Bir değişimden fazlası

Basketbolda değişim, bilimin göreliliğine ve göreceliliğine benzer. Bir basketbol takımı baştan aşağı yenilenirken izleyenlenler, olumlu veya olumsuz anlamda trajik bir değişimin olacağını bekler ama oyunun aynı kalacağını düşünür. Bu, Albert Einstein’ın özel göreliliğini andırır. Fakat gelin görün ki değişim, kişiden kişiye farkı algılanır, görecedir. Antrenörler değişimin uzun vadede etki edeceğini bilirken izleyenler, yalnızca sonuçlar üzerinden hareket ederek olumlu veya olumsuz çıkarımlarda bulunabilir; tıpkı bilim insanları ve toplum arasındaki ilişki gibi. Basketbol her ne kadar bir roket bilimi olmasa da sahip olduğu birçok bileşenle kendisine bu apoleti alıyor. Öyle ki Fenerbahçe Beko’nun değişimi, kesinlikle bir değişimden fazlası.

• Neydi? Fenerbahçe’nin sezona nasıl başladığı malum. Efsane Željko Obradović yazın ayrılır, yerine 21 yıldır ABD’de bulunan tecrübeli antrenör Igor Kokoškov getirilir. Kostas Sloukas, Gigi Datome gibi takımın temellerinden bazıları gönderilir, yerlerine Lorenzo Brown ve Dyshawn Pierre gibi isimler alınır. Sezon başlar. Takım ümit verir ama sonrasında öyle bir tökezleme serisi başlar ki Sarı-Lacivertliler Euroleague’de ilk 10 dışında kalır. Kokoškov tepkiler alır. Genel menajer Maurizio Gherardini eleştiri topuna tutulur. Takviyeler başlar. Eski nefer Marko Gudurić, NBA’den getirilir. Genç yıldız Alperen Şengün’le uzun bir flörte girilir ama günün sonunda ikili ayrılır. NBA’in modern çağının kılıfına uymayan Kyle O’Quinn, takımın uzun rotasyonundaki yarayı kapatır. Takım Euroleague’de dokuzda dokuzluk seri yakalar. 
   
• Nasıl oldu? Sarı-Lacivertli ekibin yükselen ivmesini üç isim üzerinden şekillendirmek pek de yanlış olmayacaktır: Gudurić, Jan Veselý ve Dyshawn Pierre. Marko Gudurić, buruk geçen NBA macerasında aslında cephaneliğine çok önemli şeyler katmış. Zira Sırbistan doğumlu şutör, topu yere vurabilmesi ve oyun kurabilmesiyle sezon başından bu yana adeta tıkanıklık yaşayan Nando De Colo’nun elini çok rahatlatıyor, ki bu ikili sahadayken Fenerbahçe’nin hücum reytingi neredeyse %60 artıyor. 
   
• Şu anda takımın sakatlanmaması için pamuklara sarıp sarmaladığı Veselý, savunmada o kadar büyük bir enerji deposu oluyor ki takımının hücum ritmini savunmadan başlatıyor. Ayrıca pick&roll oyunlarında yakaladığı %70’lik skor oranıyla direkt skor üretim görevini de yerine getiriyor Jan Veselý.
   

• Dyshawn Pierre ise tam anlamıyla bir cevher. Zira kariyerinde ilk kez Euroleague tecrübesi yaşayan Kanada doğumlu forvet, savunmada adeta bir Dennis Rodman görünümüne bürünüyor ve hücumda köşelerden ceza şutlarını %37’yle keserek takımına ek hücum gücü sağlıyor. Bu üçlünün getirdiği rahatlıkla De Colo, Brown, Ahmet, Eddie, Barthel ve Ulanovas rotasyonu, kendi görevlerini daha yüksek verimle yapabiliyor.
   
• Ne olabilir? Fenerbahçe şu anda “oyun planının kendilerine göre belirlendiği takım” pozisyonunda. Yani onlar rakiplerine göre değil; rakipleri onlara göre oynuyor. Takımın tüm parçaları bir harmoni içinde görünüyor. Motivasyon ve atmosfer de öyle. Bu yolun sonu Final Four olur mu, bilinmez ama bir ay öncesine kıyasla “neden olmasın?” yanıtını vermek artık pek de hayalci değil…