suçluluk ile ilgili hikayeler

Bazen birini o an biraz tedirgin etmek ya da yüzleşmekten çekindiği bir gerçeği sakince paylaşmak, uzun vadede hem ona hem de ilişkiye sunulabilecek en içten ve yapıcı katkı oluyor. Belki de esas mesele, ne patavatsızca her şeyi ortaya dökmek ne de çekinip sessizliğe gömülmek… Nezaket görüntüsü altında kendi rahatımızı mı, yoksa karşı tarafın ve ilişkinin gerçek gelişimini mi düşündüğümüzü kendimize dürüstçe itiraf edebilmemiz gerekiyor.

Bilinç Var Ama Bilgi Eksikliği Devam Ediyor

"Kutsal" bizi, yeni anne Nina’nın peşinde, anneliğin "kutsal" olduğu iddia edilen topraklarının puslu, ürkütücü sularına çekiyor. Gerilim/mizah dokusunu çok dengeli bir şekilde ören oyun, üç güçlü oyuncuyu; Seda Türkmen, Ümmü Putgül ve Neriman Uğur’u uyumla buluşturuyor. Nina ise Seda Türkmen’in bedeninde sahnede doğuyor adeta…

Zevk aldığımız şeylerden suçluluk duymayı ne zaman ve nasıl kabul ettik?

Her zaman gerçekten aç olduğumuzda mı yemeğe yöneliyoruz yoksa baş etmekte zorlandığımız duygular da bizi yemeğe itiyor mu?

Hayal kırıklığı duygularımızı, düşüncelerimizi, bedenimizi ve davranışlarımızı yakından etkiliyor. Bizi bu kadar yoğun bir şekilde etkileyen bu duyguyu yakından tanımak ister misiniz?

Şöyle bir diyalog düşünün. Bir psikoloğa gidiyorsunuz ve diyorsunuz ki; “Gezegenimizin, kendimin ve çocuklarımın geleceğini düşünmekten uyuyamıyorum. Her an büyük bir korku ve kaygı ile yaşıyorum. Dikkat ve konsantrasyon kapasitem düştü. Uçağa bindiğim her an suçluluk duyuyorum.”