Gürültüden çağdaş seslere yolculuk: Yaren Eren Budak
Ruhu olgunlaştıran atölyeler ve seminerler: Folkvang Akademi
Gündelik hayatın telaşı derinleşmeye, meselelere farklı açılardan yaklaşmaya, duygusal dünyayı beslemeye yeterince fırsat tanımıyor. Manevi boşlukları doldurarak olgunlaşmanın yolu ise bu alanlara biraz olsun eğilmekten geçiyor.
Yaren ile ilk buluşmamız Nick Cave üzerinden oldu. Evet öncesinde bir araya geldik ama ben onu ilk Nick Cave'le görmeye başladım. Nicedir Nick Cave’i konuşmadım. Hatta bir dönem gün içinde sürekli girip bir şeyler okuduğum The Red Hand Files’a bile girmez oldum. Demek dönüş vakti geldi. Yazıya ara verdim. Girip Nick Cave’in yayımladığı her şeyi didik didik ettim. Birkaç ay önce ona sorulan “The Red Hand Files'ı başarılı buluyor musun?” sorusunu eşi Susie Cave’e yönlendirdiğini ve “Elbette.” cevabı aldığını öğrendim. Devamın da “Burası kilise gibi, dua etmek gibi manevi bir yer. Karakterimin daha iyi, daha şefkatli köşesinde her hafta belirli bir zaman geçirmemi sağlıyor. Oraya yolculuk etmek daha kolay, daha az dirençli hâle geldi. İyileşiyorum.” sözleriyle komünal paylaşımın ona olan etkinlerinden bahsetmiş. Katılıyorum, birlikte iyileşeceğiz.
Ne diyorduk? İlk buluşma. Yaren’e en sevdiğim Nick Cave şarkısını sorduğumda önce soruyu değiştirdi. En sevdiğinin değil ama en anlamlı bulduğunun Push The Sky Away olduğunu öğrendim. Şarkıyı ilk kez Nick Cave’in 2018’de Küçükçiftlik Park’ta verdiği konser sırasında dinlemiş. “Elleriyle gökyüzünü yukarıya doğru itişini hatırlıyorum. O bana çok dokunan bir his olmuştu. Bazen ben de ellerimle havayı etrafa dağıtasım, şöyle 'Bir dakika çekilin, bana alan açın!' diyesim geliyor. Push The Sky Away, hem bir yandan içimizi daraltıp hem de o ferahlığı da sanki sağlıyor.” sözleriyle şarkının ona ne hissettirdiğini çok güzel anlattı. Tüm sohbete dönüp baktığımda çağın karın ağrısı gibi sesleri, hisleri arasında hep iyiyi bulmaya çalışmışız. Niceleri gibi… O nicelere de bol bol selam gönderdik zaten.
