Like Father, Like Son

Benim Babam, Benim Oğlum
Like Father, Like Son

1 Nisan - Nespresso - Duende
Nespresso ile birlikte

İstanbul Film Festivali’nin keyfi Nespresso ile yaşanıyor

İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) tarafından düzenlenen, Türkiye’nin en büyük uluslararası sinema etkinliği — Duende okurunun da sabırsızlıkla beklediği İstanbul Film Festivali , bu yıl 41. kez, 8-19 Nisan tarihleri arasında…

Daha fazlasını öğren →

Duende

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

Emre Eminoğlu

Film: Like Father, Like Son / Soshite chichi ni naru

Yönetmen: Hirokazu Kore-eda 

Süre: 121 dakika

Jenerik: Eleştirmen Roger Ebert'ın "Ozu'nun vârisi" olarak tanımladığı, günümüz Japonya sinemasının en önemli yönetmenlerinden Hirokazu Kore-eda'nın birbiri ardına çektiği aile dramları ve dokunaklı hikâyelerinden sadece biri Like Father, Like Son. 2013 Cannes Film Festivali'nde Jüri Ödülü'ne layık görülen film, altı yaşındaki oğullarının aslında öz oğulları olmadığını, doğumun ardından hastanede bebeklerin karıştığını ve öz oğullarının başka bir aile tarafından büyütüldüğünü öğrenen bir ailenin zorlu karar sürecini konu alıyor.

Neden izleyelim? Sadece karakterlerini değil, izleyicisini de zorladığı sorgulama ve vicdan muhasebelerini yaşamak ve aile bağlarındaki küçük anların, anlık detayların anlamını düşünmek için. Filmin bir sahnesinde, işi gereği şehrin ortasında deney amacıyla kurulmuş yapay bir ormanı ziyaret eden baba karakteri, bazı böcek ve bitki türlerinin bu yapay ortama kolayca alıştığını ama bazılarının alışmasının 15 yıldan fazla sürdüğünü öğreniyor. Filmdeki tüm duygu değişimlerinin, simgeselliğin ve olay akışının kilit noktasının bu sahne olduğunu hemen anlıyorsunuz. Hastanenin avukatları, iki aileye çocukları "değiştirebileceklerini" söylüyor. Karar vermekse çok zor. Kayıp olduğunu, aradıklarını bile bilmedikleri bir bağı bulduklarında, altı yıldır kurdukları bir diğer bağdan vazgeçmeyi göze almak çok zor. Kore-eda'nın tüm filmlerinde sorgulanan aile bağları, bu kez kan bağı üzerinden sorgulanıyor: Altı yıllarını birlikte geçirdikleri bu çocuk mu, yoksa kendilerine yabancı olan bir başka çocuk mu ailelerinin bir parçası olan?  

Nerede izleyebilirsin? Like Father, Like Son, 5 Nisan'dan itibaren "Küçük Mutluluklar: Bir Hirokazu Kore-eda Retrospektifi" seçkisi kapsamında MUBI'de izlenebilecek. MUBI'den yönetmen retrospektifleri, benim adını duyduğum, fakat o ana kadar hiçbir filmini izleme fırsatı bulmadığım birçok yönetmenle tanışmamı sağladı, umarım sizin için de öyle olur.

Hikâyeyi paylaşmak için:

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

Yorumlar

Duende

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

NEREDE YAYIMLANDI?

DuendeDuende
∙

BÜLTEN SAYISI

🎬 İstanbul Film Festivali önerileri, Ghostly Kisses'ın yalnızlığı

İstanbul Film Festivali'nin heyecanına kapılıyor, biletlerimizi cebimize koyup yola düşüyoruz. Yolda giderken Grammy bulmacasını çözüyor, metroda Ceylan Göksel'e rastlıyoruz.

01 Nis 2022

Nespresso ile birlikte
İKSV

YAZARLAR

Duende

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

İLGİLİ OKUMALAR

DuendeDuende
∙

HİKAYE

Taipei Golden Horse Film Festivali notları: Çağdaş Asya sinemasında neler oluyor?

Çince sinemanın en prestijli ödüllerinden biri hâline gelmiş Altın At Ödülleri'ne de ev sahipliği yapan Taipei Golden Horse Film Festivali'ndeydik. Asya sinemasının dünü ve bugününden dünya sineması keşiflerine, seçkideki bu filmler izleme listenize eklenmeyi hak ediyor.

20 Kas 2026

Taipei Golden Horse Film Festivali notları: Çağdaş Asya sinemasında neler oluyor?
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Geçmişle bugün arasında: Seçkin Pirim’in 'The King’s Road' eseri Giza Piramitleri'nde

Seçkin Pirim’in Ayça Okay küratörlüğünde hazırlanan “The King’s Road” adlı eseri, AWC Contemporary sunumuyla Art D’Égypte tarafından düzenlenen "Forever Is Now"ın altıncı edisyonu kapsamında Giza Piramitleri’nde sergileniyor. Mısır’ın dört bir yanındaki tapınakları, taş ocaklarını, tören alanlarını ve ticaret güzergahlarını birbirine bağlayan antik yollardan ilham alan “The King’s Road” üzerine sanatçı Seçkin Pirim, küratör Ayça Okay ve AWC Contemporary’nin kurucusu Haldun Kilit ile sohbet ettik.

Burcu Dimili

·

20 Kas 2026

Geçmişle bugün arasında: Seçkin Pirim’in 'The King’s Road' eseri Giza Piramitleri'nde
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Annie Ernaux'dan 'Utanç': Sevgi ve utanç aynı insana yönelebilir mi?

İnsanın geçmişini sevmesi, onunla barışması, geldiği yeri unutmaması gibi sözler ne kadar kolay söyleniyor. Oysa hatırlananların arasında insanın kendisinden saklamak istedikleri de var. Ernaux bunları yazarken anne-babasına duyduğu sevgiyi bir mazeret olarak kullanmıyor. Sevmekle utanmanın aynı insana yöneldiği anlara bakıyor.

Ömer Şentürk

·

20 Kas 2026

Annie Ernaux'dan 'Utanç': Sevgi ve utanç aynı insana yönelebilir mi?
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Aziz Shokhakimov ile Tekfen Filarmoni Orkestrası'nın yolculuğu ve müziğin evrensel dili üzerine

Tekfen Filarmoni Orkestrası, COP31 kapanışında dünyanın dört bir yanından gelen liderleri, iş dünyasının temsilcilerini, bilim insanlarını ve aktivistleri doğanın temel unsurlarını ve insan-doğa ilişkisini merkeze alan özel bir repertuvarla biraraya getirecek. Orkestranın 1988 Taşkent doğumlu, daimi şefi ve sanat direktörü Aziz Shokhakimov'le Tekfen Filarmoni’nin yolculuğu ve müziğin birleştirici dili üzerine konuştuk.

19 Kas 2026

Aziz Shokhakimov ile Tekfen Filarmoni Orkestrası'nın yolculuğu ve müziğin evrensel dili üzerine
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Robert Montgomery: ‘Sürgünün şarkısını her zaman duyuyorum’

Şiiri kamusal alandan tuvale taşıyan sanatçı Robert Montgomery, İstanbul’74’te açılan ”JAMES BALDWIN’S BALCONY IN ISTANBUL and OTHER WORKS” sergisinde edebiyat, sürgün ve kent hafızasını biraraya getiriyor. Yeni ”Poets in the Cities” serisinden üç tablonun ve ışık işlerinin yer aldığı sergide sanatçı, James Baldwin ve Edip Cansever üzerinden İstanbul’un edebî belleğine uzanıyor. Birleşik Krallık dışında ilk kez İstanbul’da sergilenen bu yeni seri vesilesiyle Montgomery ile şiirin dönüştürücü gücünü, göçü, aidiyeti ve İstanbul’a duyduğu özlemi konuştuk.

Melike Bayık

·

19 Kas 2026

Robert Montgomery: ‘Sürgünün şarkısını her zaman duyuyorum’