2 teker, 7 ada, 140 km: Shimanami Kaido Bisiklet Yolu

Japonya’da 1999’da açılan, Onomichi ile İmabari arasındaki toplam yedi ada üzerinde uzanan 70 km’lik Shimanami Kaido Bisiklet Yolu, özellikle sportif biriyseniz ve seyahatinize biraz hareket katmak istiyorsanız iyi bir seçenek.
2 teker, 7 ada, 140 km: Shimanami Kaido Bisiklet Yolu

Soli

Soli

Seyahat ve kültür yayını SOLİ, şehirleri ve içindeki farklı kültürel toplulukları araştırmak üzere mahallelere ve mahallelilerin hikâyelerine odaklanıyor.

Bisiklet, dünyanın en muhteşem ulaşım aracı. Öncelikle kaslarınızdan başka bir enerji kaynağına ihtiyaç duymuyor. Dolayısıyla, sıfır karbon salıyorsunuz. Doğaya saygılı. Ayrıca hesaplamalara göre, bir insanın A noktasından B noktasına varabilmesinde harcanan enerji ve süre dikkate alındığında en verimli araç. Yapımında çok fazla malzeme kullanılmıyor, bakımı uzun aralıklarla yapılsa bile yetiyor, hafif ve hızlı.

Uzun yıllardan bu yana ulaşım ve spor amaçlı bisiklet kullanıyorum. Uzun bisiklet sürüşleri yapma fırsatım ise çok olmadı. 2010 yılında Yeşiller Partisi varken onun Ergene Nehri’nin kirliliğine dikkat çekmek isteyen üyeleri olarak İstanbul’dan Saros Körfezi’ne pedal basmış, Tekirdağ’da basın açıklaması yapmıştık. O kadar. 

Onomichi ile İmabari arasındaki toplam yedi ada üzerinde uzanan 70 km’lik Shimanami Kaido Bisiklet Yolu.

Bu Eylül’ün başındaysa yeni bir uzun sürüş deneyimim oldu. Üç arkadaşımla birlikte Japonya’da 1999’da açılan, Onomichi ile İmabari arasındaki toplam yedi ada üzerinde uzanan 70 km’lik Shimanami Kaido Bisiklet Yolu’nu geçtik Ülke gündeminden biraz uzaklaşmak isteyenler için ayrıntılar aşağıda.

Rezervasyon ve bisiklet seçimi

Ayrıntılara geçmeden önce Tokyo’da yaşayan arkadaşım hukukçu ve seyahat blogger’ı Burcu Başar’a tavsiyeleri ve bu yolla ilgili yazdıkları için çok teşekkür ederim. O bu bisiklet turuyla ilgili zaten şahane bir yazıyı ve muhteşem fotoğrafları burada yayımlamıştı. İlgilenenlere önce o yazıyı okumasını tavsiye ederim. 

Shimanami Kaido Yolu’na başlamak için öncelikle Hiroshima Eyaleti’ndeki Onomichi’ye ulaşmanız gerekiyor. Japonya’daki her yer gibi buraya da en hızlı ve kolay ulaşım şekli tren. Eğer kendi bisikletinizle gelmiyorsanız Onomichi’de bisiklet kiralayabileceğiniz çok sayıda yer var. 

  • Biz, konumu ve fiyatlarının uygun olması nedeniyle Onomichi Port Bicycle’ı tercih ettik. Elbette önceden web sayfalarından rezervasyon yaptırdık. Ancak neden bilmiyorum Japonya’daki her yerin web sayfası bir “garip.” Sanki 90’lardan kalmış gibiler. Anlamak için biraz zaman harcamak gerekiyor. 

Fiyatlar düz bisikletler için genelde günlük 1000 Yen (280 TL) civarında. Eğer elektrikli veya bazı özelliklerin eklendiği bisikletleri tercih edecekseniz fiyat biraz artıyor. Biz sporculuğumuza güvenip düz bisiklet tercih ettik ancak sonrasında “Sırt çantalarımız nedeniyle acaba sepetli mi tercih etseydik?” diye sorduğumuz zamanlar da oldu. Eğer düzenli bisiklete binmiyorsanız elektrikliyi tercih edebilirsiniz çünkü birazdan anlatacağım üzere çok sayıda “hafif yokuş” çıkmanız gerekiyor.

Başlangıçta öğrendiklerimiz

Shimanami Kaido’yu yapmak için Onomichi’ye gelmeniz gerekse de başlangıç buradan değil, 10 dakikalık bir tekne yolculuğuyla vardığınız Mukaishima Adası’ndan. Tekne 10 dakikada bir kalkıyor. 

  • Oldukça ucuz ancak dikkat: Japonya’nın pek çok yerinde olduğu gibi sadece nakit geçiyor. Ücreti teknede ödüyorsunuz. 

Bisikletçileri Imabari'ye götüren mavi çizgi.

Tekneden indiğinizde yerdeki mavi çizgi sizi Imabari’ye götürecek çizgi. Yol boyunca onu takip edeceksiniz. Neredeyse kesintisiz şekilde ilerlediği için kaybolma şansınız yok gibi. Sadece bazı dönüşlerde kafa karışıklığı yaşanabiliyor. Onda da Google Maps yardımımıza koştu. Önemli bir zaman ve efor kaybı yaşamadan turu bu sayede sorunsuz şekilde tamamlayabildik. 

Turun daha başında Japonya’nın o vıcık vıcık nemli yaz havası bizi sırılsıklam etti. Üstelik biz turu yaptığımızda artık yaz bile değil, Eylül’dü. Yazdan da nemden de hiç hoşlanmayan biri olarak beni en çok zorlayan bu oldu. Aslında bisikletçiler için pratik su heybeleri var ama bizim grubun ben dahil yarısında bunlardan olmadığı için sık sık su molası verdik. 

Su molalarından birinde.

Kaybedilen suyu karşılamak, böyle uzun süreli aktivitelerde çok önemli. Ancak sorun, suyun ağır bir materyal olması. O yüzden stratejik davranmanız gerekiyor. Üstelik neredeyse her şeyin düşünüldüğü bu yolda su istasyonu yok. Eksilen depoyu, gördüğünüz marketlerden alacağınız pet şişelerle tamamlamanız gerekiyor. 

Köprü demek yokuş demek

Shimanami Kaido Yolu, yedi adayı birbirine bağlayan altı köprüden geçiyor. Köprülerin her biri farklı bir mimari tarzda yapılmış olsa da bence estetik olarak çok da dikkat çekici köprüler değiller. Bisiklet sürmeye başladığınızda bu köprülerden geçecek olmak heyecan ve mutluluk kaynağıyken bir süre sonra şunu fark ediyorsunuz: Köprü demek, yokuş demek. 

Yol üzerinde yedi adayı birbirine bağlayan altı köprü var.

Bunun nedeni, Shimanami Kaido Yolu’nun çoğu zaman deniz kıyısını takip ediyor olması. Bu da bir köprüden geçmek için önce o seviyeye çıkmanız gerektiği anlamına geliyor. Ancak burada yardımınıza Japon mühendisler yetişiyor. Her köprü için yaklaşık 1-1,5 km’lik bir bisiklet yolu yapmışlar ve bu yolların da en fazla %3 eğimli olmasını sağlamışlar. Eğer kondisyonunuz iyiyse biraz terlemekle birlikte kolayca çıkıyorsunuz. Ancak gidiş-geliş toplam 12 defa bunu yapmak gözünüzde büyüyorsa elektrikli bisikleti tercih edebilirsiniz. 

Ada küçük olsa da rezervasyon şart

Biz bu 140 km’lik turu iki günde yapmaya karar verdik. Onomichi’ye öğlen saatlerinde vardığımız için ilk gün sadece 40 km yaptık ve Ikuchi Adası’nda bir Airbnb’de kaldık. 

Yol boyunca geçtiğimiz adalar gayet sevimli ve sakindi. Ikuchi, yerleşimin az olduğu ama bakımlı ve güzel bir ada. Tek sorun, bu sakin adanın geç saate kadar açık olan tek restoranı için rezervasyon yapmak gerektiğini düşünmemiş olmamızdı. Ada’nın tek biracısında dinlendikten sonra gittiğimiz restoran, tamamen dolu olduklarını söyleyip bizi reddetti. Ve akşam 9’da başka açık restoran da kalmadığı için Family Mart’tan aldığımız hazır sandviçlerle yetinmek zorunda kaldık. Neyse ki Japonya’nın her yerinde olan bu bakkal tarzı yer 7/24 açık da aç kalmadık.


Bu arada belirtmem gereken bir husus, adalarda yerleşim az olduğu için yol aydınlatmanın da her yerde olmaması. Eğer kaldığınız yerle restoran arasında yine bisiklet sürmeniz gerekiyorsa mutlaka fara ihtiyacınız var. Aslında bisikletlerimizde far vardı ancak fark ettik ki bazılarının şarjı bitmiş. Bu nedenle restorana gider ve gelirken bisikletleri olabildiğince yakın şekilde sürmek zorunda kaldık. Bisikletleri teslim alırken ön ve arka farları kontrol etmekte fayda var.

Eğer zamanınız varsa ve bisiklet turunu 3-4 güne yaymak istiyorsanız geçtiğiniz adalarda kalıp yerel kültürü tanımak güzel bir seçenek. Tokyo’dan çok farklı bir ritimleri var ve gerçek Japon yaşam tarzını buralarda deneyimleyebilirsiniz. Ancak ben, bunun dışında herhangi bir çekicilikleri olduğu izlenimini edinmedim. Ama tabii bizim toplam 2 günümüz vardı ve bu yüzden daha çok bisiklet sürmeye odaklandık. Belki bu yüzden de ayrıntılara dikkat edemedik. 

Imabari ve dönüş yolu

Ertesi sabah erkenden yola çıktık ve yine köprülerden geçerek Imabari’ye vardık. Burada herhangi bir yerleşim yerine varmadan, “manzara noktası” olarak kabul edilen bir restoranda Shimanami Kaido Yolu bitiyor. Gerçekten de çok güzel bir köprü manzarası olan bu restoran, bisikletçilerin dönüş noktası. 

Köprü manzarasını izleyebileceğiniz Imabari'deki restoran, bisikletçilerin dönüş noktası.

Şaşırtıcı şekilde personel İngilizce bilmiyor. Şaşırtıcı olmasının nedeni, bu yolu daha çok yabancı turistlerin yapıyor olması. Ama elbette bir şekilde anlaşıyorsunuz ve siparişiniz sorunsuz geliyor. Yemekler ortalama lezzette ve fiyatlar son derece makul. 

Toplam 70 km bisiklet sürmüş ve dönüş noktasına varmış olmanız nedeniyle kendinizi bir birayla ödüllendirmenizse ne yazık ki mümkün değil. Çünkü oraya bisikletle vardığınızı anladıklarında içki servisi yapmayı reddediyorlar. Bu konuda oldukça katılar.

Dönüş yolu aynı yolun geri dönüşü şeklinde, yani bir “loop” yapmıyorsunuz. Bu bakımdan biraz sıkıcı. Ama geldiğiniz yolu tersten gitmek elbette yeni manzaralar demek aynı zamanda. Tabii sırtta çanta 30 km sürdükten sonra, aynı 70 km’lik yolu gerisin geriye döneceğinizi bilmek psikolojik olarak biraz zorlayıcı. 

Aslında İmabari’den Onomichi’ye dönen feribotlar var ama süre açısından hiç pratik değiller. Bir de bizim bunun için tek bir günümüz vardı. Bu nedenle biraz zamanla da yarıştık. Kendini zorlamak istemeyenler dönüş yolunu da ikiye bölmeyi ve başka bir adada konaklamayı tercih edebilir. 

Değdi mi? Değdi

Genel olarak baktığımızda Shimanami Kaido Bisiklet Yolu, Japonya’ya seyahat ederseniz mutlaka yapmanız gereken bir etkinlik mi? Bence hayır. Aşırı güzel bir manzaradan veya mimari açıdan efsane bir köprüden geçmiyorsunuz. Uğradığınız adalar da mutlaka görülmesi gereken yerler değil. Ancak eğer sporcu bir karakterseniz veya seyahatinize biraz hareket katmak istiyorsanız güzel bir seçenek. 

  • Başlangıç noktasına ulaşmak ve bisiklet kiralamak kolay ve ucuz; yollar güvenli, insanlar yardımsever. Eğer biraz konforlu olsun derseniz elektrikli veya sepetli bisikletleri tercih etmelisiniz. Kendinizi çok zorlamak istemezseniz 3 günlük bir etkinlik olarak planlamalısınız. 

Üstelik yol boyunca durup dinlenebileceğiniz mekanlar mevcut. Özellikle Dolce dondurmacısında mutlaka durmanız gerekiyor. Biz hem gidişte hem dönüşte uğradık. Matchalı dondurmaları efsane! Eğer bir gurmeyseniz, sırf onu tatmak için bile Japonya seyahatinize Shimanami Kaido’yu eklemeyi düşünebilirsiniz. 

Hikâyeyi paylaşmak için:

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

Soli

Soli

Seyahat ve kültür yayını SOLİ, şehirleri ve içindeki farklı kültürel toplulukları araştırmak üzere mahallelere ve mahallelilerin hikâyelerine odaklanıyor.

YAZARLAR

Serkan Köybaşı

Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Anayasa Hukuku Anabilim Dalı Başkanı, Hayvan ve Doğa Hukuku Laboratuvarı Direktörü. 2005 yılından bu yana Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi akademik kadrosunda olan Köybaşı'nın ifade özgürlüğü, vicdani ret, hayvan hakları, doğanın hak özneliği ve iklim değişikliği hukuku gibi konularda makaleleri ve tebliğleri bulunmaktadır. 2023 yılında doçentlik eseri olarak “İklim Değişikliğine Karşı Yeşil Anayasalcılık” başlıklı bir kitap yayınlamıştır.

Soli

Seyahat ve kültür yayını SOLİ, şehirleri ve içindeki farklı kültürel toplulukları araştırmak üzere mahallelere ve mahallelilerin hikâyelerine odaklanıyor.

İLGİLİ OKUMALAR

SoliSoli
∙

HİKAYE

Terk edilmiş evler, eski hapishaneler, karanlık labirentler: Korku festivalleri ıssız mahalleleri nasıl canlandırıyor?

Cadılar Bayramı döneminde düzenlenen korku festivalleri, terk edilmiş hapishaneleri ve atıl binaları eğlence alanlarına dönüştürerek yılın büyük bölümünde sessiz kalan mahalleleri hareketlendiriyor. ABD’deki popüler korku evlerinin hikayelerini inceledik.

Deniz Aytekin

·

08 Kas 2026

Terk edilmiş evler, eski hapishaneler, karanlık labirentler: Korku festivalleri ıssız mahalleleri nasıl canlandırıyor?
SoliSoli
∙

HİKAYE

2027'nin seyahat trendleri: Esnek tatiller, paranormal deneyimler, ruh hâline göre destinasyonlar

Kişisel tercihlere göre şekillenen tatiller, daha az bilinen rotalar ve özel etkinlikler için yapılan yolculuklar, 2027’de seyahat alışkanlıklarının öne çıkan başlıkları arasında olacak gibi görünüyor. Son araştırmalar, gezginlerin tatilden beklentilerinin çeşitlendiğini; seyahat kararlarında bütçe, ruh hâli, ilgi alanları ve deneyim arayışının eskiye kıyasla daha büyük rol oynadığını gösteriyor.

Deniz Aytekin

·

01 Kas 2026

2027'nin seyahat trendleri: Esnek tatiller, paranormal deneyimler, ruh hâline göre destinasyonlar
SoliSoli
∙

HİKAYE

Sanatçı misafirlik programlarının potansiyeli ve dönüşümü: Sanatçıya bir oda, ev sahibine ne düşer?

Sanatçı misafirlik programları, yaratıcıları yerel bilgiyle buluşturan araştırma ve karşılıklı öğrenme alanları. Şeflerin, tasarımcıların ve araştırmacıların katıldığı bu programlarda, gidilen yerin insanlarıyla, doğasıyla ve kültürüyle kurulan ilişki de üretimi şekillendiriyor. Kapadokya’dan Sardinya’ya uzanan örnekler, zanaat bilgisinin aktarılması ve kırsal kalkınma için yeni olanaklar sunuyor. Programların değeri ise sanatçıların, ev sahiplerinin ve yerel toplulukların birbirinden ne öğrendiğine ve birlikte ne üretebildiğine bağlı.

Elif Bayram

·

30 Eki 2026

Sanatçı misafirlik programlarının potansiyeli ve dönüşümü: Sanatçıya bir oda, ev sahibine ne düşer?
SoliSoli
∙

HİKAYE

Dünyanın ayakta kalan en eski kütüphanesi Biblioteca Capitolare'den notlar: 'Dante gibi ortasındayım zamanın'

Verona’daki Biblioteca Capitolare, 1.500 yılı aşkın geçmişiyle dünyanın hâlâ faaliyet gösteren en eski kütüphanesi kabul ediliyor. 517 tarihli elyazmalarından silinip yeniden ortaya çıkan metinlere uzanan koleksiyon, yalnızca yazının tarihine değil, kitapların yüzyıllar boyunca nasıl korunduğuna da ışık tutuyor.

Gülşen İşeri

·

25 Eki 2026

Dünyanın ayakta kalan en eski kütüphanesi Biblioteca Capitolare'den notlar: 'Dante gibi ortasındayım zamanın'
SoliSoli
∙

HİKAYE

Klişelerden uzak Reykjavík turu: Bir günde 10 yerel durak

Dünyanın en kuzeydeki başkentlerinden biri olan Reykjavík, adaya adım atan gezginler için genelde yalnızca bir konaklama noktası ya da doğa turlarına geçiş güzergahı olarak görülüyor. Oysa şehir; insan ölçeği, özgün mimari yapısı ve kamusal alan kullanımıyla adadaki yaşam kültürünün en somut özetini sunuyor. Üstelik “buralı olmanın” ve adadaki gündelik hayatın izlerini sürmek isteyenlere karşı da son derece cömert. Kentin 10 yerel durağını bir güne sığdırmak isteyenler için bir rehber.

Uraz Kaspar

·

20 Eki 2026

Klişelerden uzak Reykjavík turu: Bir günde 10 yerel durak