Domee Shi'yle Turning Red ve ergenliğin evrenselliği üzerine kısa bir sohbet.
Tarih, teknoloji ve sanatla buluşuyor: Şerefiye Sarnıcı Kültür sanat şehri İstanbul’un dinamik ve çok yönlü paydaşı İBB Kültür AŞ bünyesinde bulunan Şerefiye Sarnıcı , yaklaşık 1600 yıllık görkemli bir geçmişi gözler önüne sererken bugün misafirlerine tarihi, sanat ve teknolojiyle buluşturan eşsiz deneyimler vadediyor. Sarnıçta 360° projection mapping: Türkiye’nin ilk 360° projection mapping sistemine sahip müzesi ve dünyada bu sistemin entegre edildiği en eski yapı konumunda olan Şerefiye Sarnıcı , seni geçmişin büyüsüne kapılabileceğin benzersiz bir tecrübeye davet ediyor. Üstelik, mekânın özelliklerine üç boyutlu tanıklık ederken hem Şerefiye Sarnıcı’nın hem de İstanbul’un su kültürünün izini sürebileceğin tarihî bir deneyim bu. Her gün gerçekleşen bu mistik tura katılmak istersen biletleri burada bulabilirsin. Sarnıç konserleriyle müzikli bir serüven: Sarnıcın duvarlarına klasik Türk müziğinden klasik Batı müziğine ve barok müziğe kadar uzanan seçkin repertuvarların yer aldığı konserlerin sesi çarpıyor. En yakın etkinlik ise Onur Özkaya ’nın performansıyla 18 Mart Cuma günü gerçekleşecek. Biz hazırız! 2017 yılı Donizetti Klasik Müzik Ödülleri’nde Yılın Yaylı Çalgılar Yorumcusu ödülüne layık görülen kontrbas Onur Özkaya , klasik müzik tutkunlarını rüya gibi bir konsere davet ediyor. Etkinlikler ücretsiz fakat kapasitenin sınırlı olduğunu hatırlatmakta fayda var. Görkemiyle yıllara meydan okuyan, sütunlarıyla hayranlık uyandıran Şerefiye Sarnıcı’ndaki etkinliklerden haberdar olmak için buraya uğrayabilir, İstanbul’un kültür sanat etkinliklerini kaçırmamak için İBB Kültür AŞ’yi şuradan takip edebilirsin.
Daha fazlasını öğren →
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Tırnaklarımı kusursuz kestiğim, örnek öğrenci olduğum, okuldan dershaneye koştuğum, bir taraftan da jimnastik kulübünün başkanlığını yürüttüğüm yıllarda her şeyi aynı anda yapmaya çalışır ve çoğunlukla başarılı da olurdum. Nispeten sakin bir hayatım vardı. Sonra kırmızıya döndüm.
Walt Disney Pictures
Çok çabuk sinirlenir, stresten kendimi yer bitirirdim. Saçımın kusursuz durmasını isterdim. Annemle aram çok iyi değildi.
Turning Red'i (Kırmızı) ilk izlediğimde, ortaokul ve lise arasında sıkışmış hâlim aklıma geldi. Ergenliğe geçişin sancılı yüzü, Mei ve Janset'in hayran oldukları grubun konserinde buluşmasını andırdı.
Filmin yönetmeni Domee Shi ve yapımcısı Lindsey Collins'le yollarımızın kesişmesi de böyle oldu. Turning Red, vizyondaki yerini alırken yönetmen Shi ve yapımcı Collins'le filmin temsil ettiği değerler üzerine kısa bir sohbet gerçekleştirme şansı yakaladım. Yoğun duygulara kapıldığı anlarda kırmızı bir pandaya dönüşen Mei’yle ortak noktalarımız olduğunu fark ettim. Mei'in hikâyesinin evrensel temalar üzerine kurulu olduğunu biliyordum, nitekim Shi de "Kızlara, benim de o yaşta deneyimlediğim gibi, yaşadıkları tüm değişikliklerin normal olduğunu ve herkesin aynı şeyleri tecrübe ettiğini göstermek istedim." dedi.
Walt Disney Pictures
Ergenlikte yaşadığımız dönüşümleri, kızgınlıkları, hayal kırıklıklarını ve heyecanları simgeleyen kırmızı panda, Mei'in zamanla benimsediği kişiliğinin hayran olunası bir metaforu olarak karşımıza çıktı.
Shi, "Mei'i çok seviyorum. Bütün farklılıklarına ve o süreçte yaşadığı tüm değişimlere sahip çıkmasını seviyorum. Bu farklılıkları geride bırakmak ya da içinde tutmak istemiyor." ifadelerini kullanırken filmin verdiği mesajın çocuklar için önemli olduğuna dikkat çekti. Shi, filmin yıllarca zayıf ya da kusursuz olmaları gerektiği söylenen kızlara da bir anekdot sunduğuna işaret etti. Sohbetimiz sırasında yapımcı Collins, Mei'in kırmızı bir pandaya dönüşmeden önceki hâlini övdü. Mei'in popüler birisi olmaması ya da arkadaşlarının alışılagelmiş "kötü kız" çizgisini çekmemesi Collins'in, filmle ilgili kayda değer notları arasında yer aldı. Filmin, arkadaşlığın farklı versiyonlarına göz attığını belirten Collins ergenlik döneminde kurulan arkadaşlıkların önemli olduğunu söyledi.
Walt Disney Pictures
Filmin yapım sürecinde film ekibinden birçok insanın Mei ve arkadaşlarının macerasını komik, tuhaf ve acı dolu bulduğunu dile getiren Collins; Mei'in yaşadıklarını herkesin yaşadığını bilmenin değerli olduğunu ifade etti. Filmin evrenselliğini bir kez daha vurgulayan Collins, aynı olayları deneyimlemiş birisinin "Ben de bunu yaşadım!" ya da "Ben de bunu yaptım!" diyebileceğine inandığını belirtti. Collins, izleyicinin filmdeki karakterlerle kendisini kolayca ilişkilendirebileceğinin de hatırlattı.
Turning Red, vizyonda. En yakın sinemada keşfe çıkabilir, ergenlik yıllarınıza dönebilir, kendinize "Biz de böyle miydik?" diye sorabilirsiniz.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
NEREDE YAYIMLANDI?
Oscar sezonunu sorularla açıyor, West Side Story'nin hayaline kapılıyor, ergenliğe kısa bir dönüş yapıp SXSW'nun kapısını aralıyoruz. Yolda Stromae'den Multitude dinlemeyi de ihmal etmiyoruz tabii.
11 Mar 2022
YAZARLAR
Janset Atacan
Former editor @ Aposto
Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
İki yıllık aranın ardından geçen hafta sonu İstanbul’a dönen MUBI Fest'in atmosferine ve Cannes’dan taşıdığı dört filme yakından bakıyoruz.
Cormac McCarthy’nin 1985’te yayımlanan büyük romanı "Kan Meridyeni"ni okurken insanın aklına zaman zaman şu tuhaf düşünce geliyor: Belki "Dünya masumdu ve biz onu bozduk" anlatısı baştan beri fazla iyimserdi.
Jane Schoenbrun, yeni filmi "Teenage Sex and Death at Camp Miasma"da slasher alt türünün tüm özelliklerini ters yüz ederek ortaya türün eleştirisini de merkezine aldığı, kitsch estetikle bezeli bir anlatı ortaya koymuş. Ortaya bu eleştiriyi dört başı mamur bir şekilde görsel dünyaya taşıyan ve mizahı elden bırakmayan bir slasher filmi çıkmış.
Paris’te düzenlenen Rock En Seine festivalinin son gününde The Cure, 40 binden fazla kişiye 3 saate yakın süren bir performans sundu. 67 yaşındaki Robert Smith’in sesi, geçen yıllara rağmen daha da güçlü ve bir o kadar kırılgan. Karanlığın, yalnızlığın ve umudun şarkılarını birlikte söyleyen binlerce kişiyle birlikte yazı The Cure’un müziğiyle uğurluyoruz.
Selda Uygur, yeni romanı "Yalvaç"ta iki farklı çağdan tutkularının peşindeki iki kadının özgürleşme öyküsünü ve zaman algısını, benlik ve kişiliklerini korumak için ortaya koyduğu mücadeleyi, iki farklı zaman koridorunda işliyor. Uygur ile zamanın ruhuna ve dair söyleşirken onun hiç değiştiremediği savaşları ve tutkuları, kahramanları Gece ve Livia üzerinden anlamaya çalıştık.
