Korsan kitap alma, suça ortak olma: #SenBuDeğilsin
Yayıncılar Telif Hakları ve Lisanslama Meslek Birliği'nin 2020 Korsanla Mücadele Raporu; İstanbul, Ankara, Eskişehir, Gaziantep, Mersin, Adana, Şanlıurfa, Malatya, Diyarbakır, Kırıkkale gibi şehirlerde yapılan denetimlerde akademik ve…
Daha fazlasını öğren →
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İllüstrasyon: Sinem Arda
Çok tesadüfi bir tanışma hikâyem var Metronomy ile. Hafızamdaki ömürleri pek uzun olmasa da orada burada gördüğüm, duyduğum her şeyle ilgili araştırma yapmayı çok seviyorum. Bir gün, izlediğim filmin içinde yer alan metronomun merakımı cezbedeceği tuttu ve araştırmaya koyuldum. Fakat YouTube’a adını yazınca çıkan grup daha çok ilgimi çekmiş olacak ki metronomun pabucu hemen dama atıldı ve odağım bu ilginç, renkli gruba kaydı.
Müzikleri anında ilgimi çekti tabii ki ama sanırım onları bu kadar sevmemin bir başka sebebi, farklı öğeleri göz doyuracak şekilde bir araya getiren müzik videoları. Bir şey anlatmaya çalışırken farklı yollar ve araçlar seçmeye bayılırım ve bence Metronomy de tam olarak bunu, en iyi şekilde yapıyor. Bu yüzden bu konuda çok başarılı bulduğum bir diğer isim Michel Gondry ile Love Letters adlı parçalarının klibi için bir araya geldiklerinde çok mutlu olmuştum. Favorilerimden biridir. Ben de bu çok yönlülükten ilham alarak, Metronomy’nin bu yıl gerçekleşemeyen konserinin afişini yaparken aşırı zevkli ama her zaman çalışmaya fırsat bulamadığım pikseli tercih ettim.
Her ne kadar pandemi sebebiyle oldukça belirsizleşmiş geleceğimizde imkansız gibi görünse de tam sekiz yıl önce canlı dinleme şansı bulduğum Metronomy’yi tekrar dinlemenin hayali bile güzel.
Sinem Arda
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Bugün: Netflix'in ödülleri, Motown'un devrimi, gelecek öngörüleri, Jacob Burckhardt ve Nadine Shah.
25 Ara 2020
YAZARLAR
Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Hollanda merkezli sinema zinciri Pathé ve Amsterdam merkezli kreatif ajans ACE, "Pathé REWIND" adlı bir deneye imza attı. Amaç, insanların sevdikleri bir filmi hipnozun etkisiyle ilk kez izliyormuş gibi hissedip hissedemeyeceğini görmekti. Biz de bu deneyden yola çıkarak Sinema Yazarları Derneği (SİYAD) üyelerine hangi filmi hafızalarından silip yeniden ilk kez izlemek isteyeceklerini sorduk.
Atina’da yer alan National Archaeological Museum, kalıcı koleksiyonunun içinde ilk kez çağdaş bir sanatçının solo sergisine ev sahipliği yapıyor. William Kentridge’in “Imitate the Sleep of Stones” adlı sergisi, Burcu Fikretoğlu küratörlüğünde izleyiciyle buluşuyor. Sergi, sevdiği Eurydice’yi yeniden hayata döndürmek amacıyla yeraltı dünyasına inen müzisyen Orpheus’un antik Yunan mitinden yola çıkıyor. Sergiyi küratörü Burcu Fikretoğlu’ndan dinledik.
Lee Chang-dong’un "Possible Love"ı, 2009’daki Ssangyong Motor grevinden yola çıkarak sınıf çatışmasını, emeği ve başkalarının acılarına bakmanın etik sınırlarını sorguluyor. İşini kaybeden Choi Ho-seok ve eşi Ahn Mi-ok'a odaklanan film, kendi bakışını bu çifti filme çekmek isteyen Lee Ye-ji'nin gözüyle harmanlıyor. Bazı şeyler kamera orada olduğu için gizleniyor, bazıları ise kamera sayesinde ortaya çıkıyor.
19. yüzyılda yaşamış Fransız bir hizmetçiyi, Rumen göçmen işçileri ve Roberto Rossellini'yi birbirine bağlayan ne olabilir? Radu Jude'ye sorarsanız, pek çok nokta... Yönetmen son filminde, birbirinden uzak görünen bu dünyaları biraraya getirerek ekonomik göçün görünmeyen insani bedellerine odaklanıyor. Viyana Film Festivali’ndeki sohbetimiz sinemadan siyasete, sömürüden iyi niyete, karamsarlıktan gerçekleri olduğu gibi görebilmeye uzandı.
Yerli diziler dünya çapında milyarlarca izleyiciye ulaşırken bu başarıyı mümkün kılan set emekçileri ağır çalışma koşulları, güvencesiz sözleşmeler ve iş kazalarıyla karşı karşıya. Üstelik artan maliyetler nedeniyle birçok dizi yayından kalkıyor, en popüler diziler bile yeni bölüm yayımlayamıyor. Uzun zamandır derinden ve sessizce süren kriz, Türkiye’nin mevcut ekonomik düzenindeki sorunlar nedeniyle çok daha görünür hâle geldi.
