Wolfpack vs Peloton

Wolfpack, II. Dünya Savaşı’nda Almanya U-boot’larının müttefikleri avlama taktiği. Aynı zamanda, Deceuninck-Quick-Step takımının 2017’den bu yana markalaştırdığı lakabı. Her ne kadar bu lakabın temeli savaşa bir atıf olmasa da aralarında bir ilişki kurabiliriz: Disiplin odaklı bir sistem ve koordine bir ekip. Takımlarda da kurumlara benzer şekilde stratejinin, sahip olunan kaynaklar ve kabiliyetler bütününden hareketle belirlenmesi gerekiyor. Quick-Step de kaynaklarını, yani bisikletçilerini, ve onların yaratabileceği değerleri stratejisinin temeline koyuyor. 

• Nadide: Quick-Step’te, klasik bir takıma kıyasla lider üzerine kurulu bir düzen yok. Julian Alaphilippe gibi isimler klasik bir lider tanımından uzak. Belki de Tim Declercq dışında kimsenin spesifik bir görev tanımı yok. Herkes bir noktada kazanmak için oynayabilir ve de bunu ne kendileri ne de diğer takımlar öngörebilir. En güncel örneği 2021 Ronde van Vlaanderen’deki Kasper Asgreen ile Alaphilippe ilişkisi.

Kaynak: Deceuninck-QuickStep

•  Taklit edilemez: Yetenekli bisikletçiler, kendilerine özgü bir modelin uyumlu kombinasyonuna sahipler. Pelotonun uzun süreli takımlarından biri olarak yıllardır öncelikleri klasikler ve onlara hükmediyorlar. Taktiklerini örneklerle açıklamak gerekirse doğru adres 2019 sezonu tek günlük yarışlarının neredeyse hepsi olabilir.
  
  

• Kısaca incelersek 1-2 domestikle yarışın kırılacağı yere kadar kontrolü ellerine alıyorlar. Birçok takımdan farklı olarak tek bir lideri korumak ve enerjisini saklamasına yardımcı olmak yerine birkaç farklı bisikletçinin atağıyla diğerlerini saf dışı bıraktıkları bir taktik izliyorlar. Wolfpack lakabına uyumlu olarak rakiplerini kendilerini takip etmeye veya takip etmemeye zorlayarak avlıyorlar. Her yarışta birden çok favori sunabiliyor ve oyunu buna göre oynamaya çok iyi bir şekilde adapte oluyorlar.
  
  
  
• Quick-Step’te ulaşabildiklerine diğer takımlarda ulaşamayan Niki Terpstra, Elia Viviani örnekleriyle Wolfpack’in bisikletçilerde yarattığı etki, var olan potansiyeli artırmak olarak açıklanabilir. 

Kaynak: Deceuninck-QuickStep

• Liderlik: Karakter olarak oldukça şahsına münhasır bir kişilik olan Patrick Lefevere’in etkileyici yöneticiliği altında dengeyi ve yapıyı korumayı başarabiliyorlar. Takım içi durumsa bir liderin çevresinde olmaya değil, her bisikletçiden bir lider yaratabilmeye dayanıyor.
  
  

• İstikamet: Turlar? Bisikletin en büyük isimlerinden birine dönüşmesi beklenen Remco Evenepoel’ün varlığı bir açıdan bir soru işareti. Evenepoel’ün hedefleriyle takımın stratejisi ve mantalitesi hem uyumlu hem çelişkili. Turlara odaklanmak, modelleri için bazı fedakârlıkları ve değişimi gerektiriyor ve onları bir genel klasman takımı olma yükümlülüğüne itiyor. Quick-Step içinse olası bir değişimin götürecekleri getireceklerinden fazla olacaktır. Benzer bir alan olması, gerektirdiği kaynaklar ve becerilerin aynı olduğu anlamına gelmez: Turlar yeni bisikletçi tipleri ve yeni şartlar getirecek. Bunu kontrol edebilmek ise oldukça zorlu.
  
  
  
• Büyük turlarda ilk 10’a girmeyi başaran takımda geçmişte Jungels, Uran, Alaphilippe gibi isimler; yakın zamanda da Almeida başarılı bir performansa imza attı. Ancak süreklilik bir soru işareti ve üç haftalık bir tur için daha fazlası gerekiyor. Şans faktörü ve Evenepoel’le bunlar imkânsız değil. Ama Team Sky dönemini örnek göstererek diyebiliriz ki büyük turlar, bireylerin takımlardan daha geride kaldığı yarışlar. Ayrıca, klasiklerden gelen başarılar sadece kendilerinin değil aynı zamanda sponsorların da beklentisi. Tur kazanmaları onlar için büyük bir başarı olur ama klasiklerde berbat bir sezon geçirmek daha affedilemez olabilir.
  
  

Wolfpack’in bundan sonra neler yapabileceğini, Quick-Step’in özgün kimliğini koruyup koruyamayacağını veya büyük bir tur kazanıp kazanamayacağını zaman gösterecek.