Müzikli Beyoğlu Rotası

Boğuk. “Yolun karşısındayım.” “Çay içelim mi?” “Akşama yetiştiremem.” “Konser varmış.” Cümleleri, soruları iç içe giriyor Beyoğlu’da. Günün her saati bir yere yetişiliyor, kulağa çalınan bir sesle rota yeniden oluşturuluyor. Taksim Cumhuriyet Anıtı’nın önünde akşam bir kadeh eşliğinde dinlenecek konserin yolu tutulmadan keşife çıkılıyor. Tramvay sesi nereye giderse, oraya. 

Yol boyunca eşlik eden sesler: Davul zilleri, gitar telleri, piyano tuşları ve keman yayları. Yeterince uzun süre dinlediğinde melodiye, tanıdık bir parçaya dönüşen ağır, aksak, aceleci adımlar. Dondurma, döner, piyango bileti, mısır, simit, kestane alman için seni teşvik eden satıcılar. Rüzgâr, bazen, binaların arasındaki sokaklardan yayılan. Uğultu, çoğu zaman. Birbirine çarpan poşetlerin hışırtısı. Sun Ra, Siya Siyaband anımsamalarda. Kafasında şarkıyla yürüyenlerin sekmeleri. Telefonla konuşanlar, bağıranlar.  

İstiklal insanları

Deform: Yeni veya ikinci el plaklar, Aylin Güngör Oturduğum yerden, Batu Akyol Caz Çok Zor gibi özgün, etrafta az bulunan kitaplar, PJ Harvey kaset hâlinde veya Marvin Gaye Let’s Get It On LP şeklinde. Zaman zaman akustik konserler, çoğu zaman muhabbet müzik, plak ve iyi ses sistemi etrafında.

MiniMüzikhol: Ceylan “Biz Cihangir’den başka bir yerde olmayı hiç hayal etmedik, bize göre Cihangir merkezin merkezi. Kabataş, Taksim, Tünel, Dolmabahçe, Karaköy’e oradan da tüm İstanbul’a açılır. Bir şey trend olmadan önce -ister müzik ister sosyal hareket olsun- ilk önce Cihangir’de belirir, yaşanır ve benimsenir.” diyerek anlatmıştı bize Beyoğlu ile ilişkisini.  

İstiklal insanları II

Kum Saati: Önce Asmalı Mescit, ardından Tünel en son olarak da Jurnal Sokak. Kum Saati mahalle içinde yer değiştirse de Beyoğlulu olmak fikrini asla değiştirmeyenlerden. İstanbul’un blues üssü de denilebilir kendisi için.

Nardis: 2002’de açıldı. Şehrin en istikrarlı caz club’ı olarak 21 yıldır sahnesinde çok festival, sayısız müzisyen, ani emprovizasyonlar ağırladı. Haziran programında Afra Jemina Quartet (21 Haziran), Pelin Güneş Band (23 Haziran), Tunes of Tuna Ötenel (30 Haziran) dikkat çekenler.

Binaların belleği

Bova Sahne: Ercüment Orkut, Korhan Futacı, Sarp Maden, İmer Demirer, Selen Gülün Trio ve Ece Göksu haftanın hemen her gün Bova Sahne’de caz dinleniyor.

Hayriye Caddesi: Müziğin sokağa taşması Beyoğlu için olağandır, sıradandır. Tavern ve hemen yanındaki Noh Radio ekseriya haftasonları ama kimi zaman da perşembe cumaları müzikle, dans edenlerle kalabalık. 

Gizli Bahçe: 1994’ten beri mahalleli olan bahçeye ve içindeki koltuklara daha yakından bakmak için buradan. 

Erken saatler

Meşrutiyet Caddesi: Akşamüstü. Metrodan çıkanlar, arka sokaklardan gelenler ve üst katta sokağa inen mahallelilerin sesi hâkim. Baylo’da tokuşturulan kadehler, Comedus’ta masalara servis edilmek üzere kesilen peynirler ve Kıraathane Edebiyat Evi’nin en alt katında çevrilen sayfalar: Meşrutiyet.

taproomx: Bu yılın yeni mahallelisi. Mekândaki dj kabininin içeri girip hünerleri sergileme dürtüsü yarattığı söyleniyor. Nilgün, Zozo, Grand Bazaar, Can Zeydan ve daha birçok sanatçının müziğini mahalleliyle buluşturan taproomx’in kızarmış salatalık turşusu ve tempura istiridye mantarıysa ekibin favorilerinden.

Asmalı'da

Galip Dede Caddesi: İstiklal’in sonuda, Tünel'den Kuledibi’ne doğru inen cadde. Divan edebiyatı şairi Şeyh Galip’in isim verdiği caddenin başındaki Galata Mevlevîhânesi’nde şairin mezarı var. 1980'lerden beri sokak müzik aleti satan dükkânların işgali altında. "İstanbul’un en büyük müzik marketi" denilen caddedeki Zuhal Müzik ise mahallenin gediklilerinden. Belediye izniyle sokak şarkıcılarının performansını izlemek, kaydedilen parçayı yolda dinlemek için rota Galip Dede'ye kıvrılsın.