Filenin Sultanları madalya yolunda: Arena Paris Sud’den izlenimler

Lüks mağazalardan kapalı yollara, metrolardan otellere her noktaya sinmiş Olimpiyat Oyunları aromasını almanın kaçınılmaz olduğu Paris’te gün doğumunun hemen ardından yola koyuluyoruz. İstikamet, Mavi'nin desteğiyle Türk spor tarihinin en heyecan verici takımlarından Filenin Sultanları’nın C grubundaki 2. maçını izlemek için Arena Paris Sud. Adını berbat kokusuyla meşhur bromun kaşifi kimyager Antoine Jérome Balard’dan alan metro durağından çıkarak sabahın mahmurluğunu üzerimizden atıyoruz. Havada artık sadece voleybol kokusu var.

Rakip Dominik Cumhuriyeti maçlara hızlı girmesiyle tanınan, fizik ve atletizm avantajıyla yüksek oynamayı seven ama teknik açıdan sınırlı bir takım. Hâl böyle olunca akıllara hemen Hollanda maçına yaptığımız kötü başlangıç geliyor. Nitekim ilk set, korkularımızı haklı çıkarıyor. Dominik Cumhuriyeti çok disiplinli ve enerjik. Türkiye ise bir o kadar dağınık ve sakar. “Eyvah” diyoruz, "Ya bir kez daha sıçrayamazsak?"

İlk setler kahve niyetine

Neyse ki 2. setle birlikte atmosfer değişiyor. Belki de Gizem Örge’nin maçtan sonra dediği gibi “İlk setleri uyanmak için kullanıyoruz”dur. Paris’te kahveler gerçekten Olimpiyat köyündeki İtalyanların dalga geçtiği üzere “Seine suyundan yapılıyorsa” haksız sayılmazlar! Tabii sabahın 9’unda üst üste 2 maç oynamak da talihsizlik ve uyarıcıya ihtiyaç duyulabilir!

Kuşkusuz sahadaki teknik değişikliklere de bakmak lazım. İlk sette sadece Melissa Vargas’a kalan hücumlarımız—ki maç başlangıcı bunun aksini sağlamak üzere kurgulanmış gibiydi—ikinci setle birlikte çeşitlilik kazandıkça Vargas da rahatlıyor, Kaptan Eda da, büyük baskı altındaki İlkin Aydın da, 2 ay sonra takıma dönen Zehra Güneş de, sakatlıktan yeni çıkan Hande Baladın da...

En önemlisi: Hücum çeşitliliği

İlk setteki kötü oyunun yarattığı moral bozukluğundan sonra tabloyu bu kadar hızlı şekilde değiştirebilmek takımı gözle görülür biçimde yüreklendiriyor. İlk sette 10 basit hata yapan takım, kalan 3 sette sadece 12 hata yapıyor. Melissa Vargas’ın 31 sayısı (%56 hücum yüzdesi) muazzam elbette ama onun dışında Eda Erdem’in 14, Hande Baladın ve İlkin Aydın’ın 10’ar, Zehra Güneş’in 9 sayılık katkısı, hep önemsediğimiz hücum çeşitliliğinin en açık göstergesi.

^{Kaptan Eda Erdem’in imkansız hamlesi.}

Son set başlarken teknik açıdan Filenin Sultanları’yla baş etmesi mümkün olmayan Dominik Cumhuriyeti’nin yorulduğu ve moral mühimmatını da tükettiği açık. Tribündeki taraftarlarının da artık bu sabah seansından tek beklentisi dans etmek, eğlenmek. Türkiye’nin güzel oyununun, Vargas’ın hem hücum hem savunmadaki muazzam performansının onların da takdirini kazandığını görebiliyoruz.

Formalite değil esas sınav

Akşama doğru İtalya’nın Hollanda’yı yenmesiyle çeyrek finali garantiliyor Türkiye ama grubun liderini belirleyecek İtalya maçının formalite olması beklenemez. Bilakis artık seviye yükseliyor ve çok iyi takımları barındıran Paris 2024’te bizim de oyunumuzu yükseltmemiz şart. Bu anlamda hem kulüpler hem millî takım bazında ciddi bir rekabet içerisinde olduğumuz İtalya maçı kritik bir sınav.

Muazzam 2023 sezonu sonrası 2024, Filenin Sultanları için kolay geçmedi. Sakatlıklar, saha dışı tartışmalar, hazırlık sürecinin aksaması, rakiplerin bilenmesi… Hollanda ve Dominik Cumhuriyeti maçları da kazanılsalar dahi dersler barındırıyor. Nasıl ki Dominik Cumhuriyeti müsabakası, tartışmaların odağındaki İlkin Aydın’dan faydalanılabileceğini gösterdi, İtalya maçı da hücum çeşitliliği ve Vargas’a destek olabilecek bir smaçör olarak Ebrar Karakurt’un önemini yeniden hatırlatma işlevi görebilir. Çünkü tüm favorilerin bu kadar iyi göründüğü bir platformda millîlerin tüm yıldızlarından katkı alması şart. Burada en büyük görevin düştüğü Koç Daniele Santarelli’nin bunun fazlasıyla farkında olduğunu gözlemleyebiliyorum. Hedef voleybol tarihimizdeki ilk Olimpiyat madalyası ve esas serüven Pazar günü İtalya maçıyla başlıyor.