Hikâye anlatarak ve şarkı yazarak keşfetmek: Half Waif

Taner Turna

2021 yılının neredeyse tamamını müzikte keşif yolculuklarına çıkarak geçirdim. Aslında uzun zamandır yeni isimlerle tanışmak, beklenmedik karşılaşmalara alan açmak öncelikli motivasyonlarım arasında. Bu yüzdendir ki elim müzik dinlemek istediğinde eğer bir isim, albüm ya da şarkı özelinde talebim yoksa ilk radyoya yöneldim. Dünyanın farklı köşelerinde bir çift kulağın beğenisini kazanmış şarkıların peşinden gittim. Ara sıra denk gelen tesadüflere de bol bol gülümsedim. Hâl böyleyken kendi adıma yılın müzikal keşfini belirlemek epey zor oldu. Bir işaret aradım ve çok uzağa gitmek yerine yanımdakine baktım. 

Bu seneki Spotify dinleme özetimde zirvede Half Waif vardı. Kendisi 20 Temmuz’da tek başıma dünyayı turlayıp haftalık arkadaşlıklar edindiğim eski Keşif Sahnesi’nin son konuğuydu. İlk başta biraz şaşırsam da sonra bu yıl yayımladığı Mythopoetics isimli albümünü yazıyı hazırlarken defalarca dinlediğimi hatırladım. Belli ki 2021’in benim için özel buluşmalarından biriydi. Açıp neler karalamışım diye baktım ve daha ilk paragrafta karşıma çıkan “Hikâye anlatmanın gücü, acının kaynağından beslenerek uzaklık duygusu yaratmak için değerli bir araç. Hikâye anlatmak ve şarkı yazmak, kendimden uzaklaşmak için birer yol.” sözüyle neden tekrardan yolumuzun kesiştiğini anladım.

Half Waif, Mythopoetics (2021)

Hikâye anlatmak benim için kendimden uzaklaşmak için bir yol mu? Evet. Tam da öyle. Bir sonraki günün bile belirsizliğe boyandığı, geleceğe dair düşüncelerin önüne perdelerin çekildiği bir dönemde hayatın içinden kaygısız nefes almak mümkün olamazdı. Olmadı da. Ben de aldım sağa sola sataşmaya hazır tedirgin cümlelerimi bambaşka bir hayata yolculuk ettim. Yerim yurdum yokken tanımadığım ama bir yerlerde görsem beş dakika içinde koyu bir sohbete tutulacağım insanların hikâyesine karıştım. Karıştıkça kendimden uzaklaştım. Çözüldükçe özüme geri döndüm. Başkalarının üretimlerinde kendimden parçalar buldum. Her seferinde gülümseyip bir sonrakine yol aldım. 

Half Waif, bu yılki en değerli duraklarımdan biri oldu. Madem açılışı o yaptı. Kapanış da ondan gelsin: “Ruh hâllerimi kimliğimin bir parçası olarak görüyorum. Ben yaşananları yoğun bir şekilde hisseden biriyim ve bundan vazgeçmek istemiyorum.” Kendinden vazgeçmeyenlere…