Bir Belhanda geçti

2017’de Türkiye’ye ayak bastığı günden bu yana sıkça ve çeşitli biçimlerde kamuoyunun gündemine gelen Younès Belhanda, geçtiğimiz hafta açıklanan tek taraflı sözleşme feshiyle Galatasaray kariyerini noktalamış oldu. Konu Belhanda olduğunda eleştirilerin genellikle son derece keskin seyretmesi ve bu eleştirileri haksız bulanların da bir o kadar sert bir konum alması neticesinde oyuncuya dair tartışmalar dört sezon boyunca nadiren ağız dalaşından öteye geçebildi. Bu beklenmedik veda iki tarafın argümanlarını bir araya getirip ortak bir hikâye yazabilmek için uygun fırsatı yaratmış olabilir mi?

• Günah keçisi: Bir takım sporu olmasına karşın futbola dair tartışmalar genellikle tek tek kişiler üzerinden yürütülür. Bir başarısızlık ya da takıma yönelik hoşnutsuzluk söz konusu olduğunda haklı olarak bir sorumlunun bulunması, bu kötü tablonun bir biçimde açıklanabilir hâle gelmesi gerekmektedir. Belhanda gibi sivrilikleri göz önünde olan ve kamuoyunun ağına bir kez takılan oyuncular için sorun da burada başlar. Bu oyuncuların takım için sahiden problem yaratan bazı özellikleri, takımın kötü gidişatının esas sorumlusu gibi anlaşılmaya başlanır. Zamanla bu anlatı kuvvetlenir, oyuncu bahsi geçen talihsiz özelliğini her sergilediğinde tahammülsüzlük daha da şiddetlenir. Böylece takıma dair esas sorunun bir tanımı dahi yapılamadan, oyuncunun salt varlığı tanımı yapılamamış bu sorunun yerine geçmiştir. Belhanda’nın düşük şiddetli tembel pasları veya Granit Xhaka’nın savunmadan çıkarken yaptığı top kayıpları, izleyici için bu şekilde birer öfke objesi hâline gelir. Bu aşamada olumsuz etiket oyuncunun takıma katkısını artık görünmez kılmış gibidir.
  
  
• Rol: Belhanda’nın Türkiye’deki ilk talihsizliği 10 numaralı formayı Sneijder gibi ikonik bir ismin ardından giymesi olmuştu. Fizik kalitesi yüksek yeni bir takım oluşturma arayışındaki Igor Tudor için esasında çok daha uygun bir oyuncu profili gibi görünüyordu. İlk sezonunda büyük oranda iki tutucu orta sahanın önünde, 4-2-3-1’in ofansif orta sahası olarak rol aldı. İlk tam sezonuna başlarken takımın kurgusunda küçük bir değişiklik öngören Fatih Terim, kanat oyuncularının merkeze yaklaşan forvet nitelikli oyuncular olmasını ve orta sahanın tek bir tutucunun önünde iki koşucudan oluşmasını istiyor gibiydi. Böylece Belhanda’nın "sekiz numara" günleri başladı. İlk yarısı türlü karışıklıklarla geçen bu sezonun ikinci yarısında özellikle sağ kenarda Feghouli ve Mariano ile kurduğu uyum, şampiyonluğun mimarlarındandı. Sezonlar geçtikçe ve Galatasaray’ın pas oyunu kuvvetlendikçe Belhanda’nın rolü oyun kurmayla daha fazla ilişkili oldu. Nihayetinde üçüncü sezonunda ön tarafa koşular gerçekleştiren esas ofansif orta saha elemanı Ömer Bayram gibi görünüyordu.

• Pas haritalarıyla Belhanda'nın dört sezon boyunca girdiği farklı rolleri açıklamak üzere her sezondan örnek birer maç seçtik. Kaynak: 11tegen11
  
  
• Miras: Skorer bir oyun karakterine sahip olmaması, zaman zaman yaptığı pas hataları ve sonunu getiren sözünü esirgemez tavrı Belhanda’nın Galatasaray 10 numarası olarak sıkça eleştirilmesindeki ana sebeplerdi. Hatırlamak gerekir ki Belhanda kariyerine bir "altı numara" olarak başlamıştı. Montpellier’deki ilk antrenörü René Girard, mükemmel tekniğine ve topu her an ayağına istemekten çekinmeyen karakterine vurgu yaparak onun Robert Pires tarzında bir oyuncu olduğunu söylemiş ve daha önde, hatta gerekirse kanatlarda oynayabileceğini belirtmişti. Belhanda kariyeri boyunca tanımlanması zor, bazı aşırılıklar barındıran ama tam da bu aşırılıkları ve öz güveni sebebiyle özel bir oyuncu oldu. En iyisi değildi ama daha iyisi olmadığı için dördüncü sezonunda hâlâ Galatasaray’ın pas oyununa anlam katan en kilit oyuncuydu. Bir önceki sezon Jean Michaël Seri’nin, bu sezonsa Sofiane Feghouli’nin benzer rolleri üstlenebilmesi Galatasaray’ın Belhanda bağımlılığını bir nebze azaltmış göründü. Takım, son dönemdeki diğer vedalarda olduğu gibi Belhanda’yla da "iyi bir şekilde" ayrıldı ama bu seferki biraz daha buruk oldu.