<img src="https://images.aposto.com/2026/9/5/1790949820030.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.76" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Ela Lee'den 'Ceyda': Kırılınca görünür olanlar</h1>Ela Lee, kendi hayatından izler taşıyan ilk romanı Ceyda’da, dışarıdan kusursuz görünen hayatı bir cinsel saldırının ardından parçalanan Türk-Koreli genç avukat Jade’in hikayesini anlatıyor. Rıza, adalet, göçmenlik, aile, başarı baskısı ve suçluluk duygusu etrafında ilerleyen roman, Jade’in başına gelenlerden çok, yaşadıklarının ardından kendisi ve kurduğu hayatla yeniden yüzleşmesine odaklanıyor.Yazı: Şeyma YeJade’in veya yalnızca içinden söylediği asıl ismiyle Ceyda’nın mükemmel bir hayatı vardır. Hukuk fakültesinden mezun olmuş, iyi bir firmada iş bulmuş; büyük bir projede, saygı duyduğu insanlarla birlikte çalışmaya başlamıştır. Uzun yıllardır birlikte olduğu, sevdiği ve sevildiği bir ilişkisi, yakın arkadaşlarıyla eğlenmeye çıktığı geceler, Londra’nın güzel muhitlerinden birinde tatlı bir apartman dairesi…&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Jade, yıllar evvel Londra’ya göç eden, orada tesadüfen tanışıp birbirlerine âşık olan ve evlenen anne ve babasının, onu mücadele içinde büyütürken hayal ettiği her şeyi başarmıştır. Fakat bir gece Jade’in elindeki kıymetli vazo unufak olur. Jade, parçaları yeniden birleştirmeye çalışırken bütün hayatını yeniden sorgulamaya başlar.</li></ul>Ela Lee, kendi hayatından pek çok iz bulabileceğimiz ilk romanı&nbsp;Ceyda’da rıza kavramı, cinsel taciz ve manipülasyon gibi zor meseleleri tartışıyor. Artık tecavüze uğramış kadınların tarafına geçtiğini kabullendiği o an, kendiyle yüzleşmekten daha zoru, ne yazık ki yakınlarının bu gerçekle yüzleştiklerinde verdikleri tepkiler oluyor. Annesine ve babasına karşı duyduğu merhamet, asla bastıramadığı suçluluk hissi, erkek arkadaşının iyi niyetli görünen kırıcı tepkilerini artık tolere edemeyeceği, etmek istemediği bir duygu durumunda oluşu, en yakın arkadaşlarının verdiği iki ayrı uç tepkiyi kendi zihin dünyasında yoğurup kendi yolunu bulma çabası, bir noktada Jade’i tamamen mağarasına saklanıp kendi kaygılarında kaybolmaya itiyor.Lee, bu ilk kitabında başkarakterin, başına gelenlerden sonra yıllardır kaçtığı veya görmezden geldiği her şeyi yeni bir gözle değerlendirmeye başlamasını hikayenin kendisinden daha etkileyici bir şekilde yazmayı başarmış. Ailesinin istediği ideal evlat, erkek arkadaşına “layık” bir sevgili, işyerinde sevilen bir avukat ve toplumda kabul gören biri olmak için bilerek veya fark etmeden verdiği tavizlerin artık onu gerçekten rahatsız etmeye başlaması, hikayenin kırılma noktalarından biri. Geceleri uykusuz kaldığı, acıktığını bile hissetmeden çalıştığı işi; aslında kim olduğunu unutacak kadar hayatına uyum sağlamaya çalıştığı sevgilisi ve sık sık ihmal ettiğini düşündüğü için vicdan azabı duyduğu annesi, işler biraz onların kontrolünden çıkmaya başladığında Jade’i yapayalnız bırakıyor.&nbsp; <p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#e06535" color="#000000" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#e06535 !important;color:#090909 !important" href="https://aposto.com/s/ela-leeden-ceyda-kirilinca-gorunur-olanlar?a=customButton" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(224, 101, 53) !important; color: rgb(9, 9, 9) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">YAZININ DEVAMI</a>

Duende

<img src="https://images.aposto.com/2025/2/2/1741103339428.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.52" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Esra Arsan ve İrem Çağıl, Pelicot davasından geriye kalan soruları konuşuyor</h1>Dünyadaki bütün kadınların davası olarak tanımlanan, “sessizliği bozan” Pelicot davası sona erdi. Peki basında cesaret, güç ve ilham kaynağı olarak çerçevelenen Gisèle Pelicot'nun davasından geriye neler kaldı? Doç. Dr. Esra Arsan ile İrem Çağıl; utanç, rıza, kötülük, adalet kavramları üzerinden Pelicot davasını konuştu.Pelicot davası, 2024’ün Eylül ayında Fransa’da başladı ve Aralık’ta jet hızıyla karar çıktı. Tüm dünyada yankı bulan dava, milyonların aklında “mağdur kadın” Gisèle Pelicot’nun fotoğraflarıyla kazındı.&nbsp;Olayın yaşandığı kasabanın adıyla müsemma “Mazan Tecavüzleri” ya da basının çoğunlukla tercih ettiği hâliyle “Pelicot Davası”, yaşanan skandalın içeriği nedeniyle kelimenin tam anlamıyla&nbsp;“seksi haber”&nbsp;statüsündeydi. Reyting ve tiraj peşindeki medya sirki de bu olayın üzerinde resmen tepindi. Toplu tecavüz, eril şiddet, kadın bedeninin rıza dışı sekse zorlanması, çevrimiçi seks forumları ve hatta muhtemel karanlıkta kalmış cinayetleri de barındıran bir olaydan bahsediyoruz.&nbsp;Gisèle Pelicot, kocası tarafından 10 yıldan uzun bir süre uyutularak, hiç farkına varmadan, sistematik cinsel taciz ve tecavüzlere uğramış 70 yaşında bir kadın. Tecavüzlere iştirak edenler ise sayıları 100’e yaklaşan “sıradan erkekler”. Birilerinin oğlu, birilerinin kocası, babası veya erkek kardeşi. Komşu. Yolda yürürken dikkat etmeden yanından geçip gidebileceğiniz insanlar. Aynı, tecavüzcü koca Dominique Pelicot’nun bir zamanlar olduğu gibi…(...)<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Utanç, rıza, kötülük ve adalet üzerine</h2>Geriye dönüp bu davanın bize gösterdiklerine bakmak ve utanç, rıza, kötülük, adalet kavramlarıyla birlikte tecavüz kültürü, kadına karşı şiddetin sistematik doğası ve tüm bunların medyadaki temsiliyet biçimleri üzerine biraz konuşmak istedik. Medya ve İktidar kitabının yazarlarından, çağdaş medya ve gazetecilik alanında çalışan Doç. Dr. Esra Arsan ile konuyu masaya yatırdık.(...)İrem Çağıl: Teze başladığımda haber kaynakları arasında bu seviyede farklılıklar olacağını düşünmüyordum.Fransa medyasının üç farklı siyasi kanadını temsil eden büyük ve köklü haber kaynakları; Le Figaro, Le Monde ve L’Humanite’nin belli bir zaman aralığında konuyla ilgili haberlerine odaklandım. Kullanılan dil, görseller ve konuyu ele alma biçimleriyle ilgili incelememi bitirdiğimde, bu üç gazete arasında davanın ele alınması bağlamında belirgin farklar olduğu ortaya çıktı. Bunları niceliksel bir veriye dökebildiğim için karşılaştırma da yapabildim.&nbsp;Öncelikle başta Le Figaro ve ikincil olarak da&nbsp;Le Monde tarafından, davanın görsel temsilinin tamamen mağdur kadın üzerinden yapıldığını gördüm. Faillerin dava sırasında çizilmiş birkaç grafiksel temsili vardı, fotoğrafları ise hiç kullanılmıyordu. Bu yargılama bittikten sonra da bu şekilde devam etti. Medya, sistematik bir tecavüzün parçası olan, kimliği tespit edilmiş ve ceza almış 52 erkeğin kimliklerini özenle sakladı. Bununla beraber mağdur kadını aşırı şekilde öne çıkardı ve onu sıklıkla mutlu, neşeli, hayatından memnun göründüğü fotoğrafıyla habere dönüştürdü, olayı böyle çerçeveledi ve milyonlarca insanın aklına da bu şekilde kazınmasını sağladı.Ayrıca analiz ettiğim haber başlıklarında ve metinlerde kullanılan dilde, incelikle&nbsp;kurgulanmış anlam öğeleri&nbsp;vardı. Bu bir stratejiydi. Mağdur kadını kahramanlaştırarak, eril şiddetin boyutu minimize ediliyordu resmen. Feminist söylem analizi üzerine çalışan değerli akademisyenlerin çalışmaları sayesinde, patriyarkanın yeniden üretilmesini sağlayan retorik stratejileri ve bunların nasıl çalıştıklarını anlamaya başladık. Ben de tezimde medya diline bu açıdan yaklaştım ve “mağdur kahramanlaştırma”, “kadın bedenini mülkiyet odaklı tanımlama”, “fail olan özneyi saklama” gibi işlevleri olan, dilin anlam üretilerek nasıl kullanıldığı üzerinden var edilen 20’den fazla dinamik tespit ettim. Dilin kime, neye, nasıl hizmet ettiği anlamında da bu üç Fransız gazetesi arasında belirgin farklar ortaya çıktı.Fransa’da sağ ve liberal görüşü temsil eden Le Figaro ve Le Monde’daki haberler her ne kadar sayıca fazla olsa ve konu gündeme sürekli taşınsa da, olayın faili olan erkeklerin&nbsp;konunun merkezinden uzaklaştıracak şekilde haber yapıldığını, tecavüzün yapısal boyutlarının ele alınmadığını, erkek kimliği ve toplumsal cinsiyetle ilgili kültürel bağlamlara işaret edilmediği gördüm. Sol eğilimli L’Humanite’de durum bu bağlamda, pozitif anlamda çok farklıydı.Esra Arsan:&nbsp;Bu sonuçlar beni çok şaşırtmadı tabii, çünkü erkek medyanın genelde kadına yönelik şiddeti, özelde de tecavüz vakalarını nasıl “hak edilmiş bir şey” gibi çarpıtarak habere dönüştürdüğüne ilişkin yüzlerce araştırma var. Tecavüze uğrayan kadının teşhiri, tecavüzcünün ise gözleri bantlı şekilde haber yapılması Türkiye medyasından da aşina olduğumuz şey. “Mini etek giymeseydi”, “Beyaz taytla sokağa çıkmasaydı”, “Su testisi su yolunda kırılır”&nbsp;gibi söylemlerle basında tecavüzün normalleştirildiğine çok tanık oluyoruz maalesef. Ama Pelicot davası çok daha girift ve belki ileri yıllarda daha karanlık ayrıntılarına şahit olabileceğimiz bir olay bence.Olayın bir kriminal tarafı var tabii, bir de bu suçun çevrimiçi dünyada örgütlenme biçimi ve çevrimiçi dünyanın karanlık dehlizlerinde dönen dolaplar var. İşin o tarafı da beni düşündürüyor. Çünkü gerek bilgisayar oyunları gerekse dark web’de yaşanan toksik karşılaşmalardan akıl almaz şiddet olayları patlıyor. <p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#090909" color="#fefefe" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#090909 !important;color:#fafbfc !important" href="https://aposto.com/s/esra-arsan-ve-irem-cagil-pelicot-davasindan-geriye-kalan?a=customButton" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(9, 9, 9) !important; color: rgb(250, 251, 252) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">SÖYLEŞİNİN DEVAMI</a>

Spektrum

<h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2024/9/6/1729925509091.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></h1><h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Asla yalnız yürümeyeceksin: Kadınlar sağ kalma hikayelerini anlatıyor</h1>Bu yazı, kendini öldürsün diye başucuna ip bırakılan, katilinden şehir şehir kaçan, artık anmayı dahi istemediğimiz kadar canice sonlara layık görülen pırıl pırıl kadınlar için yazıldı. Hayat giderek zorlaşsa da biz geride kalanlar, isimlerinizi ve hikayelerinizi unutmuyoruz. Bunu siz göremezsiniz ama katilleriniz daima hatırlasın.&nbsp;Türkiye’de kadına yönelik şiddetle ilgili bir yazı yazmak çok zor. Evvel ezel zor bir mesai olan kadınlık, son yıllarda iyiden iyiye bakımı yapılmamış hız trenine emniyet kemeri takmadan binmek gibi oldu. Düşmek, kafanızı parçalamak, felç kalmak arasında en az akla gelen senaryo yaşamak. İçinde doğduğumuz, büyüdüğümüz ve çoğunlukla kendimizi ait hissettiğimiz ülkede açık hedef olarak yaşıyoruz. Bindiğimiz otobüs, metro, iş görüşmesine gittiğimiz ofis, güvenerek severek evlendiğimiz insan, beraber büyüdüğümüz kardeş ölümün ta kendisi olabilir diye huzursuz olmadan edemiyoruz.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Dile kolay, Eylül ayında Türkiye’de 34 kadın öldürüldü, 20 kadının ölümünde cinayet şüphesi var. Son yedi yıl için bu rakam 5.696. Şiddet, cinayetlerle de sınırlı değil. Ev içi şiddetten aile içinde yok sayılmaya, işyerinde zorbalıktan sokakta güvenlik kaygısı yaşamaya uzanan pek çok yüze sahip.&nbsp;</li></ul>Şikayetler ciddiye alınmıyor, katiller kollanıyor, tecavüzcüler affediliyor. Üstelik bu döngüden çocuklar da kurtulamıyor. Hâl böyle olunca, bu topraklarda yaşayan kadınlar olarak hayatlarımızı sağ ve sağlıklı bir şekilde sürdürebilmek için artık sıradan önlemlerden fazlasına ihtiyaç duyuyoruz.Gündelik hayatın her alanına yayılan şiddeti, toplumun farklı kesimlerinden kadınlarla konuşmak ve aşağıda okuyacağınız gibi önce yaşadığımız derdi ortaya koymak, atılacak ilk adımlardan biri. Konu gereği isimleri anonim tutarak tabii ki...Kadınlar, bütün eşitsizliklere rağmen, var olma umudunu korumayı müdanasızlıklarına da borçlu. Yazının ara başlıkları bu yüzden her yıl 8 Mart’ta bütün engellemelere rağmen sokakları dolduran, korkusunu cebine koyup, sesini daha da gür çıkartan kadınların sloganlarından seçildi.&nbsp;Bizden önce yakalarında mor iğne taşıyan, ilmek ilmek kadın mücadelesini örenlerin tamamı, o sloganların sahibi...<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Karanlıktan korkarsan bu kenti ateşe veririz |&nbsp;‘Yıllarca gözüm açık dayak yedim’</h2>Ev içi şiddet çoğunlukla kapalı kapıların arkasında yaşanıyor, görmezden geliniyor. 44 yaşındaki turizm danışmanı Nilgün’ün hikayesi çok ağır. Yıllarca sistematik şiddete maruz kalmasına rağmen evinden ayrılabileceği duruma gelmesi yıllarını almış:&nbsp;<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9);" style="margin: 0px 0px 1em; border-left: 2px solid rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; box-sizing: border-box;">“Bazen gözümü kapattığımda aniden ürküyorum. Aklıma şiddet görürken darbenin nereden geldiğini kestiremediğim o günler geliyor. O yüzden yıllarca gözüm açık dayak yedim ben.”</blockquote>Bugün her şeyi tek tek ince ince işleyerek planladığı, özenle yarattığı bir hayatı var. 19 yaşında, kendi isteğiyle üniversitede tanıştığı çocukla evlenmiş. Büyük bir aşk ve güzel bir geleceğe duyulan inanç. Ailesinin bir sevgiliyi kabul etmeyeceğini bildiğinden “Nasılsa birlikte yaşamak istiyoruz, nikah yapsak ne olur ki?” diye düşünmüş. Evlenir evlenmez hamile kalmış. Üniversite günlerine denk gelen o zamanları uzak ve tatlı bir hayal gibi hatırlıyor. Şiddetle ilk karşılaşması evliliklerinin ikinci yılında. Akşamları çalışan eşi eve döndüğünde oğlunun ağlamasına sinirlenmiş, önce onu odaya kilitlemiş, sonra “Ya olur mu, ben sustururum şimdi” diyen Nilgün’ü itmiş:<blockquote fr-original-style="" style="margin: 0px 0px 1em; border-left: 2px solid rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; box-sizing: border-box;">“Önce yorgunluğa, sonra içkiye, sonra maddi sorunlara yordum. Aklıma hiç bana zarar vermek isteyebileceği gelmedi. Sonra bir gün konuşurken ‘Komik mi’ diye sandalyemi itip beni de yere düşürdüğünde, artık bunun başka bir şeyle açıklanamayacağını, onun doğrudan bana yönelmiş bir öfkesi olduğunu farkettim, ama o evden çıkmam çok uzun zaman aldı.”&nbsp;</blockquote>Okulu bitirdikten sonra iş bulamayınca, başka bir okula yönelmiş. Önce arkadaşının kafesinde çalışmış. O günlerde yaşanan bir kıskançlık krizinde gözü kör olma noktasına gelmiş. Kulağı bugün bile tam duymuyor:<blockquote fr-original-style="" style="margin: 0px 0px 1em; border-left: 2px solid rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; box-sizing: border-box;">“İkimizin de ailesi demokrat değerlere sahip insanlar. Buna karşılık babamların feodal bir yapısı da var. O yüzden gidip de onlara ‘Ben şiddet görüyorum’ dediğimde inanmak istemediler. Benim gerçekten şiddet gördüğümü, evliliğimin 8. yılında artık yarı kör ve sağır kaldığımda, kırık kolumu ve ciğerime batan kaburgamı gördüklerinde anladılar. Hiç unutmuyorum oğlum o zaman dedesini görünce ‘Dede, annem çok kötü oluyor, bizi al’ demişti.”&nbsp;</blockquote>İstanbul Barosu aracılığıyla bulduğu avukat, yaptığı şikayetler durumu daha da karmaşık hâle getirmekten başka bir işe yaramamış. Şiddet durmadığı gibi, tehditler de artmış. Nihayet boşandıklarında, bu kez ölüm tehditleri başlamış. Bir gün işyeri çıkışına gelen eski eşi insanların ortasında onu kaçırmaya kalktığında patronu ve yanındakiler müdahale etmiş:<blockquote fr-original-style="" style="margin: 0px 0px 1em; border-left: 2px solid rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; box-sizing: border-box;">“Şiddet hiç bitmeyecek gibiydi. Her gün cinayet haberlerini gördüğümde, bu ben de olabilirim diyordum. Ailem erken evlendiğim için beni suçladı ama düşünüyorum da evlenmemek gibi bir ihtimal dahi yoktu. Eski eşimin başı derde girince şiddet bitti ve beni unuttu. Bir gün yeniden hatırlayabilir.”</blockquote>Evrim, 27 yaşında. Aile içi şiddet mağduru. Üniversiteye giden, hayatını kazanan, buna karşılık ailesiyle çatışan genç kadın, çok kere ağabeylerinden tehdit aldığını anlatıyor:&nbsp;<blockquote fr-original-style="" style="margin: 0px 0px 1em; border-left: 2px solid rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; box-sizing: border-box;">“Ortaokul yıllarımda başladı. Kendimi ve çevremi keşfetmemle birlikte özgürleşmeye başladığım dönem, aslında şiddetin en belirgin ve vurucu hâllerinden olan fiziksel şiddetle karşılaşmama sebep oldu. Abim, fiziksel şiddet uygulayarak üzerimde tahakküm kurmaya çalıştı.&nbsp;Yaklaşık 2 sene sistematik aralıklarla süren bu şiddet, bugün hâlâ kendisinden çok korkmama, dövmelerimi gizlemek için yaz ortasında uzun kollu giymeme sebep oluyor. Aradığında anksiyetem tutuyor. ‘Elini kana bulayacaksın çocuğun’ sözlerinden ‘Ben solcu arkadaşlarınla korkuttuklarınıza benzemem, seni öldürürüm’ diyen ağza, dört tarafı şiddetle sarılı bir genç kızlık hikayesi.” </blockquote> <p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#ffe144" color="#090909" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#ffe144 !important;color:#090909 !important" href="https://aposto.com/s/asla-yalniz-yurumeyeceksin-kadinlar-sag-kalma-hikayelerini?a=customButton" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(255, 225, 68) !important; color: rgb(9, 9, 9) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">YAZININ DEVAMI</a>

Aposto Gündem

• <a fr-original-style="" href="https://tr.euronews.com/2021/11/03/bm-raporu-etiyopya-da-savas-sucu-islenmis-olabilir" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Birleşmiş Milletler</a> ve Etiyopya İnsan Hakları Komisyonu'nun ortak hazırladığı raporda Etiyopya'daki Tigray bölgesinde devam eden çatışmalarda "yargısız infaz, toplu tecavüz, etnik kökenden dolayı tutuklama, mültecilerin zorla geri döndürülmesi gibi aşırı derecede gaddarlıkların yaşandığı ve bunların bir kısmının insanlık ve savaş suçu sayılabileceği" belirtildi. Raporda, çatışmanın tüm taraflarının zaman zaman insani yardımı engellediği öne sürüldü.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2021/10/4/1636016877491.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" alt="Etiyopya Tigray savaşı ilüstrasyon" ratio="1" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: Tjeerd Royaards&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Bir adım geriden:&nbsp;Kasım 2020'de Etiyopya ordusu ile Tigray Halk Kurtuluş Cephesi adlı örgüt arasında başlayan çatışmalar sonucu 400 bin kişi açlığa mahkum olurken binlerce sivil öldürülmüş, 2 buçuk milyondan fazla kişi ülkenin kuzeyindeki evini terk etmek zorunda kalmıştı.&nbsp;</li></ul>

üz ile ilgili hikayeler