Busenaz Sürmeneli: “Temeli sağlamlaştırmaya ara vermiyorum.”

2019’da Rusya’daki Dünya Kadınlar Boks Şampiyonası’ndan 2022’de İstanbul’daki şampiyonaya, yaşadığınız süreci nasıl değerlendiriyorsunuz?

Burada buz dağı metaforunu kullanmak doğru olacaktır diye düşünüyorum. Kazandığımız başarılar buz dağının görünen ve parlayan kısmını oluşturuyor. Ancak biliyorsunuz ki bunun altında çok büyük bir birikim var. Yaklaşık 13-14 yıldır boks sporu ile uğraşıyorum. 2019’a kadar da önemli başarılar elde ettim ve o buz gibi suyun altında kendi dağımı inşa ettim. 2019’da Rusya’da kazandığım ilk dünya şampiyonluğum, sudan başımı çıkardığım ve dikkat çektiğim turnuvaydı.

Yine de yeterli değildi, ben ve bana bunca yıl emek verenler potansiyelimin çok daha fazlası olduğunu biliyorduk. İşlemeye ve üstüne koyarak çalışmaya devam ettik. Kilo verme dönemlerinde geçen aç susuz geceler, her ay farklı fiziksel ve zihinsel zorluklarla güç kazandığımız farklı şehir ve ülkelerdeki kamplar, seyahatler, bitkin bir şekilde salondan ayrıldığımız antrenmanlar sonucunda olimpiyat ve bir dünya şampiyonluğu daha geldi. Şu an dağın su üstündeki kısmı parlıyor ve çok insana ışık tutuyor ama ben zemini sağlamlaştırmaya hiç ara vermiyorum. 

İstanbul’daki Dünya Kadınlar Boks Şampiyonası’nda beş altın, iki bronz madalya ile takım halinde şampiyon oldunuz. Türkiye’de yakın dönemde boksta yaşanan gelişimin arka planında nasıl bir sistem yer alıyor?

Kadınlar olarak her siklette inanılmaz bir jenerasyon yakalamış durumdayız. Bireysel yeteneklerin doğru zaman, doğru mekan ve doğru çalışma kombinasyonuyla kesiştiği bu dönem, boksta geldiğimiz noktayı anlatıyor. Kulüplerin desteği ve resmî makamların önümüzdeki engelleri kaldırmak için ortaya koydukları çabalar da hızlandırıcı etki yaratıyor. Bugün kadın boks takımı istediği zamanda, istediği konumda en iyi rakiplerle ve ekipmanlarla kamplar yapabiliyor. Potansiyel gördüğümüz sporcuların önünü açmaya ve mental olarak rahatlatacak adımları atıp, antrenmanlarına odaklanmalarına yardımcı olmaya devam etmeliyiz. Olimpiyatlara, dünya ve Avrupa şampiyonalarına ambargo koyabilecek özgüvenimiz var. Ama bu durum bizim jenerasyondan sonra da devam etmeli.

Ersin Şiyhan’ın kaleminden çıkan “Altın Yumruk Busenaz Sürmeneli” kitabı yayımlandı. Hakkında kitap yazılan, öncü bir sporcu olmak nasıl hissettiriyor?

Spora başlarken veya önemli başarılar elde etmeye giden yolda aklınızdan, “Bir gün belgesellerim çekilse, hakkımda kitaplar yazılsa…” gibi bir hayal geçmiyor. Madalyaya, kürsüye ve bayrağımıza hizmet etmeye öyle odaklanmış durumdayız ki işin bu tarafını yaşarken idrak edebiliyoruz. Çok mutluyum ve gururluyum tabii ki. Ersin Şiyhan’a ve emek veren herkese teşekkür borçluyum.

İlkleri başarmak, hem boks ringinde hem de ring dışında öncü olabilecek aktivitelerde bulunmak, beni bireysel olarak da oldukça tatmin ediyor. Dünyada bazı branşlar, bazı sporcularla birlikte anılır. Tenis deyince Federer’i konuşmadan olmaz, futbol deyince Ronaldo’dan bahsedersiniz, atletizm dediğimizde aklımıza ilk olarak Usain Bolt gelir. Türkiye’den bir sporcu da dünyada bu seviyelerde yer edinebilir. Bunu zamanında rahmetli Naim Süleymanoğlu yapmıştı. Benim hayallerimin uzandığı yerlerde bunlar var…

^{Anadolu Ajansı}

Temposu yüksek, hücum odaklı bir stiliniz var. Yüksek tansiyonda doğru hamleleri yapabilmek adına antrenman programınızda nelere dikkat ediyorsunuz ve sporcu kimliğinizi göz önünde bulundurunca, size ilham veren sporcular kimler?

İlk yıllarımı dünya boksunun önemli ismi Vasily Lomachenko’yu izleyerek ve analiz etmeye çalışarak geçirdim. Ringde herkesten ayrılan bir tarzı vardı ve onun gibi olmak istiyordum. İzledim, antrenmanda denedim, maçlarda uyguladım. Karakterim ve tarzımla harmanlayarak ortaya “Busenaz Sürmeneli stilini" çıkardım. Antrenörümle birlikte boksun eğlenceli ve heyecan veren yanını ortaya koymaya çalışıyoruz. Daha çok insanın boks müsabakalarından keyif almasını hedefliyoruz. Maç esnasında nabzımı yükseltmem, dans figürlerine benzer hareketler yapmam, seyirciyi ayağa kaldırmaya çalışmam misyonumun bir parçası. İnsanlar sıkılmamalı, aksine mutlu olmalılar. Tekniğim ve kondisyonum da yerindeyse, bir maç benim için şova dönüşüyor. Hem kendim eğleniyorum hem de seyircilerin eğlenmesini sağlıyorum.

2020 Tokyo’dan sonra NTV’ye konuk olduğunuz röportajda “Gerçek Buse’yi gösteremedim.” dediniz. 2024 Paris’te bizi nasıl bir Busenaz Sürmeneli bekliyor?

Tokyo’da rakiplerim tarafından bilinçli şekilde uygulanan “oynatmama” taktiğine maruz kaldım. Devamlı sarılmalar ve çekiştirmeler, maalesef bu sporun güzelliğini azaltıyor. Ben açık oynamak istiyorum. Yumruklar konuşsun ve ayakta kalan bileğinin hakkıyla kazansın. Olimpiyatlarda özellikle ilk maçın ardından, daha önce hiç olmadığım kadar konsantre oldum. Yani önüme iki rakip gelse yeneceğim diye düşünüyordum. Fakat maça çıktığımızda ne teknik göstermeme ne de kondisyonumu kullanmama izin verdiler. Kazanmayı başardım ama açık oynayan rakiplerim olsaydı hem Türkiye’ye hem de dünyaya gerçek gücümü gösterebilirdim. Paris’te umarım işler yolunda gider ve hem altın madalyayı alırım hem de maçları izleyenlere güzel, gurur dolu anlar yaşatabilirim.