Etken unsur

Her şeyin bir nedeni vardır. Her neden bir değişimi beraberinde getirir. Bazı değişimler hüzün verir. Bazı değişimler endişe yaratır. Günün sonunda iyi-kötü ayırt etmeksizin her değişim, değişime uğrayanı en iyi şekilde etkilemek için yapılmıştır. Tıpkı LaMarcus Aldridge’in aldığı ani karar ve beraberinde getirdiği değişim gibi.

LaMarcus Aldridge, 17 sezonu geride bıraktığı NBA’de 1.029'uncu normal sezon maçına 10 Nisan akşamı çıktı. Portland Trail-Blazers’ı şatafatlı vitrinlere taşıdığı ve San Antonio Spurs’ün geçiş sürecinde yer aldığı dönemlerinden farklı bir yerdi, fiyakanın bugünkü merkezi olan Brooklyn Nets’te beşinci maçını oynuyordu. 

Aldridge, kariyerinde normal sezonlarda ürettiği toplam sayı miktarını 19.949’dan 19.951’e çıkarırken karşısında Los Angeles Lakers vardı. Mücadelenin ikinci yarısının ilk 50 saniyesi geride kalmıştı. Aldridge, topsuz oyunda katı iyi tamamladı. Boyalı alanda topu aldı ve kalça mobilitesi, ayak oyunlarındaki marifeti ve teknik bitiriş dokunuşuyla potaya döndü ve Andre Drummond’ın üzerinden sayıyı buldu. Bu, onun kariyerindeki son sayılardı. Aldridge, maçın üçüncü çeyreğinin bitimine 04:06 dakika kala kenara geldi. Teksas doğumlu veteran yıldız için bu, son anlamına geliyordu.

Ne oldu? “Bugün bu satırları büyük bir üzüntüyle yazıyorum. Oynadığım son maçta kalp ritimsizliği sıkıntısı yaşıyordum. Maçın ardından aynı gece kalbimdeki ritimsizlik sorunu daha da ciddi bir hâle geldi ve büyük bir endişeye sebep oldu. Bir sonraki sabah takıma yaşadığım sorunu anlattım ve beni hastaneye götürerek kontrole soktular. Şu anda kendimi daha iyi hissetsem de o gece hayatımdaki en korkunç tecrübelerden birisini yaşadım. Bu gelişmeler doğrultusunda NBA’den emekli olmak gibi zor bir karar almak zorunda kaldım. 15 yıl boyunca basketbolu diğer her şeyin önüne koydum. Artık sağlığımı ve ailemi öncelik hâline getirmeliyim. Bazı şeylerin ne zaman sona ereceğini asla bilemiyorsunuz. Bu yüzden her günün tadını çıkarmaya bakın. Kariyerim boyunca ben bunu yaptığımı söyleyebilirim.” Aldridge, bu satırları maçtan beş gün sonra Twitter hesabında paylaştı. 2,11’lik 35 yaşındaki pivot, basketboldan emekli olduğunu açıklıyordu.

Kaynak: Brooklyn Nets

Öncü: LaMarcus Aldridge, NBA’in bir kısmına göre nankör bir kısmına göre ise eşsiz bir uzundu. Aldridge bazı kesimlerce nankör olarak görülüyordu. Zira modern bir hâl alan basketbolda eski tarz uzunların kabul görmemesine neden olan “şut, hız, atletizm” özelliklerini 210 santimetreyi geçen ve 110 kilogramı aşan bünyesinde barındırıyordu. Basketbol kortunda sergilediği performansla, uzunlar için bile biçim dışında içeriğin de önemli olduğunu gösteriyordu. Aldridge, eşsiz bir uzundu. Topu elinden çok tutmayı sevmezdi. Orta mesafe şutları Kobe Bryant kadar kullanma meraklısı olmasa da bu şutlara biraz biraz âşıktı. Pick and roll oyunlarından pop (tepeye açılma) yapabilmesi sayesinde rakip savunma geometrilerini bozuyordu. Ama ayrıca potayı geleneksel bir uzun tarzında koruyabiliyordu. Yeri geldiğinde sırtı dönük, temaslı, çekişmeli oyunlardan da sayılar üretebiliyordu. Takım oyununda ne yapması gerekirse onu yapıyordu. Dirk Nowitzki kadar olmasa da fadeaway hareketinde bir imzası vardı.

Karakter: Aldridge, lise yıllarından beri herkesin parmakla gösterdiği bir karakter oldu.  Kolejde yalnızca bir yıl kalıp 2004’te draft’a katılması beklenirken süper yıldız Shaq O’Neal’ın verdiği tavsiye üzerine iki yıl daha beklemeye karar verdi ve 2006 NBA Draftı’nda ikinci sıradan Portland Trail-Blazers tarafından seçildi. 2007 yılında kendisine Wolff-Parkinson-White sendromu teşhisi konulduğunda lider karakterinden vazgeçmedi. İki defa bıçak altına yattı ve iki dönüşünde de performansını kaybetmedi. Kariyerinde yedi kez All-Star ve beş kez All-NBA takımlarına seçilen Aldridge, NBA’in değişimindeki etken unsurlardan biriydi. Ancak tüm sektörlerden birçok ünlü simanın aksine o; insan olduğunu, ailesini düşünmesi gerektiğini biliyordu. Ani gelen değişimde etken unsur olarak hayatını ve ailesini seçti. Tıpkı ondan bekleneceği gibi…

Kaynak: Texas Men's Basketball