NBA: Sosyalist düzen kapitalist sisteme yardım edebilir mi?
Punto Punto, gazetecilikten beslenirken, spor kültürünü şekillendiren olayları neden ve sonuçlarıyla geniş perspektiften ele alır. Futbol, tenis, atletizm, voleybol ve basketbol başta olmak üzere tüm atletik branşların etrafında gelişen hikayeler, gelen kutunda.
Küresel kapitalizmin merkezi ABD’nin dünyaya bir basketbol organizasyonu olarak sunduğu NBA, 205 ülke televizyonunda 43 farklı dilde insanlarla buluşarak önde gelen spor organizasyonları arasında. Yarattığı 8,76 milyar dolarlık ekonomi ile global düzeyde bir pazarlama harikası olan organizasyon, ürettiği marka değeriyle dünya çapında popülerleşmeye devam ediyor. ABD merkezli Forbes’a göre, NBA tarihinde ilk kez her takımın değeri en az 1 milyar doları geçmiş durumda.
Yaratılan bu ekonomik güç, iş modeline bağlı. Ligin markalaşması için oyundaki tüm ana ilkeleri pazarlamayı hedefleyen NBA, lige katma değer kazandıracak anlaşmalarda bulunmuştu.
- Sponsorluk: Nike firması ile 2017/2018 sezonundan itibaren geçerli olan sekiz yıl için 1 milyar dolar karşılığında NBA ürünlerinin tasarım ve formalarını yapmak üzere küresel haklar için anlaşma yapılmıştı. NBA ayrıca, takımların formalarına yama olarak sponsor logosu almasına izin vermiş ve lig bu logo projesinden 150 milyon dolar getiri sağlamayı başarmıştı.
- Bilet gelirleri: Ligin normal sezonu toplamda 1.230 maçtan oluşurken, bir NBA takımı ortalama 18.000 seyirciyi sahasındaki maçlarda ağırlıyor. NBA ekipleri, normal sezon maçları için ortalama 1,2 milyon dolar gelir sağlarken bu rakam play-off maçı başına ise 2 milyon dolara kadar çıkıyor.
NBA, özünde sadık bir tüketici taraftar ve televizyon izleyicisi kültürü yaratmayı amaçlarken kurduğu sistemde takımlar arası mücadeleyi artırıp rekabet düzeyini en üst noktaya taşıyarak oyunu pazarlanabilir bir ürün hâline getirmek istiyor. Serbest piyasa ekonomisinin kalbi ABD'de, NBA lig yönetiminin eşit rekabet ortamı kurmak için getirdiği belli kurallar ve sınırlamalar kapitalist bir dünyada sosyalist bir düzen kurulabileceğine dair işaret veriyor olabilir.
- Gelir dağılımı: NBA, ulusal televizyon anlaşmalarından her yıl yaklaşık olarak 2,6 milyar dolar kazanırken, bu parayı hangi takımın başarılı olduğu veya yayınlara kaç seyirci çektiğine bakılmaksızın takımlar arasında eşit olarak paylaştırıyor.
- Draft sistemi: Lige yeni giriş yapacak genç yeteneklerin dâhil olduğu sistemde, ligin en zayıf takımlarına bir kura sonucunda en iyi oyuncuları seçme hakkı tanınıyor. Önceki sezon play-off’a katılamayan 14 takımın katıldığı draft seçmelerinde amaç, rekabet için her takıma eşit güç dengesi sağlamak.
- Maaş: NBA, her takıma oyuncularına ne kadar maaş ödeyebileceği konusunda sınır koyuyor. Maaş sınırının bu yıl 109,1 milyon olduğu bu kural her takıma aynı derecede uygulanıp böylelikle takımlara eşit bir rekabet ortamı sunmakta.
- Oyuncular sendikası: NBA oyuncularının haklarını ve çıkarlarını gözeten bu kurumsal yapıda, her takımın bir oyuncusu yönetim kurulunda takımını temsilen yer alıyor. Chris Paul’un başkanlığını yaptığı sendika 2016 yılında, takım sahipleri ile oyuncu gelirleri konusunda toplu iş sözleşmesine imza atmıştı.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
Punto Punto, gazetecilikten beslenirken, spor kültürünü şekillendiren olayları neden ve sonuçlarıyla geniş perspektiften ele alır. Futbol, tenis, atletizm, voleybol ve basketbol başta olmak üzere tüm atletik branşların etrafında gelişen hikayeler, gelen kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Bu haftaki bültende "Sosyalist düzen kapitalist sisteme yardım edebilir mi?" sorusunu NBA örneği üzerinden düşündük.
10 Tem 2020
YAZARLAR
Punto
Punto, gazetecilikten beslenirken, spor kültürünü şekillendiren olayları neden ve sonuçlarıyla geniş perspektiften ele alır. Futbol, tenis, atletizm, voleybol ve basketbol başta olmak üzere tüm atletik branşların etrafında gelişen hikayeler, gelen kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Her şeyi kazanan, bütün rekorları kıran ve rakiplerini geride bırakan biri neden hâlâ bırakamaz? "Novak Djokovic: Kış Kurdu" belgeseli, bu soruyla yola çıkıyor ama Djokovic’in karakterini tüm karmaşıklığıyla ele almak yerine çoğu kez onun kendi anlatısına teslim oluyor. Ortaya, zaferi mutlulukla karıştıran ve bütün dünya yenildiği hâlde rahatlayamayan huzursuz, çelişkili ve zaman zaman insanı öfkelendiren bir adam hakkında fazlasıyla huzurlu bir hikaye çıkıyor.
Tadej Pogačar, Paris’te Fransa Turu'nu beş kez kazananların arasına girdiğinde tarihle ve rekorlarla ilgilenmek istemediğini söyledi. Birinci veya beşinci zafer olması fark etmiyordu, Tadej Pogačar o anın tadını çıkarmak istiyordu. Belki gerçekten böyledir. Biz Pogačar’ı Merckx’le, Hinault’yla ve henüz kazanmadığı kupalarla ölçerken o, bisikletin içinde daha yakın şeylere bakıyor: Karşısındaki rakibe, arkasında zorlanan arkadaşına, yol kenarında bekleyen sevdiğine.
Serena Williams’ın dört yıllık aranın ardından Wimbledon’la birlikte kortlara dönüşünü mümkün kılan fiziksel değişim, spor dünyasında yeni bir tartışmanın da kapısını açtı. Serena, profesyonel tenise dönmeye hazırlanırken yeni nesil zayıflama ilaçlarından yararlanarak yaklaşık 15 kilo verdi. Peki bir madde sizi doğrudan daha güçlü veya hızlı yapmıyorsa da ideal kabul edilen vücuda ulaşmanızı kolaylaştırıyorsa doping kapsamına alınmalı mı?
Dünya Kupası futbolcular kadar spor yazarları için de önemli bir kariyer noktasıdır. Futbolcuları takip etmek, maçları stadyumda izleyip yazmak veya anlatmak büyük anlam taşır. The Athletic yazarı Aslı Pelit için mesleki deneyim ve tatminin yanında bir önemi daha vardı 2026 Dünya Kupası’nın. Turnuvayı yeni anne olmuş bir muhabir olarak takip etti. Bir yandan maçlar hakkında yazarken ve basın toplantılarında soru sorarken diğer yandan da altı buçuk aylık kızı Milo’nun bakımını planlamakla meşguldü. Aslı’dan son bir ayın öyküsünü dinledik…
Dünya Kupası'nda Fransa-İspanya, Arjantin-İngiltere maçlarıyla finalistler belirleniyor. Fransa-İspanya eşleşmesi futbolun gördüğü en üst düzey takımlardan ikisini karşı karşıya getirirken Arjantin-İngiltere köklü bir rekabete yeni bir sayfa ekleyecek.
