İmkânsız mı? Tekrar düşünün: Rafael Nadal

Rafael Nadal’ın 21.Grand Slam şampiyonluğunun ardından Marca şu manşeti çıktı: “Size bir şeyin imkansız olduğu söylendiğinde Rafa'yı düşünün.” Bu, Nadal’ın yalnızca son şampiyonluğunun değil, kariyerinin de tek cümlelik özeti gibi. Çünkü o — buna defalarca örnekler sunmuş olsa da — kimsenin beklemediği, inanmadığı, olamayacağına dair onlarca neden sunduğu bir anda, kariyerinin belki de en önemli şampiyonluğunu kazanabilen savaşçı bir ruh.  

Rakipler dışındaki engeller

Nadal’ın kariyerini değerlendirirken öncelikle romantizmden biraz uzaklaşıp rakiplerinden önce yenmek zorunda olduğu kronik rahatsızlıklarını hatırlayalım. Kariyerinin başından beri defalarca kez sorun yaşamasına önayak olan patellar tendinit, Rafa’nın 2004 Roland Garros ve Wimbledon 2009 Wimbledon'la 2012 Amerika Açık ve 2013 Avustralya Açık’a katılamamasına sebep olmuştu. 2010 Avustralya Açık’ın çeyrek finalinde ve 2018 Amerika Açık’ta yarı finalde çekilmesiyle sonuçlanan sakatlıkları da beraberinde getirmişti. 

Henüz 19 yaşındayken ortaya çıkan ve kariyerini bitme noktasına kadar getiren bir başka kronik sakatlık, skafoid kemiğindeki problemdi. Bu problemi özel tabanlıklarla çözme yoluna gidilse de bu çözümün Nadal’ın dizlerine fazlaca yük bindireceği ve hâlihazırda sahip olduğu diz sakatlığı da düşünüldüğünde, mevcut oyun tarzıyla Nadal’ın 30 yaşından önce tenisi bırakacağı sıklıkla dile getiriliyordu. Durum bu olmadı — ancak 35 yaşında kendisini yeniden hatırlatan bu sakatlık, beklenmedik şekilde özel bir hikâyenin parçası oldu. 

Kaynak: tennis.buzz

Mihenk taşları

Rafael Nadal’ın 2004 yılında 17 yaşındayken Miami Masters’ta dönemin 1 numarası Roger Federer’i 2 sette geçtiği maçın spikerinin Nadal hakkındaki düşüncesi, bugün hâlâ herkesin aklında yankılanmaya devam ediyor: “Bu genç adamın gelişimi öyle hızlı ki insan nereye kadar gideceğini merak ediyor.” Bu sorunun nihai yanıtını henüz almadık — ama bugüne kadar Rafa’nın kariyerindeki en önemli Slam şampiyonluklarına bakabiliriz. 

2005 yılına gelindiğinde bu genç adam, spor tarihinin en büyük dominasyonlarından birinin başlangıcı olan ilk Roland Garros kupasını kaldırdı. Bu şampiyonluk yalnızca Nadal’ın kariyerinin değil, tenis tarihinin de mihenk taşlarından biri. 2008 Wimbledon, Nadal’ın Roland Garros dışındaki ilk şampiyonluğu olmanın ötesinde kimilerince “Tarihin en iyi maçı,” olarak görülen ve Nadal-Federer rekabetinin de en özel maçlarından biri olan final maçıyla unutulmazlar arasında. 2009 Avustralya Açık şampiyonluğu, Nadal’ın sonraki senelerde yıpratıcı yenilgiler alacağı bu Slam’de 13 yıl boyunca tek şampiyonluğu olması açısından önemli. Sakatlıkla başlayan 2010 senesi de Nadal’ın 3 Slam şampiyonluğu kazandığı tek yıl.  

Gelelim Nadal’ın kariyerinin göremeyeceği düşünülen 30 yaş sonrasına: 2015’te çeyrek finalde Novak Djokovic’e yenilerek, 2016’da 3. tur öncesi bilek sakatlığı nedeniyle turnuvadan çekilerek Roland Garros şampiyonluğu göremeyen Nadal, 2017 Roland Garros'la Slam kupası hasretine son verdi. 2017 Amerika Açık şampiyonluğu, 3 yıl sonra sert kortta aldığı ilk şampiyonluktu. 2019 Amerika Açık’ta Medvedev’e karşı aldığı 5 setlik galibiyet, bu Slam’deki 4. kupasını getirdi. 2020 Roland Garros finalinin ilk 2 setinde Djokovic’e karşı üstünlük kurduğu maç, Nadal’a 20. Şampiyonlukta Federer'le eşitlenme imkanını sağladı. Bu, 13. Roland Garros şampiyonluğuydu. 

Kaynak: Hindustan Times

Sözlüğünde olmayan bir kelime: Vazgeçmek

Büyük Üçlü’nün her biri 20 şampiyonluğa ulaştığında, herkes 21. Şampiyonluk için Djokovic’i avantajlı görüyordu, Nadal dâhil! Djokovic harika geçirdiği 2021 senesinde eşitliği bozamadı, ancak sırada Avustralya Açık vardı. Nadal Eylül’de ameliyat olmuş, üstüne COVID geçirmişti, zaten 13 yıl önce kazandığı Avustralya Açık’ı da bir daha kazanacak değildi! 

Finale kadar gelebilmişti ama karşısında en iyi 2 sert kort oyuncusundan biri, son Slam şampiyonu Medvedev vardı. Maça iyi başlamak, az hata yapmak, iyi servis atmak zorundaydı, maçın uzaması işi sıkıntıya sokardı... 

Nadal’ın 3.set 2-3 0-40’dan dönüşü çok konuşuldu. Pek konuşulmayan, 2-0 geride olduğu maçın 3. setinde, herkesin “Bu maç bitti,” dediği noktada kordaj ayarı için içeriye 2 raket birden göndermesiydi. Maç için servis atarken servisini kırdırdığında hissettiklerini Nadal şu sözlerle ifade ediyor: 

Aynı 2012 ve 2017'deki gibi kaybedeceğimi düşündüm. Maçı kaybedebilirdim, beni yenebilirdi ama vazgeçemezdim.

Bugünden bakılınca 2012 ve 2017’de kaybedilen finalleri, bugün kariyerinin en özel şampiyonluğunu kazanmasının yollarını döşeyen taşlar olarak görmek mümkün. Çünkü bu yenilmekten değil, vazgeçmekten korkan bir adamın yolu.