Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

Sinema ve müzik evreninden söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları.

Duende

Yeni bir yolculuğun başındayız. Ahmet Uluğ'la dünyanın dört bir yanından ve ötesinden hipnotik sesleri keşfetmeye bir adım kala.

Ahmet Uluğ’dan Omni'ye uzanan yol

Oastabis'in ses ve görüntüyle kurduğu bağlar arasında düşük kontrastlı bir sohbet. 

Hazır değilsen çekiyorum: Ogün Akgül (Oastabis)

Albüm:&nbsp;Kendrick Lamar, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/1atjqOZTCdrjxjMyCPZc2g?si=hlVoEfSvSF-69vyQlrSQww" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Mr. Morale &amp; The Big Steppers</a>Süre:&nbsp;73 dakikaPlak Şirketi:&nbsp;Aftermath/Interscope RecordsKartonet:&nbsp;1,885 gün — Kendrick Lamar’ın en son bir albüm yayımlayalı aradan geçen gün sayısı. Her ne kadar kendisi bu sürenin bir hız treninde ilerlemek gibi olduğunu söylese de beşinci albümü Mr. Morale &amp; The Big Steppers’in ilk şarkısında geride kalan zamanı işaretlemeden günlüğünü açmadı. Son albümü&nbsp;DAMN’le Pulitzer Ödülü kazanan ilk ve tek rap'çi unvanını elde eden Kendrick Lamar’ın kaybettikleri de oldu. Uzunca zaman zihinsel sağlığıyla mücadele eden, bolca terapi seansı biriktiren ve bunun yanında iki yılı aşkın yazar tıkanıklığıyla yüzleşen Kendrick Lamar, görülen o ki engellerini yeni albümüyle aşmayı başardı. Şüphesi olan için 18 şarkılık ve 73 dakikalık bir kanıt mevcut.&nbsp;Albümün derinliklerine inmeden şunu belirtmem gerek: Müziğini farklı perspektiflerle sunan, ilham perilerini aynı masaya oturtan ve hikâye anlatıcılığında bilinen köyleri çoktan terk eden birinin eserine sınırlı alanda yaklaşmak, onun üzerine konuşmak ve yazmak kolay değil. İlk dinlendiğinde zihin akışı gibi gelen ama sayfaları çevirdikçe tesadüfün yerini kusursuz bir plana ve derin bir anlatıma bıraktığı bir albüm için, hiç değil. Dikenli taç takan Kendrick Lamar, Mr. Morale &amp; The Big Steppers’ta babalık, aile ve dostluğu odağına alarak hip hop’un son kehanetini gerçekleştirdi. Üstelik bunu yaparken Florence Welch, Beth Gibbons, Summer Walker, Kodak Black, Ghostface Killah ve Sampha gibi sanatçıları da yanına aldı.&nbsp;Düzensizliğe olan bağlılığı ve pürüzsüz ritimlere olan takıntısıyla Kendrick Lamar’dan tutarlı bir müzikal anlatım beklemek mümkün değil. Her ne kadar albümün ses dünyasındaki seyrinde dümeni ömürlük partneri Sounwave’e bıraksa da şarkılardaki prodüktör listesi oldukça uzun. Üst üste dizilebilen müzikal kariyerden kaçınan birinin farklı yollara sapması kaçınılmaz. Şimdiden diskografisini başyapıtlarla dolduran Kendrick Lamar kendi formülünü yaratanlardan.&nbsp;Mr. Morale &amp; The Big Steppers&nbsp;da kişisel acılarını kolektif travmaların içine sürüklediği bir tedavi yöntemi. Şimdiye kadarki en derin, en karmaşık ve en aydınlatıcı eseri.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/4/4/1652956572647.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" alt="Kendrick Lamar, Mr. Morale &amp; The Big Steppers" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kendrick Lamar, Mr. Morale &amp; The Big Steppers<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Neden dinleyelim?:&nbsp;Kağıt kadar ince bir duvarın arkasında komşunun kükreyen sesiyle yaptığı bir tartışmaya tanık olalım. Orada olmayı tercih etmesek de maruz kaldığımız anlar vardır. Kendrick Lamar’ın söz yazarlığı ve hikâye anlatıcılığı kusursuz detaylar yaratsa da korkutucu derecede de gerçek. Mr. Morale &amp; The Big Steppers, dört kişinin yaşadığı bir ev. Acımasız aşağılamalarla genişleyen, kısa sessizliklerle içselleşen bir yaşam. Albümde her şarkının bir diğerine seslendiği, her birinin diğerinden yaşanmışlık kazandığı bir diyalog var. Dinleyici tüm bu düzenin içinde ırksal, kuşaksal ve kişisel travmaların üstesinden gelmeye çalışan bir sanatçının evindeki görünmez tanık âdeta.Peki albümün müzikal olarak vadettikleri neler? Arşivinde To Pimp a Butterfly gibi bir albüm bulunduran, caz ve soul müziğin modern kırılımlarında öncü olmuş birinden kuşkusuz beklenti çok fazla. Mr. Morale &amp; The Big Steppers, mesajı önceliklendiren bir albüm. Bu da sözlerin tesirini ve iletkenliğini arttıran müziğe alan açıyor. Ortaya türler yerine onları temsil eden elementlerin özgürce motifler oluşturduğu geniş bir seçki çıkıyor. Bu da her bir şarkıyı daha da merak uyandırıcı hâle getiriyor. O, türlerden sıyrılan ve yaratıcılığına sığınan bir rap'çi — bunun için de neslinin en nadide örneği.Kendrick Lamar’ın amacı omuzlarımızda taşıyamayacağımız bir yük bırakmak değil. Bu onun için bile çok fazla. Derdi fazla kusurlu ve ikiyüzlü bir dünyada kendini mümkün olduğunca soymak ve savunmasız hâle getirmek. Bunda ailesini bir fotoğraf karesi sığdırıp albüm kapağına taşıyacak kadar istekli. Kapanış şarkısı Mirror’da “I choose me, I'm sorry”&nbsp;sözleriyle ilettiği gibi o çoktan kendini seçti. Onu vizyoner bir sanatçı, sevgi dolu bir oğul, baba ve insan olmaya iten tek gerçek de bu. Bize kalan da bundan daha fazla değil.&nbsp;Benzer işler:&nbsp;Earl Sweatshirt,&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/51heTwkSfb4Z5dRIgwU2bd?si=is4ajQrbQGOctdFWm7aOyw" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">SICK!</a>&nbsp;&amp; Vince Staples, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/2G549zeda2XNICgLmU0pNW?si=R1NBEnMHSD-MnJw_oOaFbA" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Ramona Park Broke My Heart</a>.

Rapin referans noktası yeni albümü Mr. Morale & The Big Steppers'la bir kez daha kalbini, ruhunu ve zihnini açığa çıkardı.

Hip hop’un son kehaneti

66 saniye. Sporda bu saniyeler pek çok geri dönüşü, bazı mesafelerde dünya rekorunu ya da en hızlı ulaşılan hedefleri temsil edebilir. Ancak 2 Mayıs Pazartesi akşamı Crucible Tiyatrosu’ndaki Dünya Snooker Şampiyonası finalinde bu saniyelerin başka bir anlamı vardı. Tüm turnuva boyunca sadece tek bir seans kaybederek finale kadar gelen Ronnie O’Sullivan, finalde jenerasyonunun en iyisi olarak kabul edilen Judd Trump’ı 18-13’lük skorla yenerek yedinci dünya şampiyonluğuna ulaştı. Kronometre de tam bu anda çalışmaya başladı. Masadan ayrılan Ronnie’nin ilk durağı Trump’ın yanı oldu. İkili, çoğunlukla Ronnie’nin konuştuğu 66 saniyelik bir sarılma anı yaşadı. Ronnie bu sarılmanın ardından yerine geçerken 30 yıllık kariyeri boyunca snooker masasında gösterdiği tüm hünerlerin aksine çokça saklamayı başardığı duygularını açığı çıkardı. Gözyaşları.<img src="https://images.aposto.com/2022/4/5/1651868113487.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.55" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Ronnie O'Sullivan, final maçının ilk seansında hakem Olivier Martell'i beyaz topun yeri konusunda zorlarken<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Önce mental geri dönüş</h2>Turnuva sırasında “İçimde hâlâ 2 kez dünya şampiyonu olacak güç olduğunu hissediyorum. Fakat şu anda zamanım çok değerli. Turnuvalara tatil gibi davranabilecek duruma gelmek için çok çalıştım. Ancak şu an büyük resme bakmak zorundayım. Tüm yumurtalarımı snooker sepetine koyamam.” şeklinde bir açıklama yapan Ronnie O’Sullivan, üzerine uzun uzun düşünmek istediğim daha pek çok sözün de sahibi. O sadece şöhretiyle temsil ettiği sporun ötesinde değil, mental olarak da sahneyi paylaştığı pek çok sporcudan farklı bir seviyede. 2011 yılında ünlü spor psikoloğu Steve Peters’i ziyaret ettiğinde snooker'ı bırakmaya hazır olan Ronnie, yaşadığı mental dönüşümün ardından yanına 92 sınıfından yakın arkadaşları Willo (Mark Williams) ve (John) Higgins’i alarak 46 yaşında dünya bir numarası oldu. Ardından snooker tarihinin en yaşlı dünya şampiyonu unvanını kazandı. Daha da önemlisi 90’lı yılları domine eden Stephen Hendry’le birlikte en çok dünya şampiyonluğu kazanan isim oldu.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/4/5/1651867473333.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.78" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Ronnie O'Sullivan, Kaynak: Eurosport<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Ronnie'nin kanatları altında snooker</h2>Şampiyonluk sonrası “Her oyuncunun bir raf ömrü vardır ama hiçbir şey yapmadan oturmak istemiyorum, kariyerimi olabildiğince uzatmak istiyorum.” diyen Ronnie O’Sullivan, 50'li yaşlarının ortalarına kadar en yüksek seviyede oynayabileceği konusunda rakiplerini uyardı. Her zaman temsil ettiği sporu seyirci ilgisi, turnuva takvimi, genç oyuncu gelişimi ve daha pek çok konuda geleceğe taşımaya çalışan Ronnie, kuşkusuz snooker için değerli bir figür. Sadece BBC kanalında 4.5 milyon kişinin canlı takip ettiği final, 2014’den bu yana en yüksek sayı. Üstelik geçtiğimiz yıla göre %17 daha fazla. Tüm bunlar snooker’ın geleceği için umut verici. Keza altı aydır Ronnie’nin peşinde olan ve sonu mutlu biten bir hikâyenin her anını kayda alan Netflix’in hazırlayacağı belgeselin yaratacağı etki de merak konusu.<img src="https://images.aposto.com/2022/4/5/1651867550463.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.60" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Ronnie O’Sullivan &amp; Judd Trump, Kaynak: Telegraph <hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Tahtın en büyük adayı Trump mı?</h2>Masadan ayrılmadan Judd Trump’a da bir selam gönderelim. En başta finalin gerçekten bir “final” olmasını sağladı. Ronnie O’Sullivan’ın "Olabildiğince rahat olmaya çalıştım ama bu muhtemelen birine karşı aldığım en büyük zafer.” şeklindeki sözleri de bunun en büyük kanıtı. 2019 yılında dünya şampiyonu unvanını kazanan Trump’ın hikâyesinde eksik sayfalar, hâlâ doldurulması gereken bölümler var. Ronnie’nin ona ithaf ettiği “Oyunu oynama şekliyle şimdiden tüm zamanların en iyisi.” sözü de en büyük motivasyonu. Yıllar, 66 saniyelik sarılmanın sadece duygusal bir boşalma değil, aynı zamanda snooker’ın geleceğini aydınlatan meşalenin teslimi olup olmayacağını gösterecek. Kuşkusuz o vakte kadar Ronnie’yi spot ışıklarının altında görmeye devam edeceğiz.

Punto, gazetecilikten beslenirken, spor kültürünü şekillendiren olayları neden ve sonuçlarıyla geniş perspektiften ele alır. Futbol, tenis, atletizm, voleybol ve basketbol başta olmak üzere tüm atletik branşların etrafında gelişen hikayeler, gelen kutunda.

Futbol, basketbol, tenis, atletizm ve voleybol etrafında gelişen hikayeler.

Punto 

Yedi kez dünya şampiyonu olan Ronnie O’Sullivan'ın boyut atlayan ve iz bırakan snooker kariyeri.

Snooker'ın ötesinde, sporun derinliklerinde bir şampiyon: Ronnie O’Sullivan

21 Ocak günü tam 10 yıl sonra yeni bir mor ve ötesi albümüne kavuştuk. Üstelik her bir şarkısı, geçişi, rengi, sembolü, klibi ve kapağı ayrı düşünülmüş konsept bir albümle geri döndüler. Zaman içinde zaman açan mor ve ötesi’nin Sirenler&nbsp;albümüne dair daha önce kaleme aldıklarıma <a fr-original-style="" href="https://apos.to/s/61f2cd964bbada0006851f18" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan</a> ulaşabilirsin. Bu yazının konusu Sirenler’i sarıp sarmalayan albüm formatı ve ardındaki kolektif üretim motivasyonları.Dijital müzik servislerinin hızlı tüketimi desteklemek ve kataloglarının her bir köşesini erişilebilir kılmak için algoritmaları ve çalma listeleriyle vitrine koyduğu tekli formatı günümüzde dinleyici ve müzik arasında en çok tercih edilen yol. Diğer yanda müzikal dışa vurumunu birkaç dakikaya sığdırmak yerine tıpkı hayatın kendisinde olduğu gibi farklı parçaların bir araya gelme güzelliğine, derin anlatılara ve atanmamış zaman dilimlerine bırakanlar, daha doğrusu direnenler var. mor ve ötesi de direnenler arasında. Sirenler, hem yerleştiği müzik türleri, hem sözlerinden taşan hikâyeleri, hem de sınırlarını çizdiği albüm formatıyla direnen bir albüm. Üstelik neye veya kime karşı direndiğinin bir önemi de yok. O, — dinleseydi sevecek olan herkesin&nbsp;albümü.Sirenler’in farklı alanlardaki temsiliyetlerine dair merak ettiğim soruları mor ve ötesi’ne sordum. Burak Güven ve Harun Tekin’den çok güzel cevaplar aldım. Bende Adamın Dibi&nbsp;yarılandı, ya sende?<img src="https://images.aposto.com/2022/2/5/1647587070100.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" alt="mor ve ötesi" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">mor ve ötesi, Fotoğraf: Emre Ünal<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">1. Bugünün albüm formatı zamanın akışına ters kaldığına dair yeni medya platformları tarafından dikte edilen bir dinleyici deneyimi varken Sirenler müzikal değerin ötesinde içeriğin konumladığı albüm formatı için de bir mesaj iletiyor. Müzikte dijital devrimin her aşamasında bulunmuş bir grup olarak albüm formatı için bugünkü görüşleriniz neler?Burak Güven: Geçtiğimiz 100 yıla baktığımızda farklı müzik medyumlarının (bantlar, plaklar, CD, MD vb.) farklı dinleme alışkanlıkları yarattığını görürüz. Teknolojik ve ticari gelişmelerle yaklaşık 10 yılda bir değişen petrol ürünü bu ıvır zıvırlar, 45’lik plak yüzlerini ikide bir sıkılmadan değiştiren ninelerimizi dans ettirdiği gibi ergenliğimde 60 küsür dakikalık karanlık grunge CD’lerini hiç sıkılmadan dinleyen bizleri de memnun ederek müziği bize ulaştırmıştı. Bu farklı medyumlar içinde denenmiş farklı formatlardan biri var ki çok sevilmiş, önce 33'lük plaklar ardından kaset ve CD’lerin gelişiyle tahtı uzun süre sallanmamış bir şey: "albüm"&nbsp;hatta&nbsp;"albümlerimiz".Nedir bu albüm? Genellikle 8 ila 15 parçadan oluşan bir şarkılar bütünü ya da şarkılar toplaması. Edebiyattaki romana veya hikâyeler birliğine denk düşen, müzikal bir karşılık. Günümüzde hiçbir şeye vakti ve pek tahammülü olmayan ya da böyle olduklarına inandırılmak istenen insanlar için zor bir şey midir albüm dinlemek? Cevap hem evet, hem hayır.&nbsp;Evet çünkü: Bir şarkı için alınan gerisi vasat şarkılarla dolu albümler ve bu durumdan bezmiş orta yaşlı bir kesim var. Spotify, Apple Music vs. dinlediği mecrada seçilmiş çalma listelerinde daldan dala zahmetsizce müzik keşfedenler de var. “Devir değişti, 1 saat bir albüm dinleyemem.” diyen "tekli"&nbsp;severler de var. Son olarak geçen 20 yıla doğan yepyeni bir nesil ve onların kendi alışkanlıkları da var.&nbsp;Hem de hayır çünkü: Albümleri dinledikçe, alıştıkça, müzikle, seslerle, sözlerle iç içe geçmeyi seven, orda çok güzel bir hâl bulan, bu hâli deneyimlemiş ölü ve diri milyonlarca ruh artı dünyanın dev gürültüsüne bir saat dur demeyi bilen ve bilecek insanlar da var. Hem bazen şarkılar da birbirlerine ihtiyaç duyarlar, bazen sadece bir araya geldiklerinde mucizevi bir şey çıkar ortaya. Bilenler bilmeyenlere <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/2WT1pbYjLJciAR26yMebkH?si=LlAIVgx7Qk6ZTS6uMXLokg" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Dark Side of the Moon</a>&nbsp;dinletsin, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/5vkqYmiPBYLaalcmjujWxK?si=fPc2L31sRTqLW-19wB90hw" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">In Rainbows</a> dinletsin, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/4lY2085XvdezeHAbLPJvp3?si=qSgreLPiR-6Rbj4lNOo9_A" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Benimle Oynar Mısın</a> dinletsin. Albümler yüz yıllarca yaşasın.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">2. İlk sorudan yola çıkarak çemberi Sirenler özelinde daraltmak istiyorum. Sirenler, kuşkusuz mor ve ötesi’nin yapabileceği tek albüm değildi. Burada anlam ve fonksiyon açısından tercihler var. Grup olarak albüm yaratım sürecinde neleri tercih ettiniz?Harun Tekin: Albümün bir konsept albüm olmasına karar verdikten sonra işimiz bir anlamda zorlaştı. Şarkıların birbiriyle sözel ve müzikal olarak ilişki kurmasını gözetirken her şarkının ulaşabileceği en tatmin edici forma ulaşmasını da her zamanki gibi temel öncelik olarak gördük. Dolayısıyla kendi açımızdan hem çok detaylı tasarlanmış hem de çok doğal bir süreç oldu. Birlikte çaldığımız provaları, soundcheck’lerdeki müzikal fikirleri kaydetmenin çok faydasını gördük. Babajim’deki albüm kaydını da üç farklı seans olarak planladık &nbsp;— böylece kaydederken yaptıklarımız üzerine düşünme ve gerekirse değişiklik yapma şansı da bulmuş olduk.<img src="https://images.aposto.com/2022/2/5/1647587128273.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" alt=" mor ve ötesi" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">mor ve ötesi, Fotoğraf: Emre Ünal<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">3. Bir adım daha içeriye giriyorum. Sirenler'de müzikal değerin ötesinde bir deneyim tasarımı hâkim. Bu tasarım bizi İstiklal Caddesi’ni baştan sona da yürütüyor, grubun renk bileşenleri arasında görsel hikâye anlatımının bir parçası hâline de getiriyor, zamanlar arasında bir yolculuğa da çıkartıyor. Bu farklı disiplinlerden pek çok üreticinin, aklın ve vizyonun buluşması demek. Bir deneyim sunan albümüm bizzat yaratıcısı olan gruba üretim sırasında yaşattığı deneyimler neydi?Harun Tekin: Sirenler'in altını çizmeye çalıştığı çok zamanlılık, albümün tam olarak pandemiye denk gelen üretim sürecine de damga vurdu diyebiliriz. Şarkılar üzerinde çalışırken her anımız geleceğe dair umutlar ve geçmişe dair yüklerle dolmaya namzetti, sıkça da böyle oldu. Şimdiki zamanın anlamını ve önemini anlamak için onun dışına çıkabilmek önemli. Özellikle bu şimdiki zaman kolay olmayan duygularla ve hâllerle doluysa. Galiba biz albümü yaparken hem tüm dikkatimizi o ana yoğunlaştırdık, hem de sürekli olarak grubun, ülkenin ve dünyanın geçmiş ve geleceğini düşünmeye ve hissetmeye çalıştık. Daha önce de söyledik, bu albümdeki her kelimeyi, her cümleyi, her şarkıyı Türkiye’yle ilgili, ilişkili metinler olarak düşünebilirsiniz. Bu da bir yerde buradaki hâlimizin şu anda ne olduğuna, ilerde nasıl hissetmek istediğimize ve geçmişten hangi dersleri çıkartmak gerektiğine dair iç görülere, bakışlarımıza denk düşüyor. Bütün bunlarla dolu bir albümü yaparken ne hissettik, belki inanmazsınız ama bazen birbirini çok iyi tanıyan ve ilk kez birlikte müzik yapan dört arkadaş gibi, bazen de yeni tanışmış ama birbiriyle her dili konuşabilen dört kişi gibi hissettik.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">4. Sirenler'in sosyal medya paylaşımlarından metro giydirmelerine ve dış mekân konumlandırmalarına uzanan geniş bir iletişim planı var. Burada sanatçının paylaşım utangaçlığının kırıldığını ve içeriğin her alanda erişebilir kılındığı hissediliyor. Diğer yandan bir dizi sayesinde yayımlandıktan 20 yıl sonra bir şarkısı hit olan grubun bugünkü albüm tanıtım motivasyonu nedir?Harun Tekin: Hayatta sürekli değişen şeyler ve pek de değişmeyen şeyler var. Bizim neredeyse en baştan beri söylediğimiz değişmeyen bir şey var mesela: bizi herkesin dinlemesini değil, ama dinleseydi sevecek olan herkesin duymasını isteriz. Bu albümün iletişim çalışmasında da bu fikre sadık kalmaya çalıştık. Müziğimizi sizinle paylaşırken hem müzisyen hem dinleyici olarak bizi mutlaka çok tatmin eden sonuçları paylaşmayı çok önemsiyoruz. Böylece işin önemli, kalıcı kısmı da albüm ortaya çıktığında tamamlanmış oluyor; ancak albümü mümkün olduğunca duyurabilmek arzumuz da hiç değişmedi.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">5. Böyle katmanlı bir albümü yayınlayıp dışarıdan bakmaya başladığınızda neler görmeye başladınız? İçindeyken sadece size aitken farkına varmadığınız ne oldu?Burak Güven: Sirenler iki ay önce dinleyiciyle buluştu — yani daha kat edeceği çok yol ve ulaşacağı çok yer var. Şarkıların insanlara nasıl dokunduğunu zamanla ve özellikle konserlerde daha iyi göreceğiz. Sirenler geçmiş, bugün ve geleceğe vurgular yapan, bize dair birçok şey anlatan bir albüm, üstüne tekrar tekrar konuşulacak ve kutlanacak günlerin özlemiyle yazıldı. Bize düşen bir süre daha bu zamanı dinleyicilerimizle birlikte izlemek ve beklemek.

Burak Güven ve Harun Tekin'le mor ve ötesi'nin Sirenler albümünün sınırları ve sınırsızlığı üzerine bir söyleşi.

Bir format olarak albüm, bir konsept olarak zaman: Sirenler

Haftanın Albümü:&nbsp;mor ve ötesi, SirenlerSüre:&nbsp;52 dakikaPlak Şirketi:&nbsp;Rakun MüzikKartonet:&nbsp;En son on yıl önce Güneşi Beklerken bırakmıştık mor ve ötesi’ni. Grup her ne kadar Canlı Senfonik - Aya İrini, Harbiye Açıkhava (Canlı Senfonik) gibi özel kayıtlarla yer yer aramızda ve sahnede olmaya devam etse de içinde dolup taşanları uzun süre kimseyle paylaşmadı. Ta ki geçtiğimiz hafta gün yüzüne çıkan sekizinci albümleri Sirenler’i yayımlayana kadar. 90’lı yılların ortasından bugüne kadar şarkılarını hem tarihin hem de jenerasyonların katmaları arasında dolaştıran mor ve ötesi, belli ki müzisyen kimliklerini ustalığa emanet edip aynı toprakların yaşayanı olarak “başa gelen”in dönüşümünü sindirmeyi ve anlamayı tercih etti. Bu da bazen parçalara ayrılmayı, bazen derinlere inmeyi, bazen durulmayı, bazen de öfkeyle defterleri kapamayı gerektirir. Geçmiş, şimdi ve geleceği taşıyan üç bölüme ve bunları temsil eden mavi, kırmızı ve mor renklerine ayrılan/kavuşan Sirenler, tam da burada kavramlara bölünüp kendince bir oyunda birleşti.İlk iki albümlerinde yer alan ve uzun süredir yoldaşları olan Volkan Gürkan’la yirmi yıl sonra yeniden prodüksiyon masasında buluşan grup, mikste Dave Bascombe, mastering’de de Joe Laporta’yla çalıştı. Grubun enstrümantal ustalığı her ne kadar temsilcisi oldukları janr içinde sıkışsa da derin ve titiz kurgular sayesinde müzikal kimliklerini istikrarla koruduklarını söylemek mümkün. “mor ve ötesi gitgide genişleyen düşünce ve duygu çeperini müziklerine de yansıtsa nasıl olurdu?”&nbsp;sorusuna hâlâ bir cevabım yok. 11 şarkıdan oluşan Sirenler’de üç farklı sokak ve bu sokakları buluşturan iki farklı meydan var. Sokaklarda üçer kaydın, meydanlarda da bağ şarkılarının temsiliyeti hâkim. Albümün sadece müzikal bir kurgu taşımadığı, buna paralel olarak görsel bir hikâye anlatımını da içselleştirip sunduğunu gözlemlemek mümkün. Burada tasarım direktörü Koray Doyran’ın ve kreatif direktör Sami Basut’un imzası var. Sirenler, her ne kadar hatırlatmak için çalsa da hayatın oyunculuğundan uzaklaşmayan, nefes alan bir hafıza albümü.<img src="https://images.aposto.com/2022/0/4/1643302478404.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" alt="mor ve ötesi" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">mor ve ötesi, Sirenler<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Neden dinleyelim?&nbsp;Bir mor ve ötesi albümünde paydaş bulmak kolaydır. İster duygular, ister sözler, ister adresi belli olan müzikal yönelimler olsun hep tanıdık bir yola çıkarsın. İçe kapanarak yalnızlaştıran zamanlarda olan bitene tanı koymak iyi gelir. Harun Tekin’in toplumun nabzına yerleşen sade kelime işçiliği, iki albüm arasında geçen yıllar yerine iyi ve kötüyü ayıran iki dünya arasında dolaştı belli ki. Hayatın mutlak eyleminden güç alan ve tekil gücün temsili olan şarkı sözlerinin yönü albümün başından sonuna kadar belli. Bu bir yandan her geçenin üstüne toprak atmaya çalıştığı albüm formatına da bir hatırlatma. Albümün müzikal yükünü çeken ve “rengi” belli olan şarkıları çok kıymetli. Ancak grubun dertli piyano baladlarıyla dinleyicisine el uzattığı bağ şarkıları Canavar ve Ağrılar, Sirenler’i anılar duvarına asan iki sağlam çivi gibi. mor ve ötesi, bir eksikle tam olabilmeyi, hata yaparak büyüyebilmeyi, umudu koruyarak yaşamayı ve cesaretin ödül değil, sadece bir ifade olduğunu hatırlattı. İyi ki varlar. Kâbusu yendiğimiz günlere.

mor ve ötesi, bir eksikle tam olabilmeyi, hata yaparak büyüyebilmeyi, umudu koruyarak yaşamayı ve cesaretin ödül değil, sadece bir ifade olduğunu hatırlattı.

Nefes alan bir hafıza albümü

Neler oluyor?&nbsp;Kültür ekosisteminin değişen koşulları ve artan belirsizlik, “Her şeye rağmen üretim,” gibi umudu besleyen söylemlerin artmasını sağlıyor. Öyle ki sistematik olarak daraltılan kültür politikalarına direnmenin tek yolu, geçmişin özlemini duyan üreticilerin geleceği hayal ederek üretim devamlılığına tutunmasından geçiyor. Tam bu noktada Dr. Anıl Sayan’ın 2020 yılında yayımladığı <a fr-original-style="" href="https://www.academia.edu/63313105/T%C3%BCrkiyede_Alternatif_M%C3%BCzik_Sahnesi_Yeni_Medya_Ba%C4%9Flam%C4%B1nda_Otoriter_Y%C3%B6nelimler_ve_Ana_Ak%C4%B1m_M%C3%BCzik_Pratikleri_ile_M%C3%BCzakereler" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">“Türkiye'de Alternatif Müzik Sahnesi: Yeni Medya Bağlamında Otoriter Yönelimler ve Ana Akım Müzik Pratikleri ile Müzakereler”</a> başlıklı tezinde konu aldığı ortak söylemler bugün daha da hissedilir bir hâl aldı.Ne söyledi? Otoriter eğilimler altında Türkiye’de alternatif müzik sahnesinde umut emeğinin yeni medya bağlamında nasıl oluşturulduğuna ve üretildiğine odaklanan Beykoz Üniversitesi Doktor Öğretim Üyesi Dr. Anıl Sayan’ın bugüne dair nedenlerini ve gelecek tahlillerini sorduk.<img src="https://images.aposto.com/2022/0/4/1641474055161.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" alt="Anıl Sayan" ratio="0.81" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dr. Anıl Sayan<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">1. Türkiye’de alternatif müzik söylemini, “yüksek kültürel sermayenin, düşük sosyal ve ekonomik sermayeye dönüştürülmesi” olarak tanımlamışsın. Burada süreç ne kadar normal olarak görülse de ekonomik sermayeye dönüşümünün bu denli merkezi siyasete bağlı olması sence bir zorunluluk muydu? Yoksa daha farklı yollar izlenerek bu bağlılık azaltılabilir miydi?Alternatif müzik doğasının günümüzde merkezi siyasetten ziyade, muhafazakâr hassasiyetlerle regüle edilmeye çalışılan neoliberal kültür piyasası koşullarına bağlı olduğunu düşünüyorum. Bu hassasiyetler kültürel girişimciler ve alternatif müzisyenler için baskı ya da zorlaştırıcı etki üretse de gün sonunda&nbsp;“show devam ediyor, etmeli de”&nbsp;çünkü bu ilişkiler 2000’lerden bu yana kültür piyasasındaki bir endüstriyi işaret ediyor. Bu endüstri kültürel girişimcilerin ve müzisyenlerin kariyer arzusunu, alternatif söylemin doğasıyla ilişkilendirerek gerçekleştirdiği bir alan. Bu alanın dinamiklerini kültür piyasasının koşullarından uzak düşünmek pek de mümkün değil.Elbette 2010’lardan sonra piyasa koşulları değişti ve bu koşullar aktörler için zorlaştırıcı bir etki üretiyor. Gündelik siyasetin belirsizlikleri ve güvencesiz çalışma koşullarıyla mücadele etmek kolay değil. Türkiye’de 2010’lardan sonra artan bir belirsizlik atmosferi hâkim. Bunu toplumsal yaşamın neredeyse her alanında deneyimliyoruz.&nbsp;Belirsizlik hâli hem şu anı hem de yarını flulaştırıyor. Bu belirsiz atmosfer, kültürel ön takısı olsun olmasın her türden girişimcilik tipi için yüksek derecede risk demek. Üstüne üstlük piyasadaki muhafazakâr hassasiyetler de farklı seviyelerde zorluk ve baskı üretiyor ancak şu da unutulmamalı; hükümetin tek elde toplanan merkezi gücü, kültür piyasasında dönüştürücü bir etki üretemiyor. Bunu birçok hükümet aktörü de ifade etti üstelik. Birçok değerli akademik çalışma da var bu konu üzerine. Dolayısıyla şunu demeye çalışıyorum, kültür piyasası muhafazakâr hassasiyetlerle regüle edilmeye çalışılsa da pandemi gibi bir dönem olmadıkça ve hatta olduğunda bile, show bir şekilde devam ediyor, edecektir de.Alternatif müzik söylemi sadece endüstriyel ilişkileri anlatmıyor bize, ana akım müzik kültürünün ve kültür piyasasındaki muhafazakar hassasiyetlerin ötesindeki her türlü müzikal girişimi ifade ediyor. Bu müzikal girişimler gerek sahne aktörleri, gerekse de dinleyiciler için alternatif müzik söylemi etrafında şekillenen farklı varoluş biçimleri demek.&nbsp;Alternatif müzik söylemi günümüzde Batılı ve küreselleşmiş bir müzik endüstrisine işaret ediyor. Bugün uzaklaşılmış olsa da, alternatifin felsefesi, sınıf temelli ideolojilerin sanatsal ve üslup politikaları arasında somutlaşan 70’lerdeki punk kültürüne dayanıyor. Punk, karşı hegemonik ve daha çok sol eğilime sahip kültürel bir mücadele alanıydı. Türkiye’deki alternatif müzik söyleminde de etkiyi görebiliyoruz. Elbette ticarileşme ve otoriter politikalar bu etki alanını azaltsa da, halen bunları gözlemlemek mümkün. Bu etkinin iktidarın ideolojik sosyokültürel pozisyonuna çok da yakın olmadığı bir gerçek.&nbsp;Alternatif müzik söylemi, muhafazakar bir iktidar altında kendini Batılı ve seküler kültürel hassasiyetlere yakın hisseden girişimcilerin, müzisyenlerin ya da dinleyicilerin ortak noktada buluştuğu bir varoluş biçimi ya da oluşturduğu duygusal ittifak alanı da. Bu varoluş biçimi ya da duygusal ittifak, aktörlerin ülkeleriyle yıpranan ilişkisini toparlama potansiyeline de sahip üstelik.&nbsp;Şunu demeye çalışıyorum; merkezi siyasete bağlılıktan ziyade, Türkiye’de alternatif müzik söylemi kültür piyasasının koşulları etrafında merkezi siyasetin ya yok sayıldığı ya da ret edildiği bir kaçış alanı.<img src="https://images.aposto.com/2022/0/4/1641474084621.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" alt="müzik sahnesi" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">2. Kültür piyasasının değişen koşulları ve artan belirsizlik, “Her şeye rağmen üretim,”de olduğu gibi umudu besleyen söylemlerin artmasını sağlıyor. Burada korunan umut, sonuç olmak dışında değişimin ve radikal dönüşümlerin başlangıcı da olabilir mi?Her şeye rağmen üretim ifadesinin sadece içinde bulunduğumuz dönem için geçerli olduğunu söyleyemeyiz. Aksine ifade alternatif müziğin doğası itibarıyla 90’lardan bu yana farklı bağlamlarda sürekli olarak kendine yer buluyor. Dolayısıyla bu ifade biçimi farklı dönemlerde, farklı anlamları ifade ediyor. Günümüzdeki anlamı; muhafazakâr hassasiyetlere, gündelik siyasetin belirsizliğine ve derinleşen güvencesiz çalışma koşullarına karşın müziğe duyulan sevginin ve umudun bir emek biçimine dönüştürülmesini anlatıyor. Şu andaki sıkışıklık, her şeye rağmen üretim ifadesiyle geleceğe erteleniyor.&nbsp;Literatüre bakındığımızda neoliberal piyasa koşullarının, özellikle müzisyenlerin ya da kültürel girişimcilerin sosyal değişim isteğini engellediğini ya da aşındırdığını gösteriyor. Bahsettiğin umudun sosyal değişimden ziyade, piyasadaki koşullarının değişimine ön ayak olabileceğini düşünüyorum. Pandemide ortaya çıkan direngen tavırda bunun ilk filizlerini görmeye başladık. Bunun için de dayanışmanın sürekli kılınması gerek.&nbsp;Literatürdeki bir diğer bakış açısıysa, bir gelecek siyaseti olarak umudun baskıcı ortamlarda gerçekleşmemesiyle kademeli olarak insanların umutsuzluğa sürüklenmesi. Beklenen geleceğe ulaşamamak, insanları umutsuzluğa sürükleyebilir ancak bugün Türkiye’den çok daha baskıcı koşullarda ve ülkelerde bile müzik/ kültür sanat bir varoluş alanı olarak kendine yol bulmaya devam ediyor. Türkiye’de alternatif müzik, her şeye rağmen kendine bir yön bulacaktır ancak beni asıl endişelendiren, böylesine bir ekonomik krize kültür piyasasının nasıl bir reaksiyon vereceği.&nbsp;3. Türkiye’de alternatif müziğin 2020’lerdeki akıbeti artık merkezi siyasetle doğrudan ilişkili durumda. Olumlu yönde bir değişimin başlangıcında atılması gereken öncelikli adımlar nedir sence?Dayanışma, dayanışma, dayanışma! Gerekirse tüm paydaşları kapsayacak sendikal bir örgütlenme, kolektif bir inisiyatif veya safların sıklaşması olumlu birer başlangıç noktası olabilir.&nbsp;<a bgcolor="#e06535" color="#090909" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#e06535 !important;color:#090909 !important" href="https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSckuU0p6J1VczEX4xE_6cXgxAf17GN-leoYw6Tz8J7-eya1-g/viewform" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(224, 101, 53) !important; color: rgb(9, 9, 9) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Görüş bildirmek için tıkla</a>

"Dayanışma, dayanışma, dayanışma!"

Kültür ekosisteminde değişen koşullar ve artan belirsizlik

Albüm:&nbsp;Nils Frahm,&nbsp;Old Friends New FriendsSüre: 80 dakikaPlak Şirketi: LeiterKartonet:&nbsp;Dünya Piyano Günü’nde yayımladığı Graz hem de F.S. Blumm iş birliğinde paylaştığı 2X1=4 albümüyle 2021’i üretken geçiren müzisyenler tarafında kapatan Nils Frahm, yıl bitmeden bir de sürpriz bir derleme uzunçalar servis etti. Old Friends New Friends&nbsp;ismiyle gün yüzüne çıkan albümde, Frahm’ın 2009 ve 2021 yılları arasında kaydedilmiş hepsi bir nedenle başlangıçta amaçlanan projelerinden ayrıkmış 23 solo piyano parçası var. Bu parçalar her ne kadar farklı zaman dilimlerinde ve farklı müzikal istekler içerisinde ortaya çıkmış olsa da Frahm’ın hikâye anlatıcılığındaki hassasiyeti sayesinde 80 dakikaya yayılan bütünsel bir albümde yer buldu. Bu da Frahm’ın şimdiye kadarki en sessiz, en samimi üretimlerinden bazılarını keşfetmemizi sağladı.<img src="https://images.aposto.com/2022/0/2/1641277322651.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" alt="Nils Frahm, Old Friends New Friends" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Nils Frahm,&nbsp;Old Friends New Friends<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Neden dinleyelim?&nbsp;Nils Frahm’ın uzun bir süredir modern klasiği elektronik müzikle harmanlayan bir müzisyen kuşağının en tepe noktasında üretimlerini sürdürdüğünü söylemek mümkün. Frahm’ın kariyerinin en başından itibaren üretimlerinde sessizlik kullanımını ve müzik türlerinde denk alan yaratımını önceliklendirmesi, onun 12 yıllık zaman havuzundan çıkardığı şarkılarla tematik bir anlatı sunmasını sağladı. Frahm’ın 23 şarkıdan oluşan sade müzikal kompozisyonları arasında incelikli, samimi ve içe dönük karşılaşmalar var. Onun piyano tuşlarıyla yarattığı zarif dünya, bir kez daha bana sadeliğin her zaman derinlikten vazgeçmeyi gerektirmediğini hatırlattı.Benzer işler:&nbsp;Library Tapes, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/3ncG1ikFPwDASyXxzFHHXx?si=C-fw60AXS1aIrKZxexrOiQ" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Dusk</a> &amp; Peter Broderick, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/3oZ1GyAq7ZxIYQ6l1znB13?si=ZZylGs21Ske5u6bByzT41w" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">The Wind That Shakes the Bramble</a>

Nils Frahm'ın piyano tuşlarıyla yarattığı zarif dünyayla karşı karşıyayız.

İncelikli, samimi ve içe dönük

Önemli kararların alındığı bir günün ertesi sabahı. Güneşi bile elimizden aldıklarına iyiden iyiye inandığım saatler. İnadım var. Aydınlık olmadan evden çıkmam. Hele bir de vapurla Anadolu yakasına geçeceksem karanlığı peşimden getirmem. Bekledim. Vaktin geldiğini kimse söylemeden yola koyuldum. Bir zamanlar yakın arkadaşa çıkan sokaklardan geçip buluşma noktasında yerimi aldım. Tanışmadan tanıdık olma hâline ne kadar alıştığıma şaşırdım. Ah, işte geldi. Hoş geldin Umut Çetin. Sen de hoş geldin.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2021/11/5/1639724271271.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.67" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Umut'la Yeldeğirmeni'nde, sohbetin derinliklerinde<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Daha önce hakkında bu kadar az bilgiye sahip olduğum bir Keşif Sahnesi konuğum olmamıştı. Umut’la şarkılarının bende bıraktığı hafif esintili ve turuncusu gökyüzüne sızmış bir gün batımı hayali zihnimde dönerken buluştum. Karşılıklı oturup kafede içeriz diye sakladığımız günün ilk kahvesini sipariş verip sohbete başladık. Bir düşünce çıkıp gelecekti sazlıkların arasından hangimizin geçtiğinin önemli olmadığı yola. Sonra zaten yol ayrımına kadar beraber geçecekti.Bir yılı aşkın devam ettiğim sabahları yazı yazarak güne başlama rutinimin bana kattıkları arasında kelimelere yüklediğim yoğun anlamları fark etmek de var. Benden çıkanlara karşı kaldırımdan bakmam sadece kendimi yargılamamı sağlamadı. Aynı zamanda aşırıya kaçan ve tekrara düşen yoğun duygularla da yüzleşmemi sağladı. “Yaptığım her şeyi psikolojik yansımalarla okumaya başlıyorum. Konuların farklı farklı anlamları oluşmaya başlıyor,” cümlesini kurduğunda Umut’la yan yana yürüdüğümü hissettim.<img src="https://images.aposto.com/2021/11/5/1639724303099.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.67" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">İki farklı mevsim, iki farklı yaprak.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Dakikaların suçu yok. Güneş elbette batacaktı. Biz de görünür olduğumuz kadar müzik üzerine konuşacaktık. Bu buluşmadan geriye bir de senin için hazırladığımız <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/4CAWRV0iJIc4EWb1787Wku?si=4accfbac2e9f4502" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">ortak çalma listesi</a> kaldı. Hazırsan yaslan arkana, bırak kendini bana.

Dakikaların suçu yok. Güneş elbette batacaktı. Biz de görünür olduğumuz kadar müzik üzerine konuşacaktık.

Hoş geldin Umut Çetin

Albüm: Balthazar, SandSüre:&nbsp;43 dakikaPlak Şirketi: Play It Again SamBalthazar’ın Sand albümüne ilişkin sorularımıza gruptan Jinte Deprez cevap verdi.Kartonet: 2004 yılında kurulsa da ilk albümlerini 2010’ların başına saklayan Balthazar’ın her yeni kayıtta artan özgüvenini görmek mümkün. 2019 çıkışlı Fever’ın konser maratonunu daha tamamlamadan evlerine çekilen Maarten Devoldere ve Jinte Deprez’in başı çektiği, Simon Casier, Michiel Balcaen ve Tijs Delbeke’den oluşan grup üyeleri, uzaktan uzağa ve canlı müzikten yoksun bir prodüksiyonla yeni albümleri Sand’i gün yüzüne çıkardı.&nbsp;Grup, Fever’da ustaca sergiledikleri dans rock ve beat odaklı ses manzaralarını pop ve caz elementleriyle daha zengin hâle getirdi. İki albüm arasında bağı Deprez’in “Orijinal plan, Sand albümünü Fever turu sırasında bir sürpriz veya anlatacak daha çok şeyimiz olduğuna dair bariz bir sinyal olarak çıkarmaktı. Dolayısıyla tüm şarkı yazma süreci bu bağlamda, yani önceki tur sırasında gerçekleşti. Bu yüzden iki albüm arasındaki bağlantı oldukça kasıtlı,”&nbsp;sözlerinden de anlamak mümkün. 11 şarkıda oluşan Sand, grubun garip koşullarda kendini akışa bıraktığı özel bir albüm olarak diskografilerinde yerini aldı.<img src="https://images.aposto.com/2021/10/3/1637175469642.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Maarten Devoldere ve Jinte Deprez<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Neden dinleyelim? 2010’lu yıllara başarılı rock eksenli albümler sığdıran Balthazar, Fever’la başladığı çizgi dışı düzenlemeleri ve enstrümantal odaklı kompozisyonları Sand’e de taşıdı. Grup bilinen müzikal kimliklerini bir yandan koruyup diğer yandan da yeni bir sayfa açıyormuş gibi hissettiren farklı janr keşiflerine çıktığı bir albüm yarattı.&nbsp;Deprez’in “Sanırım elektroniği şimdiye kadar hiç bu kadar zorlamadık, örneğin normalden çok daha fazla sentezleyici kullandık. Yeni şeyler yapmaktan korkmamak ve neler olduğunu görmek her zaman güzeldir. Birçok şarkı bizim için yeni bir soluktu,” açıklaması da bunu destekliyor. Devoldere ve Deprez’in hem bireysel ve hem de ikili olarak büyüleyici vokal performansları sunduğu Sand, dans rock’ın en güncel ve en güzel örneklerinden biri.Benzer işler: Keep Dancing Inc, Embrace &amp; Kid Francescoli, Lovers.

Balthazar, Fever’da ustaca sergilediği dans rock ve beat odaklı ses manzaralarını Sand albümünde pop ve caz elementleriyle daha zengin hâle getirdi.

Dans rock’ın en güncel ve en güzel albümlerinden biri

Ne oluyor? Yayıncılık evreninde 35. yılını doldurmaya hazırlanan Pan Yayıncılık, “müziği okutmak” için çıktıkları yolculukta açtıkları kültürel kanallar sayesinde bugünden nefes almaya, geçmişe referans verip geleceği aydınlatmaya devam ediyor. Var olsun.Neden önemli? İlk 25 yılında müziğin kültürel ve kuramsal gelişimine katkı sağlayan Pan Yayıncılık, son on yılda kataloğuna müziğe popüler filtrelerden arınarak sevgiyle ve bilgiyle yaklaşmaları için çocukları ve gençleri hedefleyen eserler de ekledi. Pan Yayıncılık, çoktandır yayımcılığın ötesinde, yarattığı kültürel temsiliyetle eşsiz bir değere sahip.Ne söyledi? Yayımcılık hazzını bütünüyle hissederek yılları yanına ekleyen yayınevinin kurucuları Işık Gençer ve Ferruh Gençer’e merak ettiklerimizi sorduk.<img src="https://images.aposto.com/2021/10/3/1637173179930.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.34" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Ferruh Gençer ve Işık Gençer<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">25 yılı geride bıraktığınızda İdil Biret’in “Ben size piyanist yetiştiririm, siz o piyanistleri dinleyecek halkı yetiştirebilir misiniz?” sözüyle yaşadığınız bir farkındalığın ardından müzik yayıncılığında odağınızı müzisyenlerden daha çok çocuklara ve gençlere çevirdiniz. Aradan 10 yıla yakın süre geçti. Değişimin ardından attığınız adımlar neler oldu?&nbsp;İdil Biret’in o sözüyle beraber, Pan Yayıncılık’ın yayın hayatında temel bir değişiklik olduğu doğrudur. Örneğin İngiliz çellist Isserlis’in Beethoven Çorbayı Neden Fırlattı? ve Handel’in Kıpır Kıpır Peruğu kitaplarını, ilkokul çocukları için müzik kitaplarını, ayrıca Maria Callas, İnci Çayırlı gibi biyografi kitaplarını yayımladık. Böylece mesleği müzik olmayanlara da seslenebildik.&nbsp;Tabii ki bu, müzisyenler için kitaplar yayımlamadığımız anlamına gelmiyor. Zahmetsiz Ustalık, Saygun Yaklaşımıyla Armoni Eğitimi, Türk Makam Müzikçisinin Seyir Defteri gibi kitapları bunlara örnek olarak verebiliriz.&nbsp;Yelpazeyi genişletmenin etkilerini gördük diyebiliriz ancak pandemiyle birlikte bütün alanlarda olduğu gibi yayıncılık alanında da işler zora girdi. O nedenle çok olumlu bir etkiden bahsetmek şimdilik söz konusu olamayacak. Yine de bunun daha doğru bir yol olduğunu düşünmeye devam ediyoruz.Yayıncılığın yanı sıra nitelikli, yaşayan, etkileşime açık bir müzik kütüphanesinin önemi nedir? Tabar Müzik Kütüphanesi’ni yeniden açmayı düşünüyor musunuz?Tabar Müzik Kütüphanesi’ni hiç kapatmadık. Taşınma ve pandemi üst üste geldiği için kütüphanenin düzenlenmesi uzun sürdü. Hâlâ büyük ölçüde evden çalışıyoruz. Kütüphaneden yararlanmak isteyen herkese yardım etmeye hazırız.&nbsp;Her zaman kütüphanelerin önemli olduğunu düşündük — herkesin her kitaba sahip olması zaten mümkün değil. Bir konuda araştırma yapan bir insanın aradığı kitapları bulması ve rahatlıkla çalışma imkânı bulması bizce eşsiz bir şey. Bu kütüphaneyi açmak da bizim bir şekilde boynumuzun borcuydu.Müzik eleştirmenliği zamanla ana akım yayınlardan uzaklaştırılarak kişisel görüş bildirilen mecralara itildi. Günümüzde olumlamaların dışında eleştiriler okumak oldukça zor. Bunun sebebi nedir? Sizce iyi bir müzik eleştirisinin önemi nedir?Bizim alanımızın dışında olmakla beraber, sadece müzikte değil edebiyatta da “olumlamalar”ın daha yaygın ve görünür olduğunu söylemek mümkün. Yaygın akım yayınlar zaten sanata yeterince ve gereğince yer vermiyorlar — en fazla tanıtımla yetiniliyor.Aslında eleştiri, sanatçının sanatını dışardan bakan birinin gözüyle görmesi ve üretimini gözden geçirmesi için olmazsa olmaz bir etkinlik. Belki yaygın akım yayınlardan bunu beklemek yerine bu alanlarda söyleyecek sözü olan mecraların ortaya çıkmasını istemek daha doğru.

Pan Yayıncılık, çoktandır yayımcılığın ötesinde, yarattığı kültürel temsiliyetle eşsiz bir değere sahip.

"Müziği okutmak": Pan Yayıncılık

6 Mart 2020 akşamı Sónar Istanbul’a katıldığımda zihnimde pandemiye dair soru işaretleri olsa da mekâna yerleştiren dezenfektanları görmek bile güvende hissetmemi sağlamıştı. O günden en çok aklımda kalan SonarScreen’de gerçekleştirilen Live Choir AV performansıydı. Koronun Gorillaz’dan Demon Days’i söylediği bölümde ortaya çıkan görsel ve işitsel içerik, zihnime dolandı, nefesim hızlandı. <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/tv/B9aJMiXAmAq/?utm_source=ig_web_copy_link" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Buradan</a> performansın bir bölümünü izleyebilirsin.&nbsp;Sónar’ın deneyime odaklanan, yerleştiği mekânda mimari sınırların ötesine geçen ve ziyaretçisinin bireysel bağlantılar kurmasına imkân sağlayan içerik kurgusu, festivalde olma hâlini değiştirdi. Sónar Istanbul da benzer bir organizmaya sahip. Live Choir AV, küçük bir örnek olsa da festival kimliğinin başarılı bir yansıması. Şimdi yenileri için vakit geldi. Müzik, yaratıcılık ve teknoloji bir kez daha buluşacak.&nbsp;Festivalin beşinci yılında arka tarafta olan bitenleri öğrenmek istedik ve merak ettiklerimizi Zorlu PSM Genel Müdürü Filiz Ova’ya sorduk.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2021/8/3/1632319582753.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Filiz Ova, Zorlu PSM Genel Müdürü<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Sónar Istanbul, Zorlu PSM'yle özdeşleşen, hem içerik hem de alan kullanımı olarak mekânın sınırlarını zorlayan bir festival. Aynı zamanda global bir festivalin en kapsamlı edisyonlarından biri. Bu festivalin Zorlu PSM olarak hem de İstanbul olarak önemi nedir?&nbsp;Zorlu PSM, açıldığı 2013 yılından bu yana yenilikçi vizyonuyla İstanbul’un ve Türkiye’nin kültür sanat hayatına canlılık katan oldukça genç ve dinamik bir kurum. İstanbul’un kalbinde dünya standartlarında bir sahne deneyimi sunuyoruz. Teknik kapasitemizin ötesinde dünyayı yeni prodüksiyonlar ve sanatçılar aracılığıyla İstanbul’a da taşıyan bir konumdayız. Bu zamana kadar farklı müzik türleri, tiyatrolar, müzikaller ve festivallerden oluşan geniş içerik yelpazemiz sayesinde farklı kitlelere ulaşarak seyircinin performans sanatları merkezinden beklentisini değiştirdik. Bu beklentinin değişiminde Sónar gibi global ve özgün bir deneyim sunmamızın da etkisi var. Tam da bu sebeple "Ne olursa olsun&nbsp;Sónar’sız bir yıl olmaz," dedik.Geçtiğimiz yılki Sónar Istanbul, hemen kapanmaların öncesinde gerçekleşerek şehirdeki birçok kişinin katıldığı son büyük müzik etkinliği olmuştu. Sónar Istanbul’un devamlılığı ve sürdürülebilirliği sizin açınızdan ne ifade ediyor?Sónar İstanbul, aynı zamanda Covid-19 öncesi dünyadaki son Sónar festivali olmuştu. Festivalin akabinde "Bir daha etkinlik yapabilecek miyiz?" ya da "Bir daha seyahat edilebilecek mi?" korkusu yaşadığımız belirsiz bir dönemden çarenin bulunduğu, aşının olduğu bir noktaya geldik. Etkinliklerin devamlılığı ve sürdürülebilirliği için aşının yaygınlaşması gerekiyor. Ülke olarak aşı oranımız arttıkça sanatçıların ve uluslararası organizasyonların takvimlerinde yer almamız kolaylaşacak.&nbsp;Sónar Istanbul programını festivale tam bir ay kala duyurmaya başladınız. Arka tarafta değişen koşullara göre hazırlıkların olduğu, program detayları açıklandıkça daha net anlaşılıyor. Programı hazırlarken temel stratejiniz neydi?&nbsp;Esnek olmak! Koşulların sürekli değiştiği ve belirsizliklerin olduğu bir dönemde festival yapmak farklı ihtimalleri aynı anda düşünebilmeyi ve ona göre operasyon planları kurmayı gerektiriyor. Sónar’ın sahip olduğu global ruhu korumak için düzenli olarak seyahat kısıtlamalarını takip ettik. Ne yazık ki yönetmeliklere göre hâlâ sadece oturmalı konser yapmak zorundayız. Sónar gibi dinamik bir festival için bu durum düşündürücü olsa da yasağın hevesimizi kırmasına izin vermeden festivali hayata geçirmeye odaklandık. Oturarak da olsa festival coşkusunu birlikte yaşamak istedik. Yeni başladığımız 9. sezonumuzda pandeminin yarattığı ruh hâlini geride bırakmak ve yeni deneyimler keşfetmek için #dünyandeğişsin diyoruz. Seyahat etmeyi özlediğimiz şu dönemde Sónar tam da buna uygun bir festival.&nbsp;Kapalı alanda bir festival yapmaya hazırlanıyorsunuz. Zorlu PSM’nin bu kapsamda hazırlıkları neler?&nbsp;Zorlu PSM olarak steril ve güvenli bir deneyim ortamı yaratmak için yönetmeliklerde yer alan kuralları harfiyen uyguluyoruz. Salonların yeni açıldığı dönemde, henüz HES kodu sorgulaması yaygın değilken PSM’ye HES koduyla giriş sektörel anlamda bir örnek olmuştu. Zorlu PSM içinde ve gösteri salonlarındaki klima santrallerinde %100 taze havayla çalışan, virüs ve bakterilere karşı korunmada en etkili yöntem olarak öne çıkan UVC (ultraviyole) teknolojisi kullanılıyor. Yönetmelikler doğrultusunda salonlarımızda bir dolu bir boş koltuk uygulaması yer alıyor. Zorlu PSM’ye girişte yeni maske veriyor, içeride o maskenin takılmasını istiyoruz. Ayrıca ateş ölçümü, fiziki mesafe kuralları, dijital bilet, temassız ödeme, ileri teknoloji hijyen ve dezenfestasyon uygulamalarımız devam ediyor.&nbsp;

Sónar Istanbul bir kez daha müzik, yaratıcılık ve teknolojiye alan açarak zamansız yansımalar sunacak. Heyecan verici, değil mi?

“Ne olursa olsun Sónar’sız bir yıl olmaz.”

Yaren Eren Budak'ı çağdaş seslerle kendi ifadesini yaratan bir sanatçı olarak hayatına ekleyebilirsin — o da olasılık yığını içinde kendini bulmaya çalışanlardan.

Gürültüden çağdaş seslere yolculuk: Yaren Eren Budak

Yaren'le Bozcaada Caz Festivali'nin rengârenk Keşif Programı kapsamında Keşif Buluşmalar ismiyle dinleyiciye açık bir sohbet gerçekleştirdik. O sohbetin kayda düşen kısmı Keşif Sahnesi podcast'ine dönüştü. Yaren'le hatırladığı ilk sesten, peşi sıra dizdiği notaların akılda kalan melodilere dönüştüyü anıya, edebiyat ve müzikle kurduğu bağdan onu yeni keşifler sunan Alvin Lucier'e uzanan bir sohbette buluştuk. Tam 44 dakika 6 saniye. Keyifli dinlemeler.<a bgcolor="#e06535" color="#090909" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#e06535 !important;color:#090909 !important" href="https://open.spotify.com/episode/6szwWjnpGmG2nLTFzqjhUZ?si=44b30c9164894a24" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(224, 101, 53) !important; color: rgb(9, 9, 9) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">DİNLE</a><a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/episode/6szwWjnpGmG2nLTFzqjhUZ?si=44b30c9164894a24" rel="noopener noreferrer" style="text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/8/2021-09-12T08:16:12.219Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="3.40" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Yaren Eren Budak'la hem kişisel hem de toplumsal tarihin sayfalarını karıştırdık. Müzikle kurduğu bağları ve onu keşfe götüren duyguları konuştuk.

“Cenazede gülme krizine girmek gibi.”

60’larda bir gün. İrlandalı bir girişimci ABD sokaklarında. Derdi, yeni projesi için fon bulmak. Heyecanı yüksek. Ne yapmak istediğinin farkında. Kahve siparişi verdiği ya da büfeden para üstünü aldığı sırada Life dergisini görüyor. Derginin kapağında ABD Başkanı John F. Kennedy’nin Oval Ofis’inde çocuklarıyla birlikte çekildiği bir fotoğraf var. Politikanın ve gücün merkezindeki bir başkanın tüm olan bitenden habersiz çocukları, babalarının çalışma odasında dans ederek anın tadını çıkarıyor. İşte bu fotoğraftaki Caroline Kennedy, her şeyden habersiz bir şekilde Ronan O’Rahilly’e ilham oluyor ve 1964 Şubat’ında kurduğu Birleşik Krallık’taki ilk özgür (korsan) radyoya ismini veriyor: Radio Caroline.&nbsp;Yıllar sonra bir röportajında O’Rahilly’e Radio Caroline’i kurma amacı sorulduğunda, “hayalim herkesin kendini bir parçası olarak hissettiği, iyiliğin ve paylaşmanın değer kazandığı bir platform oluşturmaktı. Değişimden uzak politikacıların, gücü ellerinde tutmak için yaratmaya çalıştıkları tek tip medyanın tam karşısına geçmek istedim,” diyerek cevap verdi. Nitekim O’Rahilly’nin bu hayali gerçek oldu. Birleşik Krallık’ta peşi sıra kurulan özgür radyolar, 1967’de günlük 15 milyon dinleyiciye ulaştı. Bu hikâyenin devamı, bambaşka bir yazının konusu.&nbsp;Benim büyüteç tutmak istediğim, 60’lardaki özgür yayın furyasının, bugün internetin kazandırdığı engin denizlerde yeni keşfedilen bir ada olarak bağımsız radyolarla tekrardan ortaya çıkması. Bir bakıma, geçmişin köklerinin geleceğe uzanarak yeniden filizlenmesi.<img src="https://images.aposto.com/2021/5/3/1625050223943.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" alt="Radio Caroline" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Radio Caroline<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Ana akımdan bağımsıza</h2>Ana akım radyolar: Bağımsız internet radyolarını değerlendirmek için önce ana akım örneklere ve dijital müzik sektörüne uğramak gerekli. Ortada tepkisel bir durum olduğu aşikâr. Yıllar içinde tüm bağlamlardan koparak belli bir kitleye popüler kültür ürünlerini servis eden ve mekanikleşen ana akım radyolar, hep pastanın büyük dilimini kapma derdinde oldu.&nbsp;Hâl böyleyken hem yeni jenerasyonun beklentileri hem etkileşim hem de sokaklarda yeşeren alt kültürlerden kopuk hâle geldiler. Buna paralel olarak gelişen teknolojiyle ortaya çıkan dijital müzik piyasası, müzik dinleme alışkanlarını değiştirdi. Ana akım radyolar yanına “geleneksel” etiketini ekledi. Başlarda dinlenecek sanatçıyı, albümü ve şarkıyı seçmek çok keyifliydi. Fakat seçenek arttıkça bunu yapmak daha zor hâle geldi. Bu kez elde teknoloji vardı: algoritmalar hemen devreye girdi. Önce tercih edilen müzik türlerine göre kişiselleştirilmiş listeler ortaya çıktı. Ardından ruhsal durumumuza uygun çalma listeleri dünyamıza girdi. Yaz Havası, Kıyı Boyu, Duş Şarkıları ve daha nicesi. Artık herkes derin bir nefes alabilirdi.Bağımsız radyolar:&nbsp;Evet, bir süreliğine taşlar yerine oturdu. Fakat ansızın bireyselleşen ve müziğin doğasında olan paylaşma özelliğini yok eden bu değişiklikler, çok geçmeden hızla inşa edilen binanın temelinde çatlaklar oluşturmaya başladı. Algoritmalar, ilk başta dinleyicilerden aldığı verilere ve olası ruhsal durumlara göre listeler oluşturdu ama bir süre sonra sunulan içeriğin dışına çıkmayan kullanıcılarda kontrolü tamamen eline geçirdi.&nbsp;Çok geçmeden seçme hakkı istemsizce elinden alınan ve sevdikleri müzik türleri yerine oluşan listeler etrafında tekrardan toplanan bir kalabalık oluştu. Dijital çağ, istenilen müziğe ulaşmayı kolaylaştırdı fakat paylaşmayı ve bir araya gelmeyi de bir o kadar azalttı. Tam da bu noktada tıpkı yarım asır önce çatlaklardan yeşeren özgür yayınlar gibi bağımsız internet radyoları hayatımıza dâhil olmaya başladı.<img src="https://images.aposto.com/2021/5/3/1625050380182.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: DJMag<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Alan açmak: Dünyanın her bir köşesine yayılan bağımsız internet radyolarının kolektif üretim etrafında toplandığını söyleyebilirim. Ortak amaç, kişisel zevk filtresinden geçmiş listelere, alternatif seslere, çizgi dışı fikirlere ve insanların bir araya geldiği etkinliklere alan açmak; “kendin yap” akımıyla bir oyun parkı kurmak gibi. Nitekim haftada 100’den fazla radyo programına ev sahipliği yapan Leeds merkezli KMAH Radio’nun kurucusu Josh Aitman’ın sözlerinden bağımsız radyoların doldurduğu boşluğu anlayabiliriz: “Radyo yayınına başlar başlamaz, müzik yelpazesini tam oluşturamadığımı fark ettim. Çok fazla alt müzik türü ve bu türlere ait harika şarkıları çalan harika insanlar vardı. Radyo sayesinde onlara kendi fikirlerini geliştirmeleri, sohbet etmeleri, partilerini yapmaları ve diğer her şey için yardımcı olduğumuzu düşünüyorum.”Aynı şekilde geçtiğimiz aylarda 10. yaşını kutlayan Londra merkezli NTS radyonun kurucusu Femi Adeyemi’nin “NTS, çağdaş caz, post-punk, grime, bluegrass ve psychedelic gibi pek çok niş müzik türünü icra eden sanatçılar için bir sıçrama tahtası görevi üstleniyor. Radyoda iki farklı kanalda 200’den fazla programa ev sahipliği yaparak Skepta gibi sokaklardan yükselen sanatçılara ya da Young Turks gibi bağımsız plak şirketlerine seslerini duyurabilmeleri için yardımcı oluyoruz,” ifadesinden yarattıkları habitatı anlamak mümkün.Mahalleden tüm evrene: Peki ya kolektif ruh? KMAH Radio, 2016 yılında çalınan tüm ekipmanlarının ardından yolun sonuna geldiklerini düşündü. Tam da bu sırada akıllarına toplumsal fonlama fikri geldi. 30 günlük kampanyanın sonunda radyo, zararının iki katı para topladı. Onlar da bu parayla yeni ekipmanlar satın alıp kalan miktarı evsizler için kurulmuş yerel bir hayır kurumuna bağışladı. Kısaca, radyonun yerleştiği mahalleden başlayıp tüm evrene uzanan bir kolektif ruh var.&nbsp;Bir başka soru: Her şey sütliman mı? Değil tabii ki. Pek çok bağımsız oluşum gibi ortaya çıkan finansal sorunları çözmek hiç de kolay değil. Bir grup arkadaşın tam zamanlı işlerine devam ederken yürüttüğü ve kâr amacı gütmeyen radyoların yanı sıra bağışlarla ayakta kalmaya çalışanlar da var. Çok azı, NTS gibi bulundukları şehirlerin ve oluşturdukları topluluğun avantajını kullanıp markalarla iş birliği yaparak oturmuş bir finans modeli oluşturabilmiş durumda.<img src="https://images.aposto.com/2021/5/3/1625050496469.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: DJMag<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Pandeminin etkisinde</h2>Finansal sorunlara değinmişken pandemiyle birlikte değişen yaşam koşullarının radyolar üzerindeki etkisinden bahsetmekte de fayda var. Bu alanda hazırlanmış raporların neredeyse tamamından görülebileceği gibi, dinleyici sayısı ve ortalama dinleme süresinde artış olduğunu söylemek mümkün. Bunu örneklerle desteklemek gerekirse Birleşik Krallık’taki ticari radyo istasyonlarının endüstri kuruluşu olan Radiocentre, 2020 baharında gerçekleştirdiği bir raporda insanların %40’ının eskiye oranla daha uzun süre radyo dinlediği bilgisini paylaştı.&nbsp;Edison Research ve Triton Digital’ın 2021 başlarında ABD’de yaptığı bir diğer araştırmada, 12 yaş ve üstü kişilerin %68’inin bir ay içinde, %62’sinin bir hafta içinde en az bir kez çevrim içi radyo dinlediğine dair veriler yayımlandı. NTS radyonun iletişim müdürü Will Dickson, “Radyo istasyonunu ulusal karantinadan iki hafta önce kapattık ancak şaşırtıcı derecede iyi bir uyum sağlamayı başardık. Belki fiziksel bir buluşma alanının sağladığı sosyal yönü, spontane ve organik etkileşimi kaybettik fakat bu durum program sunucularımızın evlerinden canlı yayın yapmalarını sağladık. Bu da uluslararası yayınları mümkün kıldığımız anlamına geliyor,” şeklindeki açıklamasını 2019 yılındaki aylık 1,5 milyon olan dinleyici sayılarının bir yıl sonra 2,5 milyona yükseldiği bilgisiyle taçlandırdı. Tüm bu verilerin ışığında başta bağımsız internet radyoları olmak üzere sesli içeriklerin gelecekte çok daha geniş bir alana yayılacağını öngörebiliriz.Ortak kanal: Pandemi döneminde yaşanan dönüşümlere bir diğer örnek de İstanbul merkezli bağımsız radyolar Noh Radio, Radyo Modyan, Root Radio ve Year Zero Radio’dan geldi. Bu radyolar kolektif bir ruhla bir araya gelerek Ortak Kanal isimli bir projede buluştu. Dört radyo, 30 Ocak 2021 günü başlayan ve 28 saat süren bir yayın akışıyla tüm içeriklerini Ortak Kanal kadını verdikleri &nbsp;bir YouTube <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/channel/UCkBabXRREhLydMfIOs3SvWQ" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">kanalında</a> buluşturdu.<img src="https://images.aposto.com/2021/5/3/1625070845714.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" alt="Kaynak: DJMag" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: DJMag<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">En kestirme yol: Benim tarafımda bağımsız internet radyolarıyla buluşmanın en kestirme yollarından biri <a fr-original-style="" href="http://undergroundradiodirectory.com/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">undergroundradiodirectory.com</a> adresine gidip listedeki radyolara şans vermek ve müzik zevkime yakın bulduğumu takibe almak. Bununla birlikte güncel olarak takip ettiğim radyoları aşağıya bıraktım. Hayrını görebilirsiniz.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">LYL Radio - Lyon &amp; Paris</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Internet Public Radio - Guadalajara</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">NTS - Londra</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Byte FM - Hamburg</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">The Lot Radio - NYC</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">KMAH – Leeds</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">WORLDWIDE FM - Londra</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Radio 80000 – Münih</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Reverberation Radio – Los Angeles</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Kiosk Radio - Brüksel</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Dublin Digital Radio – Dublin</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Skylab Radio - Melbourne</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Radio LaBici – Buenos Aires</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">No Signal - Londra</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Clyde Built Radio - Glasgow</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Noods - Bristol</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Netil Radio - Londra</li></ul>

Bağımsız internet radyoları altmış yıl önce yakılan meşaleyi geleceğe taşıyor.

60’ların “özgür yayın” furyasının bugünden geleceğe yansımaları

Gece yarısına çok az kaldı. O yıl aldığım en iyi haberin karşılığında benden bekleneni tamamladım. Zaten ertesi sabah yazıyı teslim etmek zorundaydım. Kendimi hiç rahat hissetmiyordum. Keyif alarak yazmaktan çok uzaktım. En kestirme, en risksiz yollardan yürüyüp genel geçeri kabul edip bir şekilde varmam gereken yere ya da benim için son olan cümleye ulaşmıştım. Bu olsa olsa büyük ölçekte bir yayın için yazmamam gerektiğinin kanıtı olur diyerek yazıyı en yakın arkadaşıma gönderdim. Geri dönüşü olmasın diye de saatin gece yarısını geçmesini bekledim. 10-15 dakika sonra telefonum çaldı. “Yapman gereken iki şey var.” dedi telefondaki ses. “Ya bu yazıyı teslim etmeyeceksin ya da silip baştan yazacaksın. Çünkü sen değilsin, sana dair hiçbir şey yok bu yazının içinde.” sözlerinin ardından çok uzatmadan görüşmeyi sonlandırdı. O gece tüm yazıyı seçip sil tuşuna basarak kendime ilk defa özgün bir ifade alanı yarattım. Çok sürmedi, yazı hemen bitti. Ben, ben olarak kaldım. Benden çıkanlar da yoluna devam etti.Yıllar öncesinden bir telefon görüşmesi. Sasha Spielberg, Brown Üniversitesi’nden yakın arkadaşı Nicolas Jaar ile yaptığı rutin telefonlaşmanın bir yerinde, uzun süredir yanında taşıdığı şarkı sözlerini ve telefonuna kayıtlı sayısız sesli notu artık kendisine ait bir müzikle buluşturmak istediğinden bahsetti. Görüşme Jaar’ın Spielberg’i şarkılarını kaydetmek için New York’a davet etmesiyle sonlandı. Sasha Spielberg, önce her okuyana acaba mı dedirten meşhur soyadından kurtulmak için Buzzy Lee mahlasını yarattı, sonra da çantasını toplayıp New York’a gitti. Bugün diskografisinde bir kısaçalar ve bir albüm var. Kalemini geri çekmeden yazdığı cümlelerin sızmayı başardığı sözlerle dolu samimi şarkılardan oluşan bir arşiv… Çocuk yaşlardan beri günlük tutan, aile fotoğraf albümlerini tekrar tekrar karıştıran, yıllar önce özel günlerde çekilmiş videoları soluksuz izleyen, nostalji damarına basarak hayatının notasını bulmayı başarmış biriyle karşı karşıyayız. Tanışmak isteyen beni takip edebilir.<img src="https://images.aposto.com/2021/4/2021-05-12T16:04:08.774Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" alt="Buzzy Lee, Fotoğraf: Bridget" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Fotoğraf: Bridget <hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Bir defterin arka sayfası: Çocukluğuna dair anlattıklarını okurken Sasha Spielberg’in bugününe bilmiş bilmiş gülümseyen pek çok anıya sahip olduğunu farkettim. Onun için beş yaşındayken duşta şarkı söylemeye başlayan, birkaç yıl sonra ebeveynleri için kaleme aldığı Totally Forgot Me: Left Me In The House isimli bir şarkıyı videoya alıp onlara izleten, birkaç yıl sonra 90'lar çocuğu olarak Britney Spears, Backstreet Boys, Spice Girls&nbsp;sarmalına giren ve finali de Joni Mitchell, Janis Joplin ve Led Zeppelin ile klasik rock sularında yapan bir çocukluktan bahsedebiliriz. Tüm bunlar arasında kırılım noktası; 13 yaşındayken ailesi ve arkadaşlarının karşısına geçerek söz ve bestesi kendisine ait olan bir şarkıyı gitarıyla birlikte söylemesiyle yaşandı. Bir defterin arka sayfasında başlayan, yorgan altında fısıltıyla söylenerek hayal edilen ve finalinde kırmızı yanakların ateşini hissederek şaşkın bakışlarla sonlanan bir anı…Her şeyin başlangıcı: Bir önceki paragraftan direkt Sasha Spielberg’in ilk albümüne geçmeyi ben de beklerdim. Bir röportajında “Senin için bir aşkın ganimetleri nelerdir?” sorusuna “Her şeyin başlangıcı. Şarkıların başlangıcı, resimlerin başlangıcı, yeni ilişkilerin başlangıcı…” cevabını veren Spielberg, yıllar içinde sayısız şarkı sözü yazdı. Bu sözlerin müzikle buluşması da tüm ergenlik döneminde yan ondasında kalan ve ona bütün gün punk şarkıları dinleten kardeşi Theo Spielberg sayesinde oldu. Üniversite yıllarında Wardell isimli bir grup kuran ikili, birlikte sahne almaya başlayalı bir yıl geçmeden South by Southwest’te konser verdi. Aynı yol, Brother/Sister isimli bir kısaçalar yayımlayan ikili, son olarak 2015’te de ilk albümleri Love/Idleness’ı paylaştı. Bir süre günlüğüne yazdığı cümleleri kardeşinin müzikal yaratımlarına emanet eden Spielberg, zamanla bundan uzaklaştı. İç dünyasına eşlik edecek seslere kendisinin karar vermesi gerektiğini hissetmesine rağmen nereden başlayacağını bulamadı. İşte o günlerden birinde telefonu çaldı. Arayan Nicolas Jaar’dı.Sil baştan:&nbsp;New York’a varan Sasha Spielberg, Nicolas Jaar ile buluşmadan şarkı sözlerini toparlamak için bir kafeye oturdu. Bugüne kadar yazdığı sözlerin arasında kısa bir tur atan Spielberg, sayısız notla birlikte Jaar’ın stüdyosunun kapısını çaldı. Bugüne kadar kendine yazdığı sözler onu bu şehre getirmişti. Hayallerin kıyısında attığı turda hiçbir zaman gerçekliğe doğru yürümemişti. İkili birlikte kısa bir süre geçirdikten sonra Jaar, bir piyano döngüsü oluşturdu ve Sasha’dan şarkı sözlerini tekrardan yazmasını istedi. Dakikaların saatleri kıskandığı zamanlar vardır. Ağırdan alırlar, beklemek, uzun uzun düşünmek isterler. Spielberg, tam da böyle geçen uzun bir günün ardından çoğunu ağlayarak yazdığı sözlerle Jaar’ın yanına oturdu. Daha önce Just Friends isimli bir projede buluşan ve birlikte konserler veren ikili, bu sefer Buzzy Lee’ye hayat verdi. İki hafta boyunca bol sandviç ve gözyaşıyla kaydedilen beş şarkı Facepaint isimli bir kısaçalarda yerini buldu. Meydan okumayı Spielberg kazandı, Buzzy Lee ile kendi ifade alanını yarattı.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2021/4/2021-05-12T16:06:07.074Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" alt="Buzzy Lee, Spoiled Love" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Buzzy Lee, Spoiled Love <hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Kasvetli buluşma:&nbsp;Bazen bir yüklemin sonundaki eki değiştirmek bile pek çok yeniliğin önünü açabilir. Sasha Spielberg için de durum bundan farksız değildi. Buzzy Lee&nbsp;projesiyle söz yazarlığını ve çocukluğundan itibaren sığındığı eşsiz vokalini müzikal açıdan besleyebileceğini öğrendi. Üstelik yanında her zaman danışabileceği Nicolas Jaar gibi kıymetli bir rehber de vardı. Nitekim 2017’de New York’ta geçirdikleri kayıt sürecini üç yıl sonra Torino’ya taşıdı. Bu sefer amaç, hayatının bir dönemine odaklanmak ve hikâye anlatıcılığını kristalize ederek dışa vurmaktı. Sonuç, piyano çevresine kurulu minimal kompozisyonlarla fısıltı kadar yumuşak vokallerin kasvetli buluşması: Spoiled Love. Dokuz şarkılık Spoiled Love sadece bir ilk albüm değil, aynı zamanda yeteneklerinin ve çalışmalarının farkına varan bir sanatçının kendisiyle kavuşması...Saat gece yarısını çoktan geçti. Yeni günün ardından yola çıkanlarla karşılaşmak dileğiyle. Hoşça kalın.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Bu zamana kadar Keşif Sahnesi’ne konuk olan sanatçıların tamamını Spotify çalma listemizden dinleyebilirsiniz.<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/0iwKbnFzMqo2I9cGXt0hdT?si=47ef312e98a24ff9" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/4/2021-05-12T16:07:34.076Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.59" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Çocuk yaşlardan beri günlük tutan, aile fotoğraf albümlerini tekrar tekrar karıştıran, yıllar önce özel günlerde çekilmiş videoları soluksuz izleyen, nostalji damarına basarak hayatının notasını bulmayı başarmış biriyle karşı karşıyayız. 


Kasvetli buluşma: Buzzy Lee

“Haydi gel yürüyüş yapalım.” dedi. Hemen sokağın başında bizi bekleyen köpek dostumuz Bulut ile birlikte adımlamaya başladık. Önce biraz tırmanmamız gerekti. Neyse ki iyi bir manzaranın ancak yeterince emek ve aidiyetle sağlandığını daha çocukken öğrenmiştim. Hatta bunu fark edince içten içe gülümsedim. Zihnim meraka ve heyecana düşmüştü bir kere. Tek yapmam gereken beklemekti. Bulut önde, biz arkada yürüdük. O an geldiğinde zamanın bir önemi kalmadığını tekrar anladım. Baktığım uzaklık ve kadrajıma sığan onca güzelliğin yanında başka hiçbir şeyin önemi yoktu. Bugün ve bu anının oluştuğu tarihten beri neredeyse her gün, zihnimde hep bir kaçış planı, kalbimde gittikçe artan bir özlem var. Uzun süre bu hisle nasıl yaşayacağımı bilemedim. Özlemim artıkça önce geri çekildim, sonra imkânsızlığın içine düştüm. Bir an geldi, kendime gelecekten bir gün seçtim. Adını ve tarihini koymadım. Sadece yerini ve içinde olmasını istediğim insanları belirledim. Özlemime keder değil, sevinç ekledim.&nbsp;Bugünkü konuğum Elori Saxl. Kendisi pandemi öncesi birkaç haftalığına ailesini ziyarete gittiği Kuzey Wisconsin kıyılarında yer alan Superior Gölü’nde yaklaşık 300 kişinin yaşadığı Madeline Adası’nda koca bir yıl geçirdi. Her değişiminde şaşkınlık yaratmayı başaran gökyüzü açıklığında ve yılın büyük bölümünde donan bir gölün ortasında, ilk albümünü tamamlayıp yayımladı. Bambaşka hayallerle başlayan, o anı mühürlemek için kaydedilen sesler Saxl’ın tüm üretimini yaptığı yatak odasının zeminine yayıldı. Artan özlem ve yabancılaşma hissine, senesini doldurmayan taptaze yaşanmışlıklara nostalji olarak da bakamadı. Peki ne oldu? Manzarasındaki renk tonları zamanın kıskacından kurtuldu ve Saxl’ın yarattığı avangart ve çağdaş klasikten beslenen elektronik seslerle örülü bir müzikal kompozisyonda yeniden hayat buldu. Baştan söyleyeyim. Elori Saxl, pek çok açıdan şanslı olduğunun farkında. Beni ilgilendiren kısmı ise yaşadığı dönüşüm ve bunun müzikal üretimine olan yansımaları. Salonuma dolan güneşin, bugünlük benden bu kadar dediği saatlere girerken onun hayatına daha yakından bakmak istedim.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2021/4/2021-05-06T07:09:49.156Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" alt="Elori Saxl, Fotoğraf: Gregory Wikstrom" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Elori Saxl Fotoğraf: Gregory Wikstrom<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Renk paleti: İçinde yıl olan tarihleri köşedeki eskiciye bıraktım. Bazı hikâyeler zamanı tutamaz. Bırakır, akar gider. Tıpkı Hermann Hesse’nin dediği gibi: “Irmak aynı zamanda her yerdedir, kaynadığı yerde, döküldüğü yerde, çağlayanda, kayıkta, akıntı yerinde, denizde, dağda, aynı zamanda her yerde ve onun için yalnızca şu an vardır, geçmişin gölgesi diye bir şey bilmez ırmak, geleceğin gölgesi diye bir şey de bilmez.” Elori Saxl’ın çocukluğuna dair bilgim, 12 yaşında müzik bestelemeye başladığı ve eline aldığı ilk enstrümanın keman olduğuyla sınırlı. Her ne kadar farklı türden seslerin odalara sızdığı bir evde büyüse de anne ve babasının müzikal ilgisi, yılın en iyi şarkılarının yer aldığı derleme albümlerle sınırlı kalmış. Yalnız olduğu zamanlar arttıkça Saxl, kulağına dolan seslerdeki ince değişikliklerin hislerinde yarattığı etkinin farkına vardı. İlkokulda her öğretmenini farklı bir renk paletiyle tanımlayan ve herkesin sinestetik olduğuna inanan bir yaratıcıyla karşı karşıyayız. Onun ancak renklerle görünür kıldığı müziğine doğru ilerlemenin vakti geldi.Doğanın sunduğu sesler:&nbsp;Brooklyn’de pek çok farklı yaratıcı topluluk içinde geçirdiği yedi yılın ardından teknolojinin toprak, doğa ve hafızayla olan ilişkisini meditasyona yöneltmek için müzikle geçirdiği süreleri arttıran Elori Saxl, içindeki değişim arzusunu takip etti ve Blue Mountain Center’ın misafir sanatçı programına başvurdu. Olumlu dönüş alan Saxl, hayatında ilk kez besteci olarak tanıtıldığı bir ortamda her sabah gün doğumunda gölde kanoyla dolaştığı, uzun orman yürüyüşleri yaptığı ve pek tabii müzik ürettiği bir ay geçirdi. Doğada kaldığı süre arttıkça su, güneş ve ağaçlar arasındaki alışverişi hissetmeye başlayan Saxl, burada duyduğu sesleri bir modüler sentezleyiciyle yaratmaya karar verdi. Nihayetinde oluşturduğu zihinsel alanda doğanın sunduğu tekrarlardan ve içinde tetiklenen hislerden bir albüm kurgulayan Saxl, cebinde yarısını tamamlandığı şarkılarla Blue Mountain Center’dan ayrıldı.<img src="https://images.aposto.com/2021/4/2021-05-06T07:12:02.134Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" alt="Elori Saxl, The Blue of Distance" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Elori Saxl, The Blue of Distance<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Uzaklık ve güzellik:&nbsp;Blue Mountain Center’da geçirdiği günlerin ardından aylarca ürettiği müzikleri dinlemeyen&nbsp;Elori Saxl, aile evinde geçirmek zorunda kaldığı günlerin birinde Rebecca Solnit’in Kaybolma Rehberi’ni okurken kitapta uzaktaki dağların neden mavi göründüğü fikrine atıfta bulunan bir bölüm ona yeniden ilham verdi. Belirli ışık parçalarının uzaklık arttıkça kaybolduğunu, böylece dağları mavi tonda gördüğünü öğrendi. Yani uzaklık güzellik yaratır. Yakınlaşma, var olan renk paletini arttırır. Bu çıkarım Saxl için dönüm noktası oldu. Yapması gereken özlemi kapatmak değil, onu kucaklamak ve yaydığı güzellikle onu kabul etmekti. Çok geçmeden melankoliden çıkıp yarattığı sesli dünyaya geri dönen Saxl, müziğini oda orkestrasıyla birleştirdi ve yedi şarkı barındıran The Blue of Distance isimli ilk albümünü yayımladı. Sonuç ise Steve Reich, Philip Glass ve Brian Eno’ya selam gönderen, yeni renklerle dolu uçsuz bucaksız bir gökyüzü.&nbsp;İçimizden birisi geri dönelim dedi mi emin değilim. Belki de Bulut karar vermiştir. Önemi de yok zaten. An gelmişti ve geri kalan her şey ona eşlik eşmişti. Hepsi bu kadar…<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Bu zamana kadar Keşif Sahnesi’ne konuk olan sanatçıların tamamını Spotify çalma listemizden dinleyebilirsiniz.<a data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=https://link.apostonews.com/click?uri%3DaHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP2lzc3VlPTYwOGE2NDlmMDY3YTFiMDAwNjEyMjkxOSZwdWJsaXNoZXI9NWVkM2VjZDZjNWE4NmNjZDFlMjRjYTRhJm5ld3NsZXR0ZXI9NWVjMTgzZmZkNDkzOGIyMTFhMmRkNDJiJnN1YnNjcmliZXI9NjAzMzdlNDM2YTkzODAwMDA3ZGEyMTAyJnNvdXJjZT1lbWFpbCZ1cmw9aHR0cHMlMjUzQSUyNTJGJTI1MkZvcGVuLnNwb3RpZnkuY29tJTI1MkZwbGF5bGlzdCUyNTJGMGl3S2JuRnpNcW8ySTljR1h0MGhkVCUyNTNGc2klMjUzRGtDWkJ6RFlZVEE2amNWMDV5enhVYVE%3D&amp;source=gmail&amp;ust=1620124856078000&amp;usg=AFQjCNHy_BTnJnZI_VUUa5O1-smAK6A00g" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP2lzc3VlPTYwOGE2NDlmMDY3YTFiMDAwNjEyMjkxOSZwdWJsaXNoZXI9NWVkM2VjZDZjNWE4NmNjZDFlMjRjYTRhJm5ld3NsZXR0ZXI9NWVjMTgzZmZkNDkzOGIyMTFhMmRkNDJiJnN1YnNjcmliZXI9NjAzMzdlNDM2YTkzODAwMDA3ZGEyMTAyJnNvdXJjZT1lbWFpbCZ1cmw9aHR0cHMlMjUzQSUyNTJGJTI1MkZvcGVuLnNwb3RpZnkuY29tJTI1MkZwbGF5bGlzdCUyNTJGMGl3S2JuRnpNcW8ySTljR1h0MGhkVCUyNTNGc2klMjUzRGtDWkJ6RFlZVEE2amNWMDV5enhVYVE=" rel="noopener noreferrer" target="_blank" fr-original-style="" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;"></a><a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/0iwKbnFzMqo2I9cGXt0hdT?si=3cc88ff98b524b70" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/4/2021-05-06T07:14:12.335Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Manzarasındaki renk tonları zamanın kıskacından kurtuldu ve Elori Saxl’ın yarattığı avangart ve çağdaş klasikten beslenen elektronik seslerle örülü bir müzikal kompozisyonda yeniden hayat buldu.

Mavinin her tonu: Elori Saxl

Yıl 1976. O yılın sonbaharı ayrı bir güzel Fransa’da. Daha üç dört ay önce Pavillon de Paris’te 20 bin kişiye verdiği konserin ardından hayranlarının yoğun ilgisinden kaçarak Château d’Hérouville’e sığınan David Bowie’in yatak odası penceresinde tekrar aynı manzara var. Dışarıdan bakıldığında Fransa kırsalında 18. yüzyıldan kalma diğer evlerden pek bir farkı bulunmayan Château d’Hérouville’i özel yapan, bodrum katındaki stüdyo ve o stüdyodan evrene dağılan sesler. David Bowie, o dönem yol arkadaşı olan Iggy Pop’un The Idiot&nbsp;albümünün kayıtlarının ardından bu sefer diskografisindeki dönüm noktalarından biri olan Low için orada. Takılı kaldığı ne varsa aşmak adına her yolu deneyen Bowie, müzikal açıdan içindeki çatlaklara sızması için Brian Eno’yu da kayıt sürecine dâhil etti. Château d’Hérouville’de başlayan, tabii ki orada bitmedi. Üstüne nice sesler, nice anılar eklendi. Her ikisi de sevgiyi önceliklendirdi ve üretim için etrafını hep cesaretlendirdi. Belki bunu birbirilerine anlattılar ya da hiç konuşmalarına bile gerek kalmadı fakat David Bowie geride bıraktıklarıyla, Brian Eno yarına atfettikleriyle her daim hayatımdalar, hayatımızdalar. William Doyle de bu hikâyeden neredeyse 40 yıl sonra, stüdyosunda sabahladığı Brian Eno’nun etkisinin hissedildiği müziğiyle karşıma geçti. 2014 yılında East India Youth projesiyle Mercury Prize’a aday gösterilen Doyle, yaşadığı kırılımları seslere taşıyabilen nadir sanatçılardan biri. Onun hayattan çekip çıkardığı kavramlara ve şehirden uzaklaştırarak çoğaltmaya çalıştığı yalnızlığına eşlik etmek istedim.<div fr-original-class="fr-img-space-wrap" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;"><span contenteditable="false" draggable="false" fr-original-class="fr-img-caption fr-draggable" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; position: relative; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2021/3/2021-04-21T08:16:06.502Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" alt="William Doyle, Fotoğraf: Matt Colquhoun" ratio="1.33" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><span contenteditable="true" fr-original-class="fr-inner" fr-original-style="" spellcheck="true" style="outline: transparent solid 0px; box-sizing: border-box; margin: auto; display: block; padding: 5px 5px 10px; font-size: 14px; font-weight: 400; opacity: 0.9; width: 100%;">William Doyle, Fotoğraf: Matt Colquhoun</div>Anıları canlandırmak: Ona ilk elektronik gitarını alan babasını bundan birkaç yıl sonra, henüz 12 yaşındayken kaybeden William Doyle için müzik, anlatmak yerine koca bir yutkunmayı tercih ettiğimiz hisler için bir ifade yöntemi oldu hep. Üstelik yüksek frekans kaybı yaşadığı için, sağır olan babasının hislerine ortak olduğu bir kulağa sahipken müziğe çıkan her sokak, Doyle adına babasıyla buluşma şansı demekti. "Kederliyken doldurmak gereken bir boşluk var. Bu yüzden onu her yerde bulmaya çalışıyorum.” sözlerinden de bunu anlamak mümkün. Çocukken annemin örgü ipliklerini karıştırıp yumak hâline geldikten sonra çözmeye çalışmayı çok severdim. Kötü giden bir şeyleri eski hâline döndürebilmek o zamanlar özel gücümdü. Doyle için de müzik üretmek, anılarını canlandırmak için kullandığı bir sihir oldu.Karşılıksız sohbetler:&nbsp;Yer&nbsp;Londra’da Shoreditch’teki konser mekânı Village Underground. Başka bir evrende Salon İKSV de olabilir. Yıl 2012. Hatta benim gibi detay sevenlere tarih de vereyim: 27 Eylül. Bir anlam yüklemek için sonbahar gibisi yok… Yirmili yaşlarının henüz başındaki William Doyle, hevesle okuduğu müzik ve popüler kültür yayını The Quietus’ta hakkında methiyeler düzülen Factory Floor’u dinlemek için orada. Konser sonrası kabaran duygulara eş ararken başlatılan karşılıksız sohbetlerin birinde Doyle, The Quietus’un kurucusu olan John Doran ile tanıştı. Gecenin ilerleyen saatleri sadece ortak hislerin dışa vurumuna değil, aynı zamanda Doyle’nin müzikal denemelerinin olduğu CD’sini paylaşmasına da vesile oldu. Tam bir ay sonra John Doran’dan telefon alan Doyle, farkında olmadan müzik kariyerindeki ilk adımını da attı.&nbsp;<div fr-original-class="fr-img-space-wrap" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;"><span contenteditable="false" draggable="false" fr-original-class="fr-img-caption fr-draggable" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; position: relative; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2021/3/2021-04-21T08:16:24.902Z_sm.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" alt="William Doyle, Fotoğraf: Tom Porter" ratio="0.79" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><span contenteditable="true" fr-original-class="fr-inner" fr-original-style="" spellcheck="false" style="outline: transparent solid 0px; box-sizing: border-box; margin: auto; display: block; padding: 5px 5px 10px; font-size: 14px; font-weight: 400; opacity: 0.9; width: 100%;">William Doyle, Fotoğraf: Tom Porter</div> Kendine doğru giden yollar: Uzun bir süre kendi yatak odasında yarattığı kimsesiz müziğine bir anda eşlikçi bulan William Doyle, önce East India Youth mahlasını yarattı. Ardından 2010-2013 yılları arasında kaydettiği şarkıları TOTAL STRIFE FOREVER adını verdiği bir albümde yayımladı. Kurduğu kişisel bağlamlar ve henüz bir yansımasını görmediği müzikal dehası, yıllar sonra meyve veren ağaç gibi şaşkınlıkla karşılandı. Bu yoğun ilgi onu hâlâ inanamadığı Mercury Prize adaylığına taşıdı. Doyle’nin mateminde doğurduğu kavramsal melodiler, kısa sürede binlerce insana ulaştı. Sonra ne mi oldu? Yoğun geçen turnelerin arasına 2015’te&nbsp;Culture of Volume ve bir yıl sonra da The Dream Derealised albümünü ekledi. Çok geçmeden Doyle, kendini müzikle ifade etmek yerine ondan beklenen hislere karşılık vermek zorunda kalırken buldu. Böyle şeyler çok kısa sürede olur zaten. İkişer üçer çıkılan basamaklar arasında Doyle ona ait olan tepeyi kaçırmıştı ve hiç iyi hissetmediği bu yerde kendine doğru giden yollar da kapalıydı.Arka bahçe: Düzenli terapi seansları, William Doyle'un yaşadığı zorluklarla mücadele etmesine, zihinsel sağlığına, duygularını tanımlamasına, başkalarıyla olan ilişkilerine ve daha da önemlisi geçmişini anlamasına yardımcı oldu. Bu süreç devam ederken ani bir kararla genç yaşında sahip olduğu Londra’daki havalı ve konforlu yaşamdan vazgeçip Southampton yakınlarında bir banliyöye taşındı. Demir yolunun yemyeşil otlarla kaplı olduğu bol çıkmaz sokaklı Chandler’s Ford, çok geçmeden Doyle için yeni bir başlangıç noktası oldu. Büyük şehirde kaybolmak yerine, çocukluğundan izler taşıyan bir banliyöde kendini aramayı tercih etti. Geri döndüğünde East India Youth mahlası için bir yer yoktu. Artık yoluna kendi ismiyle devam edecekti. Doyle, bir nevi arka bahçesini herkese açmıştı. Yaratım sürecinde ortaya çıkan kaçış duygusunun peşinden gitmek için yeniden müzik yapmaya başlayan ve içgüdüsel tepkilerini önceliklendiren Doyle’un bu seferki şansı Brian Eno&nbsp;oldu. Onun öncülük ettiği doğaçlama kayıt seansları sayesinde müzikal esneklik kazanan Doyle, bu sayede içinde tuttuğu sesleri dışa vurdu. Çoğu kişi için büyük şehre kaçma durağı olan bir banliyöde tıpkı her yerde olduğu kadar gerçeği ve güzelliği arayan Doyle, bulduklarını ise “hüzün ve mucizenin somut anlatımı”&nbsp;sözleriyle tanımlayarak babasına ve arkadaşı Ben Clark’a adadığı&nbsp;Your Wilderness Revisited isimli albümüyle paylaştı.Son olarak sandığından geçtiğimiz ay Great Spans of Muddy Time adını verdiği bir albüm daha çıkaran William Doyle, bir röportajında ona sorulan “Ölümünden en çok etkilendiği sanatçı?”&nbsp;sorusuna hiç düşünmeden David Bowie&nbsp;cevabını verip sözlerini&nbsp;“Üzüntüsü bile çok güzeldi.” ile tamamlıyor. Belli ki Doyle, “geride bırakılan” ve "yarına atfedilenlerle” yanımızda…&nbsp;<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Bu zamana kadar Keşif Sahnesi’ne konuk olan sanatçıların tamamını Spotify çalma listemizden dinleyebilirsiniz.<a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/playlist/0iwKbnFzMqo2I9cGXt0hdT?si=1bn8egBhQK6HfTwi30X9jw" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2021/3/2021-04-21T08:15:16.533Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Taner Turna

Ahmet Uluğ’dan Omni'ye uzanan yol