Yıllardan Sonra2008, dünya için pek parlak bir sene değildi. Küresel çapta yaşanan kriz birçok ülkeyi ekonomik anlamda vurmuştu. Fakat konumuz bu değil. 2008, Ankara basketbolu için güzel bir seneydi. Tutku Açık, Haluk Yıldırım, Khalid El-Amin, Erwin Dudley gibi isimlerle bezeli Türk Telekom kadrosu önce Türkiye Kupası’nı kazanıyor ardından ligde de playoff finallerine ulaşıyordu. Final serisi Fenerbahçe’ye kaybedildi belki ama birkaç ay sonra Cumhurbaşkanlığı Kupası’nda rövanşı aldı Türk Telekom. Bizim de konumuz bu. 2008 yılı sonrası geleceği çok parlak görünen Ankara basketbolunun, aksi yönde devam eden hikayesi…Amerika’dan Abim GelmişYerelde arka arkaya kazanılan kupalar, Avrupa kupalarında çıkılan maçlarla elde edilen deneyimler bir anda bıçak gibi kesildi Türk Telekom adına. 2000’lerin ikinci on yıllık dönemi yatırımların azalmasıyla birlikte küçülme sürecini beraberinde getirdi. 2016 yılına gelindiğinde kulüp dibi gördü ve uzun yıllar sonra en üst lig seviyesinden küme düştü. Alt ligde geçen iki sezonun ardından 2018’de Basketbol Süper Ligi’ne ve EuroCup macerası ile Avrupa kupalarına geri döndüler. Bu da kulübe yapılacak yatırımların geri dönüşünün habercisi gibiydi. Bu sezonun başında NBA’deki asistan koçluk görevinden ayrılan Erdem Can’ın memleketi Ankara’ya dönüşü ise yeni bir hikâyenin başlangıcı oldu.Uzun yıllar Zeljko Obradovic gibi bir basketbol efsanesinin yanında yardımcı koçluk deneyimi yaşamak dünyanın sayılı üniversitelerinde eğitim görmek gibi bir şey olmalı. Bu okulun diğer bir mezunu Dimitris Itoudis’i, (onun da Obradovic sonrası koçluk kariyerinin bir diğer orta bütçeli Türk kulübü Banvit’te başladığını anımsayarak) şu günlerde yakinen takip etmekteyiz. Erdem Can’ın bu sezon Türk Telekom ile başardıklarını seyretmek bu nedenle de heyecan verici. Koç, daha ilk sezonunda EuroCup’ta yılın başantrenörü ödülünü almayı başardı. Ligde normal sezon liderliğine oldukça yakın görünen Türk Telekom, Avrupa’da da kulüp tarihinin en büyük başarısına çoktan ulaştı. Şampiyonluk için geriye sadece bir adım kaldı.<img src="https://images.aposto.com/2023/4/2/1683017939185.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.67" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Görsel: EurohoopsBir Garip FormatEuroCup organizasyonu, Euroleague’in ikinci kupası ama biraz da üvey evlat muamelesi gördüğünü söylemek mümkün. 10’ar takımlı iki grupta başlayan normal sezon tam 18 maç haftası sürüyor. Normal sezonun sonunda ise bu iki gruptan yalnızca ikişer takım eleniyor. Son 16 turundan itibaren ise tek maçlı eliminasyon sistemi başlıyor. Final de dahil olmak üzere her maç sıralamada üst sırada yer alan takımın ev sahipliğinde oynanıyor. Evet, tek maçlı bu sistem bazen sürprizlere açık bir durum yaratabiliyor ancak finale geldiğimizde hala bir takımın ev sahipliğinde maç oynanması formatı daha çok sorgulamamıza neden oluyor. Dahası, organizasyonun bu maçı Euroleague playoff’ları ile aynı gün ve saatlerde oynatması da büyük bir pazarlama sorununa işaret ediyor.Fakat bunlar farklı zamanın tartışma konuları. Sonuç olarak Türk Telekom, Iber Yarımadası’nı da aşıp Kanarya Adaları’na ulaşacak. Orada İspanya Ligi ve Avrupa kupalarının en zorlu deplasmanlarından birinde Gran Canaria ile karşılaşacak.Jaka Lakovic’in TakımıNormal sezonda Türk Telekom ile aynı grupta yer alan Gran Canaria, her iki maçta da rakibine üstünlük kurmuş ve bu sayede grubu lider tamamlamıştı. Daha önce Türkiye Ligi’nde izlediğimiz AJ Slaughter ve John Shurna’nın yanı sıra Fenerbahçe alt yapısında yetişen David Mutaf da Gran Canaria kadrosunda yer alıyor. Sezon başında Polonya milli takımı ile EuroBasket’te dikkat çeken Olek Balcerowski, Gran Canaria için de önemli isimlerden birisi. “Sezonun Yükselen Yıldızı” ödülünün de sahibi oldu Balcerowski. Takımın başantrenörü ise tıpkı Erdem Can gibi, dikkat çeken yeni nesil genç koçlardan Jaka Lakovic. Lakovic’in oyunculuk günlerinden kalma daha fazla final tecrübesine sahip olduğunu ekleyebiliriz. Fakat Erdem Can da bu açığı yardımcı koçluk dönemi finalleri ile kapatıyor.Salon KültürüGerek basketbolda gerekse voleybolda hem erkekler hem kadınlarda milli takım maçlarının seyirci garantili, güvenilir adresidir Ankara. Durum böyleyken iddialı bir basketbol takımının seyirci desteği görmeme ihtimali de bulunmaz. 2000’lerin başlarında yaşanan heyecanın benzerini, belki daha fazlasını vadediyor şu anki Türk Telekom takımı. O zamanki kadroların bir çırpıda akla gelen isimlerine benzer şekilde yıllar sonra belki de Rıdvan Öncel, Erkan Yılmaz, Tony Taylor, Jerian Grant, Axel Bouteille, Tyrique Jonus isimleri sayılacak. Gran Canaria deplasmanından alınacak bir zafer hem EuroCup’ı hem de önümüzdeki senenin Euroleague biletini getirecek Ankara’ya.

Uzun yıllar Zeljko Obradovic okulunun öğrencisi olan ve bir sezon da NBA’de yardımcı koçluk deneyimi yaşayan Erdem Can, yıllar evvel kısa süreliğine devraldığı Olin Edirne macerasından sonra tam zamanlı ilk koçluk deneyiminde Türk Telekom ile Euroleague basketbol organizasyonunun iki numaralı kupası EuroCup’ta final maçına çıkmaya hazırlanıyor.

Eurocup'ta Final Zamanı

Bisiklet selesinin üzerinde tek bir bisikletçi oturmuş pedallara yüklenirken bu spora “takım sporu” dememizin çok sebebi var. Bu sebepleri büyük turlarda ya da anıtsal klasiklerde takım halinde uygulanan taktiklerle rahatça gözlemliyoruz. Zaten daha bir ay önce sezonun ilk yarışlarında Jumbo Visma takımının yarattığı farkı çokça konuştuk. Mart ayının sonunda takımın süper yıldızı Wout van Aert yeri geliyor yarışın son anlarını kendisi domine ediyor yeri geldiğinde takım arkadaşı Christophe Laporte’a emekleri karşılığında yarış hediye ediyordu. Sonra nisan ayı geldi ve anıtsal klasiklerin en şatafatlıları, bildiğimiz tüm ezberleri bozdu.Bisiklet Bir Takım Sporudur, Ama…İstisnai yetenekler, genelgeçer kabul ettiğimiz kuralları yıkıp yok edebilirler. Tadej Pogacar da bir süredir bu işle meşgul. Onun için “Yeni Yamyam”, “Canavar” gibi lakaplar kullanılsa da ilk bakışta kendi halinde bisiklet sürmekten keyif alan bir çocuk gibi görünüyor. Fakat 24 yaşındaki bisikletçi şimdiye kadar yaptıklarıyla çoktan tarihe geçti.İki kez Fransa Bisiklet Turu şampiyonu Pogacar, anıtsal klasikler koleksiyonuna bu yıl da Ronde van Vlaanderen ile üçüncüsünü ekledi. Daha önce kazandığı Il Lombardia ve Liège-Bastogne-Liège yarışları profilleri itibariyle genel klasmancılara, yani onun tarzına daha uygun görünen yarışlardı. Fakat Pogacar’ın Ronde’de elde ettiği zafer sonrası önümüzdeki yıllarda beşlemeyi tamamlamak için uğraşacağına neredeyse herkes emin. Bunun için aşması gereken en zorlu adım Paris-Roubaix olacaktır belki ama söz konusu Pogacar olduğunda şu an hiçbir şey imkânsız görünmüyor. Neden mi?Geçen sene sprintte kaybettiği Ronde’yi bu sene işi o noktaya bırakmadan çözdü Pogacar. Çünkü kısa mesafeli de olsa sert yokuşlar onun atak yapabilmesi için yeterli. Bu atakları yapacağı noktayı seçerken de birden fazla alternatif düşünebiliyor. Bunun da iki sebebi var: 273 kilometre ile Milano-San Remo’dan sonraki en uzun mesafeli klasik olan Ronde’de bu kadar uzun yol kat ettikten sonra hala depoda enerji saklayabilen nadir bisikletçilerden birisi o. Öte yandan çok iyi bir zamana karşıcı olması, yaptığı keskin ataklardan sonra tek başına uzun mesafeler gidebilmesini sağlıyor.Birkaç yıl sonra biraz daha kilolanıp kas kütlesini arttırmış, sprintini biraz daha güçlendirmiş bir Pogacar, Paris-Roubaix’yi de Milano-San Remo’yu da kazanır mı, bence kazanır.<img src="https://images.aposto.com/2023/3/2/1682407974725.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.50" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Görsel: CyclingnewsRekabetin Baskın YüzüWout van Aert mükemmel bir bisikletçi, aksini kimse iddia edemez. Ona “ebedi ikinci” yakıştırması yapmak da büyük haksızlık! Aslında tek günlük klasiklerde ve Fransa Turu’nda aldığı dereceler, yaptığı olağanüstü işler bize bir “ebedi ikinci” den çok daha fazlası olduğunu gösteriyor. Ama ezeli rakibi ile anıtsal klasiklerde karşılaştığında şimdiye kadar aldığı sonuçlar, ona bu istemediği lakabı getiriyor.Evet, Wout van Aert bu yıl takviminde Ronde van Vlaanderen ve Paris-Roubaix’nin altını kalınca çizmişti muhtemelen. Fakat her iki yarışta da aradığını bulamadı. Üstüne üstlük Roubaix’deki tarihi velodromda, ezeli rakibi Mathieu van der Poel zafer için çizgiyi geçerken o, bir tur geriden fotoğrafa dahil oldu.Yazının bu kısmı van der Poel’den ve onun tarihi Paris-Roubaix zaferinden bahsetmek üzere ayrılmıştı. Ancak van Aert, van der Poel ikilisini birbirinden ayırmak neredeyse imkânsız. Eh, bu noktada yazarın biraz da van Aert sevgisinin ağır bastığını belirtmeden geçmeyelim. Yine de van der Poel’un hakkını vermek gerek!Önceki senelerde kazandığı iki Ronde van Vlaanderen’in yanına bu yıl Milano-San Remo ve Paris-Roubaix zaferlerini ekledi van der Poel. &nbsp;Özellikle Paris-Roubaix’deki form durumuyla da rakiplerinin yanında çok istisnai bir yetenek olduğunu kanıtladı.Rekabetin devam filmi bu sene Fransa Turu’nda çekilecek. Van der Poel bu formunu orada da devam ettirirse benim gibi van Aert fanlarının canını bir miktar sıkmaya devam edecek!

Nisan ayının ilk iki Pazar günü koşulan Ronde van Vlaanderen ve Paris-Roubaix'ye bisikletin iki süper yıldızı damga vurdu.  

Farklı Seviyeler

Euroleague’de normal sezonun sonuna gelmişken herhangi bir takımın ligi domine ettiğinden bahsetmek güç. Ama yine de sezonun en istikrarlı ve sahada ne yaptığını bilen takımının Olympiacos olduğunu gönül rahatlığıyla söyleyebiliriz. Olympiacos, iyi giden sezonun karşılığını şimdilik aldı ve normal sezonu lider tamamladı. Bunu başarırken son hafta Baskonia karşısında elde ettiği galibiyet ile playoff'a kalacak son takımı, yani kendi rakibini de kendi belirledi.Playoff'a sekizinci ve son sıradan bilet alan takım Fenerbahçe Beko oldu. Bunun için koç Itoudis, vatandaşı Bartzokas’a teşekkürü bir borç bilir mi, önümüzdeki seri gösterecek. Fenerbahçe Beko, ilk 10 maçta dokuz galibiyetle başladığı sezonun devamında 24 maçın yalnızca 10’unu kazanabildi. Sıralamada ilk dört yapıp saha avantajını almayı hesaplarken, Olympiacos’un Baskonia galibiyeti sayesinde ancak son sekize kalabildi.Euroleague’in mevcut lig formatı başlayalı fazla zaman olmadı. Ve bu sezon takımlar arasındaki galibiyet sayıları çok daha yakın. Fakat ne olursa olsun ortada bir gerçek var: Lig formatının başladığı 2017’den bu yana playoff'a son sıradan giren bir takım normal sezonun liderini elemeyi başaramadı.İstatistiki gerçek dışında bu iki takımın normal sezon maçları da Fenerbahçe Beko için ümit vadetmiyor. Pire’deki maçta daha ilk çeyrekte fark 20’yi görmüş, İstanbul’da da senaryo çok farklı olmamıştı. Bu maçlar Fenerbahçe’nin özellikle deplasmanlardaki kırılganlığına ve tıpkı sezonda olduğu gibi maç içerisinde de yaşadığı iniş çıkışlara ayna tutmuştu.Kadro ve Oyun İstikrarı&nbsp;Eşleşmenin iki tarafını birbirinden ayıran kelime: İstikrar. Kadro derinliğine ve tek tek isimlere göz attığımızda Fenerbahçe’nin Olympiacos’tan çok geride olduğunu söyleyebilir miyiz? Sanmıyorum. Buna karşın Olympiacos’u seride öne çıkaran birinci konu mevcut oyuncu grubunun ve kenar yönetiminin birlikte çok daha uzun zaman geçirmiş olması. Zira Fenerbahçe kadrosu son üç yılda yapboz misali çok kez yenilendi. Bunun yanında Fenerbahçe’de sezon boyunca yaşanan sakatlıklar, kadroya yapılan eklemeler ile istikrar bir türlü sağlanamadı.Eşleşmenin diğer tarafında ise Olympiacos’un ilk beşi neredeyse her maç belli. Aynı şekilde kenardan kimin ne zaman geleceği de. Sakatlık konusu ise biraz da talih. O da şimdiye kadar Olympiacos’tan yanaydı. Bu istikrar ve alışkanlık belki de en önemli farkı, işin savunma tarafında yarattı. Daha önceleri de görmeye alışık olduğumuz üzere bu sezon ligin potasında en az sayı gören takımı oldular. Kısa pozisyonunda Thomas Walkup’tan başlayan savunma sertliği pota altında Bolomboy’un atletizmi ve Fall’un uzun kollarıyla güçleniyor. İşin hücum tarafındaysa MVP seviyesinde bir sezon geçiren Sasha Vezenkov dengeleri pek çok maçta değiştiren isim oluyor.Fenerbahçe Beko’nun VazgeçilmezleriFenerbahçe’de ve Euroleague’de çaylak sezonu olmasına karşın dikkat çeken Johnathan Motley, hücumları yönlendiren Nick Calathes ve Marko Guduric bir yana Fenerbahçe adına sezonun mutlu anlarını yakaladığınızda hep öne çıkan iki isim var: Nigel Hayes-Davis ve Dyshawn Pierre. Sezonun belki de en kritik maçında Anadolu Efes’e karşı 40’ar dakika sahada kalan bu ikili Fenerbahçe’nin sezon boyunca kullandığı adam değişme savunmasında ve hücumda doğru saha yerleşimi ile top paylaşımında en kritik oyuncular. Bu ikilinin daha çok şut kullandığı ve yüksek skorlara ulaştığı maçlar Fenerbahçe’nin galibiyeti ile yakından ilişkili.Fenerbahçe Beko’nun güven vermeyen deplasman performansı seride ibreyi Olympiacos tarafına çeviriyor. Özellikle ilk maçta seyirci baskısı ile bir mesaj vermeyi amaçlayacaktır Olympiacos. Fenerbahçe sezon boyunca kaybettiği deplasman maçlarında iki ayrı karakterdeydi. İlki tamamen ümitsiz bir vaka gibi görünen, daha ilk yumrukta rakibin üstünlüğünü kabul eden yapıydı. İkincisi ise maç boyunca oyunda kalmasına karşın son anlarda üst üste hatalar yapıp maçı hediye eden yapı. Fenerbahçe bu seride ilk senaryodaki gibi görünürse 3-0’lık sonuç kimseyi şaşırtmayacaktır. Bu yüzden koç Itoudis’in ilk görevi Pire’deki maçlardan İstanbul’a ümit devşirmek olmalı. Eğer uzun soluklu bir yapılanma hedefleniyorsa, ki doğrusu da bu olacaktır, bu seride en azından ilk tuğlalar sağlam döşenmiş olmalı, önümüzdeki yıllar için bir ışık sunmalı.Seri Tahmini:&nbsp;Olympiacos&nbsp;3-0 Fenerbahçe Beko

Fenerbahçe Beko sezonun son maçında Kızıl Yıldız deplasmanında galip gelemeyince sezonu sekizinci sırada tamamladı ve ligin bu sezon en güçlü takımı Olympiacos ile eşleşti.

Sekizinci Sıra Psikolojisi

Bilen bilir, yol bisikletinde sezonun gerçek manada açılışı Belçika topraklarında yapılır. Öncesi bir nevi hazırlık dönemidir. Her zaman olduğu gibi yine şubat ayının son hafta sonunda Omloop Het Nieuwsblad ve Kuurne-Brüksel-Kuurne yarışlarıyla birlikte 2023 sezonunu açtık. Sezon açılışıyla beraber ise arı kovanına çomak sokmuş gibi olduk. Zira iki yarışın da her anını kontrol eden Jumbo Visma’nın arıları oldu.Bisikletin süper takımı unvanını Team Sky ve devamı Ineos Grenadiers’den devralalı çok oldu Jumbo Visma. Geçen yılki Tiesj Benoot ve özellikle Christophe Laporte eklemeleri takımı sezon genelinde hemen her yarışta iddialı konuma getirmişken bu sene de Attila Valter ve son Paris-Roubaix şampiyonu Dylan van Baarle ekibe dahil oldular. Attila Valter, Strade Bianche’de yaptığı fevri hamlelerle Benoot’u biraz kızdırmış olabilir ancak öte tarafta van Baarle, yeni takımında ilk zaferini elde etmek için çok beklemek zorunda kalmadı. Henüz ilk yarışında Omloop’u kazanarak sezon açılışını yaptı. Omloop’un hemen ertesi günü koşulan Kuurne-Brüksel-Kuurne yarışında kazanan ise Tiesj Benoot’tu. Her iki yarışta da ön grupta sayıca üstünlük kurabilen Jumbo Visma, ekip olarak bu zaferleri elde etti.<img src="https://images.aposto.com/2023/2/1/1679343894693.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.62" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Görsel: AD.nlHali hazırda Wout van Aert, Primoz Roglic ve son Fransa Turu şampiyonu Jonas Vingegaard gibi süper starlara sahip bir takım olarak Jumbo Visma, geçmişteki Team Sky’ın kara treni gibi büyük turlara hükmedebilecek dayanıklılığa ve Quick-Step takımının kurt sürüsü gibi klasiklerde rakiplerini avlayabilecek taktiksel güce sahip görünüyor şu anda.Önümüzdeki iki hafta boyunca Flandre topraklarında irili ufaklı yarışlarla Belçika’yı turlamaya devam edecek peloton. 2 Nisan Pazar günü Ronde van Vlaanderen ile heyecanımız zirveye ulaşacak. Bu süreçte muhtemelen gözleriniz sürekli sarı siyahlı mayolara takılacak. Zira onlardan bazen biri, bazen ikisi, belki üçü ön tarafa hamle yapacak. Son kilometreler yaklaşırken sayıca üstünlük kurup yine zaferi kucaklayacak.

Avrupa'da bisiklet sezonunun açılışı her sene olduğu gibi Belçika'da yapıldı. 

Belçika Klasiklerinin Haikimi Jumbo Visma

2014 ve 2018 finallerinin iki kaybedeni, şanslarını bu yıl bir kez daha denemek istiyorlar. Dünya Kupası’nda, yarı finalin ilk eşleşmesinde Messi ile Modric, Martinez ile Livakovic, Arjantin ile Hırvatistan karşı karşıya gelecekler.<h4 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Mecburi Favori: Arjantin </h4>Devasa beklentiler çoğu zaman büyük baskı yaratır. Bu baskı ile mücadele etmek bazen rakiplerle mücadele etmekten bile zordur. Arjantin, turnuvanın açılış maçında Suudi Arabistan ile karşılaşırken en zorlu rakipleri bu baskıydı ve kaybettiler. Neyse ki telafi şansları hâlâ vardı. Önce Meksika, ardından Polonya’yı 2-0’la geçip yollarına devam ettiler.&nbsp;Grup aşamasının ardından gelen Avustralya eşleşmesi, Arjantin adına bir kura şansı olarak değerlendirilebilir. Zira Avustralya, Arjantinli futbolcuların bozulmaya her an müsait sinirlerine pek de dokunan bir yapıya sahip değildi. İkinci yarının hemen başında kaleci Matt Ryan’ın hatasında Julian Alvarez’in bulduğu gol de Arjantin’in işini bir hayli kolaylaştırdı.&nbsp;Çeyrek finaldeki Hollanda eşleşmesi ise, tam aksine, bir sinir harbi şeklinde geçti. Arjantin teknik ekibinden Walter Samuel ve teknik direktör Lionel Scaloni’nin gördüğü sarı kartlar ile toplamda çıkan 18 kart bir rekoru beraberinde getirdi. Arjantin, yakaladığı 2-0’lık üstünlüğü koruyamazken, 90 dakikanın sonuna eklenen uzatma anlarının da sonunda yenen gol her şeyi alt üst edebilirdi. Bu gol ile moral üstünlüğünü ele geçiren taraf Hollanda gibi olsa da turun uzatma dakikalarında oyunun kontrolünü kaybetmedi Arjantin. Penaltı atışlarında da son sözü, kurtardığı iki vuruş ile kaleci Emiliano Martinez söyledi.Tıpkı bayrağında olduğu gibi Arjantin takımının da orta yerinde parıldayan bir güneş var. Her şey o güneşin etrafında dönmekte. Messi, çok büyük olasılıkla son defa çıktığı Dünya Kupası sahnesinde kariyerinin tek eksik parçasını tamamlamanın peşinde. Takımının şimdiye kadar beş maçta bulduğu dokuz golün altısında doğrudan katkısı var. Bu bağlamda Arjantin’in Messi’ye olan bağımlılığı beklenenden bile öte. Zira Di Maria ve Lautaro Martinez’den beklenen skor katkısını henüz alabilmiş değiller.&nbsp;Diğer yandan Meksika maçında oyuna sonradan girip attığı şahane gol sonrası ilk 11’e yerleşen Enzo Fernandez, Messi’nin ardından takımın en kritik oyuncusu sayılabilir. Oyunun hücum yönünde yaratıcılık bakımından kaptanın en önemli yardımcısı olabilir.&nbsp;Arjantin, şimdiye kadar oynadığı futbol ile izleyenleri tatmin etti mi, tartışılır. Fakat bu turnuva öyle bir turnuva değil. Önemli olan bir şekilde kazanmaksa, galibiyetin kilidini açacak anahtar onların elinde var. Bir de arkalarında büyük bir seyirci desteği olduğunu unutmamak gerek.Gizli Favori: HırvatistanHırvatistan futbolu kendisini dünyaya kanıtlamak için daha ne yapmak zorunda? Katar 2022’nin en güçlü şampiyonluk favorilerinden birisini eledikten sonra belki de yapacakları tek bir şey kaldı; dünya şampiyonu olmak. Yarı finaldeki rakiplerinin aksine Hırvatistan, gittiği hiçbir turnuvada şampiyonluk adayı olarak görülmedi. Ancak 2018’in finalisti, Katar’da da finalin yalnızca bir adım uzağında.&nbsp;Eşleşmenin bu tarafında da son turnuvasını oynayan bir yıldız mevcut: Luka Modric. Onun sahadaki çekim gücü Messi kadar büyük olmasa da Modric, sessiz sedasız yaptığı işi en üst seviyede sürdürüyor. Üstelik orta sahadaki partnerleri Brozovic ve Kovacic ile hemen her rakibe üstünlük kurabiliyorlar.&nbsp;Ancak orta sahadaki bu göz kamaştıran zenginlik ne yazık ki hücum hattında bulunmuyor. Bu durum Hırvatistan maçlarının, özellikle eleme turlarında beraberliğe kilitlenip kalmasında pay sahibi olarak görülebilir. Euro 2008’deki Türkiye eşleşmesinden bu yana büyük turnuvaların eleme turlarında çıktıkları dokuz maçın sekizinin uzatmalara gitmesi bunun bir göstergesi.&nbsp;Bu turnuvada da gruplarda çıktıkları üç maçın yalnızca birini kazanıp diğer iki maçtan golsüz beraberlikle ayrıldılar. Son 16 eşleşmesinde Japonya karşısında geri düşseler bile sürpriz golcü Perisic’in kafasından buldukları gol ile maçı önce uzatmaya ardından penaltılara taşıdılar. Penaltı atışlarında Japonya mı çok etkisizdi yoksa kaleci Livakovic mi çok başarılıydı, kararı siz verin.&nbsp;Çeyrek finaldeki Brezilya eşleşmesinde ise hemen hiç kimse Hırvatistan’a şans tanımıyordu. Maçta ikinci yarıdan itibaren oldukça zorlandıkları da bir gerçek. Ancak bu anlarda Livakovic yeniden ön plana çıkmayı başardı. Bir kez daha uzatmaya giden maçta Brezilya Neymar ile öne geçtiğinde artık Hırvatistan’a şans tanıyan birkaç kişinin de ümidi kalmamıştı belki. Fakat yine oyuna tutunmayı başardılar. Uzatmaların son anlarında bir gol bulup maçı yine penaltılara taşıdılar. Ve sahneye yine Livakovic çıktı.&nbsp;Bu turnuva dahil gruplardan çıktıkları üç seferde de en azından yarı final görmeyi başaran Hırvatistan, daha önce bir üçüncülük, bir ikincilik elde etmişti. Şimdi sıradaki yer birinci basamak neden olmasın?<h4 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">90 Dakika ve Fazlası</h4>Savunmaların ön plana çıktığı, kalecilerin yıldızlaştığı bir turnuvada, başa baş giden, uzatmalar ve penaltı atışları ile sonuçlanan maçlara alışmışken Arjantin-Hırvatistan eşleşmesinden de benzer bir performans beklemek olası. Daha önceleri dünya kupalarında iki kez grup aşamasında karşılaşan iki takım da birer galibiyet elde etmişti. 2018’deki 3-0’lık Hırvatistan zaferinin akıllardaki yeri ise daha taze.&nbsp;

Son Şans

Dünyanın Rengi

Dünya Kupası yaklaşırken sizi en çok ne heyecanlandırıyor? Bu soruya verilebilecek birçok popüler cevap mevcut. Evet, futbolun en parlak yıldızlarını bir ay boyunca doya doya izlemek, uluslar düzeyinde ulaşılabilecek en büyük hedefe kilitlenmiş takımların yolculuğuna tanık olmak en makul cevaplar olabilir. Ancak bir de futbol evreninde spot ışıklarının uzağında kalmış ülkeler var. Sizi bilmem ama benim için Dünya Kupası demek biraz da Honduras demek, Panama demek, Togo demek. Normalde televizyon karşısına geçip iki saatimi vermeyeceğim takımların Dünya Kupası maceralarına dört yılda bir olsa da dahil olmak demek.İşte bu yüzden 2018 Dünya Kupası’nın finalistini ve üçüncüsünü pas geçip Kanada-Fas maçına odaklanıyorum. Çünkü bunun için çok yeterli gerekçelerim var! Mesela bir daha hayatım boyunca ne zaman Kanada-Fas maçına denk gelebilirim ki? Bir daha ne zaman Kanadalı ve Faslı futbolseverler aynı stadyumda aynı heyecana ortak olabilirler? Hele ki Kanada, Meksika 1986’dan sonra tarihinde yalnızca ikinci kez Dünya Kupası’nda boy gösterecekken. Kabul ediyorum, Kanada’dan Katar’a binlerce futbolsever akın etmeyecek, ama olsun!Yeterince futbol romantikliği yaptıysak şimdi saha içine odaklanabiliriz. Zira orada da performansı merakla beklenen isimler var. Kanada için en başta gelen isim Alphonso Davies tabii ki. Bayern Münih’in sol beki Kanada için çok daha fazlasını ifade ediyor. Turnuvaya iki hafta kala yaşadığı sakatlık ise bir miktar can sıkıyor. Forvet hattında ise Jonathan David, Kanada’nın Dünya Kupası tarihinde gol atan ilk ismi olmak için en önde gelen aday. Bir de tabii çok yakından tanıdığımız Atiba Hutchinson, 39 yaşında ilk kez bu turnuvada boy göstermenin mutluluğunu yaşayacak.Fas ise Kanada’ya göre çok daha fazla Dünya Kupası tecrübesine sahip. Daha önce beş kez katıldıkları turnuvada bir defa gruptan çıkma başarısı gösterdiler. Tesadüftür ki o da Meksika 1986’da. Üstelik Portekiz ve İngiltere gibi rakiplerinin önünde.&nbsp;Öte yandan Fas hücumlarının sağ kanadı ile Kanada’nın sol kanadı, turnuvanın sürat rekorlarını kırabilir. Achraf Hakimi ile Alphonso Davies’i karşı karşıya getiren anlar izlemeye değer.&nbsp;Kabul, grupta üçüncü maçlar oynanırken Kanada ve Fas, daha önce Belçika ve Hırvatistan’a mağlup olup gruptan çıkma şanslarını çoktan kaybetmiş olabilirler. Yine de bu takımların kovalamaya değer bir şeyleri olabilir. Bir galibiyet, bir puan, belki de sadece bir gol… Ne de olsa dört yılda bir.

DÖRT YILDA BİR

Hırvatistan, Dünya Kupası’nda gruplardan çıkarsa yolun sonuna kadar gider! Konuya iddialı bir cümleyle giriş yaptım ama dayanağım oldukça sağlam. Zira Hırvatistan, Yugoslavya’dan bağımsızlığını kazanıp FIFA’ya üye olduktan sonra, katılma şansı elde ettiği Fransa 1998’den itibaren geride bıraktığı toplam beş turnuvada üç kez grup aşamasında elenip birer kere de ikincilik ve üçüncülük elde etti. Yani gruptan her çıktığında en azından yarı final görmeyi başardı. Tarih bir kez daha tekerrür eder mi bilinmez tabii ama Zlatko Dalic önderliğindeki takım potansiyelini sonuna kadar sahaya yansıtmaya hazır.Hırvatistan, tarihinde ilk kez katıldığı Dünya Kupası olan Fransa 1998’den beri yüksek potansiyelli kadrolara sahip. O yaz, Prosinecki’li, Suker’li kadro tüm dünyayı şaşırtıp yarı finale kadar ulaşmış ancak daha sonra kupayı kucaklayacak olan Fransa’nın o günkü sürpriz faktörü Lilian Thuram’a engel olamamıştı. Sonrasında gerek Dünya Kupası gerekse de Avrupa şampiyonalarına kalburüstü kadrolarla katılmalarına rağmen EURO 2008’de gelen çeyrek final dışında elle tutulur bir başarı elde edemediler. Tabii o zamanki formatta gruptan çıkmanın çeyrek final anlamına geldiğini unutmamak gerek.Bir kez daha hayal kırıklığı ile noktalanan EURO 2016’nın ardından 2018 Dünya Kupası elemelerinde de bir hayli zorlanan Hırvatistan, Kiev’de Ukrayna ile oynanacak kader maçı öncesinde çok önemli bir karar aldı. Teknik direktör Ante Cacic ile yollar ayrılırken milli takım sorumluluğu uzun zaman Arap yarımadasında görev yapıp son dönemde boşta olan Zlatko Dalic’e teslim edildi. Sonrasında Ukrayna karşısında deplasmanda alınan galibiyet playoff yolunu açtı. Playoff aşamasında Yunanistan karşısında alınan 4-1’lik skor ise Rusya 2018 anlamına geliyordu. Kariyerlerinin zirvesinde olan Modric ve Rakitic ikilisinin yanı sıra Mandzukic ve Perisic’ten gelen ekstra katkılar ile Hırvatistan bir kez daha peri masalı yazdı. Bu kez finalde karşılarına çıkan rakipse 1998’den tanıdıktı.&nbsp;Katar 2022’ye gelirken gruplarda Rusya ile mücadele eden Hırvatistan, son maçta rakibini 1-0 mağlup ederek Dünya Kupası’na doğrudan katılma hakkı elde etti. Bu yıl içerisinde mücadele ettikleri Uluslar Ligi gruplarında da Fransa’yı geride bırakıp önümüzdeki sene düzenlenecek finallerde yer alma hakkı kazandılar. Anlaşılan o ki, buraya formda geliyorlar.&nbsp;Luka Modric muhtemelen kariyerindeki son büyük milli takım turnuvasını oynayacak. Partneri Rakitic ise milli takımı bırakalı bir süre oldu. Fakat yine de Kovacic, Brozovic gibi isimlerle Hırvatistan’ın en kuvvetli yeri orta sahası olacak. Şimdiye kadar katıldığı iki Dünya Kupası’nda beş gole imza atan Perisic de sürpriz skor katkılarına devam ederse Hırvatistan’ın yolu açık olabilir. Grupta Kanada ve Fas gibi kendi seviyelerinin altında rakipler varken Hırvatistan buradan pekâlâ yoluna devam edebilir. Peki Hırvatistan gruptan çıkarsa yolun sonu nereye varıyordu?

BİR SÜRPRİZ DAHA ?

Zaman; futboldaki en acımasız kavram. Bunu en iyi bilenlerden birisi Belçika milli takımı. Yakaladıkları altın jenerasyon artık 30’lu yaşlarına ulaştı. Vertonghen, Alderweireld gibi üst seviyeleri görmüş stoperler artık kendi ülkelerinde top koşturuyor. Bu jenerasyonun belki de en parlak reklam yüzü Eden Hazard’dan bir süredir haber alınamıyor. Lukaku’nun kariyeri serbest kalmış uçurtma misali savrulurken, Axel Witsel, Atletico’da ne aradığını sorguluyor olabilir şu sıralar. Kaledeki Courtois ve takımın beyni niteliğindeki De Bruyne için işler hala yolunda ama şurası bir gerçek ki artık Belçika için yeni yüzlerin devreye girmesi şart.İşte bu dönüşümü sağlayacak isimlerden birisi Charles De Ketelaere. Üstelik yalnızca Belçika’nın değil, yeniden şaşaalı günlerine dönmenin planlarını yapan Milan’ın da umudu. Sezon başında büyük beklentilerle Club Brugge’den ayrılıp Serie A’nın yolunu tuttu. 21 yaşındaki yıldız adayı için İtalya’da işler şimdilik yavaş ilerliyor gibi gözükse de Dünya Kupası’nda göstereceği performans rüzgarı arkasına almasını sağlayabilir.Bu konuda ona yol gösterecek ismi de çok uzaklarda aramasına gerek yok. Zira daha evvel adını zikrettiğim De Bruyne şu anda onun pozisyonunda dünyanın belki de en iyisi. Ve De Bruyne için de yirmili yaşların başları pek kolay geçmemişti. Zaten De Ketelaere de kendisine idol olarak De Bruyne’yi görüyor. Belki bu sayede onun oyunundaki gelişim çok daha hızlı yaşanacak.&nbsp;De Ketelaere, bu turnuvada zaman zaman bir başka genç ama tecrübeli isim Youri Tielemans ile birlikte oyunu yönlendirecek bazense De Bruyne’den bir şeyler kapmanın peşinde olacak. Eğer bu turnuva Belçika’nın altın jenerasyonu için son turnuva ise De Ketelaere ile birlikte yeni bir jenerasyonun ilk adımları olacak.

ALTIN JENERASYON SONRASI

Nasıl ki bahar aylarının gelişi ile bisiklet severlerin içi kıpır kıpır olur, değişik bir mutluluk kaplanır; sonbaharın gelişi de aynı ölçüde hüzün taşırken düşen yaprakların ardından geride kalan sezona elveda demeye hazırlanılır. Düşen yapraklar demişken, henüz sezonun son klasiği Il Lombardia’ya gelmeden önce çok önemli bir durağımız vardı: Yol Bisikleti Dünya Şampiyonası, Wollongong 2022.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Avustralya’da, Sidney’in hemen güneyinde yer alan Wollongong’da düzenlenen Yol Bisikleti Dünya Şampiyonası aradaki saat farkı nedeniyle bisiklet izleyicilerinin uykusundan bir miktar çalmış olabilir. Buna karşın uykudan feragat etmeye değecek anlar yaşandı bir hafta boyunca. Kadınlarda ve erkeklerde bireysel zamana karşı yarışlarıyla başlayan şampiyona geçtiğimiz hafta sonu yol yarışlarıyla tamamlandı.Britanya’nın Yeniden DoğuşuBir hafta sonunda madalya tablosunun en tepesinde Britanya’nın yer alması şaşırtıcı gelebilir. Elit seviyedeki yarışmalarda Britanya madalya elde edememiş olsa da junior&nbsp;kategorilerinde gelen üç altının yanında, U23 kategorilerinde alınan birer gümüş ve bronz madalya Britanya’yı zirveye taşıdı. Özellikle öne çıkan isim kadınlar junior kategoride 18 yaşındaki Zoe Bäckstedt’di. Bäckstedt hem zamana karşıda hem de yol yarışında gökkuşağı mayonun sahibi oldu. Bradley Wiggins, Mark Cavendish, Chris Froome çağı sonrası özellikle de kadınlarda yol bisikleti adına kuraklık dönemine giren Britanya, geleceğe daha ümitli bakabilir.Erkekler Zamana Karşıda Norveç Hegemonyası&nbsp;Madalya sıralamasının üst basamaklarında Hollanda, Belçika, İtalya gibi ülkeleri görmek şaşırtıcı olmasa da Norveç, erkekler zamana karşı yarışlarında elit seviyede Tobias Foss ve U23 kategorisinde Søren Wærenskjold ile iki altın madalya çıkarmayı başardı. Wærenskjold, yol yarışında da podyumun üçüncü basamağında yer aldı. Tobias Foss ise şampiyonanın ilk büyük sürprizini gerçekleştirdi. 34 kilometrelik parkurda Foss’un karşısında son dünya şampiyonu Filippo Ganna’nın yanı sıra, bu yıl Tour de France’ta bir zamana karşı etabı alan Yves Lampaert, Remi Cavagna, Stefan Küng, Remco Evenepoel, Tadej Pogacar gibi güçlü rakipler vardı.&nbsp;Foss’un yalnızca üç saniye arkasında, ikinci sırada kalan Küng belki de en büyük hayal kırıklığı yaşayan isimdi. Yarış sonrası, “Daha önceleri ikinci oldum, üçüncü oldum. Remco’ya birkaç sefer yenildim, Ganna’ya yenildim. Diğerlerine yenildim. Kendi kendime ‘Tamam, onları nasıl yenmem gerektiğini biliyorum, tek tek hepsini daha önce yenmiştim, şimdi hepsini aynı anda yenmem gerekiyor’ diye düşündüm. Hepsini yendim ama bugün harika bir yarış koşan Tobias’ı hesaba katmamıştım” derken gözleri biraz dolmuştu.Öte yandan birkaç gün sonra Küng için bireysel zamana karşıda yaşadığı hayal kırıklığını telafi etme şansı vardı. Karışık takım zamana karşı yarışında Küng’ün de içerisinde yer aldığı İsviçre takımı altın madalyanın sahibi oldu.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/8/2/1664263086953.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">uci.orgKırık Dirsekle Dünya ŞampiyonluğuKarışık takım zamana karşı yarışında herkes İsviçre kadar şanslı değildi. Kadrosunda şampiyonanın açılış yarışı olan elit kadınlar zamana karşının altın madalyalı ismi Ellen van Dijk’ı da barındıran Hollanda, Annemiek van Vleuten, Bauke Mollema, Mathieu van der Poel gibi yıldızlarla yarışın favorisiydi. Ancak van Vleuten’ın yarışta yaşadığı kaza işleri bir anda tersine çevirdi. Hollanda beşincilikle podyum dışında kalırken esas soru işareti van Vleuten’ın durumuydu. Kazada van Vleuten’ın dirseğinde kırık meydana geldiği anlaşıldı. Bu durum efsane bisikletçinin üç gün sonra koşulacak yol yarışında yer almasına pekâlâ engel olabilirdi.&nbsp;Fakat öyle olmadı. Annemiek van Vleuten’ın yarışta yer alacağı ve takım arkadaşı Marianne Vos’a bir nevi yol kaptanlığı yapacağı açıklandı. Zira yarış boyunca Ellen van Dijk ve Annemiek van Vleuten sürekli Marianne Vos’un etrafında yer aldı. Oysa normal şartlarda erken bir atakla van Vleuten’ın koparabileceği bir yarış olabilirdi bu.&nbsp;Liane Lippert, Cecile Uttrup Ludwig, Elisa Longo Borghini, Katarzyna Niewiadoma ve Ashleigh Moolman’dan oluşan beşli zaman zaman önde yer alıp güçlü görünseler de bir türlü yarışı kazanacak grubu oluşturamadılar ve iş en sonunda son kilometreye kaldı. İşte bu anda tecrübesini konuşturan van Vlueten aradığı fırsatı buldu. Yarış boyunca kendisini fazla yıpratmayan ama grupta da Vos ile birlikte kalabilen van Vleuten, ön grubun birbirini kolladığı anda arkadan sinsice atağını yaptı. Öyle ki van Vleuten farkı üç dört metreye çıkardığında grup ne olduğunu ancak anlayabildi. Tabii ki iş işten geçmişti. Annemiek van Vleuten, 40 yaşına günler kala, hem de kırık bir dirsek ile ikinci kez dünya şampiyonu olup gökkuşağı mayoyu yeniden sırtına geçirmeyi bildi. Dahası şu ki, bu yıl van Vlueten, Giro d’Italia Donne, Tour de France Femmes, Ceratizit Challenge by La Vuelta yarışlarının da galibiydi.&nbsp;Remco’nun SenesiRemco Evenepoel’ün müthiş bir yetenek setine sahip olduğu bilinen bir gerçekti. Bilinmeyen şeyse bu potansiyelin ne zaman aksiyona dönüşeceğiydi. Son dönemlerde yol bisikleti, İsviçre çakısına benzetebileceğimiz, her koşulda, her parkurda kendini gösterebilen, iddialı olan bisikletçi jenerasyonuna sahip. Remco da bu isimlerden birisi. Zamana karşı yarışlarında iddialı, yokuş çıkabilen, genel klasman adayı, klasiklerde de adından söz ettirebilecek bir yarışçı. Zaten bu özelliklere sahip olması ve tabii Belçikalı olması, onun hemen “Yeni Merckx” olarak anılmasına sebep.&nbsp;2020 senesi tüm dünya için zor olduğu kadar Remco için de zorluklar barındırıyordu. Henüz 20 yaşındayken yüksek beklentilerin altına girdi. Pandemi nedeniyle alt üst olan takvimde normalde sezonun son büyük yarışı olması gereken Il Lombardia, bir anda sezon açılışı gibi yer alıverdi Ağustos ayının ortasında. Bu yarışa da yüksek beklentiler ile giren Evenepoel ise yaşadığı talihsiz kaza ile ciddi derecede sakatlandı. 2020 sezonu da aniden bitivermiş oldu onun adına.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/8/2/1664263047867.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.52" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">cycling.today2021’e geldiğimizde ise sezonu Giro d’Italia ile açtı Evenepoel. Beklentiler biraz olsun düşürülmüştü. Bisiklet dünyasında Tadej Pogacar rüzgârı esiyordu. Remco Evenepoel ise Giro’yu da tamamlayamadığı sezonda spot ışıklarının bir miktar dışındaydı.&nbsp;2022 sezonunu şubat ayında açtı. Yavaş yavaş form tutup ilk büyük hedefine odaklandı. anıtsal klasiklerden Liege-Bastogne-Liege, yapısı itibariyle de onun stiline en uygun olanıydı. Burada ilk büyük klasiğini kazanan Remco Evenepoel var olan potansiyelini ortaya koymak adına ilk işaret fişeğini çakmıştı. Yaz aylarında Klasikoa San Sebastian zaferi ve ardından ilk büyük tur, La Vuelta ile sonunda manşetlerde en tepede yer aldı. İspanya’daki zaferin ardından sırada Yol Bisikleti Dünya Şampiyonası vardı. Önce zamana karşıda gelen üçüncülük, ardından esas yol yarışında gelen zafer! Üstelik Remco Evenepoel bu zaferi de yarışın yaklaşık son 30 kilometresinde adeta zamana karşı modunu açarak tek başına elde etti. 2022 o potansiyelin ortaya çıkacağı sene, Remco’nun senesi oldu.

WOLLONGONG 2022’DEN KALANLAR

B Grubu maçlarına Köln’de ev sahipliği yapacak olan Almanya’da hedef yalnızca gruptan çıkmak değil. Zira final fazına da Berlin’de ev sahipliği yapacakları turnuvaya sakatlıklardan kurtarabildikleri NBA oyuncularıyla beraber damga vurmaya çalışacak Almanya. Şampiyona tarihinde elde ettikleri ilk ve tek altın madalyanın yine ev sahibi oldukları EuroBasket 1993’te geldiğini unutmamak gerek.Yazı Nasıl Geçirdi?Yazı ilk olarak Dünya Kupası elemelerinde Estonya ve Polonya maçlarıyla açan Almanya, iki karşılaşmayı da galibiyetle kapatıp adını ikinci tura yazmayı başardı. Ardından hazırlık turnuvasında Çek Cumhuriyeti’ni mağlup etseler de Sırbistan’a karşı alınan farklı mağlubiyet yüksek profilli rakiplere karşı soru işareti yarattı. Bu süreçte Wagner kardeşlerden büyük olanı, Moritz Wagner’i bilek sakatlığı nedeniyle kaybettiler. Dünya Kupası elemelerinin ikinci turunda 28 Ağustos’ta Slovenya’ya karşı oynayacakları maç ise turnuva öncesi adeta bir ön gösterim olacak.Avantaj: Şutör UzunlarAlmanya için Nowitzki dönemi geride kaldı. Ama dört numaradan gelen dış şut tehdidi Nowitzki’den Almanya basketboluna baki kaldı. Bugünkü kadroda yer alan isimleri Nowitzki ile kıyaslamak hadsizlik ve de bu oyunculara haksızlık olur tabii ki. Ancak yine de Franz Wagner’den, Johannes Voigtmann’dan ve kısa forvetler Niels Giffey ile Andreas Obst’dan gelen dış şutlar oyunun açılmasında önemli pay sahibi olacak. Bu da takımın yıldız ismi Dennis Schröder’e penetre edilecek daha fazla alan yaratılmasını sağlayacak.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/4/1661412254242.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: Sakatlıklarİşin gerçeği şu ki EuroBasket 2022, Almanya için çok daha heyecanla beklenecek bir turnuva olabilirdi. Maxi Kleber, Daniel Theis, Dennis Schröder, Isaac Bonga, Moritz ve Franz Wagner gibi Avrupa basketbolunda fark yaratacak NBA oyuncularına sahiplerdi. Fakat çeşitli sebeplerle bu oyuncuların birçoğu kadro dışında kaldı. Bu durumda eldeki oyunculardan maksimum verimi almak zorunda koç Gordon Herbert.Fark Yaratacak Oyuncu: Dennis SchröderSchröder’in henüz 28 yaşında olduğuna inanmak güç. Zira Alman oyun kurucu, NBA’de öyle ya da böyle tam dokuz sezonu geride bıraktı. 2013 yazında Atlanta Hawks tarafından draft edilen Schröder, takımıyla playofflara kadar gidebilecek düzeyde rol aldı. Hawks sonrası ise kariyeri bir süredir düşüşte görünüyor. Fakat Schröder’in milli takımıyla beraber Avrupa’da kolaylıkla fark yaratacak bir atletizmi var. Takım liderliğini üstlenecek ve gerektiğinde rahatlıkla skor üretebilecek bir oyuncu olduğunu defalarca gösterdi. Arkasında Maodo Lo ve Nick Weiler-Babb gibi Euroleague tecrübesine sahip iki oyun kurucuyla beraber soluklanma payına da sahip. EuroBasket 2017’de çeyrek finale kadar sürüklediği takımını bu kez kendi evinde daha yukarılara taşıma potansiyeli var.

Almanya

1992’ye kadar Yugoslavya’nın bir parçası olan Bosna-Hersek, bağımsızlığını elde ettikten sonra 1993’te katıldığı ilk turnuvada çeyrek finale ulaşma başarısını göstermişti. Bu turnuvadan sonra sekiz kez daha Avrupa Basketbol Şampiyonalarında boy gösterseler de aynı başarıya hiçbir zaman ulaşamadılar. Kariyerinin olgunluk döneminde olan Jusuf Nurkic ve kariyerini bir üst basamağa taşıyan Dzanan Musa ile daha fazlasını yapabilirler mi? Bu soruyu yanıtlamaya çalışacaklar.Yazı Nasıl Geçirdi?Şampiyonaya katılan pek çok takım gibi Bosna-Hersek de bir yandan önümüzdeki yıl düzenlenecek Dünya Kupası’nın eleme maçlarıyla geçiriyor yaz dönemini. İlk turun son maçlarında Çek Cumhuriyeti’ne kaybedip ardından Bulgaristan’ı mağlup ettiler. Bu sonuçların ardından ikinci tura yükselip Karadağ ile ilk maçlarını oynadılar ve sahadan 19 sayı farkla mağlup ayrıldılar. Öte yandan federasyonun mali açıdan sorunlar yaşadığını açıklaması Bosna-Hersek adına farklı boyutta bir problem oluşturuyor.Avantaj: Balkan EkolüBosna-Hersek kesinlikle hafife alınacak bir rakip değil. Balkan ülkelerinin DNA’sına işlemiş basketbol aklına sahipler. Son derece fizikli ve uzun beşlerle sahada yer alıyorlar. Geçen sezonu İspanya Ligi MVP’si olarak kapatan ve ardından Real Madrid’e transfer olan Dzanan Musa, 2.06 boyu ile dev bir topla yaratıcı oyuncu profili çiziyor. Pota altındaki dominasyonu ise NBA’de forma giyen Jusuf Nurkic sağlıyor. Öte yandan devşirme oyuncu statüsünde yer alan John Roberson, Avrupa’da çeşitli liglerde ulusal ve uluslararası maç tecrübesine sahip. Önümüzdeki sezon Manisa BB formasıyla Türkiye Ligi’nde izleyeceğimiz oyun kurucu, Bosna-Hersek hücumlarına da çeşitlilik katacak.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/4/1661412769715.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: Zorlu GrupBosna-Hersek, basketbol federasyonun yaşadığı finansal sorunlar bir yana, farklı bir grupta yer alsa ikinci tura yükselmek adına ciddi bir aday olabilirdi. Fakat B Grubu, madalya adayı sayılabilecek Fransa, Litvanya ve Slovenya gibi takımların yanında ev sahibi Almanya’yı barındırıyor. Kendi kalibrelerinde boy ölçüşebilecekleri Macaristan’ı yenerek gruba başlangıç yapabilirlerse sonrasında bir sürpriz kovalamayı sürdürebilirler.Fark Yaratacak Oyuncu: Dzanan MusaDzanan Musa, henüz 16-17 yaşlarında Cedevita formasıyla Avrupa’da boy göstermeye başladığında çok büyük bir potansiyele sahip olduğu ortadaydı. Nitekim 19 yaşında Brooklyn Nets tarafından draft edildi. Ancak NBA’de rol alabilecek fiziksel kapasiteye ve zihinsel olgunluğa henüz sahip değildi. Ocak 2021’de Anadolu Efes formasıyla Avrupa’ya dönüş yapsa da Euroleague’de şampiyonluğa yürüyen kadroda kendine bir rol çizemedi. Ardından biraz vites düşürdü ve İspanya Ligi’nin alt seviye takımlarından Breogan’a transfer oldu. Burada sahip olduğu tüm hünerlerini sergileme fırsatı bulan Musa, sezonu en skorer oyuncu ve normal sezon MVP’si olarak kapattı. Ardından büyük sahneye yeniden adım atmak için Real Madrid’e transfer oldu. Şimdi o seviyelerin oyuncusu olduğunu kanıtlamak adına Bosna-Hersek formasıyla yeni bir görevin başında olacak.

Bosna-Hersek

EuroBasket 2017’de 20 yıl aradan sonra ilk defa son sekizin dışında kalan Fransa, önceki senelerden alışık olduğu yere dönmek istiyor. Podyuma, mümkünse ilk basamağa! NBA yıldızlarının yanında tecrübeli Euroleague oyuncuları ve potansiyeli yüksek gençleriyle bunu başarmaları mümkün.Yazı Nasıl Geçirdi?Karadağ’a karşı kaybedilen Dünya Kupası grup eleme maçı yolda başa gelen ufak kazalardan birisi olarak görülebilir. Bu maçtaki Fransa kadrosunun şampiyonaya gelecek kadrodan ciddi farklılıklar taşıdığı da unutulmamalı. Zaten Fransa bir sonraki eleme maçında Macaristan’a karşı rahat bir galibiyet alarak üst tura yükseldi. Hazırlık maçlarında da özellikle İtalya’ya karşı alınan iki galibiyet etkileyiciydi. Son olarak Dünya Kupası elemeleri ikinci tur grup maçında Çek Cumhuriyeti’ne karşı 35 sayı farkla kazandıklarını eklemek gerek.Avantaj: SavunmaFransa, atletizm bakımından Avrupa’daki rakiplerine karşı her zaman üstünlük kurmuştur. Bunun en büyük faydasını da savunmada gördüklerini söyleyebiliriz. Uzun ve hareketli kollar kısaların Fransa potasına ulaşmasını zorlaştırırken bir de çember altını savunan Rudy Gobert, Vincent Poirier, Mam Jaiteh, Moustapha Fall gibi devler var. Gobert’in NBA standartlarının bile üzerinde bir savunmacı olduğu ortada. Hal böyleyken Fransa’nın “Hücum maç kazandırır, savunma ise şampiyonluk” mottosuyla yola devam edeceğini tahmin edebiliriz.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/7/4/1661412817839.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: Lider Karakterli Oyuncuların Eksikliğiİtiraf etmek gerekir ki, bu Fransa kadrosunda bir eksik bulmak güç. Belki Thomas Huertel’in alacağı ekstra süreler takıma eksi yazabilir. Son iki Dünya Kupası’ndan bronz madalya çıkaran, son Olimpiyat oyunlarında gümüş madalya alan, Avrupa Şampiyonalarında da sürekli madalya kovalayan kadrodan Nicolas Batum, Nando De Colo gibi lider oyuncular bu kez EuroBasket 2022’de yer almayacaklar. Ayrıca Frank Ntilikina da sakatlığı nedeniyle kadrodan çıkarıldı. Bu nedenle Evan Fournier’nin yanında Theo Maledon, Elie Okobo gibi isimlerin görev yükü biraz daha artmış olacak. Milli takım tecrübesi nispeten daha düşük olan bu isimlerin göstereceği performans Fransa’nın gidişatını etkileyebilir.Fark Yaratacak Oyuncu: Rudy Gobert&nbsp;NBA’de üç defa yılın savunmacısı ödülünü kazanmış, altı kez yılın en iyi savunma beşine seçilen, son üç yılın NBA All-Star kadrolarında yer alan bir oyuncu Rudy Gobert. Gezegenin en büyük basketbol sahnesinde pota altında adeta hükümdarlık kuran bir isim. Üstelik bu yaz dokuz sezondur formasını giydiği Utah Jazz’dan ayrılıp Minnesota’ya takas olmuşken, yeni sezon öncesinde EuroBasket 2022’yi domine edip buradan bir madalya ile daha ayrılma niyetinde. Batum ve De Colo’nun yokluğunda Fournier ile beraber takımın liderliğini üstlenecek.

Fransa

Kökleri İkinci Dünya Savaşı öncesine uzanan, uzun yıllar Sovyetler Birliği’nin Avrupa basketbolunu domine etmesinde rol alan, 90’lardan itibaren bağımsızlığını kazanıp adını yeniden duyuran ve Sarunas Marciulionis, Arvydas Sabonis gibi NBA’de Avrupa'ya öncülük etmiş isimlere sahip bir basketbol ülkesi Litvanya. EuroBasket 2022’de ise hedefleri yeniden podyumda yer almak.Yazı Nasıl Geçirdi?Dünya Kupası elemelerinde ilk tur grup maçlarında Bulgaristan’ı yenip Çek Cumhuriyeti’ne kaybetseler de üst tura yükselmeyi başardılar. İkinci tur ilk maçında ise EuroBasket 2022’de gruptaki rakiplerinden Macaristan’ı deplasmanda 78-88 yendiler. Hazırlık maçlarında ise İspanya karşısında alınan iki galibiyet umut verici. NBA oyuncuları Domantas Sabonis ve Jonas Valanciunas oldukça formdalar. Euroleague’de bir başka Litvanya basketbol efsanesi Sarunas Jasikevicius’un koçluğunu üstlendiği Barcelona’da önemli bir çıkış kaydeden Rokas Jokubaitis de formda bir şekilde turnuvaya geliyor.Avantaj: Oyundan Aldıkları KeyifLitvanya basketbolunu izlemek her zaman keyiflidir. Sadece saha içini değil, tribünlerde de turnuva nerede düzenlenirse düzenlensin, bayrakları, klasik renkleri ile Litvanyalı basketbol severleri izlemek keyiftir. Litvanya kadrolarında hemen her dönem lider karakterde isimler, üst düzey şutörler, elit skorerler ve pota altında dominant uzunlar yer almıştır. Bu basketbol kültürü ve oyundan aldığı keyif ile asla pes etmeyen bir takım olan Litvanya için bu turnuva da benzer şekilde geçecektir.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/4/1661413368419.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: Kadro DerinliğiLitvanya’nın Jokubaitis, Grigonis, Kuzminskas, Sabonis ve Valanciunas’tan oluşan kesinlikle üst düzey bir ilk beşi var. Bu beşe dahil olabilecek Giedraitis ve Lekavicius gibi alternatiflere de sahipler. Ancak aynı kaliteyi koruyarak rotasyonu daha fazla genişletebilmek çok kolay olmayacak koç Kazys Maksvytis adına. Bu durum arka arkaya maçlarda 30 dakika ve üzeri süre almak zorunda kalacak oyuncuların ileriki turlarda daha çabuk yıpranmasına sebep olacaktır. B Grubu’nda oldukça zorlu rakiplerle karşılaşmak da Litvanya’nın işini kolaylaştırmayacak.Fark Yaratacak Oyuncu: Domantas SabonisSpor dünyasında bilinen bir durumdur, yaptığınız işte daha önce çok başarılı olmuş ebeveynlere sahip olmak her zaman zordur. İlk önce hak etmeden, sahip olduğunuz soy isim sayesinde bir yerlere geldiğiniz söylenir. Ardından da ebeveyn ile kıyaslanmalar başlar. Domantas Sabonis için de durum benzerdi. Arvydas Sabonis’in oğlu olmak Domantas’ı sürekli olarak karşılaştırmaların öznesi haline getiriyordu. NBA’deki ilk sezonu Oklahoma City Thunder ile istediği gibi geçmedi. Ardından takas edildiği Indiana Pacers’ta ise her geçen sezon ileriye taşıdığı istatistikleri onu All-Star seviyesine getirdi. Geçtiğimiz sezonun ortasında Sacramento’ya takas edilen Sabonis için şimdi yeni bir görev var: Babası Arvydas Sabonis’in Litvanya bayrağı altında gümüş madalyada kaldığı turnuvada onun yapamadığını yapıp altın madalyaya ulaşmak.

Litvanya

Avrupa Basketbol Şampiyonası tarihinde altın, gümüş ve bronz madalyalara sahip bir ülke Macaristan, ama çok uzun yıllar önce. 1955 yılında evlerinde düzenledikleri turnuvadan altın madalya çıkarmış olsalar da basketbolun modern çağında büyük sahnede fazla yer kapladıkları söylenemez. Yine de EuroBasket 2017’nin ardından üst üste ikinci kez bu turnuvada yer alacaklar.&nbsp;Yazı Nasıl Geçirdi?Portekiz karşısında elde ettikleri galibiyet Macaristan’ı Dünya Kupası elemelerinde bir üst tura taşısa da Fransa, Litvanya gibi üst düzey rakiplere karşı elemelerde mağlup olmaktan kurtulamadılar. Şimdi bu üst düzey rakiplerle turnuvada bir kez daha karşılaşacaklar. Hazırlık maçlarında da benzer sonuçlar elde eden Macaristan için B Grubu biraz ağır gelebilir.Avantaj: Beraber Oynamaya Alışkın OyuncularMacaristan takımının kadrosu büyük oranda iki Macar kulübü Alba Fehervar ve Falco Szombathely’nin oyuncularından oluşuyor. Bu durum sezon içerisinde birlikte oynama alışkanlığı kazanmış oyuncuların aynı kimyayı milli takıma da taşımalarını sağlayabilir. Ayrıca EuroBasket 2017’de grup aşamasında aldığı iki galibiyet ile son 16 turuna yükselen takımdan birçok isim de bu kadroda beş yıl daha tecrübeli olarak yer alacak.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/4/1661413563327.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: Yetersiz Kalite&nbsp;EuroBasket 2017’de nispeten zayıf bir grupta yer alan Macaristan, kazandığı iki karşılaşma ile kendisini son 16’ya atmayı bilmişti. Ancak bu kez çok daha zorlu bir grupta yer alıyorlar ve bu grubun en zayıf halkası gibi görünüyorlar. Dolayısıyla tıpkı Bosna-Hersek gibi onlar da grubun ilk maçını hedef olarak belirlemiş durumdalar.Fark Yaratacak Oyuncu: Adam HangaGeçmişte Baskonia formasıyla Eurolegue’de yılın savunmacısı ödülüne layık görülen Adam Hanga ardından Barcelona’ya transfer olmuştu. Ancak orada aradığı rolü bulamayan Hanga, 2021 yazında Real Madrid’e geçmişti. Hanga’yı İspanya Ligi ve Euroleague’de oyunun daha çok savunma yönünde, takımın tamamlayıcı parçası olarak görmeye alışığız. Macaristan forması altında ise bundan çok daha fazlasını yapması bekleniyor. Hücumda takımın en çok top kullanan ama aynı zamanda top paylaşımını da üstlenen oyuncusu olacak. Bunun yanında savunmadaki maharetlerini de göstermesi beklenecek. Kısacası Hanga’nın yapabildiği ve yapamadığı şeyler Macaristan’ın limitlerini belirleyecek.

Macaristan

Champs-Élysées etabı, Tour de France için üç haftalık emeğin şereflendirilmesi ve kutlanması anlamını taşırken, bu yıl ilk kez Amaury Sport Organisation (ASO) bünyesinde koşulacak Tour de France Femmes yarışı da aynı gün Champs-Élysées etabı ile start alacak.Aslına bakılırsa Tour de France Femmes, Fransa topraklarında koşulan ilk çok etaplı kadınlar bisiklet yarışı değil. Kadınlar Tur’u için ilk denemeler 1955 yılında yapılmış ancak devamını getirmek mümkün olmamıştı. Sonrasında 1980’ler, 90’lar hatta 2000’li yıllarda farklı organizatörler tarafından kadınlar yarışı düzenlenmek istense de gerek medya gerekse sponsorların ilgisizliği, finansal problemler ve erkekler yarışı ile aynı anda düzenlenmek istenen yarışlarda yaşanan lojistik ve operasyonel zorluklar çok etaplı Kadınlar Tur’unun düzenlenmesine birer engel oldu.&nbsp;2014’ten geçtiğimiz yıla kadar ise ASO’nun organizasyonunu üstlendiği La Course by Le Tour de France ile tek günlük kadınlar yarışları düzenlenmeye başlandı. Bu yıl ise bir sonraki adımı atmanın zamanı geldi. 24 Temmuz Pazar günü Champs-Élysées etabı ile start alacak TdF Femmes, sekiz etabın sonunda La Super Planche des Belles Filles’de noktalanacak. Böylelikle kadınlarda da bir bisikletçi kurduğu sarı mayo hayallerini gerçeğe dönüştürecek. Öte yandan diğer mayolar için de Tour de France ile benzer şekilde en iyi sprinter yeşil mayo, dağlık geçitleri en önde göğüsleyen bisikletçi ise kırmızı puantiyeli mayo ile ödüllendirilecek. 25 yaş altı gelecek vadeden bisikletçi ise beyaz mayonun sahibi olacak.Yarışın isim sponsoru olan Zwift firması ile imzalanan dört yıllık sözleşme yarışın devamlılığı adına önemli bir garanti sağlıyor. Bu durumun oluşmasında koronavirüs pandemisi nedeniyle 2020 yazında Zwift üzerinden düzenlenen sanal yarışların etkisi de göz ardı edilemez. Kadın yarışlarının çok daha iyi organizasyonlar tarafından düzenlenmesi ve medyada görünürlüğün artması ile kadın yarışlarına olan ilginin doğru orantılı olarak arttığı ve bu durumun dağıtılan ödüllere de yansıdığı söylenebilir. Pelotondaki kadın bisikletçilerin sayısı da her geçen sezon artmakta.<img src="https://images.aposto.com/2022/6/4/1658392468937.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Cycling WeeklyKendisi de eski bir yol bisikletçisi olarak Kadınlar Tur’unun etaplı versiyonuna denk gelemeyen TdF Femmes yarış direktörü Marion Rousse, France24’e verdiği röportajda kendisini “kayıp neslin parçası” olarak görüyor. Bu yıl ise TdF Femmes yarış direktörü olarak hissettiği gururu; “Bisiklet dünyası yavaş yavaş kadınlar için daha kapsayıcı hale geliyor. Temmuz ayında genç kızların Tur'u görebilmek için yol kenarına çıkacakları fikrinden gurur duyuyorum. Sonunda şampiyonlarla kendilerini özdeşleştirebilecekler” sözleriyle açıklıyor.Sekiz etaptan oluşacak yarışta zamana karşı etabı bulunmuyor. Özellikle yarışın son iki gününde yer alan dağlık etaplar sarı mayonun sahibini belirlemede önemli olacak. Şarap bağlarından geçilecek dördüncü etabın da görsel ve sportif anlamda bir hayli keyifli geçeceğini ön görmek mümkün.İki hafta önce sonlanan Giro d’Italia Donne’nin galibi Annemiek van Vleuten Tour de France Femmes’de de yer alacak. Van Vleuten daha önce La Course by Le Tour de France’ı da iki kez kazanmıştı. Giro ikincisi Marta Cavalli’nin yanı sıra Marianne Vos, Lotte Kopecky, Demi Vollering, Elisa Balsamo, Elisa Longo Borghini gibi kadın bisikletinin önde gelen isimleri tabii ki TdF Femmes’nin ilk edisyonunda sahnede yer alacaklar. Tour de France keyfini bir hafta daha uzatmak isteyenlere duyurulur.

Tour de France’ın son haftasında Pireneler’de Vingegaard ile Pogacar’ın sarı mayo mücadelesi son sürat devam ederken, Pazar günkü Champs-Élysées etabını heyecanla beklemek için bir sebebimiz daha var.

Sarı Rüya, Herkes İçin

2021, Barcelona için zor bir sene miydi? Bu sorunun cevabı soruya hangi açıdan baktığınıza bağlı. Futbol tarihinin en büyük isimlerinden birisi o yıl şehri terk ederken, bir diğeri ise üst üste kupalar ve bireysel ödüller toparlamakla meşguldü. Konumuza mevzubahis isim Alexia Putellas, Barcelona formasıyla aynı sezon içerisinde lig, kupa ve Şampiyonlar Ligi üçlemesini yaparken, “UEFA Women’s Player of the Year”, “The Best FIFA Women’s Player”, “Ballon d’Or Féminin” Putellas’ın vitrinlerini süsleyen prestijli ödüllerin sadece bir kısmıydı.Kadın futbolunun son dönemlerdeki en büyük yıldızlarından Putellas için geçtiğimiz yıllar kulüpler seviyesinde bol miktarda başarı içerirken sırada İspanya ile UEFA Women’s EURO 2022 mesaisi var. İspanya, tarihi boyunca bu turnuvaya yalnızca üç kez katılabilirken en büyük başarısını da 1997’deki ilk katılımında yarı final oynayarak elde etmişti. Son iki turnuvadaysa çeyrek finalden ötesini göremediler. Bu yıl ise Putellas önderliğinde hedefleri çok daha fazlası olacak.Sol taraftan içeri kat ederek oyun kurulumuna verdiği katkı, futbolu ele alış ve oynayış bakımından rol model gördüğü Iniesta tarzı pasları, uzaktan yolladığı sert şutları ve kullandığı frikikleri ile İspanya’nın turnuvadaki kaderini büyük ölçüde Alexia Putellas belli edecek.

En İyisi

UEFA Kadınlar Avrupa Şampiyonası tarihinin en başarılı ülkesi Almanya için 2017’deki son turnuva hayal kırıklığıyla sonuçlandı. Zira sekiz Avrupa şampiyonluğu bulunan bir ülke için bu kez çeyrek finalde elenmek son derece yetersiz bir sonuçtu. 2019’daki Dünya Kupası’nda da benzer bir sonuç vardı. Yine çeyrek finalde turnuvaya veda ettiler. Fakat Almanya için daha kötü günler sıradaydı. 2016’nın Olimpiyat altın madalyalı takımı, Tokyo 2020’ye katılma hakkı elde edemedi.&nbsp;Takımın son dönemlerdeki en büyük yıldızlarından Sara Däbritz için de bu dönem bazı zorlukları barındırıyordu. 2013 yazında, henüz 18 yaşındayken Avrupa şampiyonu olan kadronun içerisinde yer alan Däbritz, 2015 yılında ise bu kez Dünya Kupası’nda takımıyla yarı finale kadar ilerlerken iki de gol katkısı veriyordu. Rio 2016’da altın madalya yolunda gollerine devam eden Däbritz, aynı yıl kulübü Bayern ile ilk lig şampiyonluğuna da ulaştı. 2019 Dünya Kupası’nın ardından kariyerine Fransa’da PSG formasıyla devam etme kararı almıştı ancak sezon içerisinde yaşadığı diz sakatlığı onu uzun süre sahalardan ayrı bıraktı.&nbsp;Sakatlığın ardından çok daha güçlü dönen Däbritz, 2020/21 sezonunda, Lyon’un Fransa Ligi’ndeki 14 yıllık hegemonyasına son veren PSG takımının önemli isimlerinden biri haline geldi. Geçtiğimiz sezonu da PSG formasıyla kupa zaferi ile noktalayan Däbritz sonrasında sürpriz bir şekilde Lyon’a transfer oldu.&nbsp;Ancak şimdi, kulüp sezonundan önce onu bekleyen daha önemli bir görevi var. Almanya’yı da tıpkı kendi kariyeri gibi yeniden yükselişe geçirmek.

İnişler Çıkışlar

Spor tarihi her zaman kazananları mı yazar? Kabul, spot ışıkları çoğu zaman büyük şampiyonların üzerindedir. Ama bazen bir kaybedişin öyküsü de aynı derecede ilgi çekici olabilir. 1993 Wimbledon finali, üçüncü ve karar setinde Çek raket Jana Novotna’nın yaşadıkları ise makalelere konu olacak cinstendi…&nbsp;<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">BaskıWimbledon, dört Grand Slam tenis turnuvası içinde en eskisi ve takvimin belki de en prestijli olanı. Haliyle tenisçiler üzerinde baskının en yoğun olduğu turnuva burası. Bu baskıya her insanın tepkisi de aynı şekilde olmuyor tabii. Kimisi baskı altında kaldığında en üst düzey performansına ulaşırken bazıları kolayca kırılabiliyor. Jana Novotna’nın 93’ finalinde yaşadığı ise spor literatürüne geçecek cinsten, farklı bir tecrübeydi. Zira turnuva genelinde ve final maçının yaklaşık olarak üçte ikisinde Wimbledon’ın ağırlığı altında ezilmemişti Novotna. Filenin karşı tarafında gördüğü isim son beş yılda dört Wimbledon tekler zaferi yaşamış Steffi Graf olmasına rağmen şampiyonu belirleyecek maçın karar setinde de işler hiç fena gitmiyordu.TıkanmaTie-break sonunda 6-7 kaybettiği ilk setin ardından, Steffi Graf’ın karşısında 6-1’lik etkileyici bir ikinci set oynamıştı Jana Novotna. Böylece final maçı üçüncü sete uzamış oldu. İkinci sette esen rüzgâr üçüncü sete de taşınmış, Novotna iki oyunda servis kırıp 4-1 ile üstünlüğü sağlamıştı. Servis oyununda 40-30 önde olan taraftı ve Grand Slam’lerde ilk tekler zaferine doğru ilerliyordu. Teklerde ilk Grand Slam zaferi! İlk! Hem de Steffi Graf karşısında. Son iki yılın şampiyonu Graf! Burası Wimbledon, Merkez Kort! İşte o baskıyı tam da bu anda hissetti Novotna. Yaşadığı tecrübe tek kelime ile açıklanabilirdi: Tıkanma.Oyun 40-30 iken ilk servisi filede kalıyor. İkinci servis daha da kötü bir şekilde dışarıda: 40-40. Bu anlardan itibaren profesyonel tenis oyuncusu Jana Novotna gidiyor, yerine tenis oynamayı yeni öğrenmeye başlayan birisi geliyordu. The New Yorker’daki meşhur makalesinde Malcolm Gladwell, Novotna’nın bu anlarını böyle tarif ederken çokça birbiri yerine kullanılan panik ve tıkanma olgularını da ayırt ediyor. Novotna’nın yaşadığı tıkanmayı anlatırken durumu, gereğinden fazla düşünmek olarak açıklıyor. Zaten panik ile tıkanmayı ayıran temel fark da bu. İnsan panik halinde düşünmeyi bir kenara bırakıp içgüdüleri ile hareket ederken, tıkanma halinde içgüdülerini unutup beynini çok daha fazla meşgul ediyor.Öyle ki insan bir şeyi yeni öğrendiğinde beynini çokça kullanmak zorundadır. Tıpkı araba kullanmayı öğrenmek gibi. İlk zamanlarda yapacağınız her hamleyi düşünmek zorundasınızdır. Oysa zamanla vites değiştirmek ya da farklı hamleler yapmak otomatik hale gelir. Benzer şekilde, vücudunuz servis atmak ya da bir vuruşu gerçekleştirmek için beyninizden gelen komutları ağır ağır uygular. Tenis oynamayı yeni öğrenen birisi için en temel hamleler bile oldukça zorlayıcıdır. İşte üçüncü setin o anlarından itibaren Novotna adeta tenis oynamayı yeni öğrenen birisi gibi beynini çokça zorlayarak, çok düşünerek oynamak durumunda kaldı. Otomatikliğini yitirdi. Bu da üst üste basit hatalar yapmasına sebep oldu. Servis oyununu kazanıp seti 5-1’e getirmeye bu kadar yaklaşmışken skor 4-2 oldu. Bundan sonra yaşanacaklar aşağı yukarı belliydi. Steffi Graf’ın rakibin mevcut halinden faydalanmama ihtimali yoktu. Üst üste aldığı beş oyun ile seti 4-6 kazanıp son üç senedeki üçüncü Wimbledon şampiyonluğuna gidiyordu Graf.<img src="https://images.aposto.com/2022/5/2/1655197373640.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.34" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Görsel Kaynak: MirrorManşetlerMaç sona erip de seremoniye geçildiğinde, ikincilik plaketini Kent Düşesi’nin elinden alan Jana Novotna yaşadığı hayal kırıklığını saklayamıyordu. Düşesin onu teskin eden sözlerinin ardından başını omzuna yaslayıp ağlamaya başlıyor, böylece ertesi günkü gazetelerin ön sayfalarında, şampiyon Steffi Graf’tan daha fazla yer kaplamasını sağlayan fotoğraflar ortaya çıkıyordu. O günün ardından verdiği röportajlarda, yıllar sonra bile o günü kötü anılarla hatırlamadığını, aksine o anlardan mutluluk duyduğunu söylüyordu Jana Novotna. Çünkü o maç ve ardından gelen seremoni Novotna’nın tanınırlığını daha da arttırmıştı. Gazetelerde bu kez kazanandan çok kaybeden taraf ön plandaydı.Sporcu Psikolojisi1980’li ya da 90’lı yıllara göre günümüzün spor atmosferi çok daha farklı. Özellikle tenis gibi bireysel sporlarda sporcular sahada tek başına mücadele ediyor gibi görünse de kortun hemen dışında çok daha kalabalık bir ekibe sahipler. Sporcuların beslenmesinde ve fiziksel sağlıklarının korunmasında rol alan isimlerin yanında mutlaka psikolojik danışmanlar da yer alıyorlar. Yeni nesil sporcuların bu şansı elde etmesinde ise Novotna ve onun dönemindeki pek çok sporcunun yaşadığı tecrübelerin rolü yadsınamaz.&nbsp;Kazananİşin aslına bakılırsa, Jana Novotna’nın kariyerini o tıkanma anından ibaret saymak ve onu bir kaybeden olarak anmak büyük hata olur. Zira Novotna, yıllar sonra Düşesin onu teskin ederken söylediği gibi Wimbledon’ı kazanmayı bildi. 1998 finalinde Nathalie Tauziat’ı yenerek kariyerinin ilk ve tek Grand Slam tekler zaferini yaşadı Wimbledon’da. Fakat çift kadınlarda kazandığı 12 ve karışık çiftlerde kazandığı dört Grand Slam kupası ile birlikte toplam 17 Grand Slam’i Novotna’nın esas kariyerini ortaya koyuyor.1998 senesindeki Wimbledon tekler ve çiftler zaferleri ile Fransa Açık ve Amerika Açık çiftler zaferlerinin ardından bir sene daha kortlarda yer alan Novotna, 1999 sezonunun ardından 31 yaşında emekliye ayrıldı. Emekliliğinin ardından birkaç sene favori Grand Slam’i Wimbledon’ı BBC televizyonları için yorumladı. 2010 yılından sonra ülkesi Çek Cumhuriyeti’ne dönüp bir süre vatandaşı Barbora Krejcikova’nın koçluğunu yaptı. Krejcikova 2021’de kariyerinin ilk Grand Slam tekler zaferini Fransa Açık’ta elde etti fakat Jana Novotna bu zafere tanık olamadı. 2017 yılında henüz 49 yaşında kansere yenik düşerek hayata veda etti.

Muhteşem Kaybeden

Bisiklet sporu yakın dönemde doping konusunda büyük sorunlar yaşadı. Tedavi için kullanılan ilaçlar, enjeksiyonlar ise her zaman tartışma konusu oldu. Peki bu konu yalnızca bisikletin mi sorunu?<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Geçtiğimiz hafta sonu geride kalan Roland Garros finalinde tarihi bir başarıya tanıklık edip Rafael Nadal’ın Fransa Açık’ta on dördüncü, toplamda ise yirmi ikinci grand slam zaferini izledik. Bu başarıya pek çok farklı spor dalından üst düzey sporcu da kayıtsız kalamadı ve milyonlarca spor sever gibi profesyonel seviyedeki pek çok sporcu da Rafael Nadal’ın bu başarısını kutlayıp hayranlıklarını dile getirdiler.&nbsp;Fakat Nadal’ın, bu tarihi zafer sonrasında Eurosport sunucusu Barbara Schett’in “Turnuva sırasında kaç enjeksiyon aldınız?” sorusuna gülerek, “Bilmesen daha iyi olur.” şeklinde cevap vermesi ve ağrılarına dayanabilmek adına ayak bileğindeki belirli sinirlerin devamlı olarak uyuşturulması bisiklet dünyasından farklı seslerin yükselmesine neden oldu.Bu konuda iki Fransız bisikletçinin görüşleri dikkat çekiciydi. İlk olarak pazar akşamı Thibaut Pinot kişisel twitter hesabında Nadal röportajının bahsi geçen kısmını alaycı bir şekilde “Bugünün kahramanları…” diyerek yorumladı. Sonrasında konuyla ilgili kendisi bir demeç vermese de gazeteci Clémence Lacour’un “Fiziksel problemler pahasına performansı seçen bu kahramanlar bedenlerini uyuşturmak zorunda kalıyor. Kendimiz ve çocuklarımız için istediğimiz model bu mu?” yorumunu retweet etti.&nbsp;Bir diğer Fransız bisikletçi Guillaume Martin ise L’Equipe gazetesine dikkat çeken bir röportaj verdi. Nadal’ın yapmış olduğu uygulamayı bisiklette yapmasının imkânsız olduğunu ve bunu daha doğru bulduğunu belirtti. Konu hakkında; “Eğer hasta veya sakatsanız yarışmamalısınız. Bunun birkaç nedeni var. İlk olarak sporcunun sağlığı için. Yapılan uygulamanın uzun dönemde Nadal’ın bileğine iyi geleceğinden emin değilim. Dahası ilaç kullanımı, özellikle de enjeksiyon sadece iyileştirici etki göstermeyebilir, performans üzerinde etkisi olabilir veya performansı arttıracak şekilde bir değişikliğe gidilebilir. Bu yüzden bu konu bana çok sınırda gibi görünüyor.” diyerek kaygılarını dile getirdi.&nbsp;Martin röportajın devamında bisiklet haricindeki pek çok sporda, sporcuların acıya katlanabilmek, hasta veya sakatken de performans gösterebilmek adına benzer uygulamalara giriştiğinden ancak konu bisiklet olduğunda bu ilaçların ve enjeksiyonların klişe bir şekilde dopingle bağdaştırıldığından söz ediyor. Öte yandan kanser ya da MS gibi farklı hastalıkların tedavisinde kullanılan bazı ilaçların UCI kuralları nezdinde serbest olduğunu ancak bu ilaçların performans arttırıcı etki bakımından bir gri alan oluşturduğunu belirtiyor.Şurası bir gerçek ki profesyonel bisikletin yakın döneminde pek çok doping skandalı yaşandı. Peki diğer spor dallarına göre bisiklette bu konunun daha fazla ön planda olması, sorunun daha çok bisiklet sporundan kaynaklandığını mı gösteriyor, yoksa diğer federasyonların bu konuya gereken önemi yeterince vermemesinden mi ileri geliyor? Bu soru önümüzdeki yıllarda da çokça tartışılmaya devam edecek gibi görünüyor.

Gri Alan

ING Basketbol Süper Ligi’nde şampiyonu belirleme zamanı geldi çattı. Fenerbahçe Beko ile Anadolu Efes arasında beş maç üzerinden oynanacak final serisinde saha avantajına sahip olan Fenerbahçe, Salı günü oynanan ilk maçı 85-76 kazanarak avantajını sürdürdü ve seride 1-0 öne geçti.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Buraya Nasıl Geldiler?Fenerbahçe Beko, normal sezonu lider tamamlamanın avantajını Frutti Extra Bursaspor serisinde iyi kullanmış, evindeki maçları kazanarak yarı finale yükselmişti. Bir sonraki turda, Darüşşafaka eşleşmesinde ise evinde bir maç kaybetmesine rağmen deplasmanda kazandığı iki maç ile finale yürümüştü.&nbsp;Anadolu Efes içinse finale giden yol biraz daha meşakkatliydi. İlk turdaki Pınar Karşıyaka eşleşmesi Euroleague Final Four organizasyonuna denk gelince üçüncü maç ertelendi. Anadolu Efes, Euroleague’de üst üste ikinci zaferini elde edip Belgrad’dan kupa ile döndü. Sonrasında lige konsantre olmaları beklenildiği şekilde kolay olmasa da Pınar Karşıyaka serisini 2-1 galip kapattılar. Ardından gelen Galatasaray NEF eşleşmesi de Anadolu Efes’i bir hayli zorladı. Anadolu Efes beşinci maça uzayan seriyi, son maçın ikinci yarısından itibaren kontrolüne alabildi ve 3-2 ile finale ulaşmayı başardı.İlk KarşılaşmaFinal serisinin ilk maçına Fenerbahçe Beko, seyirci desteğiyle beraber beklenildiği gibi baskılı başladı. Anadolu Efes’in takım halinde yaptığı 19 top kaybı önemli bir gösterge. Kaldı ki bu top kayıplarının büyük bir kısmı elden verilen toplar oldu ve Fenerbahçe Beko toplamda 12 top çalma ile hızlı hücumlardan kolay sayı şansı bulabildi Efes karşısında. Burada Anadolu Efes’in Vasilije Micic’ten faydalanamadığını unutmamak gerekir. Son iki sezonun Euroleague Final Four MVP’si Galatasaray serisinin son maçında sakatlandı ve muhtemelen final serisinin ikinci maçını da kaçıracak.&nbsp;Fenerbahçe Beko tarafındaysa Dyshawn Pierre’in sakatlığı sürüyor. Pierre’in yokluğunda Tarık Biberovic ve Metecan Birsen önemli süreler alıyorlar. Özellikle Metecan’ın bu şansı iyi değerlendirdiğini söyleyebiliriz. Fenerbahçe’nin önceki senelerde Anadolu Efes kısalarına karşı çok zorlandığı maçlar izlemiştik. Bu yıl Pierria Henry ve ondan kalan süreleri değerlendiren Şehmus Hazer bu konuda önemli katkı sağlıyorlar. İlk maç özelinde Anadolu Efes kısaları Shane Larkin ve Elijah Bryant beşer top kaybı ile oynadılar.&nbsp;Serinin ikinci maçı için gözler 9 Haziran Perşembe günü yine Ülker Spor ve Etkinlik Salonu’nda olacak.Öte yandan takımlar final serisine hazırlanırken başta Avrupa basını olmak üzere NBA’e kadar uzanan yelpazede çeşitli transfer dedikoduları yayıldı. Fenerbahçe Beko için koç değişikliği sezon boyunca konuşulan bir konu oldu. Takımın iki süper yıldızı Jan Vesely ve Nando De Colo’nun geleceği hakkında da çok sayıda haber paylaşıldı. Anadolu Efes tarafında ise pek çok oyuncu ile ilgilenildiği söylenirken bu isimlerden Will Clyburn’un transferi şimdiden resmileşti. Ergin Ataman ile ilgili NBA söylentileri ise büyük merak uyandırmaya başladı. Her iki taraf için de sezon tamamlanmadan ortaya çıkan bunca söylentinin takımları final serisi boyunca nasıl etkileyeceği ayrı bir merak konusu tabii ki.

Beklenen Final

Karayip Denizi’nin ortasında küçük bir ada ve bu adada yaşayan yaklaşık üç milyon insan… Peki Jamaika’yı Olimpiyat Oyunları’nın gözbebeği atletizmde ön plana çıkaran ve Jamaikalı sprinterlerin yarışmalarda bu denli hakimiyet kurmalarını sağlayan güç nereden geliyor? Bu sorunun elbette tek bir cevabı yok. Fakat Jamaika tarihi ve reggaenin yükselişi iyi bir başlangıç noktası olabilir.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Bilinen bir hikayedir, Atlantik Okyanusu’nun ötesinde, o zamanlar bilinmeyen topraklarda kendi halinde yaşayan insanlar vardır. Kendi medeniyetlerini kurma, yükseltme çabasında olan insanlar. Sonra zaman geçer, buradaki insanlar daha önce görmedikleri büyüklükte gemilerle, duymadıkları gümbürtülerle gelen başka insanlarla karşılaşırlar. Ve ne yazık ki bu gelen insanların niyeti dost olmak değildir.&nbsp;Bugün Amerika kıtası dediğimiz topraklarda yaşayan pek çok yerli halk gibi Jamaika topraklarındaki yerlilerin de akıbeti benzer olmuştur. 15. yüzyılın sonlarına doğru İspanyol işgali altında kalan yerlilerin pek çoğu ölür. İspanyolların buradaki önceliği altın aramaktır. Bu amaçla adaya Afrika kıtasından köle ticareti başlar. 17. yüzyılın ortalarında adanın hakimiyeti İngilizlere geçerken kölelerin bir kısmı dağlara kaçarak özgürlüklerine kavuşur. Maroon diye bilinen bu özgürlük savaşçıları, 19. yüzyılda Jamaika topraklarındaki köleliğin son bulmasında etkili rol oynamışlardır. Sonraları adadaki siyah nüfusun beyazları geçmesiyle beraber Jamaika yavaş yavaş bugünkü etnik yapısına kavuşur.&nbsp;Filmi biraz ileri sardığımızda, Jamaika’nın İngiliz sömürgesinden tam anlamıyla kurtulup bağımsızlığını kazanması 1962 yılını buldu. Fakat her şey güllük gülistanlık değildi. Ülke bağımsızlığını kazanmış olsa da büyük ekonomik sorunlar yaşamaktaydı. Ki bu sorunlar bugün de devam etmekte. Halk genel anlamda fakirdi. İşsizlik, suç çetelerinin oluşmasına, şiddet ve hırsızlık olaylarına yol açıyordu.Bilinen bir diğer gerçek vardır ki, zor zamanlar insanoğlunun yaratıcılığını da tetikler. 1950’ler ve 60’larda blues ve rock’n roll’un yükselişi Jamaika’ya da yansıdı. Daha sonrasındaysa buradaki yerel müzisyenler ve plak şirketleri müziğe kendi ritimlerini kattı. Sömürgeciliğe, eşitsizliğe, yoksulluğa karşı seslerini yükseltip isyanı, umudu, özgürlüğü ve kendin olmayı yücelten sözleri bu ritme ekledi. Böylelikle reggae doğdu.Üç Küçük KuşJamaikalı bir sprinteri pistte gördüğünüz zaman müziğin ritmini hissetmeye başlarsınız. O, küçük adımlarla sağa sola sallanırken biraz sonra yaşanacak olanlar kafanızda canlanmaya başlar. Tıpkı Bob Marley’in Three Little Birds şarkısındaki gibi; endişelenmenize gerek yoktur, zira her şey çok güzel olacak. Orada müziğin ritmiyle dans eden sprinterde gördüğünüz şey bir boşvermişlik değil, aslında kendinden son derece emin olmanın verdiği rahatlıktır. O rahatlığı sağlayan şey ise kökleri yarım asırdan fazla zamana yayılan spor kültürüdür.&nbsp;Sahiden de Jamaika’nın sprintte dünya çapında bir ekol olmasının altında yatan en önemli etken İkinci Dünya Savaşı’nın ardından kurdukları, okul ve sporu bir araya getiren atletizm kültürleridir. Bu noktada iki kritik isim var. Birincisi Jamaika’dan uzakta, fakat dolaylı yoldan fikirleriyle yol göstermiş bir koç: Bud Winter. Amerika Birleşik Devletleri’nde San Jose State University’de koçluk yaptığı 30 yıllık dönemde çok sayıda Olimpik sporcu yetiştirmiş bir isimdi Bud Winter. Savaş yılları öncesinde sporcu psikolojisi üzerine yaptığı çalışmalarla da öncüydü. Sonrasında İkinci Dünya Savaşı’nda görev aldığı zamanlarda, Amerikan hava subayları üzerinde uyguladığı rahatlama tekniklerinin savaşın gidişatında bile önemli etki gösterdiği söylenir. Savaş sonrasında benzer teknikleri sprinterler üzerinde de uygulayıp sporcularda var olan hızı sonuna kadar ortaya çıkarmıştır.<img src="https://images.aposto.com/2022/4/2/1653985614086.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.65" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Bud Winter (sağda) | freelapusa.comSan Jose State University’de Bud Winter’ın öğrencilerinden birisi de Jamaikalı Dennis Johnson’dı. Zaten o dönem Jamaikalı pek çok öğrenci, sporcu bursu umuduyla Amerika’ya gidiyor ve başarılı olanlar orada eğitimlerini alıp spor kariyerlerine devam ediyorlardı. Dennis Johnson belki Olimpiyat Oyunları’nda ülkesini temsil edemedi ancak Jamaika için çok daha değerli olacak fikirlerle ülkesine döndü. Birincisi, San Jose’deki hocası Bud Winter’ın sprinter yetiştirme metodolojisi, ikincisi de Amerikan kolejlerindeki sporcu yetiştirme programlarıydı. Bugünlerde gerçekten de lise çağından itibaren Jamaikalı sporcuları yetiştirmeye yönelik okul programlarına sahipler. Bu sayede Jamaikalı sporcuların pek çoğu ülkesinden ayrılmak zorunda kalmıyor. Ve evet, geçtiğimiz yaklaşık 10 yıllık süreçte Usain Bolt’u izlerken gördüğümüz rahatlık ve kendinden emin olma hali Bud Winter’ın rehberliğinde ekilen tohumlardan süregeliyor.Olimpiyat Baskısı Mı? O Ne Ki?Her sporcunun hayalidir Olimpiyat Oyunları'nda yer alabilmek. Orası en büyük sahne, bir sporcu için nirvanaya ulaşmaktır. Hal böyle olunca sporcu üzerinde büyük baskı oluşturması da kaçınılmazdır. Ancak Jamaikalı sprinterler bu baskıya alışık. Çünkü çok küçük yaşta daha büyük bir baskıyla karşı karşıya gelirler: Champs Turnuvası! Jamaika'nın lise seviyesindeki 10 ila 19 yaş arası sporcularını karşılaştıran beş günlük etkinlik. Champs, kesinlikle sıradan bir yarışma değil. Jamaika'nın başkenti Kingston'da düzenlenen turnuvada beş gün boyunca tribünlerde 35 bin civarı seyirci kendi takımlarını çılgınlar gibi desteklerken, rakip sporcular içinse olabildiğince zor bir atmosfer oluşturuyorlar. Bu çılgınlıktan çok genç yaşta alnının akıyla çıkmasını bilen bir sprinter için Olimpiyat Oyunları'ndaki dostça ortam çok daha rahat bir atmosfer oluyor. Bugün adını çok iyi bildiğimiz Jamaikalı sprinterlerin hepsinin yolunun Champs'ten geçtiğini unutmamak gerekir.<img src="https://images.aposto.com/2022/4/2/1653985683469.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">worldathletics.org Champs, Jamaikalı sporcular için gerçekten çok önemli bir yarış. Öyle ki Shelly-Ann Fraser-Pryce, Warren Weir, Yohan Blake gibi Olimpiyat madalyalı sporcular hala mezun oldukları okullarını desteklemek için tribünde yerlerini alıp, kendi takımlarının renklerine bürünüyorlar. Bu aynı zamanda büyük şampiyonların gelecek nesilleri kanatları altına alması, onlara mentorluk etmesi anlamına geliyor.Genler Mi Etkili Yoksa Çevre Mi?20. yüzyılın ortalarından itibaren genetik biliminin ortaya koyduğu bazı sonuçlar insanlığı bir hayli heyecanlandırdı. Bu sayede bazı soruların cevabının kolayca bulunabileceği düşünüldü. Hatta bazı karanlık güçler kendi halkını genetik anlamda üstün çıkaracak sonuçlar elde etmeye çalıştı. Jamaikalı sprinterleri de dünyanın geri kalanından daha iyi kılan genler var mıdır sorusu hemen akıllara geldi haliyle. Bu konuda spor genetiği uzmanlarının yaptığı pek çok çalışma var. Bu çalışmaların sonucunda bazı spor dallarına yatkınlığı arttırabilecek genetik faktörlerin varlığı da tespit edildi. Ancak şu net olarak söylenebilir ki, herhangi bir ırkı bir spor dalında diğerlerinden daha üstün kılacak genlerin varlığından bahsetmek, ortada kaçınılmaz bir sonuç olduğunu söylemek imkansızdır.&nbsp;Genetik faktörlere benzer şekilde Jamaikalı atletlerin beslenme alışkanlıklarındaki farklılıklar da Jamaika'nın bu spordaki üstünlüğünü açıklamak için oldukça yetersizdir. Jamaika'ya özgü tatlı patates, yeşil muz gibi karbonhidrat düzeyi yüksek, aynı zamanda vücuttaki steroid düzeyini doğal olarak arttıracak besinlerin tüketimi tek başına bir sporcuyu Olimpiyat şampiyonu yapmaz.&nbsp;Ancak kötü yaşam koşullarından uzaklaşmak, iyi bir eğitim alıp, daha iyi bir hayat kurmak adına spora sıkı sıkıya tutunmak sizi farklı bir noktaya taşıyacaktır. Pek çok başarılı Jamaikalı atlet için de bu durum geçerli. Örneğin Shelly-Ann Fraser-Pryce, annesinin sokak satıcılığı yaparak geçindirdiği, babasız bir ailede büyüdü. Sporculuk kariyerinin sonunda geldiği noktada ise Dünya Şampiyonaları ve Olimpiyat Oyunları tarihinin en fazla madalya kazanan sporcularından birisi oldu. Diğer pek çok Jamaikalı sporcunun da kenar mahallelerden, kırsallardan çıkıp bu seviyelere ulaştığını görüyoruz.Yıldızlarla Dolu Bir TarihGünümüzde Jamaika denince akla 100 ve 200 metre yarışları geliyor ilk olarak. Ancak tarihin ilk Jamaikalı Olimpiyat Şampiyonu Arthur Wint, 1948 Londra'da 400 metrede altın ve bir orta mesafe dalı olan 800 metrede gümüş madalyaları elde etmişti. Bir diğer Jamaikalı Herb McKenley ise 400 metreden gümüş madalya çıkarmayı bildi. Jamaika'nın 100 metrede ilk madalyası da McKenley ile 1952 Helsinki'de ikincilik ile geldi. Jamaika adına 100/200 dublesi yapmaya yaklaşan ilk isim ise 1976 Montreal'de Don Quarrie oldu. 200 metrede altını boynuna asan Quarrie, 100 metrede ise gümüşte kaldı.&nbsp;Jamaikalı kadın sprinterlerin öncüsü ise Merlene Ottey oldu. 1980 Moskova'da 200 metrede aldığı bronz madalya, Jamaika tarihinin kadınlarda elde edilen ilk Olimpiyat madalyasıydı. Kadınlarda ilk altın madalya ise 1996 Atlanta'da, 400 metre engellide Deon Hemmings ile geldi.<img src="https://images.aposto.com/2022/4/2/1653985714764.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">David Josek/AP Jamaika, Yaz Olimpiyat Oyunları'nda atletizmde madalyaları almaya devam etse de esas 2008 Beijing ile zirveyi gördü. Bu andan itibaren atletizmde Usain Bolt çağı başladı. Jamaika, hem erkek hem kadınlarda Dünya Şampiyonaları'nda ve Olimpiyat Oyunları'nda adeta tulum çıkardı. Usain Bolt, 2017 Dünya Şampiyonası'ndan sonra emekliliğe ayrılınca atletizm dünyası büyük bir boşluğun içinde buldu kendisini. Bolt sonrası Jamaika, 2020 Tokyo'da kadınlarda hız kesmese de erkeklerde tek altın madalyayı 110 metre engellide Hansie Parchment ile alabildi. Yine de önümüzdeki yıllarda madalyaları kucaklayacak çok sayıda Jamaikalı sprinterin olacağından hepimiz eminiz. Hele ki Jamaika'nın Olimpiyat Oyunları'nda aldığı 87 madalyanın 86'sının atletizmden geldiğini görüyorsak.Devrimci Bir Hareket Olarak KoşmakAyakta durabilmek, yürümek ve ardından koşmak… Düşünüldüğünde insan olarak yaptığımız en basit eylemler bunlar. Ancak Jamaikalılar için koşmak kesinlikle farklı anlamlar barındırıyor içinde. Çünkü orada koşmak demek, biraz müzik, biraz ritim demektir. Ve çokça özgürlük demek.

REGGAE, RİTİM VE SPRINT

Avrupa basketbolunun bir numaralı organizasyonu EuroLeague’de Final Four haftasını geride bırakırken şampiyon üst üste ikinci kez Anadolu Efes oldu! Bu başarıyı ayakta alkışlamamak mümkün değil. Zira Anadolu Efes, kaybettiği 2019 finalinden sonra EuroLeague’de mutlak bir hakimiyet kurmuş vaziyette. Pandemi sebebiyle iptal edilen 2019/20 sezonunda şampiyonluğa pekâlâ yürüyebilecek durumdaydı Efes. Sonraki iki sezonda kazandıkları iki kupayla bu ligin en iyi takımı olduklarını net bir şekilde ortaya koydular.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/4/1/1653333504477.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Anadolu Efes Spor Kulübü<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Hanedanlık</h2>Anadolu Efes’in şampiyonluklara yürüdüğü bu süreçte anahtar kelimesi “istikrar” oldu. 2019’da CSKA Moskova’ya kaybedilen finalden sonra ya da yarıda kesilmek zorunda kalınan sezonun ardından elindeki kemik kadroyu korumayı bildi Anadolu Efes. Koç Ergin Ataman, oyuncularını yarım kalan hikâyeyi tamamlayabileceklerine inandırdı. Nitekim geçtiğimiz sezon gelen şampiyonluk sonrası döngü tamamlanmış, film mutlu sonla noktalanmış gibiydi.&nbsp;Tam bu noktada Ergin Ataman’a ayrı bir parantez açmak gerekir. Hayatta olduğu gibi profesyonel sporda da iddialı olmak farklı, o iddianın altını doldurabilmek farklıdır. Ergin Ataman kariyeri boyunca çok iddialı bir koç oldu. Bu sebepten hem çok seveni oldu hem de gerek kendi ülkesinde gerekse Avrupa’nın çeşitli kentlerinde çok sayıda antipati topladı. Geçen yılki şampiyonluğun ardından da hak ettiği saygıyı görmediğini düşünüyordu. Ve bu sezona başlarken artık mutlu sonla bittiği düşünülen filmin devamını çekmeye karar verdi.&nbsp;Uzun zaman emek harcayıp sonunda hayal edilen başarıya ulaşan bir takımı yeniden toparlayıp bir kez daha aynı hedefe taşımak kolay bir iş değildir. Avrupa’da bunu başaran takım sayısı da çok değil. Anadolu Efes’in&nbsp;yavaş başlayan, bir türlü ritim bulamayan sezonu da bizi aynı sonuca götürüyordu. Ancak Anadolu Efes’in Avrupa basketbolu için artık bir hanedanlık kurduğunu rahatlıkla söyleyebileceğimiz kadro kalitesi Ataman önderliğinde doğru yolu yeniden buldu. Artık&nbsp;Micic-Larkin ikilisi EuroLeague efsaneleriyle karşılaştırılır hale geldi. Ergin Ataman üst üste ikinci kupasını kucaklarken bir yandan eliyle yeni hedefini gösteriyordu: Üçüncü şampiyonluk!<img src="https://images.aposto.com/2022/4/1/1653333913732.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">EuroLeague Basketball<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Türkiye bir basketbol ülkesi mi?</h2>1996’da Efes Pilsen ile gelen Koraç Kupası’ndan sonra Türkiye basketbolu Avrupa’da derin bir sessizlik yaşamıştı. Kadın basketbolunda Galatasaray’ın 2009 yılında kazandığı FIBA Avrupa Kupası zaferi bu sessizliği bozdu. 2010’lara gelindiğinde ise yarı finaller, finaller ve kupalar ardı ardına eklenecekti. Kadın basketbolunda FIBA Euroleague kupası yine Galatasaray ile kazanıldı. Yakın Doğu Üniversitesi ve Galatasaray Avrupa Kupası zaferlerine devam ettiler.Erkek basketbolunda ise 2013 yazında Avrupa basketbolunun efsane isimlerinden Zeljko Obradovic’in Fenerbahçe’ye attığı imza, zaten ivme kazanmış Türkiye basketbolunun kulüpler bazında daha da vites arttırmasını sağlamıştı. Beşiktaş’ın 2012 yılında Ergin Ataman önderliğinde kazandığı EuroChallenge&nbsp;kupasına 2016’da yine Ergin Ataman’ın Galatasaray’ı EuroCup ile eşlik etti. 2017’de erkeklerdeki ilk Euroleague kupası Fenerbahçe ile kazanılırken, onu Anadolu Efes’in zaferleri takip etti. 2018’de Darüşşafaka, kupa koleksiyonuna EuroCup ile ekleme yaparken, bu sezon ise Bahçeşehir Koleji FIBA Avrupa Kupası’nı kazandı.— Peki bunca kupa zaferinin ardından Türkiye bir basketbol ülkesidir diyebilir miyiz? Bunun için millî takımlar bazında da bir miktar turnuva istikrarı sağlanması gerekir en azından.

Punto, gazetecilikten beslenirken, spor kültürünü şekillendiren olayları neden ve sonuçlarıyla geniş perspektiften ele alır. Futbol, tenis, atletizm, voleybol ve basketbol başta olmak üzere tüm atletik branşların etrafında gelişen hikayeler, gelen kutunda.

Futbol, basketbol, tenis, atletizm ve voleybol etrafında gelişen hikayeler.

Punto 

Avrupa’nın Zirvesi Yine Lacivert-Beyaz

2012/13 Sezonu, playoff beşinci maçı… 2016/17 Sezonu, yine playoff beşinci maçı. Anadolu Efes’in Final Four hedefi için yüzüp yüzüp kuyruğuna geldiği ancak bir türlü aşamadığı bir engeldi Olympiacos. Unutulmaz iki serinin de beşinci maçlarına damga vuran isim Vassilis Spanoulis’ten başkası değildi. Ancak o günlerden bu yana köprünün altından çok sular aktı. Şimdi Belgrad’daki Final Four’un ilk maçında, Olympiacos, o şaşaalı günlerine dönmeyi amaçlarken Anadolu Efes’in tek hedefi şampiyonluk unvanını korumak adına finale ulaşmak olacak.Kırmızılar Final Four’u Özledi, Peki Takım Oraya Hazır Mı?Olympiacos, 2017’deki İstanbul ziyaretinden bu yana ilk defa Final Four’da yer alıyor. Spanoulis sonrası dönem için Sloukas takımına geri döndü ve çok istediği liderliği devraldı. Sezon içerisinde hem Fenerbahçe hem Anadolu Efes maçlarında bulduğu son saniye basketleriyle takımına galibiyetleri getirirken, Monaco serisinin beşinci maçında son çeyrekte kaydettiği 13 sayı ile adeta Spanoulis’e selam gönderdi.&nbsp;Olympiacos için yerli oyuncular her zaman ön planda olmuştur. Bu sezon da benzer şekilde Papanikolaou ve Printezis, Sloukas’ın yanında takımın liderleri ve Final Four tecrübesine sahip isimleri. Olympiacos’un 2013’te elde ettiği son Euroleague şampiyonluğunda imzası bulunan koç Georgios Bartzokas da Lokomotiv Kuban ile yer aldığı 2016 Final Four’undan bu yana ilk defa bu seviyede yer alıyor. Takımın geri kalanı ise Final Four tecrübesinden uzak. Eskiden olsa şaşıracağımız bir durum bu ancak Anadolu Efes, şu anda Olympiacos’a göre bu seviyelerde daha tecrübeli bir kadroya sahip.Sezonun en iyi beşinde yer alan Sasha Vezenkov ile Tyler Dorsey takımın en önemli hücum güçleri. Monaco serisinde Mike James’e karşı iyi bir iş çıkaran Thomas Walkup’u ise Efes’in kısalarına karşı savunmada yine zorlu bir görev bekliyor olacak. Pota altında ise görünürde eski usul, gerçekte modern ve hareketli bir uzun olan Moustapha Fall yer alıyor. Fall’un savunmada kapladığı alan rakipler için ciddi bir zorluk yaratıyor.&nbsp;Öte yandan kenardan gelen Shaq McKissic’in sahaya kattığı enerji ve zaman zaman Larentzakis’ten gelen ekstra üçlükler rakiplerin canını bir hayli yakabiliyor.Sahadaki oyuncuların yapacakları bir yana Olympiacos, Belgrad’daki Final Four’un ev sahibi olacak desek yanlış olmaz. Gerek Pire ile Belgrad’ın yakınlığı gerek Kızılyıldız taraftarları ile Olympiacos’un dostluğu seyirci avantajını net bir şekilde Kırmızılardan yana çekiyor.Şampiyonun Yüreği: Bir Klişe Mi Yoksa Gerçeklik Mi?Şampiyon kadroyu korumak Anadolu Efes için bir avantaj gibi gözükse de bu oyuncu grubunun doygunluğa ulaşmış olması bir sorun olabilirdi. Gerçekten de sezon çok iyi başlamadı Efes adına. Ancak Ergin Ataman’ın varlığı ve elindeki kadro kalitesi Efes’in rotasını doğru yöne çevirdi. Anadolu Efes art arda ikinci şampiyonluğunu yaşamak için favori olarak Belgrad’da.&nbsp;Ligin açık ara en iyi kısa ikilisine sahip Anadolu Efes. Zira bu yıl da Larkin sezonun en iyi beşine seçilirken Micic de en iyi ikinci beşte yer aldı. Fakat bu ikiliden arta kalan zamanları en efektif şekilde kullanan Simon ve Beaubois’da sakatlık nedeniyle soru işaretleri mevcut şu anda. Kadroda yer alıp almayacakları ya da süre alabilecek durumda olup olmadıkları son anda belli olacak. Bu durumda Elijah Bryant ve James Anderson’dan gelebilecek katkılar oldukça değerli.Öte yandan Moustapha Fall’u pota altından uzaklaştırabilmek adına Tibor Pleiss, Adrien Moerman ve Chris Singleton’dan gelecek dış şutlar kritik. Bu durum Micic ve Larkin’in potaya atak edebilmesini kolaylaştıracak.Anadolu Efes için tempo her zaman değerli. Onların nasıl oynadıklarını, sahada neler yapabildiklerini artık herkes biliyor ama yine de önlem alabilmek kolay olmuyor. Diğer yandan Efes, Armani Milan serisinde rakibin oyun düzeninde de kazanabileceğini gösterdi. Olympiacos da Armani Milan gibi düşük tempoyu seven bir takım. Ancak Anadolu Efes’in, Milano’da 64 sayı bularak kazandığı serinin ilk maçı önemli bir gösterge.&nbsp;Belgrad’da her ne kadar Olympiacos seyirci üstünlüğünü alacak olsa da kadro kalitesi ve Final Four tecrübesiyle Anadolu Efes finale daha yakın olan taraf gibi görünüyor. Yine de tek maç üzerinden oynanan eşleşmelerin her türlü sürprize açık olduğunu unutmamak gerekir.

Şampiyonun Yüreği: Bir Klişe Mi Yoksa Gerçeklik Mi?

Euroleague Final Four maçları her türlü sonuca açıktır, peki ya Final Four’da oynanacak bir El Clasico için ne demeli? Sarunas Jasikevicius, Barcelona’nın başına geçtiğinden beri Real Madrid ve Pablo Laso’ya karşı net bir üstünlük kurmuş olsa dahi Real Madrid bu maçı kazanırsa bu sonuca sürpriz diyebilir miyiz?Sezon boyunca Barcelona, Real Madrid’e karşı oldukça üstündü. Normal sezonu da tempoyu düşürmeden liderlikle tamamladılar. Real Madrid’de ise normal sezonun sonuna doğru tam bir düşüş yaşandı. Ancak playoff serileri hiç de aynı düzlemde geçmedi. Real Madrid, Maccabi serisini kolayca süpürerek Final Four’a ulaşırken Barcelona, Bayern serisinde oldukça zorlandı ve beşinci maçın sonunda Final Four bileti alabildi.&nbsp;İki takım en son 2013 ve 2014 yıllarında üst üste iki Final Four’da yarı finallerde karşılaşmış, bu maçlardan galip çıkan Real Madrid olmuştu. Zaten bu, Real Madrid’in Euroleague’de yükselişe geçtiği, Barcelona’nın ise Final Four organizasyonlarından uzak kalacağı dönemin başlangıcıydı. Bu sezon Barcelona tarihin akışını yeniden kendi lehine çevirmek amacında.Barcelona Kazanmak ZorundaGeçtiğimiz yılın finalisti Barcelona, bu kupayı son kez 2010 yılında havaya kaldırırken Basile, Lorbek, Pete Mickeal gibi Euroleague yıldızları ile Ricky Rubio gibi bir genç yetenek kadroda yer alıyor, Juan Carlos Navarro Final Four MVP’si ödülünü alıyordu. O günlerin üzerinden bir hayli zaman geçti. Barcelona yönetimi nihayet aradığı koçu buldu, Saras’ın eline oldukça geniş bir kadro teslim etti.2014’teki eşleşmenin Real Madrid formasıyla yıldızlaşan ismi Mirotic, NBA kariyerinin ardından bu kez Barcelona forması giyerek ligin en değerli oyuncularından birisi haline geldi. Bu yılki eşleşmenin de en göz önünde olan ismi olacak. Hücumda Nick Calathes ve yine eski bir Madrid’li Laprovittola, Mirotic’in en önemli yardımcıları. Tabii burada sakatlıktan yeni dönen Cory Higgins ile yine yaşadığı sakatlık nedeniyle durumu netleşmeyen Dante Exum’u da unutmamak gerekir. Jasikevicius’un oyun sistemi hiçbir oyuncuya tam olarak özgürlük tanımasa da bu tarz tek maçlık eşleşmeler bir miktar yıldız parıltısına ihtiyaç duyar.Pota altında rakibin en önemli oyuncusu Walter Tavares ile eşleşme görevi ise Sertaç Şanlı’ya düşecek. Geçen yılın finalinde Efes formasıyla Barcelona’ya karşı kısıtlı sürelerde önemli katkı vermişti Sertaç. Bu yıl da Barcelona ondan benzer bir katkı bekliyor.Geçen yılki finalin ardından bu sene Barcelona için tek hedef şampiyonluk. Aksi bir durum normal sezonda gelen iyi sonuçların ya da yerel ligde alınacak kupaların değerine gölge düşürecek, Saras’ı bir hayli zor durumda bırakacaktır.Real Madrid’in Üzerindeki Baskı Daha AzReal Madrid, ezeli rakibinin aksine 2010 sonrasını Euroleague’de çok daha başarılı geçirdi. Koç Pablo Laso uzun zamandır takımının başında. Sergio Llull ve Rudy Fernandez ise takımın bayrak oyuncuları olmaya devam ediyorlar. Üstelik Final Four’un düzenleneceği Belgrad şehrinde ve bu salonda oldukça taze ve güzel anılara sahipler. Zira 2018 yılında Luka Doncic önderliğinde burada şampiyonluk kazandılar.&nbsp;Kötü tamamladıkları normal sezonun ardından Maccabi serisi ile bir hayli özgüven depoladılar. Burada birbirini çok iyi tanıyan oturmuş bir kadro ve oyun yapısına sahip olmanın avantajı mevcut.&nbsp;Real Madrid ve Barcelona kadrolarını tek tek karşılaştırsak ve yalnızca oyuncu yeteneklerini göz önüne alsak Barcelona kadrosu muhtemelen ağır basacaktır ancak Real Madrid fizik olarak yenilmesi çok zor bir takım. Hanga, Deck, Yabusele, Taylor gibi isimler rakibi fizik güçleriyle ve savunma becerileriyle yıldırabilirler. Zaten pota altında da Poirier ve Tavares gibi iki dev isme sahipler.Savunmada rakibi yıpratan fizik gücü yüksek oyuncuların yanında hücumda Causeur, Llull ve Fernandez’den alacakları skor katkısı Real Madrid’i öne taşıyabilir. Her ne kadar son dönemde Barcelona, Real Madrid karşısında maç kazanma konusunda üstün olsa da büyük maçları oynamak farklı bir ruh hali ve özgüven gerektirir. Real Madrid’i bu eşleşmede öne çıkaran etmen de bu olacaktır.

EuroLeague'de El Clásico Zamanı

Belçika Ardenleri ile Hollanda’nın güney bölgesi Limburg’da normal şartlar altında sekiz gün içinde koşulan üç klasik; Amstel Gold Race, La Fleche Wallonne ve Liege-Bastogne-Liege, bu yıl Fransa’daki seçimlerin etkisiyle takvimde ufak bir değişikliğe uğrayarak geride kaldı. Fransa seçimleri Paris-Roubaix ile Amstel Gold Race’in takvimde yer değiştirmesine neden olmuştu.Yarışlarda bulunan irtifa kazanımları ve klasikleşmiş yokuşlarıyla genel klasmancılara ve puncheur’lere hitap eden Ardenler’de bu yıl da beklediğimizi aldık. İki senedir fotofinişle sonuçlanan Amstel Gold Race yarışları bizlere son ana kadar heyecan yaşatıyor. Bu yılki dramadan galip çıkan isim Team Ineos’tan Michal Kwiatkowski oldu. Alışılmışın dışında bir biçimde son derece başarılı bir Bahar dönemi geçiren Ineos takımı için önemli zaferlerden birisi oldu bu yarış. 2017’den bu yana düzenlenen Amstel Gold Race Ladies yarışında ise kazanan isim İtalyan Marta Cavalli oldu.Cavalli bu başarısını sonraki haftalara da taşıdı. Önce Paris-Roubaix’de beşincilik elde etti. Sonrasında Ardenler’e dönüp bu kez La Fleche Wallonne Feminine’i kazandı. La Fleche Wallonne’u erkeklerde kazanan ise Dylan Teuns oldu. Hemen ardından gelen isim Arden Klasikleri’nin tarihteki en başarılı bisikletçilerinden Alejandro Valverde’ydi. Valverde’yi bu yarışlarda muhtemelen son kez izlemiş olduk. Ancak yine de söz konusu isim Valverde olduğunda her zaman bir açık kapı bırakmak gerekir. Belki seneye bir kez daha “Son bir dans” deyip yarışabilir.Son olarak sıra Ardenler’in anıtsal klasiği Liege-Bastogne-Liege’e geldi. Erkeklerde geçtiğimiz yılın şampiyonu Tadej Pogacar son anda yarıştan çekilmek durumunda kalınca her sonuca açık hale gelen yarışta kazanan Belçikalı Remco Evenepoel oldu. Üzerinde büyük beklentilerin olduğu 22 yaşındaki bisikletçi böylece kariyerinin şimdilik en büyük zaferini elde etmiş oldu. Bu yarışın tarihteki en şanssız ismiyse Remco’nun takım arkadaşı ve bu yarıştaki lideri Julian Alaphilippe’ten başkası değil. Daha önceleri bu yarışı kazanmaya çok yaklaşsa da kâh Valverde’nin kâh Pogacar’ın arkasında kalan, yarışı kazandığını sanıp sevinmeye başlarken son anda Primoz Roglic’e geçilen Alaphilippe, bu kez de düşüp ciddi bir sakatlık yaşadı ve yarışı tamamlayamadı. Quinten Hermans ve Wout van Aert’tan oluşan podyum ise Belçikalıları bir hayli sevindirdi.Liege-Bastogne-Liege Femmes’de kazanan isimse Hollandalı efsane Annemiek van Vleuten oldu. Kariyerinde iki Ronde, iki Strade Bianche zaferi olan Van Vleuten, böylece Liege-Bastogne-Liege’de de ikinci yarış zaferini kazanmış oldu.Böylelikle tek günlük klasiklerin yavaş yavaş sonuna gelirken gözümüzü büyük turlara çevirmeye hazırız. Zira mayıs demek Giro d’Italia demektir!

ARDEN KLASİKLERİ

İnsanoğlu var olduğu günden beri hep sınırlarını merak etmiştir. Hep daha ötesi, hep bir fazlası, bir adım daha, şimdi bir tane daha… Bu sayede çevresinde ne var ne yok öğrenmeye başlarken aslında kendisini keşfeder. Kendi sınırlarını. Bisiklet de insanın kendi sınırlarını keşfetmesi adına en uygun spor dallarından birisi olabilir. Ve bir sporcunun bisiklet selesi üzerinde sabrını, gücünü, hızını, en önemlisi de dayanıklılığını en uç noktasına kadar test etmesi için Paris-Roubaix’den daha uygun bir rota bulunamaz.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Bisiklet dünyasının anıtsal klasiklerinden en acımasızı, 19. Yüzyıldan fırlayıp günümüze ulaşan Paris-Roubaix: Fransa’nın kuzeyinde, Émile Zola’nın Germinal’inde başrolde olan maden ocaklarının üzerinde, klasikleşmiş kasvetli havası, karanlık ormanların arasından süzülerek geçen taşlı yolları ile “Kuzeyin Cehennemi” adını sonuna kadar hak ediyor. Tıpkı Germinal’in kara yüzlü maden ocağı işçileri gibi Paris-Roubaix’nin bisikletçileri de yarışın sonunda toz toprak içinde şehre varıyorlar. Yarışın sonunda galibi belirleyen sprint ise İkinci Dünya Savaşı’ndan beri Roubaix Velodromu’nda atılıyor.Paris-Roubaix yaşattığı her şeyle bizleri zaman yolculuğunda hissettiriyor. Zira yarışın sonunda bisikletçiler üzerlerinde biriken çamurdan arınmak için taş duvarlarla kabinlere ayrılmış ortak duşları kullanıyorlar. Bu sayede yarışın kirlerinden arınırken aslında dini bir ritüeli andırırcasına aşılması imkânsız gibi görünen bir görevi tamamlamanın huzuruyla ruhlarını arındırıyorlar.<img src="https://images.aposto.com/2022/3/4/1649964390827.jpeg" width="550" fr-original-style="" fr-original-class="fr-draggable" style="vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; max-width: 100%; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;">2018: Peter Sagan Roubaix Velodromu'nda zaferini kutluyor. (Cycling Tips)Seyircinin GözündenParis-Roubaix bisikletçiler için olduğu kadar izleyiciler için de farklı bir deneyim. Bisikletçilerin zorlu yollarda ilerleyişini, zaman zaman dengelerini kaybedip düşüşünü izlerken insan kendisini bir garip hisseder. Tanık oldukları şeylerden keyif alırken bir yandan da pelotondaki gerginliğin farkındadır. Hatta bisikletçilerin yaşadığı acılardan suçluluk duymaya başlar.Sahiden de yarış, başlarda pazar günü çıkılan bir kır gezintisi gibiyken parke taşlarla döşeli “Pavé”&nbsp;sektörlere gelindiğinde gerginlik artar. Bu kısımlardan itibaren yarış gerçek anlamda başlamıştır. Aşılan kilometrelerin yorgunluğu bir yanda birikirken taşlı yolların yaşattığı zorluklar, bisikletçilerin üzerlerinde biriken çamurlar acı yüklü bir sefere dönüştürür yarışı. Bir de yarış günü yağan yağmur konusu vardır ki ona ayrı bir parantez açmak gerekir.Paris-Roubaix izleyicileri her yıl yarışlardan önce deyim yerindeyse yağmur duasına çıkarlar. Geçen yıl bu dualar kabul oldu. Pandeminin etkisi sonucu normalden farklı olarak Ekim ayına çekilen yarış yağmur altında koşuldu. Biz de bu sayede yağmurlu bir Paris-Roubaix’nin ne demek olduğunu hatırlamış olduk. Taşlı sektörler yağmurla beraber daha kaygan hale gelirken bisikletçiler adeta bir çamur deryasında yol almaya çalışmışlardı. Velodroma önde gelen bisikletçileri yüzlerinden tanımak bile bir hayli zor hale gelmişti. Bu yılki yarışın güneşli bir havada koşulması bekleniyor. En azından bisikletçiler bu haberi olumlu karşılamıştır. Zaten bazı şeyler özlendiğinde daha kıymetli olur. Geçen yılki Paris-Roubaix, bizi bir süreliğine yağmur konusunda tok tutacaktır.<img src="https://images.aposto.com/2022/3/4/1649964188284.jpeg" width="550" fr-original-style="" fr-original-class="fr-draggable" style="vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; max-width: 100%; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;">2009: Thor Hushovd Carrefour de l'Arbre'da düşmek üzere (L'Equipe)Maden Ocaklarından Geçen Karanlık Yollar&nbsp;Toplamda 257 kilometrelik yarışın adı Paris-Roubaix olarak markalaşsa da yarış Paris’in kuzeyindeki Compiegné’den start alıyor. 30 adet taşlı sektör, parkurun toplam 55 kilometresini oluşturuyor. Taşlı sektörlerin tamamı ise aynı zorlukta değil. Bir ila beş yıldız arasında zorluk değerine sahip, farklı uzunluklarda sektörler bunlar. En dikkat çekici olanlar ise tabii ki beş yıldıza sahip üç sektör. Bunlardan ilki ve en bilineniyse Trouée d’Arenberg.Arenberg Ormanı çevresindeki bu parkurları yarış organizatörlerine öneren isimse eski bir bisikletçi olan Jean Stablinski. Bu bölgede doğan Stablinski’nin babası da bölgedeki maden ocaklarında çalışan bir işçiymiş. Babasını maden ocağında yaşanan bir kazada kaybeden Stablinski, 14 yaşında ailesinin geçimi için kendisi de bu maden ocaklarında çalışmış. Böylesine sert koşullarda yetişen Stablinski, yine de Arenberg Ormanı’ndaki parkurların bisikletçilere yaşatacağı zorluklardan dolayı pişmanlık duymuş.Arenberg’in ardından bisikletçiler yaklaşık 90 kilometre daha yol almak zorundalar. Bu nedenle kazananı görmek için biraz daha sabretmemiz gerekiyor. Beş yıldızlı bir diğer sektör olan Carrefour de l’Arbre ise yarışın bitimine 15 kilometre kala yer alıyor. İşte bu noktadan itibaren en önde sadece en formda, en iyi bisikletçiler kalıyor.Citius, Altius, FortiusEn hızlı, en yüksek ve en güçlü… Bunların yanına bir de en dayanıklıyı eklediğimizde karşımıza Paris-Roubaix şampiyonu çıkıyor. Geçtiğimiz yıl, daha doğrusu henüz altı ay önce bu denklemin karşılığı Sonny Colbrelli olmuştu. Ancak bu sezon Katalunya Turu’nun ilk etabının sonunda yaşadığı kalp sorunu ne yazık ki Colbrelli’yi bisiklet yarışlarından uzak tutacak. Bu durumda çok büyük ihtimalle yeni bir Paris-Roubaix şampiyonumuz olacak. Nitekim eski şampiyonlardan Peter Sagan, Philippe Gilbert, Greg van Avermaet gibi isimler eski güçlerinden oldukça uzaktalar.Geçtiğimiz yılın sürpriz ikincisi Florian Vermeersch şansını bir kez daha deneyecek. Fakat sizinle aynı yarışta son dönemin en formda ve popüler iki bisikletçisi olunca işiniz çok daha zor oluyor. Bu isimler tabii ki Mathieu van der Poel ve Wout van Aert.Aynı yıl içerisinde Ronde van Vlaanderen ve Paris-Roubaix dublesi yapan yalnızca 10 elit bisikletçi var. Tom Boonen ve Fabian Cancellara bunu ikişer defa başarmışlar. Bu yıl da Van der Poel, Ronde zaferinin ardından bunu ilk kez başarabilmek amacıyla Paris-Roubaix’ye geliyor. Sakatlığının etkilerini tamamen geride bırakmış gibi görünse de geçen haftaki Amstel Gold Race’te yenilmez olmadığını belli etmişti.<img src="https://images.aposto.com/2022/3/4/1649963850536.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="2.00" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Boonen ve Cancellara Arenberg'de (Bicycling Magazine)Diğer favori isim olan Wout van Aert ise Covid dönemi sonrası ilk yarışına çıkacak. Van Aert, hastalığı nedeniyle Ronde’yi kaçırmıştı. Burada hastalığının etkilerinden ne derece kurtulabildiğini göreceğiz. Van Aert’ın olası formsuzluğunda Jumbo-Visma takımının B Planı Christophe Laporte olacaktır.Öte yandan Ineos takımı da formda bir bahar sezonu geçiriyor. Önceleri büyük turlarda izlemeye alışık olduğumuz kara tren bugünlerde klasiklerde oldukça aktif. Kwiatkowski daha geçen hafta çok güzel bir Amstel Gold Race zaferi aldı. Onun üzerine 19 yaşındaki ABD’li Magnus Sheffield da hafta içi La Fleche Brabançonne zaferi elde etti.Groupama-FDJ’den Stefan Küng ve Valentin Madouas, Trek-Segafredo’dan Jasper Stuyven ve Mads Pedersen öne çıkabilecek isimler. Bir de tek günlük klasikler denince akla gelen bir takım vardı değil mi? Bu seneki adıyla Quick-Step Alpha Vinyl. Ancak bu sezon sakatlıklar, hastalıklar, şanssızlıklar derken alışılmışın çok dışında sessiz bir bahar sezonu geçirdiler. Yine de burada Kasper Asgreen ve Zdenek Stybar ile şanslarını deneyeceklerdir.Son olarak siz sormadan ben söyleyeyim: Hayır, Pogacar Paris-Roubaix’ye gelmiyor. Belki önümüzdeki yıllarda buraya göz koyar, kim bilir. Neticede henüz 23 yaşında.

ESKİ ÇAĞLARDAN BİR PAZAR GÜNÜ

Bisikletin Bahar Klasikleri döneminin sonlarına yaklaşıp yavaş yavaş büyük turlara kendimizi hazırladığımız, Türkiye genelinde de güneşli güzel havaları karşıladığımız şu günlerde iki tekerin dönüşünü izlemek adına yüzümüzü Türkiye Turu’na çeviriyoruz. 10-17 Nisan tarihleri arasında 57.’si düzenlenecek Cumhurbaşkanlığı Türkiye Bisiklet Turu, Kıyı Ege’yi güneyden kuzeye doğru kat edip Marmara’ya uzanacak, final etabında ise İstanbul turuyla yarış noktalanacak. Yarışın sportif yönü bir yana Asya ile Avrupa kıtalarını kavuşturan bu topraklarda izleyicileri ekrana bağlayan birçok güzellik karşımıza çıkacak.<img src="https://images.aposto.com/2022/3/5/1649460814561.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" alt="Cumhurbaşkanlığı Bisiklet Turu" ratio="1.52" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Fotoğraf: tourofturkiye.org&nbsp;<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Kimler Geldi, Kimler Geçti</h2>Türkiye Turu, etapların düzenlendiği lokasyonlar ve profilleri göz önüne alındığında çoğunlukla&nbsp;sprinterlerin yarışı&nbsp;olarak tanımlanır. Hal böyle olunca en çok etap kazanan isimlerde de sprinterler ön plana çıkıyor. Kazandıkları 11 etap zaferi ile Andre Greipel&nbsp;ve Mark Cavendish&nbsp;listede en önde yer alıyorlar. Geçtiğimiz yıl 35 yaşında Quick-Step&nbsp;takımına dönen&nbsp;Cavendish kazandığı dört etapla adeta yeniden doğuşunu Türkiye Turu’nda yaşamıştı. Zaten sonrasında Fransa Turu’nda yaptıklarıyla tarihe geçti.Dokuz etap zaferi ile bu ikilinin ardından gelen&nbsp;Sam Bennett&nbsp;da eski takımına dönüp Türkiye Turu’na katılıyor bu sene. Yeniden BORA-Hansgrohe takımında yarışacak olan Bennett kariyerinde bir çıkış daha yakalamak için Cavendish’in geçen sene kullandığı reçeteyi uygulamak istiyor belki de. Türkiye Turu, 2017’den 2019’a üç yıl UCI World Tour&nbsp;seviyesinde yer almıştı. World Tour döneminde takvimdeki yeri de değişmiş, ilk iki sene ekim ayında düzenlenmişti. 2019 edisyonunda nisan ayındaki yerine geri döndü. Ancak 2020’de pandemi nedeniyle yarış düzenlenemedi. Ardından geçtiğimiz sene UCI Pro Series kategorisine geriledi.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/3/5/1649448879094.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" alt="Mark Cavendish" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Fotoğraf: tourofturkiye.org<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Bu Yıl Bizi Neler Bekliyor?</h2>Bisiklet yarışını seyircinin gözünde izlenir kılan en önemli unsurlar etapların profilleriyle beraber yarışan isimler tabii ki. Bu yılki etaplar kâğıt üstünde oldukça heyecan vadediyor. Kıyı Ege’de, deniz kenarında geçilecek etaplar çapraz rüzgarlarla beraber beklenmedik sonuçlar doğurabilir. 2016’da Konya etabında echelon dersi veren Lotto Soudal takımı benzer bir plan hazırlayabilir bu yıl da. Spil Dağı’na çıkılacak dördüncü etap genel klasman adına oldukça belirleyici olacaktır. Nairo Quintana’yı genel klasmanda süre çalmak için Türkiye yokuşlarında atak yaparken izlemek yepyeni bir deneyim bizler adına. Eceabat’ta bitecek altıncı etap, Tur’un 57. edisyonunda 57. Alay’a saygı duruşu niteliğinde olacak. Son etap ise — belki de ileriki yıllarda klasiğe dönüşecek bir İstanbul turunu bize yaşatacak.&nbsp;Yarışın bu yılki sprinter kadrosu da oldukça güçlü. Jasper Philipsen, Caleb Ewan, Sam Bennett, Nacer Bouhanni gibi sprinterleri zafer kovalarken takip edeceğiz. Ayrıca Thomas De Gendt&nbsp;gibi bir kaçış ustası da start listesinde yer alıyorken yarışların her anı takip edilmeye değer olacak.

Yarışın sportif yönü bir yana Asya ile Avrupa kıtalarını kavuşturan bu topraklarda izleyicileri ekrana bağlayacak.

Kıtaları Birbirine Bağlayan Yarış: Cumhurbaşkanlığı Bisiklet Turu

Yol bisikletinde tek günlük klasik sezonu tam gaz devam ederken, geçtiğimiz hafta gözlerimiz bir kez daha Belçika topraklarındaydı. Hafta içi koşulan Brugge-De Panne ve E3 Saxo Bank Classic yarışlarının ardından ana yemek pazar günkü Ghent-Wevelgem yarışıydı. Bizler bu yarışı izlerken aynı zamanda tarihe tanıklık etmiş olduk. Çünkü Intermarché - Wanty - Gobert Matériaux takımından Eritreli Biniam Girmay Hailu, World Tour seviyesinde bir yarış kazanan ilk Afrikalı bisikletçi oldu. <hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Güney Afrika Cumhuriyeti’nden gelen beyaz kökenli bisikletçiler dışında Afrikalı bisikletçilerin pelotonda, özellikle de World Tour seviyesindeki takımlarda sayıca azlığı bilinen bir gerçekti. Son yıllarda ise Ruanda, Etiyopya ve Eritre’den çıkan bisikletçiler adlarını duyurmaya başlamıştı. Amanuel Ghebreigzabhier’yi uzun zamandır büyük turlarda izliyoruz örneğin. Ancak Biniam Girmay’in Belçika’da kazandığı yarış Afrika bisikleti adına bir dönüm noktası olacak belki de.&nbsp;2 Nisan’da 22 yaşına basacak genç bisikletçinin adını bundan sonra çok kez tek günlük klasiklerde ve sprintlerde duyacağız gibi görünüyor. Zira kendisini bu yıl Paris-Nice sprint etaplarında, Milano-Sanremo’da veya E3 Saxo Bank Classic’de de son kilometrelere kadar elit bisikletçilerin arasında görmüştük. Nitekim, sonunda Ghent-Wevelgem yarışında kariyerinin ve Afrika bisikletinin en büyük başarısını elde etmiş oldu.&nbsp;Ocak sonundan beri Avrupa’daki yarışlarda yer alan Girmay, kazandığı zaferden sonra verdiği röportajda bu zaferinin keyfini ülkesinde ve ailesinin yanında yaşayacağını söyledi. Bir aylık aranın ardından mayıs ayında Giro d’Italia ile pelotona dönmesi bekleniyor.Öte yandan bu yarışın Intermarché - Wanty - Gobert takımı için ayrı bir önemi vardı. Tam altı yıl önce koşulan Ghent-Wevelgem 2016 edisyonunda, Belçikalı bisikletçi Antoine Demoitié yarış esnasında geçirdiği kazadan sonra hayatını kaybetmişti. Girmay’in kazandığı yarış Afrika bisikleti adına bir umut olurken, Antoine adına da bir saygı duruşu oldu.Dünya Şampiyonunun İmzasıBir önceki haftanın pazar gününden geçtiğimiz pazara kadar olan süreçte kadınlar yol bisikletinde ise kelimenin tam anlamıyla Elisa Balsamo rüzgârı esti. Ülkesinde koşulan Trofeo Alfredo Binda yarışı ve ardından Belçika’daki Brugge-De Panne ve Ghent-Wevelgem kadınlar yarışlarında Elisa Balsamo art arda üç zafer elde etti. Kadınlar yarışlarının da sonunda hak ettiği görünürlüğü kazanmasıyla henüz 24 yaşında olan Dünya Şampiyonu bisikletçiyi uzun yıllar bu seviyelerde hakkını vererek izleyebileceğiz.

KIYMETLİ KAZANIMLAR

İtalya’nın bereketli topraklarının orta yerinde, şarap bağlarının, yüzlerce yıllık çiftliklerin, yeşil tepelerin ve tozlu yolların içinde bir Toskana gezintisine ne dersiniz? Bisikletin “Modern Klasiği” Strade Bianche’nin bu kadar sevilmesinin çok nedeni var.Mart ayı ile birlikte yol bisikletinde “Bahar Klasikleri” sezonu açıldı. Bu tek günlük yarışlara “Klasik” denmesinin bir sebebi, yarışların birçoğunun yüz yılı aşkın maziye sahip olmasından kaynaklanıyor. Bizim yazımıza konu olan Strade Bianche içinse böyle bir durum söz konusu değil. 2007’den bu yana düzenlenen ve bu yıl sadece on altıncısı geçilecek yarışa neredeyse bir “Monument” gözüyle bakılmasıysa yarışın güzelliğinden geliyor.Strade Bianche tabii ki bir “Monument” değil. Daha önce dediğim gibi, henüz çok genç bir yarış. Ve yarışın uzunluğu da 200 kilometrenin altında. Ancak yarış parkuru bu haliyle de yeterince zorlayıcı ve ayırt edici. Üstelik uzun parkurlar çoğu zaman zaman sıkıcı da olabiliyor. Strade Bianche’ye adını veren beyaz toprak yollar ve bağların aralarından kıvrılarak inip çıkılan yokuşlar ise sıkıcı olmaktan çok uzak. Bu yollardan geçen bisikletçilerin arkalarında bıraktıkları toz bulutu ile yeşil tepeler ve bağlar ise geriye ilham verici fotoğraflar bırakıyor.Yarışın yaklaşık olarak üçte birini oluşturan tozlu yollar Strade Bianche denildiğinde akla gelen ilk imgeler olsa da yarışın başlangıç ve bitiş şehri olan Siena bu güzelliği tamamlıyor. Bisikletçiler yarışın bitiş noktası olan Piazza Del Campo’ya varmak için son kilometreye girdiklerindeyse bisiklet yarışlarının en uzun son kilometrelerinden birisiyle karşılaşıyorlar. Şehir meydanına doğru çıkılan yokuşun en zorlu kısımlarında eğim %16’yı buluyor. Bu durumda, çizgiyi en önde geçmek isteyen bisikletçinin tozlu sektörlerde yaptığı atakların yanında bölüm sonu canavarını da alt etmesi gerekiyor.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=HWDf_QboyQk&ab_channel=Velon" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/2/2022-03-03T20:34:00.634Z.png" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Parkur Yarışın Yıldızıysa, Yarışı Kim Kazanacak?Parkurun güzellikleri bu kadar ön plandayken bu yarışta kim yer alsa izlenir diyebilirsiniz. Yine de hem kadınlarda hem erkeklerde, nerede yarışsa gözlerimizi ayıramayacağımız isimler burada olacak. Unutmamak gerekir ki Strade Bianche, yalnızca tek günlük klasikler konusunda uzmanlaşanlara değil, büyük turlarda genel klasman kovalayanlara ve tırmanışçılara da hitap eden bir yarış. Bu nedenle geniş bir favori listesi bizleri bekliyor.Bu yıl sekizinci edisyonu düzenlenecek olan 136 kilometrelik kadınlar yarışı Strade Bianche Donne’de son şampiyon Chantal van den Broek-Blaak unvanını korumaya çalışırken Team SD Worx’ten takım arkadaşları Demi Vollering ve Ashleigh Moolman da burada şans arayacaklar. Eski şampiyonlardan Annemiek van Vleuten ise Omloop’ta aldığı birinciliğin moraliyle buraya geliyor. Bir de yarışın ev sahipleri İtalyanları unutmamak gerekir. Yarışın 2017 edisyonu galibi Elisa Longo Borghini burada ulusal şampiyonluk mayosuyla yer alacak. Trek-Segafredo’dan takım arkadaşı Elisa Balsamo ise son Dünya Şampiyonu unvanı ve mayosuyla burada olacak.<img src="https://images.aposto.com/2022/2/4/1646339427408.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Cycling WeeklyErkeklerde ise geçtiğimiz yılın şampiyonu Mathieu van der Poel, burada unvanını koruyamayacak. Sırt ağrılarından tam olarak kurtulamayan yıldız isim Ronde’ye yetişmeye çalışıyor. Bir önceki edisyonu kazanan Wout van Aert da bu yıl Strade Bianche’de yok. Bu durumda yarış her türlü sürprize açık görünüyor. Tabii ki en çok ön plana çıkan isim Dünya Şampiyonu mayosuyla Julian Alaphilippe olacak. Alaphilippe, 2019’da yarışı kazanmıştı.Peki iki Fransa Turu zaferinin arasına Liege-Bastogne-Liege ve Il Lombardia’yı katık eden bisikletin yeni canavarı Tadej Pogacar’ı nasıl göz ardı edebiliriz? Öte yandan Thomas Pidcock da burada kendini kanıtlamak konusunda oldukça hevesli. Hele ki yağmur ihtimalinde, şartlar kros bisikletçisi Pidcock için ideal hale gelecektir. Son Olimpiyat şampiyonu Richard Carapaz, daha önce Strade Bianche’de ikincilik elde eden Romain Bardet, Jakob Fuglsang gibi isimler de bir şans bulabilirler. Wout van Aert’ın yokluğunda eski Strade Bianche şampiyonlarından Tiesj Benoot da Jumbo-Visma takımının buradaki lideri olmaya aday. Tiesj Benoot, Omloop ve Kuurne’de oldukça formda görünmüştü.Görünen o ki hem kadınlar hem erkekler yarışında net bir favori söylemek zor. 5 Mart Cumartesi günü Siena’da bu yarışı yerinde takip edecek kadar şanslı değilseniz evinizde oturup yaklaşık beş saat sürecek bu heyecana ortak olmak da güzel bir plan olabilir. Bisiklet severler bilir ki bu sadece bir yarış değil, Toskana topraklarında keyifli bir gezintidir. Yine de benim o kadar vaktim olmaz derseniz, o zaman da parkurun 160 kilometresi geride kalmışken üzerine gelen 10 ve 11. sektörleri kaçırmayın derim. Bu kısımlardaki ufak tepelerin bile yarışın sonucuna büyük etkileri olacaktır. Geçen yıl Van der Poel tam da bu kısımlardaki tozlu topraklı yollarda ilk vurucu atağını yapmıştı. Piazza del Campo’ya doğru çıkılan son yokuş ise soluk soluğa geçen bir gerilim filmi tadı verecektir bizlere.

Eren Büyükyavuz

Eurocup'ta Final Zamanı