Bir tutam hayal kırıklığı

NBA’de normal sezonu iyi veya kötü tamamlayan bir takımı göklere çıkarmak veya yerin dibine sokmak bir nebze utandıracak geri dönüşlerin alınmasına neden olabilir. Misal, normal sezonları muazzam tamamlayan ama Konferans Finalleri'ne doğru ivmeyi kaybeden Milwaukee Bucks gibi. 2020-2021 sezonunda ise bu örneklerin sayısı birden, hatta ikiden fazla olacak gibi. Ve kuşkusuz ki Denver Nuggets, normal sezonun muazzam olumsuzluğunu play-off’ta artıya çevirebilir. Peki takım neden şu anda kötü durumda?

• Sıfır kanat savunması: Denver Nuggets’ı geçtiğimiz yıl ve ondan önceki yıl en iyi yapan şey, kuşkusuz ki Nikola Jokić odaklı hücum sistemiydi. Bu sistemde Jokić topu yarı sahaya getirir veya yarı sahada sırtı dönükken topu alır. Jamal Murray, Gary Harris, Monte Morris, Will Barton gibi kısalar ve forvetler katlarıyla, topsuz alan perdelemeleriyle alan açar ve Jokić’in tünel görüşü sayesinde ortaya çıkan açıklanması zor paslarla Nuggets, bir şekilde sayıyı bulur. Ancak her takımda olduğu gibi Nuggets’ta da harika hücum sistemini savunmadaki ustalığı ve hücumdaki cömertliğiyle destekleyen; maskesiz olmasına karşın maskeli kahramanlar gibi muazzam işler yapan ama günün sonunda adı bir türlü akılda kalmayan bir oyuncu vardı: Jerami Grant.
   
• Grant, geçtiğimiz sezon oynadığı maçlarda kendisine atak eden hücum oyuncularına pozisyon başına yalnızca 0,87 sayı veriyordu. Pick-and-roll oyunlarında rakiplerinin verimini %38,5’e kadar düşürmüştü. Kanatlardan gelen her üç hücumun en az birini başarıyla savunuyordu. Şutörler üzerinde inanılmaz bir baskı kuruyordu. İşin hücum kısmında ise 26,6 dakika ortalamada 12 sayı, 3,5 ribaund ve 1,2 asist ortalamalarını %38,9 üç sayı isabet yüzdesiyle yakalarken Nikola Jokić için yaratılması gereken alanı harikulade bir şekilde yaratabiliyordu. Ancak bu sezon öncesinde Grant, bir miktar para ve takas hakkı karşılığında Detroit Pistons’a takaslandı. 
   
• Grant’in gidişi sonrasında Nuggets’ın savunmasında Jokić’in zaafları daha fazla belli olmaya başladı. Morris ve Harris ellerinden gelen her şeyi yapsalar da bu yeterli olmadı. Ve Nuggets, 25 maçın sonunda pozisyon başına en fazla sayı yiyen 10 takımdan biri olarak ligdeki yerini aldı, ki kanatlardan gelen hücumlarda potalarında gördükleri sayı maç başına 1,5 olarak dikkatleri çekti.
   
• Biraz karmaşık bir hücum: Batı Konferansı ekibinin hücumunda değişen bir şey yok ancak verim anlamında işlerin bir hayli düştüğünü söylemek gerekiyor. Nuggets, NBA’in temeli olan geçiş hücumlarında ligin en kötü dört takımından biri. Geçtiğimiz yıl harikalar yarattıkları pick-and-roll oyunlarında bu sezon, pozisyon başına 1,07 sayı üreterek en verimli 10 takım dışında kalmış durumdalar. Ayrıca Michael Porter Jr., Will Barton ve Monte Morris her ne kadar çift haneli skorlar üretseler de Millsap, Harris gibi isimler beklentileri hiçbir şekilde karşılayamamış durumdalar. Yani Nuggets, Jokić temelli hücumunu muazzam şekilde kullanıyor olsa da yedek silahlarını aktifleştirme durumunda bir karmaşaya girmiş durumda. 
   
• Peki bu karmaşa nasıl düzene dönebilir? Michael Malone’un öğrencileri, 20-15’lik tabloyu tamamıyla olumlu bir görünüme çevirecekse ve play-off’ta başarılı olacaksa bu, kuşkusuz ki savunmayla başlayacak. Barton, Harris, Murray ve Millsap’in bu bağlamda ne kadar devreye girebilecekleri önemli olacak. Ayrıca işin hücum kısmında da Murray dışında geri kalan üçlünün ne kadar verimli geceler geçirebileceği Nuggets’ın kaderini belirleyecek. Ancak bu, bir gecede veya haftada yaşanacak gibi durmuyor. Zaman, basketbola dair her süreçte olduğu gibi burada da önemli bir rol üstlenecek…
   

Kapak Görseli: Batuhan Çetin