"Burası Yalıkavak, relax, relax!"

Debora ve Cenk, Yalıkavak'ın yaz sakinleri. Yazın gelip buranın havasından suyundan beslenen ve üretenlerden. İstanbul, Yalıkavak arasında bir yaşam. Kendilerinin yanında getirip götürdükleri bir köpekleri Godot, bir de tutkuları. Yüksek sezon müdavimlerinden ya da marinaya demirleyenlerden değiller. Yalıkavak'ı ıssız koca bir koyken ve köyken bulanlardanlar. Ondadır biraz geçmişine hasretler ama öyle eskiyi romantize edenlerden de değiller. "Ah!"ları, "Vah!"ları yok. "Burada, bugün şimdi ne üretebiliriz? İyi müzik ve iyi yemeği nasıl yan yana getiririz? Hem kendi hayalimizi ve bizi yansıtacak hem de buradan beslenecek, beslerken besleyecek ne yaratabiliriz?" gibi soruları var. "Şimdi burada oturmamıza sebep ne?" diyorum, önce Godot, dikkati üzerine çekiyor sonra Debora söze giriyor: "Ailemle yaz tatillerine geldiğimiz bir yerdi burası. 10 yıl kadar önce Yalıkavak'ın Küdür Mevkii'ne taşındık. Kışın ıssızdı, yazın şimdiki gibi seçenekler yoktu. Yalıkavak'a dair ilk anım Kavaklı Köftecisi'nin köfteleri sanırım." Marinayı şık restoranlar, büyük şehirlerdeki alışveriş merkezlerini aratmayan dükkânlar, İstanbul'da bile olmayan kopyala-yapıştır, alla-pullalar kaplamamış. "Soylulaştırma" ve "dönüşüm"ün en sert şekilde hissedildiği Yalıkavak'ta, "yeni"nin kattığı değeri konuşmak üzere buradayız. Çıldıran gayrimenkul fiyatlarını, değişen yapısını, özüne uygun olmayan marinasını, doğanın içine inşa edilen siteler, sonra.

"Yalıkavak'a geldiğimizde Yalıkavak sakin bir yerdi. Marinanın yarattığı agresif dönüşüm de yoktu. O zaman buraya bakir bir kasaba olduğu için gelmiştik; şu anki hâli olsa gelir miydik bilmiyorum. Nedeni 10 yıl önceki mahallenin ve mahallelinin hâlâ burada olması sanırım," diyor Debora, Yalıkavak'ı 10 yıl önce de bugün de "Yalıkavak" yapanın ne olduğunu sorduğumda. Cenk söze giriyor: "Burayı romantize etmiyoruz. Hatta çok daha romantik bulduğumuz kasabalar ve koylar var." Cenk'in "romantize etme" sözleri biraz düşündürüyor beni. Her mahallede her mahallelinin ağzından dökülen ilk kelimeler, o mahallenin ya da ilçenin ne kadar değişip dönüştüğüne dair. Dönüşüm, mutlak ve olağan. Mesele, dönüşümün "yönü" de değil, "nasıl" olduğu. Çoğu zaman eskinin romantizminde kayboluyoruz. O şehirde ya da mahallede yaşayanların ekonomik durumu, sezonluk bir bölgede özellikle de kış aylarında yaşanan ıssızlık, işsizlik ve terk edilmişliği — en çok da bunun etkilerini düşünmüyoruz. Pek tabii Yalıkavak için iş işten geçmiş denebilecek bir dönüşüm, soylulaştırma ve "şehirleşme" söz konusu. Bodrum'un birçok bölgesinde olduğu gibi. Peki ya başka bir dönüşüm nasıl mümkün olabilirdi?