Knicks ruhu

“Haberi yaymaya başla, bugün ayrılıyorum. Onun bir parçası olmak istiyorum – New York New York. Bu avare ayakkabılar yola çıkmayı çok istiyorlar, Tam da onun göbeğine – New York New York. Uyumayan şehirde uyanmak ve Tepenin kralı – kalabalığın tepesi olarak bulmak istiyorum kendimi. Bu küçük kent hüzünleri eriyip kayboluyor. Yepyeni bir başlangıç yapacağım – eski New York'da” diye gidiyordu Frank Sinatra’nın 1979’da kaydettiği ve 1980’da piyasaya sürdüğü, “Theme from New York, New York” adlı şaheseri. 

Parkelerde bu şehrin müdavimi olan New York’lular için işler, şarkıdaki kadar huzurlu gitmiyordu bir süredir. NBA tarihinin en ikonik üç takımından biri olan New York Knicks, milenyuma girildikten sonra adeta eski kimliğini kaybetmiş bir görünüme bürünüyordu. 2010’lara yedi sırt numaralı bir yıldız takımı kurtarmaya çalışsa da yapılan tonlarca hata ve yönetim hattındaki ego savaşı, Knicks ruhunu öldürüyordu. 2021’in ilk çeyreğini tamamlamaya yaklaştığımız şu dönemlerde ise Knicks ruhu NBA’de kendini yeniden hissettiriyor. Peki ne oldu da parkelere bağlı olan New York’lular aradıkları takımlarını buldular?

• Süper kahraman miti: Basketbolda da her spor dalında olduğu gibi kahramanlara ihtiyaç vardır. Zira kahramanlar kolektif yapının ana damarlarıdır. Ne var ki New York Knicks, aradığı kahramanı bulurken kâh draft sıralamalarında hatalar yaptı kâh onlarca yanlış kontrat imzaladı. Ancak 2020-2021 sezonuyla birlikte iki yıl önce kadroya dâhil edilen ve kariyerinin başından bu yana bir sıçrama yapması beklenen Julius Randle, turuncu mavililerin uzun süredir beklediği kahraman olmayı başardı.

• Julius Randle, takımının hücumda şu ana dek girdiği 3.982 pozisyonun %21,2’sinde ya pasıyla, ya perdelemeleriyle ya da direkt skor üretimiyle başı çekmeyi başardı. Rakamların da ötesinde 1994 doğumlu 2,06’lık uzun forvet, takımın aradığı kahraman hâlini her anlamda almayı başardı. Zira Randle ne zaman rakip sahaya topu getiren kişi olsa parkedeki dört takım arkadaşı ona ideal alanı yaratmak için topsuz alana geçiyor; Randle bu alanı ya pasla ya da sırtı dönük oyunlarıyla değerlendirmekte iyi bir iş çıkarırken bazen yarı sahaya gelip üç sayı çizgisinin gerisinden topu bir anda kaldırıp atmasıyla takımının uzun süredir aradığı o “enerji” etkisini yaratmakta muazzam bir iş yapıyor. Kimi zaman hareket hâlindeyken pota altında uzunları muazzam besleyen paslarıyla dikkat çekiyor kimi zaman ise LeBron James-vari bulduğu orta mesafe ve üç sayı isabetleriyle…
  
  
• Savunma: İşin süper kahraman mitinden çıkıp kolektif verim kısmına geldiğimizde karşımıza hücumda biraz buruk bir tablo çıkarken işin savunma kısmında yer alan akıl almaz veriler, Tom Thibodeau’nun ekibinin başarısına dair önemli bilgiler veriyor. Zira Knicks şu ana kadar potasına gelen hücum pozisyonların yalnızca %34,7’ine izin verdi, ki rakiplerine toplam sayı verme kategorisinde ligde ikinci sıradalar.
  
  
• Geçiş hücumları ve şutörlere baskı savunmalarında ligin en iyi takımı olan Knicks’te Randle çember koruması ve perimetre etrafı hareketliliği; Elfrid Payton, Reggie Bullock, Derrick Rose, Alec Burks ve Immanuel Quickley'nin kısalar üzerinde kurduğu baskı; Mitchell Robinson ve Nerlens Noel muazzam çember korumaları ve Taj Gibson, Obi Toppin, Frank Ntilikina getirdikleri enerjilerle öne çıkıyor. Yani her bireysel çaba günün sonunda etkili bir kolektifliğe dönüşüyor, ki bu dönüşümü bir kale savunması olarak nitelemek doğru olacaktır.
  
  
• Güzel günler (?): New York Knicks şu anda konferansında beşinci sırada bulunuyor ve kuşkusuz ki bu birçok insanın beklemeyeceği bir durum. Güzel günlerden bahsetmek için henüz erken görünebilir ancak turuncu mavililer, uzun vadeli başarı için kısa vadede gayet iyi bir yol inşa ediyor…