<img src="https://images.aposto.com/2025/10/1/1763397512369.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.52" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yılın en iyilerinden: Blood Orange'ın yas albümü 'Essex Honey'</h1>Dev Hynes’ın projesi Blood Orange’ın “Essex Honey” albümü bu yılın tartışmasız en iyi çalışmalarından biri. Blood Orange’ı albüm turnesi kapsamında Berlin’de izledik. Dev Hynes’ın sesi huzur veriyor, müziği ise kusursuz…Yazı: Eda SolmazCall Me by Your Name, Challengers&nbsp;gibi filmleriyle tanınan Luca Guadagnino’nun 2020 yapımı mini dizisi We Are Who We Are, İtalya’daki bir ABD askerî üste geçen queer bir gençlik öyküsünü anlatır. Dizinin son bölümü ise bu askerî üste yaşayan iki gencin hayranı oldukları Blood Orange konserine gitmelerine ve orada yaşadıklarına odaklanır. İkilinin trende “Time Will Tell” şarkısını dinlemek için tek kulaklığı paylaştığı sahneyi hâlâ çok etkileyici bulurum.&nbsp;Guadagnino, verdiği röportajlarda sahne adı Blood Orange olan Dev Hynes’ın dizinin gizli başrollerinden biri olmasındaki nedenlerini şöyle anlatır:&nbsp;<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9);" style="color: rgb(9, 9, 9); margin: 0px 0px 1em; border-left: 2px solid rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; box-sizing: border-box;">“Ben projelere genellikle aklımda müzikal imgelerle başlarım. Konser sahnesi de diziyi tasarlarken en baştan kafamdaydı. Dizideki iki gencin müziğe olan tutkusu ve Blood Orange’a olan sevgisinin somut bir şeye yani bir konsere dönüşmesini istedik. O tutkuyu görsel olarak da büyütmekti amacımız.”</blockquote>Benim de Blood Orange’ın müziğini keşfetmem bu dizinin soundtrack’i sayesinde&nbsp;oldu. Pandemi döneminde Dev Hynes’ın New York Üniversitesi’ndeki online oturumlarına katıldım ve müziği yaratma, besteleme sürecinde klasik müzik dokunuşlarının kendisi için ne kadar önemli olduğu öğrendim. Dev Hynes ayrıca söz yazarı, yapımcı, besteci olarak Mariah Carey, Harry Styles, Turnstile, Lorde, Solange, Mac Miller, Kylie Minogue gibi birçok ana akım sanatçıyla da işbirliği yaptı.&nbsp; <p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#e06535" color="#000000" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#e06535 !important;color:#090909 !important" href="https://aposto.com/s/yilin-en-iyilerinden-blood-orangein-yas-albumu-essex-hone-718?a=customButton" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(224, 101, 53) !important; color: rgb(9, 9, 9) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">YAZININ DEVAMI</a>

Duende

Dev Hynes’ın projesi Blood Orange’ın Essex Honey albümü bu yılın tartışmasız en iyi çalışmalarından biri. Blood Orange’ı albüm turnesi kapsamında Berlin’de izledik. Dev Hynes’ın sesi huzur veriyor, müziği ise kusursuz…Call Me by Your Name, Challengers&nbsp;gibi filmleriyle tanınan Luca Guadagnino’nun 2020 yapımı mini dizisi We Are Who We Are, İtalya’daki bir ABD askerî üste geçen queer bir gençlik öyküsünü anlatır. Dizinin son bölümü ise bu askerî üste yaşayan iki gencin hayranı oldukları Blood Orange konserine gitmelerine ve orada yaşadıklarına odaklanır. İkilinin trende “Time Will Tell” şarkısını dinlemek için tek kulaklığı paylaştığı sahneyi hâlâ çok etkileyici bulurum.&nbsp;Guadagnino, verdiği röportajlarda sahne adı Blood Orange olan Dev Hynes’ın dizinin gizli başrollerinden biri olmasındaki nedenlerini şöyle anlatır:&nbsp;<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9);" style="color: rgb(9, 9, 9); margin: 0px 0px 1em; border-left: 2px solid rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; box-sizing: border-box;">“Ben projelere genellikle aklımda müzikal imgelerle başlarım. Konser sahnesi de diziyi tasarlarken en baştan kafamdaydı. Dizideki iki gencin müziğe olan tutkusu ve Blood Orange’a olan sevgisinin somut bir şeye yani bir konsere dönüşmesini istedik. O tutkuyu görsel olarak da büyütmekti amacımız.”</blockquote><img src="https://images.aposto.com/2025/10/1/1763384095615.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Benim de Blood Orange’ın müziğini keşfetmem bu dizinin soundtrack’i sayesinde&nbsp;oldu. Pandemi döneminde Dev Hynes’ın New York Üniversitesi’ndeki online oturumlarına katıldım ve müziği yaratma, besteleme sürecinde klasik müzik dokunuşlarının kendisi için ne kadar önemli olduğu öğrendim. Dev Hynes ayrıca söz yazarı, yapımcı, besteci olarak Mariah Carey, Harry Styles, Turnstile, Lorde, Solange, Mac Miller, Kylie Minogue gibi birçok ana akım sanatçıyla da işbirliği yaptı.&nbsp;Bu süreçte Blood Orange adıyla bazı şarkılar yayımlasa da 2018’deki Negro Swan albümünden beri sessizdi. Ta ki geçen Ağustos’a kadar...&nbsp;<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yazdan sonbahara geçişin melankolisi</h2>Blood Orange’ın 29 Ağustos’ta RCA Records’tan çıkan Essex Honey’si&nbsp;çoğu müzik yazarından tam not aldıktan sonra albüm turnesinin tarihleri açıklandı. We Are Who We Are’da izlediğim sahnelerin etkisiyle Blood Orange’ın 29 Ekim akşamı Avrupa turnesini başlatan Berlin’deki konserindeydim.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">3.500 kişi kapasiteli Columbiahalle’un biletleri tükenmişti. "Essex Honey Tour", 360 derecelik bir sahneye sahip fakat bu konser salonunda düzeneği kuramamışlar ve klasik düzende karşımızdaydılar.</li></ul>Essex Honey&nbsp;albümü, yazdan sonbahara geçişin melankolisini ve sanatçının doğup büyüdüğü İngiltere kırsalının havasını hissettiriyor. Sanatçı, annesinin vefatından sonraki üzüntüsünü her şarkıda başka bir metafor ya da açık anlatımla sunuyor. Derin kişisel sözlerin olduğu bu albümün konserinin sahnesi de işte böyle puslu bir havaya sahipti.&nbsp;Blood Orange izleyicisi ise oldukça çeşitliydi ve yaş ortalaması çok gençti. Charli xcx ile Lorde’nin hayran kitlesinin bir karması gibiydiler. İlk gözüme çarpan ise 2000’lerin mini dijital makinelerinin gençler arasındaki popülerliği oldu. Akıllı telefonlar yerine konseri bu makinelerle kayda alıp oldukça retro bir şekilde fotoğraflarını çektiler.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/1/1763384233835.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.80" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dev Hynes, sahneye bir hüzmenin içinden, ekibinden hemen önce tek başına çıktı ve klavyenin başına geçti. Sanatçı, “Look At You”, “Time Will Tell”, “Thinking Clean” şarkılarından oluşan bir potpuri sundu. “Thinking Clean”in sonlarına doğru çellosunu eline aldı ve sahnenin ortasında The Smiths’in “How Soon Is Now?” şarkısından&nbsp;kısa bir parça seslendirdi.&nbsp;O sırada detone oldu. Sessizleşti ve utangaç bir tavırla fakat çok daha sert şekilde çellosunu çalmaya devam etti. Dev Hynes’ın enstrüman çalmadığı nadir anlardan biri ise “Saint”teydi. Şarkı bitiminde ise bu kez gitarını aldı ve rüya ile gerçeklik arasına sıkışmış bir hisse sahip “Wish”i hüzünlü ses bir tonuyla söyledi. Ardından yeni albümüne dönerek çıkış parçası “Somewhere in Between” ile kalabalığın çığlık atmasını sağladı.&nbsp;<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Çellosundan çıkan büyülü müzik</h2>Essex Honey, güçlü vokaller dışında türlerarası bir müzikal füzyonu da içinde barındıran bir yas albümü. Sanatçı da verdiği bir röportajda çalışmanın duygusal dalgalanmalarını şu sözlerle tarif ediyordu:<blockquote fr-original-style="" style="margin: 0px 0px 1em; border-left: 2px solid rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; box-sizing: border-box;">“Birisi sabah 11.30'da vefat eder ancak hemşireler günün geri kalanında işlerine devam eder. İnsanlar hâlâ trene biner, mesajlar atar. Hayatınızdaki moleküller değişmiştir ancak saat durmamıştır ve her şey sürekli hareket hâlindedir.”</blockquote>Tüm depresif hislere rağmen Dev Hynes bu şarkıları sahnede, albümde duyduğunuz gibi değil; çok daha canlı bir şekilde çaldı. Sanatçı, performansında parçalarını ışıl ışıl bir hâle getirdi. Özellikle çello çaldığı anlarda dinleyicisinin sahneden bir an olsun gözünü kaçırmamasını sağladı ve büyülü bir atmosfer yarattı. Öte yandan izleyici ile çok fazla etkileşime girmedi. Bu durum onun ukalalığından değil, çekingen bir yapıya sahip olmasından kaynaklanıyordu.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/1/1763384197077.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.81" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">“Mind Loaded” şarkısında ise hipnotik vokallerini yine çellosuyla tamamladı ve şarkı ikinci yarısında form değiştirerek bozulmuş piyano sesiyle hızlandı.Sahnedeki diğer yıldızlar ise Dev Hynes’ın vokalleri&nbsp;Eva Tolkin ve Ian Isiah’tı. Bu iki müthiş ses, “Best to You” ve “Charcoal Baby” şarkılarını seslendirirken tüm salon dans etmeye başladı. İkilinin, ses ahengi ise kusursuzdu. Hynes’a “Countryside”da R&amp;B vokalleri ile Tariq Saleem Al-Sabir eşlik etti.<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Elton John’un bile en iyi 10 listesinde</h2>Blood Orange’ın 14 yıl sonra TikTok’ta viral olan en büyük hit’i “Champagne Coast”a ise tüm salon hep bir ağızdan eşlik etti. En çok çığlığın bu şarkıda atıldığına eminim.Konser “I Can Go” ile sona ererken yüzümde tuhaf bir gülümseme vardı. Dev Hynes’ın birçok enstrümanı çalmadaki yeteneğine şahit olup sesindeki kırılganlığı ve naifliği canlı işitmenin verdiği mutluluktan kaynaklanıyordu bu gülümseme.&nbsp;İyi bir konser izledikten sonra yeni bir şey dinlemek ya da bunu bozacak başka şeyler yapmak istemezsiniz. Arkadaşımla buluşma planımı iptal ettim, kulaklığımı takıp metroya doğru yürüdüm. “Mind Loaded” şarkısının şu sözleri mırıldanmaya başladım: “Mind loaded, heart still aches, Musil in my brain.”&nbsp;Turnedeki Blood Orange’ı yakalama şansınız yoksa bu yılın en iyi albümlerinden biri “Essex Honey”i mutlaka dinleyin. Elton John da geçen gün verdiği röportajda bu albümü yılın en iyi 10 listesine koyacağından bahsetti. Biz de John’un sözleri ile yazıya son noktayı koyalım:<blockquote fr-original-style="" style="margin: 0px 0px 1em; border-left: 2px solid rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; box-sizing: border-box;">“Bu gerçekten harika bir albüm. Albümün sound’u çok güzel. İşittiğim piyano sesleri de... Eğer bir gün bir şarkısında çalmamı ya da sadece şarkı söylememi isterse Dev, bunu yaparım!”</blockquote>

Dev Hynes’ın projesi Blood Orange’ın “Essex Honey” albümü bu yılın tartışmasız en iyi çalışmalarından biri. Blood Orange’ı albüm turnesi kapsamında Berlin’de izledik. Dev Hynes’ın sesi huzur veriyor, müziği ise kusursuz…

Yılın en iyilerinden: Blood Orange'ın yas albümü 'Essex Honey'

Geçen yıl Ekim ayında Kültür ve Turizm Bakanlığı, Moda Sahnesinin “Hizmetçiler” adlı oyunuyla yaptığı destek başvurusunu reddetmiş ve özel tiyatrolara yapılan devlet desteğinden topluluğu—yine— yararlandırmamıştı. Moda Sahnesi çalışanları da kamuoyuna yaptıkları açıklamada, “kendi gibi sanat algısına sahip olmayana yapılmış bu baskıyı ve sansürü kabul etmiyoruz” diyerek kararı protesto etmişti. Ne yaman bir çelişkidir ki bu eser bir önceki sezon aynı bakanlığa bağlı Devlet Tiyatrolarında sahnelenmişti. Moda Sahnesi 2025 yılında dünya tiyatro tarihinin mihenk taşlarından biri olan “Hizmetçiler” oyununu sergilemeye başladı.&nbsp;“Hizmetçiler”e imza atan Fransız yazar Jean Genet&nbsp;(1910-1986) önemli bir absürt oyun yazarıdır. Oyunlarında sürekli iktidar ve suç kavramlarını ele aldığını söylemek mümkün. Toplumun dışlanmış insanlarının öykülerine yer veren Genet’nin kendi hayatı da yetimhanede başlamış, ıslahevleri ve hapishanelerde geçmiştir. “Kapatılma” kavramını tam anlamıyla yaşamış bir insandır. Her türlü muktedirle sürekli karşı karşıya kalmıştır. Oyun karakterleri de kendi konumlarını dönüştürmenin peşindedir. Aynı zamanda sistemle mücadele hâlindedirler.Jean-Paul Sartre’a göre, “Hizmetçiler (Les Bonnes) oyunu, Genet edebiyatının kusursuz bir örneğidir.” Jean Genet’nin kendi külliyatının neredeyse tüm kurucu ögelerini bir araya getirmesiyle yazdığı bu eser apayrı bir değer ve öneme sahiptir. İlk defa 1947 yılında sahnelenen oyun, hiç kuşkusuz, 20. yüzyıl Batı Edebiyatı’nın en öne çıkan, en tartışmalı, en çığır açıcı metinlerinden biridir.&nbsp;Oyunu çok akıcı, arı ve şiirsel bir dille çeviren Ayberk Erkay, 2023’te Ayrıntı yayınları tarafından yayımlanan oyun kitabının açıklamasında şunları dile getirmiş:&nbsp;<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(52, 125, 121); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(52, 125, 121); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">“Solange, Claire ve Hanımefendi’nin oluşturduğu üçlü, şiddetin dümene geçip tüm hâkimiyeti ölüme devretmeye hazırlandığı gecede, tanımlanmış rollerinin ötesine geçip geçmeme kararını vermekle sınanır. Toplumsal kimliklerinin doğurduğu baskı yüzünden, işlerini kusursuz yapmaya gayret ederken arzularını bir yanılsama oyununa dönüştürmek, kılık değiştirmek, kendi varoluşlarını yadsımak zorunda kalan Hizmetçiler, bu nihai törende, İyi’nin ve Kötü’nün meçhul sınırında, masumiyetin ve günahın tanımını sorgular ve sorgulatırlar. Sartre’a göre Hizmetçiler’de İyi, sadece bir yanılsamadır. Kötü, kendini İyi’nin yıkıntıları üzerinde inşa eden bir Boşluk’tur. Hemen her cümlesi çoklu anlam katmanlarına sahip, düz görüntüsünün ardında fazlasıyla karmaşık, iç içe geçmiş bir söylem labirenti barındıran ve bu yönüyle günümüzde bile yepyeni yorumlarla zenginleşebilen Hizmetçiler’in asıl odağı, belki de her şeyden öte, sevmektir. Yine Sartre’ın sözleriyle, peki birbirlerini seviyor mudur bu kadınlar? Yoksa nefret mi ediyorlardır? Tutkuyla nefret ediyorlardır birbirlerinden, tıpkı Genet’nin tüm kişileri gibi.”</blockquote>Genet, oyunu 1933 yılında Fransa’nın kuzeyindeki Le Mans bölgesinde yaşanan bir cinayetten esinlenerek yazmıştır. Papin Kardeşler vakası olarak anılan bu cinayette, biri 22, diğeri 26 yaşında iki kız kardeş, yedi yıldır çalıştıkları evin hanımını ve kızını parçalayarak öldürmüşlerdir. Kız kardeşlere dair herhangi bir anormallik göstergesine rastlanmaması olayın etkisini daha da artırmıştır. Sosyal yaşam içerisinde herhangi bir tuhaf ya da şiddete eğilimli davranışları gözlemlenmemiştir. Cinayetin işleniş biçiminin vahşiliği ve kız kardeşlerin olaydan sonra kaçmak yerine yıkanıp çırılçıplak yatakta birbirlerine sarılarak yatmaları da olayın gizemini artırmıştır. Kız kardeşlere başlangıçta büyük cezalar verilse de daha sonra cezaları hafifletilir. Papin Kardeşler vakası, epey sansasyon yaratmış, o dönem hizmetçilik kurumunun sorgulanmasına neden olmuştur.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">“Hizmetçiler” oyunu, sınıf ilişkilerini merkezine alır. Toplumdaki &nbsp;hizmetçi statüsü ile onu doğuran burjuvazinin çatışmasını irdeler. İktidar ilişkilerinin acımasızca sorgulandığı bir oyundur aynı zamanda. Burjuvazinin ezilenler adına karar verdiği bir hayatın ifşasıdır.</li></ul>Jean Genet bir başka önemli yapıtı olan “Balkon” için yazdığı, “Balkon nasıl oynanmalı?” adlı yazısında oyunun rejisiyle ilgili birçok uyarıda bulunur ve yazının sonunu şöyle bağlar:&nbsp;<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(52, 125, 121); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(52, 125, 121); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">“Bütün bu yazdıklarım, elbette, zeki bir yönetmen için değil. O yapacağını bilir. Ama ya ötekiler? Oyun, imge ve yansımanın yüceltilmesidir.” </blockquote>Kemal Aydoğan tam da Jean Genet’nin seveceği türden çok zeki bir yönetmen. Oyunculuk tarzından sahne trafiğine; dekorundan en ufak aksesuarına kadar, imge ve yansımanın öne çıkarıldığını gözlemliyoruz. Jean Genet aynı metinde şunları da söyler:&nbsp;<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(52, 125, 121); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(52, 125, 121); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">“… Oyunun üç önemli kişisini yüksek patenler üzerinde oynatmayı düşündüm. Oyuncular bunlarla, ağızlarını, burunlarını kırmadan, ayakları giysilerinin etek ve dantellerine dolaşmadan nasıl yürüyecekler? Bunu öğrensinler derim!” </blockquote>Kemal Aydoğan oyuncularını paten üzerinde oynatmasa da “hanımefendi” rolüne bürünen hizmetçi karakterinin ayaklarına stiletto (uzun, ince topuklu ayakkabı) giydirerek seyirciye farklı bir metafor sunuyor. Yönetmen, birçok anlam katmanı olan ve karakterlerin kaygan bir zeminde sürekli yer değiştirdikleri bu zor metni çok kapsayıcı bir bakışla çözümlemiş. Temponun düşme riskinin bulunduğu uzun tiratlara sahip bazı sahnelerde devinimi hiç azaltmayarak seyircinin dikkatini sürekli ayakta tutmayı başarıyor. Sahne geçişleri çok dinamik, seyirci oyun alanından hiç kopmuyor. Prova notlarında, “Belki Jean Genet hınç dolu olmamızı isterdi… Ama heyecan ve merak dolu hınç da olabilir bizimki.” diye yazmışlar. Yönetmen ve oyuncularda o merak dolu hınca oyun boyunca tanık oluyoruz. Prova günlüklerinin çoğu zaten, “hınçla ve merakla kalın!” diye sonlandırılmış. Dekor, ışık ve aksesuarlar oldukça işlevsel kullanılmış. Oyun alanında işlevsel olmayan tek bir kibrit çöpü bile yok. Yönetmen Kemal Aydoğan ekibiyle iyi bir iletişim dili tutturarak çok sağlam bir oyun çatısı kurmayı başarmış. Yönetmen hemen hemen her oyununda olduğu gibi, “Hizmetçiler” oyununda da seyirciyi allak bullak etmeyi başarıyor.&nbsp;Oyuncuların üçü de müthiş bir uyum yakalamışlar aralarında. Yılmaz Sütçü sesini çok iyi kontrol edebilen bir oyuncu. Bu oyunda beden elastikiyeti de mükemmel. Karakter geçişlerinde hayli başarılı. Artikülasyonu (sesletim) çok iyi olan Sütçü, söylediği her sözcüğün hece hece hakkını veriyor. Abartılı oyunculuğa çok uygun olan kimi sahnelerde ölçüyü hiç kaçırmıyor. Yılmaz Sütçü oyun boyunca dört dörtlük bir performans sergiliyor.Kerem Fırtına’yı sahnede ilk kez seyrettim. Keşke daha önceki oyunlarını izleyebilseydim, diye hayıflandım oyun bitiminde. Oyun boyunca beden disiplinini elden bırakmıyor. Sesinin iniş çıkışları gayet dengeli. En önemlisi Kerem Fırtına’nın gözlerine baktığınızda oynadığı karakterin ışığını görebiliyorsunuz. Kendisini daha çok oyunda seyretmek istiyor gönlümüz.Dilan Düzgüner oynadığı karakteri çok iyi analiz etmiş. Yakaladığı iç gıcıklayıcı, rahatsız edici tiz ses, hanımefendinin o sınıfsal küstahlığını, şımarıklığını ve görgüsüzlüğünü çok güzel yansıtıyor. Düzgüner, rolünün hakkını fazlasıyla veriyor.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Kısacası, oyuncuların tümü, mükemmel bir uyum, enerji ve tempoyla Jean Genet’ye yakışır bir oyunculuk performansı sergiliyorlar.&nbsp;</li></ul>Tiyatronun birazcık nefes alabilmesi adına, gönlümüz elbette Moda Sahnesinin “Hizmetçiler” projesinin devlet desteğinden yararlanmasını isterdi. Ancak oyundan çıkarken, “iyi ki bakanlık destek vermemiş” dedim içimden. Bu oyunun başarısı ve onuru tek başına Moda Sahnesine yeter. Başka kurumlarla paylaşılmasına hiç gerek yok.Hizmetçi Solange’ın replikleriyle bitireyim yazıyı: “Tükürebilmeliyiz, tükürebilmeliyiz ki tükürüklerimiz bizi boğmasın. Fışkıran tükürüklerimiz, elmas broşlarımızdır.”

Aposto İstanbul

Kemal Aydoğan tam da Jean Genet’nin seveceği türden çok zeki bir yönetmen. Moda Sahnesi'nin "Hizmetçiler"inde oyunculuk tarzından sahne trafiğine, dekorundan en ufak aksesuarına kadar, imge ve yansımanın öne çıkarıldığını gözlemliyoruz.

Hizmetçiler: Tükürebilmeliyiz, tükürebilmeliyiz ki tükürüklerimiz bizi boğmasın

• Solange, New York City Balesi için bestelediği yeni müziğini duyurdu. 28 Eylül günü açılış yapacak ve koreografisi Gianne Reisen'e ait olan gösterinin müziği, Şehir Bale Orkestrası ve Solange'ın çalışma arkadaşları işbirliğiyle hayata geçirilecek.&nbsp;

Aposto Gündem

Bundan beş ay önce kendi kendime konuşur, aklımda dönüp duran ve sığınacak yer arayan düşüncelerime ses olurum diyerek başladığım <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTVmNjMyZWU2YzE2Y2JhMDAwOWUzZTkyOSZ1c2VyPTVlNzRlYzJjZTMwMTllNjBlOWMxYzQxYiZhdXRob3I9NWVkOGYwNmZhMGJmNDQxYzI1M2Q0MTA2JnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRm9wZW4uc3BvdGlmeS5jb20lMjUyRnNob3clMjUyRjQxMlF1dTloN3BUTVY3MlE1WWI5QUElMjUzRnNpJTI1M0RpNDBrTms1UlE0SzdNOE4xRlQ5MXhB"">Beni Bana Anlat</a> isimli podcast serimde, ilk olarak hayatta tesadüflere alan açmayı konuşmuştum. Monotonluğun kıskacında alınan kararların tekrarlı deneyimlerinden kaçmaktan bahsetmiştim. Tıpkı yakın arkadaşını Sydney’deki Tamarama Plajı’nda yer alan evinde ziyarete giden John Carroll Kirby’nin okyanusa nazır çaldığı bir şarkıda yanlış bastığını düşündüğü bir akordu kayıtta değiştirmemesi gibi. O şarkının artık bir adı var: <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTVmNjMyZWU2YzE2Y2JhMDAwOWUzZTkyOSZ1c2VyPTVlNzRlYzJjZTMwMTllNjBlOWMxYzQxYiZhdXRob3I9NWVkOGYwNmZhMGJmNDQxYzI1M2Q0MTA2JnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRm9wZW4uc3BvdGlmeS5jb20lMjUyRnRyYWNrJTI1MkY0emQxMm1leHdjWVAydEFXRXBXRUxKJTI1M0ZzaSUyNTNEa01TYWJhOFlSc1NkZk1pblVMc3RwUQ=="">By The Sea</a>. Tesadüflerin de yaşamımızda her zaman yeri var. Niyetim Solange ve Frank Ocean’ın kimlikleşen modern soul pop müziğinin arkasındaki isim olan John Carroll Kirby’i daha yakından tanımak ve solo çalışmalarına odaklanmak. Merak edenler bana eşlik edebilir.<figure class="image"><img src="https://images.aposto.com/images-2020-09-17T09:39:20.297Z.jpeg" alt="John Carroll Kirby"><figcaption>Fotoğraf: https://daily.bandcamp.com/</figcaption></figure>Nevrotik Woody Allen karakteri: 20. yüzyılın öncü mimarından biri olan Charles Sumner Greene’e ait bir evde büyüyen John Carroll Kirby, çocukluğunu Güney Kaliforniya’daki Arroyo Seco nehrinin yanı başındaki çimlerde koşturarak geçirdi. Müzikle 13 yaşındayken tam bir nevrotik Woody Allen karakteri olarak tanımladığı piyano öğretmeni sayesinde tanışan Kirby’e, lise ve üniversite yıllarında Kaliforniya caz sahnesinin tanınmış basçılarından biri olan John Clayton mentorluk etti. Sonraları Beastie Boys grubunun turne ekibinde yer alan piyanist Mark Ramos-Nishita ile tanıştı. Nishita’dan aldığı kalıplaşmış öğretilerin dışına çıkma ve kendi ifade şeklini bulma tavsiyeleri sayesinde piyano ve synthsizer’larla samimiyetini artırdı. Kirby icin artık müziğin peşinden gitme vakti gelmişti.Sezgilerini takip etmek: Başta Mark Ramos-Nishita olmak üzere Norah Jones ve Blood Orange ile yıllarca turneleyen John Carroll Kirby, bu sürecin ona kattıklarını "Bu kadar çok isimle çalıştıkça müzikte hiçbir kuralın olmadığını anladım. Müzisyenler sadece sezgilerini takip ediyor ki bu gerçekten yapabileceğiniz en iyi şey.” sözleriyle ifade etmiş. Zamanla arkadaş çemberine dâhil olan Frank Ocean, Bat For Lashes ve Solange gibi isimlerle ortak çalışmalarda yer alan ve onlara prodüktörlük yapan Kirby, dikkat çeken kayıtlara imza attı. Çok geçmeden çalıştığı projelerin arasına Shabazz Palaces, Connan Mockasin, Kali Uchis ve Harry Styles gibi köklü caz seslerinin peşine düşmüş sanatçıları da ekledi.Pürüzsüz caz ve oda müziği arasında: Kendi günceliyle alan açmaya ve bu alanı müziğiyle doldurmaya karar verdiğinde John Carroll Kirby, solo kariyerini başlatmış oldu. 2017 yılında yayımladığı Travel isimli albümünü, sırasıyla Meditations in Music ve Conflict takip etti. Son olarak Kirby, Etiyopyalı piyanist Tsegué-Maryam Guèbrou’dan aldığı ilhamla pürüzsüz caz ve oda müziği arasında konumlanan <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTVmNjMyZWU2YzE2Y2JhMDAwOWUzZTkyOSZ1c2VyPTVlNzRlYzJjZTMwMTllNjBlOWMxYzQxYiZhdXRob3I9NWVkOGYwNmZhMGJmNDQxYzI1M2Q0MTA2JnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRm9wZW4uc3BvdGlmeS5jb20lMjUyRmFsYnVtJTI1MkYwTG5rR1dZZmc1NFI3Y1RxZzczSGd3JTI1M0ZzaSUyNTNEb1lFUXRMaGdSVENFUVJ6X0ZwT3NoQQ=="">My Garden</a> adını verdiği albümünü gün yüzüne çıkardı. "Benim için önemli olan hikâyeler, yerler, insanlar ve duygular arkasındaki kavram." diyen Kirby, bir nevi anılarıyla baş başa kaldığı arka bahçesini ziyarete açtı.Müziğini "üçüncü nesil egzotik" olarak tanımlayan John Carroll Kirby, şimdilerde meditasyon yaptığı hardal tarlasının yanı başındaki evinin çatı katı penceresinden manzarasına Washington Dağı’nı alarak dünyaya bakıyor. Ben de usulca yanına oturuyorum. Keyfim yerinde.

Solange ve Frank Ocean’ın kimlikleşen modern soul pop müziğinin arkasındaki isim olan John Carroll Kirby ile tanışma zamanı

John Carroll Kirby: “Üçüncü nesil egzotik"

• Vivienne Westwood'un Viktorya dönemi <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://www.vam.ac.uk/articles/vivienne-westwood-a-taste-for-the-past">korsajından</a> Calvin Klein'ın çapraz kesim <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://www.instagram.com/p/B_ukK6PD1j2/">modellerine</a> kadar iç giyim her zaman şovun bir parçasıydı. Dilerseniz yenilikçi üç iç giyim tasarımcısının CNN Style'a verdiği <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://edition.cnn.com/style/article/lingerie-fashion-velez-dojaka-odwyer/index.html">röportajlara</a> göz atabilirsiniz.<ul><li><a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://www.instagram.com/_elenavelez/">Elena Velez</a>: ABD merkezli tasarımcı; Grimes, Charli XCX, Solange ve Ariana Grande gibi isimleri giydirdi. Şimdilerde Londra'da yaşayan Velez tasarımlarında kullanılmış yelkenli ipleri, halatlar ve bolca deri kullanıyor. &nbsp;</li><li><a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://www.instagram.com/nensidojaka/">Nensi Dojaka</a>: Arnavutluk doğumlu tasarımcı 2019'da Central Saint Martins'ten kendine has drapaj tekniği ile mezun oldu. "Tasarımlarımın kadınlığın güçlü ve yumuşak dualitesini kucaklamasını istiyorum." diyor Dojaka, "Beklenmedik detaylar ve renk paleti, çekici ve dokunulmaz kadın imajı etrafında bir gizem yaratıyor." &nbsp;</li><li><a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://www.instagram.com/sjodwyer/">Sinéad O'Dwyer</a>: Vücut pozitifliğini teşvik eden kavramsal tasarımlarıyla iç giyimin sınırlarını zorluyor. Çalışmalarında çıplaklık ve erotizm temalarına odaklanan O'Dwyer, bedenleri olduğu gibi göstermek istiyor.</li></ul><figure class="image"><img src="https://images.aposto.com/images-2020-05-15T10:48:27.169Z.jpeg" alt="Nensi Dojaka - Central Saint Martins MA 19'"><figcaption>Nensi Dojaka - Central Saint Martins MA 19'</figcaption></figure>

Solange ile ilgili hikayeler