Moyes metodu

Ligin bitimine beş maç kala son Şampiyonlar Ligi biletinden üç puan uzakta yer alan beşinci sıradaki West Ham, şüphesiz bu sezon Premier League’in en büyük sürprizi. Bir önceki sezonu düşme hattının beş puan üzerinde 16. sırada noktalayan Doğu Londra temsilcisi, hemen hemen aynı oyuncu grubu ile en iyimser beklentilerin de üzerinde bir çıkış gösterdi. Bu dönüşümde en büyük pay ise geçtiğimiz yıl sezon ortasında başa geçen David Moyes’a ait gözüküyor ve tecrübeli menajerin Everton dönemiyle pek çok benzerlik göze çarpıyor.

Disfonksiyonel kulüpler

David Moyes, 14 Mart 2002’de Everton’ın başına geçtiğinde Maviler 29 maç sonunda 30 puanla ligin 16. sırasında bulunuyordu. Everton, tarihsel açıdan İngiltere’nin en önde gelen kulüplerinden biriydi fakat geride kalan on sezonun yalnızca birinde tablonun üst yarısında yer alabilmişti. Gösterişsiz ve pragmatik Moyes’a gelene dek çare büyük projelerde aranmış ama ne Howard Kendall gibi bir kulüp efsanesi ne de Walter Smith gibi ikonik bir menajer Everton’ı tekrar üst sıralara çıkarabilmeyi başarmıştı. Taraftarı oldukları West Ham’ın 2010 yılında ana hissedarları hâline gelen David Gold ve David Sullivan, o günden bu yana iddialı hedeflerle yola çıkıyor ve hemen her seferinde başladıkları yere geri dönmeleriyle Moyes öncesindeki Everton’ı hatırlatıyordu. David & David, bu 11 yıllık gitgelli süreçte bir kez küme düşme deneyimi yaşadı, 112 yıllık bir stadyumu terk etti ve bazen de transferlere müdahil olmak istedi. Pandemi başlamadan hemen önce, West Ham’ın yeni evi olan Olimpiyat Stadyumu’nda kulüp sahiplerine yönelik protestolar vardı.

Tarihsel açıdan benzer büyüklükteki üç kulübün yıllara göre toplam harcaması ve sezon sonu sıralaması kıyaslaması

Kelepir transferler

Benzer konumdaki rakiplerine kıyasla Everton’da çok daha düşük bütçelerle çalışan David Moyes, 11 yıl kaldığı Merseyside’da sayısız transfer başarısına imza atmıştı. Kaynakların kıt olduğu zamanda yaratıcılığın öne çıkması gerekiyor ve Everton’ın düşük bedellerle transfer ettiği oyuncular çok çeşitli profiller gösteriyordu. Bu grubun içinde Tim Cahill ve Joleon Lescott gibi bir alt ligden transferler, Phil Neville ve Louis Saha gibi büyük kulüplerden gelen veteranlar, Mikel Arteta ve Steven Pienaar gibi uluslararası oyuncular ve 60 bin sterlin karşılığında İrlanda liginden alınan Seamus Coleman gibi oldukça uç örnekler vardı. West Ham’da şu ana dek üç transfer dönemi geçiren Moyes, bilindik metodolojisiyle sanki hiç ara vermemişçesine Everton’da kaldığı yerden devam ediyor ve kendi açısından son derece kaotik geçen yedi yıla karşın Midas dokunuşunu kaybetmemiş görünüyor. West Ham, şaşaalı isimlere yöneldiği önceki transfer dönemlerinin aksine bu kez alt ligden Jarrod Bowen’ı, Slavia Prag’dan Tomáš Souček’i ve hemen hemen bir yıldır futbola uzak kalan Jesse Lingard’ı tercih etti. Üç oyuncu, bu sezonki başarıda kilit roller üstleniyor.

Golcü orta sahalar

Everton’ı çalıştırdığı dönemde meslektaşları tarafından üç kez Yılın Menajeri ödülüne layık görülen Moyes’un bu süreçte belki de tek eleştirildiği yönü taktiksel açıdan sofistike biri olarak görülmemesi ve fazla defansif bulunması olmuştu. Aslına bakılırsa West Ham’ın ilk planda uzun vadeli bir sözleşme yapmaktan kaçınmasının önemli sebeplerinden biri de buydu. Genellikle fiziksel üstünlükleriyle öne çıkan forvetlerle çalışmayı tercih eden Moyes’un adeta kendi imzası olan golcü orta saha oyuncusu profilini West Ham’a da taşımış olması son derece ilginç bir detay olarak değerlendirilebilir. Nitekim şu anki takımın yıldızlarından Tomáš Souček, aynı Tim Cahill ve Marouane Fellaini gibi ceza sahasına geç koşular gerçekleştirme mahareti ile öne çıkıyor.