Farklı ama aslında aynı

NBA’de normal sezon heyecanı tam gaz devam ederken zirveye oynayan takımların birçoğu, kadro değişimi gereği stratejik ayarlamalarında yeni şeyler denerlerken Utah Jazz, bu bağlamda diğerlerinden ayrılıyor.

Farklı olmak genelde bir düşünce, strateji, plan, konum, görünüm, uygulama veya hedef bağlamında gerçekleşen yeni ayarlamaları veya düzenlemeleri belirtir. Basketbolda farklılaşmanın sonuçlarında yeni trendler oyuna girebilir. Farklı olmanın gölgede kalan anlamı ise aslında aynı kalmaktır. Diğerleri değişirken siz otomatik olarak farklılaşırsınız ve bu, birçok durumda olumlu geri dönüşleri doğurabilir; tıpkı Utah Jazz’in bu sezonu gibi.

• Diğerleri vs. Jazz: NBA’de mükemmel bir heyecan fırtınası yaşanıyor. Doğu Konferansı’nda Philadelphia 76ers, Joel Embiid ve Ben Simmons’lı ilk beşlerinde aykırı süre dağılımları yaparken Brooklyn Nets; Kevin Durant, Kyrie Irving ve James Harden üçlüsüyle inanılmaz bir hücum gücünde oynuyor. Milwaukee Bucks ve Boston Celtics, süper yıldızlarının yanlarını daha iyi yamalayarak sezona devam ediyor. Batı Konferansı’nda ise iki Los Angeles ekibi, Clippers ve Lakers, tamamen stratejik değişikliklerle ilerliyor. Clippers, Paul George’u daha aktif kullanmak için top dağılımında onu sahte oyun kurucu gibi kullanırken Lakers, Dennis Schröder başta olmak üzere yan parçalarını oyunun içine daha fazla entegre ediyor. Tüm ligin lideri olan Utah Jazz ise en iyi yaptığı şeyleri yapmaya devam ediyor. Peki ne bu iyi şeyler? 
   
• “Donovan Mitchell” sistemi: Utah Jazz’in başantrenörü Quin Snyder, Mitchell odaklı hücum setlerinde topu yarı sahaya Mike Conley’in ellerinde getirtiyor. Conley topu yarı sahaya getirdikten sonra Mitchell, uzunlardan birinin perdesini kullanıp üç sayı çizgisi dışına çıkarak topu alıyor ve pick-and-roll veya bire bir oyun üzerinden seti şekillendiriyor. Bu sette dört farklı opsiyon çıkıyor karşımıza.
  
  
  • Mitchell penetre eder ve sayı bulur (190 pozisyonda 155 sayı).
  • Mitchell penetre eder ve topu dışarıda şut için bekleyen Bojan Bogdanović veya Rocye O’Neale’a çıkarır (ikili bu pozisyonlara toplam 198 kez girdiler ve 188 sayı buldular).
  • Mitchell penetre eder, topu dışarıya Conley’e çıkarır ve Conley, Gobert ile pick-and-roll oynar (81 pozisyonda 110 sayı).
     
• Tabii bu sistemde Mitchell’ın çarkta olmadığı ayarlamalar da mevcut. Gobert’in yüksek post oyunu, Jordan Clarkson’ın “çılgın skorer” pozisyonları, Joe Ingles’ın forvet penetreleri, Joe Ingles’ın perde çıkışlarındaki oyun kurma yeteneği, Conley’nin birebirleri ve Derrick Favors’ın hücum ribaundlarındaki gücü. İşin savunma kısmında ise Gobert’in kendisine beş yıl 205 milyon dolarlık kontratı kazandıran “çapa” savunma görevini başarıyla uygulayarak takımının zaferlerinde önemli bir rol oynamaya devam ediyor.
   
• Ya sonra? Utah Jazz, elindeki kadronun yapabileceği şeyleri yapmasına izin vererek ve büyük çaplı ayarlamalara girişmeyerek 16 galibiyet ve beş mağlubiyetle ligin zirvesine çıkmış durumda. Bundan sonrası biraz saf yetenek, biraz şans ve biraz da istikrar. Kim bilir, belki John Stockton ve Karl Malone’lu şatafatlı 90’lardan sonra Utah, günün sonunda bir final heyecanıyla yanıp tutuşabilir…
   

Kapak görseli: Getty Images/Ringer illustration