıpladı ve bir amaç uğruna mücadele etti. Haliyle herkes çok yoruldu. Bir de sonuçta performansa dayalı bir şey yapıyorsunuz. Yani, bir maçın ardından kendinizi sorguluyorsunuz. “Acaba iyi mi oynadım, kötü mü oynadım, takıma katkı verebildim mi?” diye. Veya insanlar sizi olumlu veya olumsuz eleştirebiliyor. Bence mental olarak en zor aşama bu. 4 ay boyunca fiziksel olarak sürekli koşturmak ve göz önünde olup iyi-kötü eleştiri kabul etmek hiç kolay değil. Milletler Ligi ve Avrupa Şampiyonası’nda bronz madalya kazandık, Tokyo Olimpiyat Oyunları’nda tarihimizde ilk kez gruptan çıkıp 5. olduk. Ama bunlardan daha öte, bence bu yaz takımın gösterdiği fedakarlık ile tarihe geçti. Bunu hiçbir maddi kaygı içinde yapmadılar. Bu ülkeyi ve bu oyunu çok seviyorlar sadece.

Kadın Voleybol takımı geniş bir kitleyi başarı hikâyesine dahil etmeyi başardı. Bunun temel nedenleri nedir sizce? Bu etkinin önümüzdeki dönemde artması mümkün mü?

Voleybol artık çok popüler. Her oyuncumuz fenomen oldu diyebilirim :) Bunun temel nedeni Türk kadınına başarının çok yakışması. Takımımız sahaya çıktığında süper kahramana dönüşüyor. Kaptan Eda’nın bir sözü var. “Her izleyenin kendisinden bir şeyler bulabileceği, yakın hissedebileceği kadar çeşitliliği olan ama tek bir amaç altında biz olabilen, bir olabilen ve birbirini sevebilmeyi başarmış bir takımız biz.” harika bir söz. Takımı çok iyi özetliyor. Sahada kime baksanız hepsinin ayrı bir karakteri, temsil ettiği farklı değerler var. Kenarda takımı izlediğim zaman hep bunu hissediyorum. Onlarca şehir meydanında dev ekranlar kuruldu. TRT SPOR Dijital olarak elimizden geleni yaptık. Takımla birlikte 70 gün boyunca yurt dışındaydım. Her sabah aklımda "acaba bugün nasıl bir içerik üretebilirim?" sorusu vardı ve sosyal medyada paylaştığımız her gönderi çok ilgi çekti. TRT SPOR Yıldız gibi futbol içeriği paylaşmayan bir kanal 2021 yazının en çok sosyal medya etkileşimi alan spor mecrası oldu. Bu tabii ki, Olimpiyat yayınları ve takımımızın başarısı sayesinde. Bence artık Türk voleybolu kendi devrimini yaptı, insanlar ilgilendikçe bu sporu ve sporcularımızı daha çok seviyor. Gitgide daha da derinleşecek bu sevgi.

Görsel: Batuhan Karabacak

Kısa paslar platformunun kurucularındansınız, spor medyasında nasıl bir alan gördünüz de böyle bir platform kurmak istediniz, motivasyonunuz neydi?

Kısa Paslar aslında bizim Bilkent Üniversitesi Radyosu’ndaki spor programımızdı. Spor medyası o günlerde sadece TV üzerinden aktifti. Bizim de üniversite öğrencisiyken TV’de çalışma şansımız yoktu ve daha fazla ne yapabiliriz derken 2018’de Youtube’da içerik üretmeye başladık. 5-6 ay boyunca kimse bizi fark etmemişti. Sevdiğimiz işi yapmaya devam ederken yavaş yavaş kendi kitlemizde peşimizden geldi. Kısa Paslar’ın şu an sosyal medya üzerinde 400.000’den fazla takipçisi var. Geldiğimiz nokta beni çok gururlandırıyor. İlk videolarımızı çekerken kameramız bile yoktu, Iphone 6’yla çekiyorduk. Şimdi 10’dan fazla kişiden oluşan kocaman bir aileyiz. Türkiye’de farklı olan şeyleri deniyoruz. Türkiye’de spor dijitali çok büyüyor. Bu dijital serüvenin Türkiye’deki ilklerinden olmak beni çok mutlu ediyor. 

Spora tutkunuz yaptığınız işlerden fazlasıyla anlaşılıyor spor yapıyor musunuz yoksa sporun kültürüyle oluşan bir tutku mu bu?

Çocukken lisanslı olarak hem futbol hem de basketbol oynadım. Bence spor sevgisi çok küçük yaştan insana verilmesi gereken bir şey. Sporu dünyanın en önemli kitlesel araçlarından biri olarak görüyorum. Siyaset, spor, sanat, teknoloji... Spor dünyasında var olmak, takımlarımızın ve sporcularımızın başarılı olması, bu ülkenin tanıtımı ve dış dünyayla kurduğumuz pozitif iletişim çok önemli. Atıyorum Belgrad’da bir taksiye biniyorsunuz ve taksici size Filenin Sultanları’nı, kaptan Eda’yı, Ebrar’ı veya Mete Gazoz’u övüyor. Heyecanlı heyecanlı anlatıyor. Bu çok değerli bir şey. Sporu ve yarattığı bu kültürel etkiyi gerçekten çok seviyor, önemsiyorum.

Kısa Paslar yakın zamanda EA Sports FIFA'nın resmi içerik üreticisi oldu, bu süreçte planlarınızla ilgili biraz spoiler verir misiniz?

Tabii ki. Her çocuk konsol oyunlarına düşkün günler yaşamıştır. Ben EA Sports FIFA serisini oynayarak büyüdüm. Şu an bu oyunun bir partneri olmak harika bir his. FIFA’yla amacımız Türkiye’de oyunu kaliteli içeriklerle daha da görünür kılmak. Biz de özellikle Kısa Paslar Instagram’da bunu deneyeceğiz. 

Son olarak, voleybol ülkesi miyiz?

İzlemesi zor bir spor. Futbol veya basketbol gibi kolay kurallara sahip değil. Pozisyonlar ve oyuncuların görevleri çok detaylı. Tam top yere düşünce sayı oluyor ama top yere düşene kadar servis atılıyor, karşılanıyor, pasör devreye giriyor, hangi pozisyona atsam diyor, o sırada aslında oyuncular için farklı senaryo gerçekleşiyor. Tüm ülke bu detayları kolayca kavradı ve takımın peşine düştü. Bir de, biz kadın voleybolunda 2003’ten beri başarılıyız aslında. Bu seviyeye bir günde gelmedik. Ardından 2012 Londra Olimpiyatları’na katıldık. Ve özellikle kulüplerimiz hep çok başarılıydı. Fenerbahçe, VakıfBank ve Eczacıbaşı defalarca Avrupa ve Dünya şampiyonlukları yaşattı. Şu an neredeyse 1 milyona yakın genç lisanslı veya amatör olarak voleybol oynuyor. Tüm bu etkenlerle düşününce, voleybol ülkesi değiliz demek, büyük bir yanılgı olur. Baya baya voleybol ülkesiyiz.