<img src="https://images.aposto.com/2025/10/0/1762676944302.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.78" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Entelektüel tarihimizin yazıldığı mekanlar: Viyana'dan Paris'e müdavimleriyle ünlü 6 cafe</h1>Bazı cafe ve pub masaları, orada yaşadıklarımızla kişisel tarihimize kazınır. Bazıları ise kolektif hafızaya müdavimleriyle işlenir; o masalarda oturmuş yazarların, sanatçıların, düşünürlerin hatıralarını bugüne taşır. Fikirleri ve eserleriyle tarihe yön veren entelektüellerin sık sık uğradığı, kapıları hâlâ açık mekanları geziyoruz.Yazı: Deniz Aytekin<img src="https://images.aposto.com/2025/10/6/1762626250994.jpeg" width="550" style="width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.50" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h2 dir="ltr" fr-original-style="text-align: left;" style="text-align: left; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Caffè Florian, Venedik</h2>Piazza San Marco, 57, 301241720’de Venedik'teki San Marco Meydanı'nda açılan Caffè Florian, hâlâ İtalya’nın en ünlü kafelerinden biri. Ancak açıldığında adı A la Venezia Trionfante olan mekanın müdavimleri, burayı kurucusu ve sahibi Floriano Francesconi'nin adıyla andığından, sonradan isim değiştirdi.&nbsp;Avrupa’nın en eski kahvehaneleri arasında anılan Florian’da, tarihi boyunca birçok entelektüel zaman geçirdi. Goethe, Balzac, Musset, Dickens, Proust, Lord Byron, George Sand&nbsp;ve daha birçok yazar... Kafedeki "Sala degli Uomini Illustri"de (Ünlü Adamlar Salonu) Carlo Goldoni, Titian, Marco Polo ve Andrea Palladio gibi Venedik'in ünlü simalarının portreleri sergileniyor.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">20. yüzyılın başında, kafelerde canlı eğlence geleneğinin başlamasıyla birlikte 1908'den 1911'e kadar, Henri de Régnier ve diğer yazarların kurduğu Fransız dandy grubu Club des Longues Moustaches da burada sahne almıştı.</li></ul>Florian’ın menüsünde gurme kahve, çikolata, çay ve bisküvi seçenekleri öne çıkıyor. Şarap ve İtalyan likörleri de iddialı. Hediyelik eşya mağazasında ise menüden sevilen lezzetlerin yanında özel tasarım çanta ve aksesuarlar satılıyor. <p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#0d3388" color="#ffffff" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#0d3388 !important;color:#fafbfc !important" href="https://aposto.com/s/entelektuel-tarihimizin-yazildigi-mekanlar-viyanadan-parise?a=customButton" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(13, 51, 136) !important; color: rgb(250, 251, 252) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">YAZININ DEVAMI</a>

Soli

Dost sohbetleri, ilk buluşmalar, kutlamalar, ayrılıklar, bir başına geçirilen düşünceli saatler... Cafe ve pub masaları, türlü yaşanmışlıklara şahitlik eder ve bazıları "o anın yaşandığı" yer olarak kazınır zihnimize. Bazıları ise kolektif hafızaya müdavimleriyle işlenir; o masalarda oturmuş yazarların, sanatçıların, düşünürlerin hatıralarını bugüne taşır. Fikirleri ve eserleriyle tarihe yön veren entelektüellerin sık sık uğradığı, kapıları hâlâ açık mekanları geziyoruz.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/6/1762626250994.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Caffè Florian, Venedik</h2>Piazza San Marco, 57, 301241720’de Venedik'teki San Marco Meydanı'nda açılan Caffè Florian, hâlâ İtalya’nın en ünlü kafelerinden biri. Ancak açıldığında adı A la Venezia Trionfante olan mekanın müdavimleri, burayı kurucusu ve sahibi Floriano Francesconi'nin adıyla andığından, sonradan isim değiştirdi.&nbsp;Avrupa’nın en eski kahvehaneleri arasında anılan Florian’da, tarihi boyunca birçok entelektüel zaman geçirdi. Goethe, Balzac, Musset, Dickens, Proust, Lord Byron, George Sand&nbsp;ve daha birçok yazar... Kafedeki "Sala degli Uomini Illustri"de (Ünlü Adamlar Salonu) Carlo Goldoni, Titian, Marco Polo ve Andrea Palladio gibi Venedik'in ünlü simalarının portreleri sergileniyor.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">20. yüzyılın başında, kafelerde canlı eğlence geleneğinin başlamasıyla birlikte 1908'den 1911'e kadar, Henri de Régnier ve diğer yazarların kurduğu Fransız dandy grubu Club des Longues Moustaches da burada sahne almıştı.</li></ul>Florian’ın menüsünde gurme kahve, çikolata, çay ve bisküvi seçenekleri öne çıkıyor. Şarap ve İtalyan likörleri de iddialı. Hediyelik eşya mağazasında ise menüden sevilen lezzetlerin yanında özel tasarım çanta ve aksesuarlar satılıyor.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/6/1762640542428.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.34" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Café Central, Viyana</h2>Herrengasse 14, 1010&nbsp;1876'da açılan Café Central, kısa zamanda Viyana entelektüel çevresinin sık sık biraraya geldiği bir buluşma yerine dönüştü. Peter Altenberg, Alfred Adler, Egon Friedell, Arthur Schnitzler, Stefan Zweig, Sigmund Freud ve Leon Troçki,&nbsp;Central'in düzenli müşterileri arasındaydı.&nbsp;O dönemde kafede&nbsp;22 farklı dilde 250'den fazla gazete bulunuyordu.&nbsp;Café Central uzun yıllar boyunca müdavimi olan çok sayıda satranç oyuncusu nedeniyle&nbsp;Die Schachhochschule (Satranç Okulu) olarak da anıldı. 1920’ler ve 30’larda mantıksal pozitivizmden yana olan Moritz Schlick'in önderliğindeki Viyana Çevresi (Wiener Kreis) burayı evi gibi kullanırdı. İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda kapılarını kapatan kafe, 1975 yılında yeniden açıldı.Günümüzde Café Central’ın üç öğünü de kapsayan zengin yemek menüsüne, Avusturya'nın spesiyal pastaları, organik ve adil üretim kremalı kahveler, bira ve şaraplar eşlik ediyor. Favoriler tabii ki tafelspitz, Wiener schnitzel, goulash ve tatlı olarak elmalı kaiserschmarren. Kafede her gün 21.30’a kadar canlı piyano dinletisi yapılıyor.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/6/1762640887205.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.34" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">George Inn, Londra</h2>75 Borough High StreetGeorge Inn’i İngiltere’nin en iyi hanlarından biri olarak tanımlayan Charles Dickens,&nbsp;yaşadığı dönemde kahvehane olan bu mekandan Küçük Dorrit ve Müşterek Dostumuz romanlarında bahseder.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">17. yüzyıldan kalma handaki pub’ın adı ilk başta George and Dragon’du. Han, 1677’deki büyük yangından sonra yeniden inşa edildi.&nbsp;</li></ul>Southwark’taki mekan, sabah 11.00’den geceyarısına kadar açık; yemek servisi 22.00’de kapanıyor. Güneşli günelerde bira bahçesi müdavimlerle dolup taşarken iç mekan canlı müziğin yanı sıra sports bar olarak da hizmet veriyor. Yemek menüsünde klasik pub lezzetlerinin yanı sıra burgerler, çocuklara özel menü, hafif seçenekler ve pazar klasiği sunday roast bulunuyor.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/6/1762642394643.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Antico Caffè Greco, Roma</h2>Via dei Condotti, 86, 001871760 yılında açılan Antico Caffè Greco, Roma'nın en eski kafelerinden. Bir zamanlar Casanova, Goethe, Wagner, Stendhal, Schopenhauer, Baudelaire, Shelley ve Byron gibi isimler burada takılırdı. 1849-70 yıllarındaki Fransız işgaline karşı direniş de burada planlanmıştı.&nbsp;İki asırdan uzun süredir yazar, düşünür ve sanatçıların sığınak olarak bellediği mekanın sahibi 2017 yılında aylık kirayı 18.000'den 120.000 avroya çıkarmak istedi. Antico Caffè Greco'nun kapatılma kararının ardından bu yıl Kültür Bakanlığı devreye girerek kafenin hayatta kalması için arabuluculuk yoluyla bir anlaşma sağlanmasını teklif etti.&nbsp;Günümüzde turist akınına uğrayan kafe, pek çok Romalının da uğrak mekanlarından.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/6/1762645521803.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.47" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Café de Flore, Paris</h2>172 Boulevard St GermainMüdavimleriyle anılan mekanların en ünlüsü herhalde Paris'in Café de Flore'udur. Şehrin en eski kahvehanelerinden biri olan Flore, 1880'lerden beri entelektüellerin yanı sıra Paris sosyetesinin de favori mekanlarından.&nbsp;Saint-Germain-des-Prés'de, açık olduğu her an turist akınına uğrayan Flore'un masalarıyla özdeşleşen isimler Picasso'dan Bataille'a, Camus, Sartre ve Beauvoir'dan Hemingway'e&nbsp;("Sarhoşken yaz, ayıkken editle"&nbsp;diyen Hemingway'in müdavimi olduğu mekanlar ayrı bir yazı konusu), Brigitte Bardot'dan Jane Fonda'ya&nbsp;kadar uzanıyor.Bulunduğu köşenin hemen karşısındaki Les Deux Magots ile birlikte kentin entelektüel hafızasını sırtlanan Flore'da James Baldwin, Dağlardan Duyur Onu'nun büyük kısmını kaleme aldı. Yves Saint Laurent 1960'daki sonbahar koleksiyonunun adını buradan aldı. Beigbeder'nin 1994 yılında başlattığı Prix de Flore edebiyat ödülü ise hâlâ varlığını sürdürüyor.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/0/1762649400840.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">White House Tavern, New York</h2>567 Hudson Street1880'de açılan White House Tavern, New York'taki edebiyat ve müzik dehalarının buluşma yerine dönüşmeden önce, liman işçilerinin mesai sonrasında birer bira içmek için uğradıkları sıradan bir bardı.&nbsp;1950'lerde ise James Baldwin, Anaïs Nin, Norman Mailer, Frank O'Hara, Allen Ginsberg ve Jack Kerouac, Greenwich Village'daki bu mütevazı mekanın tanınan yüzleri hâline geldi. Öyle ki Kerouac, burada haddinden fazla zaman geçirdiği için tuvalet duvarına "Jack artık evine git" yazıldığı söylenir.&nbsp;White House Tavern'in bir başka efsanesi ise Gallerli şair Dylan Thomas'tır. 1953'te Thomas, 18 viski shot içtikten sonra barın önündeki kaldırıma yığılıp kalmış ve kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetmişti.<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Başka neler var?</h3><ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Café Tortoni, Buenos Aires (Jorge Luís Borges, Alfonsina Storni)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">The Elephant House, Edinburgh (J.K. Rowling, Ian Rankin)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Café Louvre, Prag (Franz Kafka, Max Brod)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ritz-Carlton, Boston (Sylvia Plath, Anne Sexton)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Café la Habana, Mexico City (Gabriel García Márquez, Roberto Bolaño, Octavio Paz)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Romanisches Café, Berlin (Bertolt Brecht, Joseph Roth, Erich Maria Remarque)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Donzoko, Tokyo (Maksim Gorki, Yukio Mişima)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Literaturnoe Kafe, St. Petersburg (Dostoyevski, Lermontov)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Closerie des Lilas, Paris (Modigliani, Picasso, Cézanne, Zola, Sartre, Verlaine)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Café A Brasileira, Lisbon (Fernando Pessoa, Aquilino Ribeiro, Alfredo Pimenta)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">The Eagle and Child, Oxford (J.R.R. Tolkien, C.S. Lewis)</li></ul>

Bazı cafe ve pub masaları, orada yaşadıklarımızla kişisel tarihimize kazınır. Bazıları ise kolektif hafızaya müdavimleriyle işlenir; o masalarda oturmuş yazarların, sanatçıların, düşünürlerin hatıralarını bugüne taşır. Fikirleri ve eserleriyle tarihe yön veren entelektüellerin sık sık uğradığı, kapıları hâlâ açık mekanları geziyoruz.

Entelektüel tarihimizin yazıldığı mekanlar: Viyana'dan Paris'e müdavimleriyle ünlü 6 cafe

Yazı: Onur BaştürkFotoğraflar: Casa Cipriani Yıl 1928. Giuseppe Cipriani Venedik'teki Hotel Europa'da barmen olarak çalışmaktadır.O sırada Avrupa’yı turlamakta olan Amerikalı Harry Pickering’le teyzesi de oteldedir ve vakitlerinin çoğunu otelde, neredeyse Venedik’i hiç görmeden, barda geçirirler!Zengin teyze-yeğen İngilizceyi iyi konuşan Giuseppe ile kısa sürede ahbap olur. Ama birkaç ay sonra Harry’nin teyzesiyle arası bozulur. Çünkü teyzesi kendine genç bir sevgili bulmuştur. Harry de bu ilişkiyi bir türlü onaylamaz.Sonuç? Kavga ederler ve Harry’nin teyzesi aniden otelden ayrılır.Teyzesinin gidişinin ardından daha çok içmeye başlayan Harry’ye bir gün Giuseppe sorar, “Bu içkileri ödeyecek paran var mı?”Harry olmadığını söyleyince Giuseppe ona borç para verir.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/3/1661952962120.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Harry bu iyilik karşısında şaşırır, borç parayı alır ve bir süre sonra da Venedik’ten ayrılıp Amerika’ya geri döner. 1931 yılına gelindiğinde Giuseppe çoktan bu borç olayını unutmuştur.Ta ki Harry borcunun kat be kat fazlası bir parayla karşısına çıkana kadar…Harry, Giuseppe’ye birlikte bar açma teklifinde bulunur ve Piazza San Marco’daki çıkmaz sokakta yer alan terk edilmiş bir halat deposunun birinci katında efsanevi Harry's Bar böylece açılmış olur.50 metrekarelik Harry’s Bar; rahat atmosferi, harika yemekleri ve servisiyle kısa sürede popüler bir hale gelir. Hollywood efsanelerinden kraliyet ailesine kadar mekana gelmeyen kalmaz. Böylece Cipriani efsanesinin de temeli atılmış olur.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/3/1661952912906.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">İkonik Feribot Terminalinin İçinde</h3>Şu anda tam 14 şehirde 22 adet Cipriani restoranı bulunuyor.Bunların en yeni ve en havalı olanı ise geçtiğimiz yılın eylül ayında New York’ta açılan Casa Cipriani.&nbsp;Burası diğer Cipriani restoranlarının aksine üyelere özel bir kulüp&nbsp;ve ayrıca otel. Yani girmek için üye olan birini tanımak gerekiyor.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/3/1661953033734.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dünya küçük, o kişiyi elbette kısa sürede buldum. Ama heyhat, kendisi o an New York’ta değildi. Yine de benim adıma Casa Cipriani’ye yazdı, İstanbullu bir gazetecinin mekanı görmek istediğini belirterek…Sonrası çorap söküğü.1906'da tasarlanmış, 20. yüzyılın Beaux-Arts tarzı son feribot terminallerinden olan ikonik Battery Maritime Building’de, yani Casa Cipriani’nin konuşlandığı binada buldum kendimi.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/3/1661952936443.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">1930’lardaki Lüks Bir Gemi Gibi</h3>Casa Cipriani’yi bana gezdiren Stefania Girombelli’yle daha ilk dakikadan itibaren İstanbul üzerine sohbet ettik. Hatta bana “Çok severim” dediği Özlem Önal’ı tanıyıp tanımadığımı sordu. Bir dönem İstanbul’da da açılmış Cipriani’nin macerasından da bahsettik.Derken konu en yeni aktöre, tabii ki Casa Cipriani’ye geldi.Thierry Despont tarafından tasarlanan Casa Cipriani beş kattan oluşuyor. Otel odalarının art deco tarzı kısaca şöyle özetlenebilir: 1930’lardaki lüks bir geminin modern versiyonunda kalıyormuşsunuz gibi… En üstteki üyeli kulüp katında ise yine 30’lar hissi veren bir caz kulübü, şömineli bir alan ve tabii restoran var.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/3/1661952974080.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">İçerde Fotoğraf Çekmek Yasak</h3>Casa Cipriani, New York’un su kenarındaki tek otel ve kulübü.Elbette bu özellik bir İstanbullu için sıradan bir durum, ama bir New Yorklu için oldukça önemli ve yeni. Dolayısıyla o gün gittiğimde Casa Cipriani’nin restoranı tıklım tıklımdı ve herkes New York sosyetesinden biriydi.Cipriani ailesinin dördüncü nesil üyesi, 30 yaşındaki Maggio Cipriani&nbsp;tarafından açılan Casa Cipriani, eylül ayı sonunda Milano’da da açılacak. Milano'nun en eski bahçeleri olan “Giardini Indro Montanelli”nin yakınında konuşlanan Casa Cipriani Milano, eski İngiliz centilmenler kulübünü andırıyor. Michele Bonan tarafından tasarlanan binada 15 oda ve süit yer alacak.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/3/1661953002811.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">

Yuzu Mag

Bir iyilik borcuyla ortaya çıkan efsanenin son numarası

CASA CIPRIANI

1600 küsur yıllık tarihinde, genellikle tekne yarışları veya denize adanmış törenler esnasında, Venedik'in Büyük Kanalı'nda bir çok hayali gemi yüzmüş. Geçen hafta Cumartesi sabahı ise kesinlikle alışılmadık bir şey kanalda yaşanmış: Vivaldi'nin “Dört Mevsim”ini çalan yaylı dörtlüsünü taşıyan devasa bir keman.“Nuh'un Kemanı” olarak adlandırılan keman, bir gondol eskortu eşliğinde denize açılmış ve kısa sürede küçük bir motorlu tekne, su taksileri ve geleneksel Venedik sandoli filosu, Rialto yakınlarındaki belediye binasından kemana katılmış. Piazza San Marco'nun karşısındaki antik Gümrük Binası'na, yaklaşık bir saatlik yolculuk etmiş.Kanalda süzülen keman, içinde somun ve cıvataların yanı sıra bir motor ve yaklaşık bir düzine farklı ahşap türünden yapılmış gerçek bir kemanın büyük ölçekli bir kopyasıymış. Yani sadece keman görünümlü değil, kemanın orjinaline de sadık kalmışlar. Yapımcıları, yüzen kemanı denize elverişli hale getirmek için sanata ek olarak çok fazla tamircilik ve denizcilik uzmanlığı gerektirdiğini söylemişler. Nasıl olmasın?Tekneyi finanse eden ve inşa eden Consorzio Venezia Sviluppo üyesi Michele Pitteri, geçen yılki karantina sırasında bu fikri tasarlayan Venedikli sanatçı Livio De Marchi ile birlikte "Bu bizim için de bir yenilikti" demiş. De Marchi, Cuma günü San Marco bölgesindeki dar bir Venedik sokağında sanat dolu atölyesinde yaptığı röportajda şöyle demiş: "Keman, Venedik'in karantinadan sonra yeniden başladığının bir işareti.". Şehirler tek tek geri dönüyor!De Marchi eserine "Nuh'un Kemanı" adını vermiş çünkü Nuh’un gemisi gibi, verdiği mesajın fırtınadan sonra umut taşıyan bir mesaj olması gerektiğini düşünmüş. "Sanat, kültür ve müziği" teşvik eden bir mesaj. Keman seçmesinin nedeni ise Venedikli Vivaldi’nin büyük bir hayranı olması. Bir enstürman çalmayı öğrenmemiş olmaktan hep pişmanlık duyarmış.<img src="https://images.aposto.com/2021/8/5/1632497431512.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><img src="https://images.aposto.com/2021/8/5/1632497446382.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kemanın Büyük Kanal'da başlayan yolculuğu nerede bitiyor dersin? Dorsoduro semtinde 1639 yılında şehri yok eden vebadan kurtulmak için, Meryem Ana'ya adak olarak inşa edilen La Salute kilisesinin yanında. Tabii ki tesadüf değil.Keman, siyah pelerin giymiş ve 18. yüzyılda popüler olan siyah tricorn şapka takan bir dümenci tarafından yönetilmiş. De Marchi, "Onun Vivaldi'nin ruhunu kanalize etmesini istedim." demiş.Konsorsiyum başkanı Leone Zannovello, projenin, koronavirüs pandemisinin en karanlık günlerinin ardından yapıldığı Giudecca adasındaki tersanede coşkuyu canlandırdığını söylemiş. Grubun parçası olmayan şirketler ve kişiler bile yardım teklifinde bulunmuşlar. “Bizi daha da birleştiren bir şeydi, yüreğimizle çalıştık." demiş.<img src="https://images.aposto.com/2021/8/5/1632497472041.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><img src="https://images.aposto.com/2021/8/5/1632497485545.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Cumartesi günü, Zannovello ve diğerleri, büyük bir gururla muhtelif teknelerde Büyük Kanal'da kemanı takip ederlerken, "Bravo Livio!" diye De Marchi'yi öven bir ses haykırmış. “Bravi tutti!” (“Herkese aferin!”), De Marchi yanıtlamış.Müzisyenler kemanın üstünden düşmemek için çıplak ayakla çalmışlar. Her ne kadar pruva (kemanın boynu) bir tarafa çok keskin bir şekilde sapsa ve De Marchi endişeyle mırıldansa da, çoğunlukla düzgün bir seyir olmuş. Müzisyenler ayakta çalmalarına rağmen neredeyse hiçbir notayı kaçırmamışlar. Bir noktada viyola notası müzik standından suya uçmuş, ancak çabucak toparlanmışlar. Müzisyenlerden Caterina Camozzi karaya çıktıktan sonra, "Rüzgar ve dalgalar arasında zorlu bir iş olduğunu söyleyelim" demiş. Çellist Tiziana Gasparoni araya girerek “Bir Venedikli ve müzisyen olarak hayatımın en dokunaklı deneyimiydi” demiş.Kemanın yapılması için sadece mühendisliğe değil, İtalyan bürokrasisini ikna edecek uzmanlara da ihtiyaç olmuş. Konsorsiyumda marangoz olan Mario Bullo, "Bize bir araç plakasına ihtiyacımız olduğu söylendi, ancak yetkililer bunu nasıl sınıflandıracağını bilmiyorlardı" demiş. İlk başta, sallara verilen plakalardan vermiş. Ama trafik polisi sal değil, keman olduğunu söyleyerek karşı çıkmış. Sonunda, belediye yetkilileri konuyu çözmüş.CNA Venedik direktörü Roberto Paladini, küçük işletme çıkarlarını temsil eden Ulusal Esnaf Konfederasyonu'nun(CNA) Venedik şubesinin temaslar ve izinler konusunda yardımcı olduğunu söylemiş. Paladini, "Nuh'un Kemanı" gibi finansman girişimlerinin, turizmin fon sağladığı şehirdeki esnaflara ışık tuttuğunu belirterek, "Venedik'in yaşayan bir şehir olmasının tek yolunun, zanaatkarları desteklemek ve onlara görünürlük kazandırmaktır." diyor.Aldo Reato ise “Şehirdeki zanaatkarlar karantina sırasında hiç durmadı. Elleriyle çalışamasalar bile, yine de beyinlerini kullandılar.” demiş; kendisi yüzen kemana eşlik edecek yarım düzine gondol ayarlayan bir milletvekili. “Şehrin geleneklerini temsil etmek için bir gondolcudan daha iyi kimse yok” diye de eklemiş.Bu eser De Marchi’nin ilk büyük ölçekli ve yüzen eseri değil. 1985'te tahtadan yapılmış origami tarzı kağıt bir şapka ile başlamış ve o zamandan beri kadın ayakkabısı, atlı bir balkabağı arabası ve çeşitli arabalar dahil olmak üzere birkaç büyük ölçekli ahşap nesneyi denizde yüzdürmüş. Bu ahşap nesnelerin arasında 1937 mode Jaguar, bir Volkswagen Beetle ve bir Cabrio Ferrari varmış.Tesadüfen o an Venedik’te olduğunu düşünsene! İnsanlar Ponte dell'Accademia üzerinde ve Büyük Kanal'ın taş döşeli kıyılarında toplanarak Bach ve Schubert'in eserlerinin de yer aldığı yüzen konseri izlemişler. Şaşkın gezginler, büyük toplu taşıma tekneleri olan vaporettolardan fotoğraf çekmişler…Keman nihayet La Salute kilisesine yaklaştığında, De Marchi, "Bir şey olabileceği konusunda biraz gergindim" diye itiraf etmiş. Papaz Florio Tessari kemanı kutsamış ve onun "dünyayı bir umut mesajı olarak dolaşmasını" umduğunu söylemiş. Umarım öyle olur!&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2021/8/5/1632497521325.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">

Piazza San Marco ile ilgili hikayeler