Gorillaz ve snythpop'un jenerik standartları


Depremden etkilenen tüm canlar için: Dört Ayaklı Şehir
6 Şubat’ta gerçekleşen Kahramanmaraş merkezli depremlerden sonra hayvan arama kurtarma için bölgeye ulaşan Dört Ayaklı Şehir , ağır hasarlı ve yıkılmak üzere olan binalardaki hayvanların kurtarılmaları için halen çalışmaya devam ediyor.…
Daha fazlasını öğren →
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Albüm: Gorillaz, Cracker Island
Süre: 37 dakika
Plak şirketi: Parlophone Records
Yayın tarihi: 24 Şubat 2023
Kartonet: Damon Albarn ve çizgi karakterleri Gorillaz, 8 aya yayılan ve toplam 5 teklinin sıkıştığı uzun bir tanıtım periyodun ardından 8. stüdyo albümü Cracker Island’la geri döndü. Kataloğundaki albümler içinde değerlendirildiğinde, yalnızca 10 şarkısı ve 37. dakikada “iğneyi plaktan kaldıran” süresiyle albüm, Gorillaz’ın alışılageldik sesinin “paket” bir sunumu.
2001 çıkışlı Gorillaz albümünden bu yana pop müziğinin sayısız janrlarla kesişim kümelerini oluşturan grup, bunu albümlerinde ağırladığı sayısız konuk müzisyenle gerçekleştirdii. Robert Smith’den Tony Allen’a, Mark E. Smith’den Grace Jones’a kadar birçok isim Gorillaz’ın eşsiz müzikal karışımında yer aldı; grubun pop’a getirdiği eklektik yaklaşımlarda rollerini bölüştü.
Cracker Island, grubun reggaeton’dan hip-hop’a ve ötesine genişleyen janr akışkanlığında yine ve yeni birçok işbirliğinin buluşma noktası. Thundercat, The Pharcyde’dan Bootie Brown, Tame Impala, Bad Bunny, Beck ve diğerleri Gorillaz’ın ortaklıklarla büyüyen ses geleneğini yeni albümde de sürdürmesini sağladı.
Diğer taraftan, Albarn ve ekibinin 20 yıldan daha uzun bir süredir yarattığı alternatif animasyon gerçekliğinin hiper pop ses manzaraları, Cracker Island’ta en jenerik formlarından bazılarına sıkıştı. Neticede ortaya kendisinin heyecansız bir taklidi olan ve Gorillaz’ın en vasat işlerinden biri çıktı.

Gorillaz, Cracker Island
Neden dinleyelim? Gorillaz, diskografisindeki sekiz albüm ve onlarca şarkıyla 21.yüzyılın konvansiyonel pop sesinin dışında konumlanan bir geçmişe sahip. Grubun iki on yılı aşan geçmişi, arkasındaki öncü yaratıcı isim Damon Albarn’ın Batı müziğinin ya da ona dair sıradan olanın ötesini keşfetmeye olan merakının yansımalarıyla dolu.
Albarn’ın Gorillaz dışında geliştirdiği, afro-beat’den geleneksel Kongo müziği ve dark cabaret’ye uzanan yan projeleri, Gorillaz’ın janrları pop ekseninde buluşturan bir çekim merkezi oluşuyla yakın bir ilişkiye sahip. Öyle ki Billie Eilish’e dahi “Gorillaz hayatımı değiştirdi” dedirten; diğer taraftan müzik tarihinin farklı kürsülerinden yükselen ikonlarıyla benzersiz bir müzikal kütüphane olan Gorillaz, esasında revaçta olan ile sanatsal arasında salınan bir Albarn tasarımı. Ve Cracker Island, “bu iki uç arasındalığı” 7 stüdyo albümü ve onlarca şarkıda defaatle onaylayan grubun ses mirasına yeni boyutlar eklemeden devam ettiren güvenli bir Gorillaz limanı yalnızca.
Grubun artık kimlikleşmiş elektro-pop/synthpop sesinin albümün çekirdeğini oluşturması; öte taraftan Damon Albarn’ın farklı janr spektrumlarından seçerek işbirliği yaptığı müzisyenlerin bu çekirdeğin etrafında açtığı müzikal kanallar, Gorillaz’ı revaçta olanın direktliğinden sanatsal olanın girift doğasına kavuşturdu.
Grup, funk’ın bas virtüözü Thundercat’ten hip-hop’un klasik MC’lerinden Bootie Brown’a ve raggeaton’un küresel yıldızı Bad Bunny’e genişleyen işbirlikçi ağından yeni zenginlikler devşirmeye devam etti. Synthpop ve elektronik/alternatif dans müziği altyapıların sacayaklarını oluşturduğu Gorillaz, kendi janr spektrumun ötesine (sık sık da Batılı kulaklar için “egzotik” olana) bakan ve oradan pop müziğinin çağdaş formlarına ulaşmak için esinler çıkaran anlayışını Cracker Island’da da sürdürdü.

Gorillaz | Kaynak: Apple Music
Ancak bu, alışılagelmiş Gorillaz’ın ta kendisi ve Cracker Island’ı güvenli bir liman olarak tanımlamamın da temel nedeni. Zira, albümün griftleştiği anlar ve pop ses manzaralarının Albarn’ın özgünlüğüyle buluştuğu denemeler, dinleyeni yeni bir Gorillaz’la buluşturmadı. Bunun aksine, grubun müzikal mirasının jenerik formüllerine sığınan Albarn, albüm boyunca pseudo-Gorillaz’lığın garanticiliğinde vasat, endüstriyel bir pop standartı tutturdu.
Gorillaz, konfor alanın dışında buluştuğu müzisyenler (ve müzikler) aracılığıyla kendisi ile işbirlikçilerine atfedilen janrları bükmeye devam ederken, direksiyonda synthesizer’ın olduğu pop müziğinin tekdüze uzamlarına sıkıştı Cracker Island’ta. Gorillaz’ın da öncülerinden olduğu, yakın geçmişimiz için yenilikçi ve sıra dışı olan pop’un akışkan hâlleri, Albarn’ı “popüler pop’la” bir araya getirdi.
Bu durum, Damon Albarn’ın zihninin pencerelerini açarak içeri davet ettiği müzikleri ve müzisyenleri ayrı telden çalan, revaçta olanla sanatsal olanın evliliklerinin önüne geçen aktörlere dönüştürdü. Gorillaz, alternatif görsel dünyasının ve dün için geleceğe bakan müzikal mirasının kompozisyon imkânlarını kitle-dostu formüllere indirgerken, günümüze ait standart bir synthpop albümünden de fazlasını vadedemedi.
Benzer işler:
- Klaus Johann Grobe - Du bist so Symmetrisch
- Tame Impala - Slow Rush
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Birlikteliğimizin şahidi, eşlikçisi ve eylemcisi olan müzik, Gorillaz'ın jenerik synthpop albümü Cracker Island, M. Night Shyamalan'ın "kulübeye tıklatan kıyamet filmi" Knock at the Cabin ve müzik dünyasından deprem dayanışmaları.
03 Mar 2023

YAZARLAR

Koray Soylu
Editor @ Aposto

Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Lee Chang-dong’un "Possible Love"ı, 2009’daki Ssangyong Motor grevinden yola çıkarak sınıf çatışmasını, emeği ve başkalarının acılarına bakmanın etik sınırlarını sorguluyor. İşini kaybeden Choi Ho-seok ve eşi Ahn Mi-ok'a odaklanan film, kendi bakışını bu çifti filme çekmek isteyen Lee Ye-ji'nin gözüyle harmanlıyor. Bazı şeyler kamera orada olduğu için gizleniyor, bazıları ise kamera sayesinde ortaya çıkıyor.

19. yüzyılda yaşamış Fransız bir hizmetçiyi, Rumen göçmen işçileri ve Roberto Rossellini'yi birbirine bağlayan ne olabilir? Radu Jude'ye sorarsanız, pek çok nokta... Yönetmen son filminde, birbirinden uzak görünen bu dünyaları biraraya getirerek ekonomik göçün görünmeyen insani bedellerine odaklanıyor. Viyana Film Festivali’ndeki sohbetimiz sinemadan siyasete, sömürüden iyi niyete, karamsarlıktan gerçekleri olduğu gibi görebilmeye uzandı.

Yerli diziler dünya çapında milyarlarca izleyiciye ulaşırken bu başarıyı mümkün kılan set emekçileri ağır çalışma koşulları, güvencesiz sözleşmeler ve iş kazalarıyla karşı karşıya. Üstelik artan maliyetler nedeniyle birçok dizi yayından kalkıyor, en popüler diziler bile yeni bölüm yayımlayamıyor. Uzun zamandır derinden ve sessizce süren kriz, Türkiye’nin mevcut ekonomik düzenindeki sorunlar nedeniyle çok daha görünür hâle geldi.

The New York Times’ın ciltli kurgu dışı çoksatanlar listesine birinci sıradan giren "İki Yabancı", Belle Burden’ın yirmi yıllık evliliğinin dağılmasıyla yüzleşmesini anlatıyor. Aşk ve güven perdesinin ardında görünmeleşen maddi eşitsizlikleri, kadınlardan beklenen sessizliği ve bir ilişkiye hayatını adarken insanın kendinden neler eksiltebildiğini sorgulayan, içten ve yer yer can yakan bir anı kitabı.

Queens of the Stone Age’in yeni albümü “Perfecth”in tanıtım turnesi sürerken bir yandan da grubun vokali Josh Homme'un imajı ve giderek daha yakışıklı birine dönüştüğü de konuşuluyor. Öte yandan Homme'un yakın geçmişte bir kadın fotoğrafçıya tekme atmış ve eski eşi tarafından aile içi şiddetle suçlanmış olduğu geri plana atılıyor. Acaba bu konuda biraz ikiyüzlü olduğumuzu ve bazı isimlere ayrıcalık tanıdığımızı kabul mü etmeliyiz?




