Borderlands: Cate Blanchett’in burada ne işi var?

Son yılların en popüler video oyunlarından Borderlands’in sinema uyarlaması, her şeyden önce uyumsuz oyuncu kadrosuyla sınıfta kalıyor.
Borderlands: Cate Blanchett’in burada ne işi var?

Duende

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

Film: Borderlands
Yönetmen: Eli Roth
Süre: 102 dakika
Yapım yılı: 2024

Gearbox Software’in çok satan ve çok oynanan video oyunu Borderlands’in sinema uyarlaması, oyunun altın çağını yaşadığı 2010’ların ortalarından beri gündemde. Fantastik bir evrende geçen bu aksiyon komedisinin oyunun hayranları ve sıkı oyuncular için neler ifade ettiğini kestiremesem de oyuncu kadrosu, herhangi bir yaygın akım filme kıyasla benim heyecanımın daha yüksek olmasını sağlamıştı: Cate Blanchett ve Jamie Lee Curtis gibi Oscar ödüllü oyuncular, Kevin Hart ve Jack Black gibi komedyenler ve Love and Monsters ile Barbie gibi filmlerle son yıllarda adını not ettiğim Ariana Greenblatt bu filmde buluşacaktı.

Borderlands, gizemli bir geçmişe sahip kelle avcısı Lilith’in hayal bile edilemeyecek bir gücün anahtarını elinde tutan kayıp bir kızı kurtarma görevi için Pandora adlı gezegene gidişiyle başlıyor. Yıllar önce ayrıldığı kendi gezegeni olan Pandora’ya isteksizce giden Lilith, burada çılgın bir ekiple işbirliği yapmak zorunda kalıyor. 

Filmin tanıtım metninde, söz konusu çılgın ekibi tanımlamak için “birbirleriyle uyumsuz” ifadesi de kullanılmış. Ne yazık ki bu ifade, karakterlerin rol gereği uyumsuzluğundan çok daha fazlası için de kullanılabilir. Her biri kendi alanında yetkin oyuncular, biraraya geldiklerinde rol gereği değil, gerçekten eğreti duruyorlar. Cate Blanchett’in canlandırdığı Lilith karakteri, filmin ilk çeyreğinde bağırıyor: “Ben burada bulunmak istemiyorum!” Tüm zamanların en popüler video oyunlarından birinin heyecanla beklenen sinema uyarlamasının o heyecandan tamamen yoksun olmasının ilk sebebi de bu aslında: Kimse orada bulunmak istemiyor. 

Borderlands | Kaynak: A90 Pictures

Oyun oynama alışkanlığı olmayan ve hâliyle Borderlands evrenine uzak olan biri olarak filmin girizgahı benim için oldukça kritikti. İzleyeceğim bir devam filmi değildi sonuçta. Şayet bu sadece oyunu oynamış olanların izleyebileceği özel bir film değilse nasıl bir evrende olduğumu, bu evrendeki fantastik öğelerin ne olduğunu, esas karakterlerin kim olduğunu ve amaçlarının ne olduğunu bilmeyi hak ediyordum. Ne yazık ki, bir dış sesin birkaç cümleye sıkıştırdığı, görsel olarak yeterince desteklenmeyen ve sadece kafamı daha çok karıştırmaya yarayan girizgah sınıfta kaldı. 

Hakkında hiçbir şey bilmediğim bir dizinin dördüncü sezon finalini izlemeye bırakılmışım gibi hissettim. Oysa filmin evren yaratmada (ya da yaratılmış evreni perdeye taşımada) belli standartların üzerinde olduğu, görsellik ve efektlerde titiz bir çalışma ortaya konulduğu belli; bu yüzden evrene aşina olanların oyunlardan tanıdıkları evreni ete kemiğe bürünmüş şekilde görmekten zevk alacağına da eminim. Evrene yabancı biri olarak, ben de aynı zevki alabilmeyi çok isterdim.

Uyumsuz ve hevessiz bir oyuncu kadrosu ve oyunu oynamamış olan izleyiciyi dışlayan yaklaşımına ek olarak Borderlands’in senaryo açısından yetersizlikleri de rahatsız edici. Filmin olay örgüsü ve hikaye kurgusu, bir türlü geçemediğin bir oyun bölümünün nasıl geçilebileceğini öğrenmek için YouTube’un derinliklerinde bulduğun videolarda yaşananlar gibi. Her zorluk kolayca aşılıyor, kahramanlarımız her olumsuz durumdan kolayca kurtuluyor, her ihtimal doğru çıkıyor ve sen o sırada, asıl merak ettiğin bölümü bekliyorsun. Aksiyon sahnelerinde aşılmaya çalışan zorlukların gerekçeleri aksiyon sahneleri arasındaki diyaloglarda yeterince anlaşılır kılınmıyor. Nihayetinde ortaya, zaten birbiriyle uyumsuz olan o oyuncu kadrosunun amaçsızca oradan oraya koştuğu bir ucube gösterisi çıkıyor.

Borderlands | Kaynak: A90 Pictures

Nerede izleyebilirsin? Borderlands, bugün gösterime girdi.

Alternatif işler:

  • Mad Max: Fury Road (2015, George Miller)
  • Ready Player One (2018, Steven Spielberg)
Hikâyeyi paylaşmak için:

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

Duende

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

NEREDE YAYIMLANDI?

DuendeDuende
∙

BÜLTEN SAYISI

🎁 Shyamalan’ın sürpriz sonları, Borderlands

Trap filmiyle gündemde olan M. Night Shyamalan’ın imzası olan sürpriz sonlar, Borderlands film incelemesi.

09 Ağu 2024

The Village | Kaynak: IMDb

YAZARLAR

Emre Eminoğlu

Sinema, kültür, sanat yazarı. 2021’den beri sinema editörlüğünü üstlendiği Aposto başta olmak üzere çeşitli dijital ve basılı yayınlarda sinema yazıları yazmaya, röportajlar yapmaya ve podcast'ler üretmeye devam ediyor. SİYAD ve FIPRESCI üyesi, Golden Globes seçmeni.

Duende

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

İLGİLİ OKUMALAR

DuendeDuende
∙

HİKAYE

Gözünü bile kırpmadan: 'You Can See Everything'in aynalı labirenti

Nathan Fielder ve Lance Oppenheim imzalı Elizabeth Holmes belgeseli "You Can See Everything", son yılların en tuhaf ve katmanlı filmlerinden biri. Filmde herkesin, Nathan dahil, farklı yansımalarını görüyoruz; hem kendilerini gördükleri gibi, hem herkesin onları gördüğü gibi, hem de bizim onları gördüğümüz gibi. Bu ayna labirentinde herkes, herkesi, izleyiciye oynuyor. Ve izliyor.

Aslı Ildır

·

03 Kas 2026

Gözünü bile kırpmadan: 'You Can See Everything'in aynalı labirenti
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Altın Portakal'ın ardından: Türkiye sineması nereye gidiyor?

24-31 Ekim tarihleri arasında düzenlenen 63. Antalya Altın Portakal Film Festivali, yarışma seçkisi ve Film Forum etrafındaki tartışmalarla Türkiye sinemasının bugününü, geleceğini ve festivalin prestij iddiasını sorgulamaya açtı.

Emre Eminoğlu

·

02 Kas 2026

Altın Portakal'ın ardından: Türkiye sineması nereye gidiyor?
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Norm: The Tale of Norm Macdonald: Şakanın sonunu beklerken

"Norm: The Tale of Norm Macdonald" bazen tanıdık görüntülerin rahatlığına fazla güveniyor, bazı güç soruların üzerinde daha uzun durabilecekken yeni bir şakaya geçiyor. Yine de Norm’la vakit geçirme duygusunu yakalıyor.

Ömer Şentürk

·

02 Kas 2026

Norm: The Tale of Norm Macdonald: Şakanın sonunu beklerken
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Sinopale’nin kurucuları, küratörleri ve sanatçılarıyla bienalin kentte yarattığı değişim üzerine

İlki 2006'da düzenlenen Sinopale, yirmi yılda Türkiye’nin en uzun soluklu bağımsız sanat oluşumlarından birine dönüştü. Bienalin kurucuları, küratörleri ve sanatçılarıyla 10. edisyon vesilesiyle biraraya gelerek Sinopale’nin kentle kurduğu ilişkiyi ve yerel bilginin çağdaş sanatla buluşma biçimlerini konuştuk.

Melike Bayık

·

02 Kas 2026

Sinopale’nin kurucuları, küratörleri ve sanatçılarıyla bienalin kentte yarattığı değişim üzerine
DuendeDuende
∙

HİKAYE

Liz Harris’in solo projesi 'Grouper' üzerine: Müzikte gizem hâlâ mümkün mü?

Amerikalı sanatçı Liz Harris’in solo projesi "Grouper", 4 Kasım’da Fiba Salon İKSV sahnesinde. Sanatçı ile konser öncesi Zoom’da biraraya geldik; günümüz müziğini ve karanlıktan nasıl beslendiğini konuştuk.

Eda Solmaz

·

02 Kas 2026

Liz Harris’in solo projesi 'Grouper' üzerine: Müzikte gizem hâlâ mümkün mü?