Babalar ve oğullar

Albüm: Kenny Beats, Louie

Süre: 33 dakika

Plak şirketi: XL Records

Yayın tarihi: 31 Ağustos, 2022

Kartonet: Adını daha önce çeşitli rap müzisyenleriyle yaptığı işbirlikleriyle duyduğumuz Kenny Beats (Kenneth Charles Blume III), “söyleyecek bir şeyi olmadığı için” hiç kalkışmadığı solo albümü için ihtiyaç duyduğu inzivayı ve temayı 2021 yılının sonunda İngiltere'de deneyimlediği COVID-19 izolasyonunda buldu. Adını aldığı babası Kenneth Charles Blume Sr.’ın pankreas kanserine yakalanması, Beats'in çocukluğunda ve babasıyla ilişkisinde çıktığı bir yolculuğun kapılarını araladı. Albüm, Kenny Beats'in “tek başıma geçirdiğim o koca ay boyunca hissettiklerimi somutlaştırdım, içime çöreklenen karanlığı zarif bir şeye dönüştürdüm” sözlerinde kristalleşti.

Kariyerini yapımcı/ses mühendisi olarak perdenin arkasında geçirerek şimdiye kadar adının günümüzün alternatif hip-hop yıldızlarının kredilerinde görülmesiyle yetinen Kenny Beats, artık kredilerini seçtiği bir üretimin kahramanı. İşbirlikleri hem şarkı yazarı hem de prodüktör olarak JPEGMAFIA'dan Vince Staples'a, Denzell Curry'den slowthai'ye genişleyen Blume III, engin sanatçı ağını albümde ön plana çıkmayacak şekilde kullanmayı tercih etti. Louie’de yapımcı ya da şarkı yazarı olarak yer alan Pink Siifu, Thundercat, Mac DeMarco ve nicesinin kredileri şarkı listesinde yok. Bununla birlikte vokal performansların az olduğu albümde destekçi isimlerin varlıklarını sezinlemek de güç. Zira albüm Kenny’in mağarasında (The Cave) tek başına ısındığı bir ateş, Louie’nin (Kenny’ye aile içinde Louie olarak seslenildiğini ilk şarkıdan öğreniyoruz) köklerine inerek geçmişin hoş hatıralarını yad ettiği cızırtılı bir plak seansı. 

^{Kenny Beats, Louie}

Neden dinleyelim? Kapak tasarımından şarkıların hareketli görsellerine ve bir öğleüstü nostaljisi yaşatan albüm klibine değin Louie, Alex Katz-vari minimalist “pastelleri” lo-fi çınlayan şarkı yazımı ve prodüksiyonla buluşturdu. Armand Hammer, MIKE, Billy Woods gibi sanatçıların örneklerini verdiği abstract hip-hop’un atmosferi önceleyen, hülyalı ve sisli kompozisyonları, Kenny Beats'in geçmişi kazan nostaljik anlatısı için ideal bir ses biçimi olarak ortaya çıktı. Albüm, bir radyo yayıncısı olan babasının 90’lı yıllarda yaptığı derleme teyplerden köklendi ve Charles Blume Sr.’la Blume III’nin diyaloglarının yıllanmış kayıtları eşliğinde hatıraların uçuculuğuyla “soyutluğu” arasında mekik dokudu. 

Earl Sweatshirt’ün babasının ölümünü takiben çıkardığı ve yaşadığı kaybın kederiyle örülü Some Rap Songs albümü, Louie için bir karşılaştırma noktası. Albümde birbirlerine doğru akan “tez kanlı” şarkılar, kısa ama vurucu 15 kayıt boyunca zihninin karanlık köşelerinde kırık kalpli MC’likler sergilemiş Earl’le ortaklaştı. Öte taraftan Kenny Beats’in üretimleri (Earl Sweatshirt’ün aksine); ağıt yakan bir hatırlayışın aksine geçmişi tazeleyerek hafızasında masum mutluluklar bulan kişisel bir çıkış tüneli.

^{Kenny Beats, Fotoğraf: Aris Chatman}

Kenny’nin başlıca sample havuzunda 70’lerin gölgelerde kalmış Triads’tan Now I Can Hold My Head Up High, Shira Small’dan Eternal Life ve Foster Sylvers’ın Misdemeanor gibi soul şarkıları var. Albümün; kılıfı pörsümüş, yazıları silikleşmiş, metruk bir plak dükkânında bekleyen eski bir plağın “amatör” oda kayıtlarından hâllice retro dokunuşları, Kenny Beats’in babasının kanser haberiyle baş başa kaldığı odasında bulduğu çocukluk güncesini dinleyiciye tercüme eden sessel sözlükler âdeta.  

Slowthai, Vince Staples, Mac Demarco, Thundercat ve 30’tan fazla insanın katkı verdiği Louie, Kenneth Charles Blume III için söyleyecek şeyler bulduğunda yaratabileceği sonik kolajların ümit veren bir örneği. Enstrümantal hip-hop'un soyut ses mühendisliğinde buluştuğu naif bir müzik günlüğü.  

Benzer İşler: 

• J Dilla, Donuts

• Madlib, Shades Of Blue: Madlib Invades Blue Note