Siklet farkı

Euro 2020, kupanın favorilerinden İtalya ile 24,58’lik yaş ortalamasıyla turnuvanın en genç takımı Türkiye arasında Roma’da oynanan müsabakayla start verdi. Birinci sınıfa yakın kadro kalitesini aynı kalitede bir A planıyla ve ev sahipliği faktörüyle birleştiren Azzurri, Avrupa Şampiyonası elemelerinde kalesinde yalnızca 3 gol gören Türkiye’ye aynı miktarı tek maçta atmayı başardı.

İkinci yarının başında Merih Demiral’ın kendi kalesine attığı gol ile rakibinin gardını düşüren İtalya, savunma sertliğini ve konsantrasyonunu kaybeden Türkiye’ye karşı yakaladığı boş alanları iyi değerlendirerek 3-0’lık net bir skora imza attı. Şampiyonanın ‘underdog’larından olan Türkiye ilk maç itibariyle hayal kırıklığı yaratırken İtalya ise 53 senelik Euro zaferi hasretinin bu turnuvada bitebileceğinin sinyallerini verdi.

Sınıf farkı

Mart 2019’da başlayan Şenol Güneş döneminde Türkiye, son 10 yılın en ikonik sonuçlarını perçinlemişti. Dünya Kupası şampiyonu apoletli Fransa’ya kupanın sonrasında ilk mağlubiyetini tattıran Türkiye, Paris’teki maçta da rakibine boyun eğmeyerek dikkatleri üzerine çekmeyi başarmıştı. Euro 2020’ye katılma görevini başarıyla tamamlayan Güneş için bir sonraki hedef, Dünya Kupası elemelerine aynı form düzeyiyle başlamaktı ve rakip, yine bir üst sınıfın temsilcisi olan Hollanda’ydı. Türkiye, Burak Yılmaz’ın ekstra performansıyla maçı kazanmayı başardı.

Fransa’ya ve Hollanda’ya karşı oynanan maçlarının ortak özelliği, topu rakibe bırakan Türkiye’nin istediği sonucu alması olmuştu. Bununla beraber tam tersi senaryolarda topu domine eden Türkiye; Arnavutluk, İzlanda, Macaristan, Andorra gibi kendi seviyesine yakın ve aşağısındaki ekiplere karşı skoru alırken çok zorlanmıştı.

Görsel: Ezgi Arslan

Mancini’nin topa sahip olma temelli İtalya’sı, aslında profil bakımından Güneş’in isteyebileceği tipte bir ekip olsa da aynı zamanda hiç maruz kalmadığı kalitede bir rakipti. Topu efektif kullanma bakımından Hollanda ve Fransa’nın birer gömlek ötesinde olan İtalya, maçın kimi bölümlerinde topla oynama oranını %70’lere çekti ve kalesinde isabetli şut görmeden maçı tamamladı. 

Euro 2020 elemelerinin başından itibaren savunma bloğunu Zeki - Merih - Çağlar - Umut dörtlüsünden oluşturan Güneş, sürprize imza atmayarak orta saha ve ön bölgeyi de Hollanda maçı kurgusuyla aynı şekilde dizdi. Maçın domine edilerek kaybedilmesindeki en önemli neden, orta sahadaki Okay - Ozan - Yusuf ( ikinci yarıda Hakan ) üçlüsünün Jorginho - Barella - Locatelli orta sahasına karşı üstünlüğü doğal olarak ele alamamasıydı. 

Çağlar-Merih tandeminin topla buluştuğu dakikalarda Immobile önderliğinde başlayan İtalya’nın ön alan presi, orta saha üçlüsünün de desteğiyle maksimum verime ulaştı. Okay - Ozan - Yusuf üçlüsünün İtalya orta sahasının birebir markajından kurtulup topla buluşamaması, pas sayılarını da doğrudan etkiledi. Türkiye’nin maça başlayan orta sahası toplamda 60 pas yaparken Jorginho bireysel olarak bu miktardan 22 adet fazla pas yaptı.

Dorukhan Toköz’ün bu sene Beşiktaş’ta verdiği katkı epey sınırlı olsa da, Güneş’in 2019 model topu rakibe bırakan Beşiktaş’ındaki bir numaralı orta saha opsiyonu olduğunu hatırlıyoruz. Konya’daki Fransa maçında da topu domine etmeyen Türkiye’de Pogba’ya yaptığı sert ve caydırıcı savunma ile yıldızlaşan Dorukhan’ın aynı yapıda forma şansı bulması, Jorginho - Barella – Locatelli’nin efektifliğin bir nebze de olsa sekteye uğratabilirdi. 

İlk yarıdaki 0-0’lık skor, sayısal anlamda işlerin yolunda gittiğini söylese de oyun anlamında İtalya’nın son vuruş beceriksizliğine güvenen bir Türkiye izletiyordu. İkinci yarıda hücumda daha tehditkâr olmak amacıyla Cengiz Ünder’i Yusuf Yazıcı yerine sahaya atan Güneş, hücumda kazandıklarından fazlasını savunma anlamında kaybetti. Ünder, Kenan ve Hakan ikilisinin savunma konsantrasyonundan uzaktı. Spinazzola’nın da ikinci yarıda maçın adamı olmasının temelinde bu savruk savunma yatıyor.

Maçın kırılma anı ise gecenin etkisiz ismi Ozan’ın yerine İrfan’ın dahil olmasıyla oluştu. Hakan’ı geride konumlandırıp ön tarafa İrfan’ın eklenmesi, hem Jorginho’yu rahatlattı hem de Barella – Locatelli ikilisine daha fazla alan sağladı. Peş peşe gelen 2 gol maçı bitiriyordu.

53 yıllık hasret bitecek mi?

NY Times yazarı Rory Smith, İtalya’nın yeni jenerasyonunun A planını ‘eğlenmek’ olarak tanımlıyor. Roberto Mancini ile kaybetmeme serisini 28 maça yükselten Azzurri, grubun kağıt üzerindeki en büyük ikinci favorisi Türkiye’ye karşı gövde gösterisi yaparak tüm favorilere göz dağı vermeyi başardı. İtalyan teknik direktör, Verratti’nin de fit dönmesinin ardından Vittorio Pozo’ya ait olan 30 maçlık rekoru Galler ve İsviçre’ye karşı egale etmenin peşinde olacak ve 1968’den bu yana ilk kez ülkesine kupayı getirmeyi hedefleyecek.