İstanbul Film Festivali’nin keyfi Nespresso ile yaşanıyor İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) tarafından düzenlenen, Türkiye’nin en büyük uluslararası sinema etkinliği — Duende okurunun da sabırsızlıkla beklediği İstanbul Film Festivali , bu yıl 41. kez, 8-19 Nisan tarihleri arasında sinemaseverlerle buluşmaya hazırlanıyor. Üstelik, bu yıla heyecan katan; Nespresso ’nun katkılarıyla gerçekleşecek ödüllü bölümler de festivalde bizi bekliyor. Neler var? İstanbul Film Festivali'nin gelenekselleşmiş bölümlerinden, genç yönetmenlerden filmlerin yer aldığı Genç Ustalar bölümü , uzun yıllardır sanatı ve sinema yeteneklerini destekleyen Nespresso’nun katkılarıyla bu yıl yarışmalı bir bölüme dönüşürken , Genç Ustalar bölümündeki filmler, genç sinema profesyonellerini desteklemek amacıyla bir araya getirilen Nespresso Genç Jürisi tarafından ödüllendirilecek. Kazanan film, 19 Nisan’da gerçekleşecek 41. İstanbul Film Festivali Ödül Töreni’nde açıklanacak. Nespresso’nun sponsorluğunda gerçekleşecek ikinci ödüllü bölümse kısa filmlerin önemine dikkat çekmeyi ve uluslararası seviyede yapımların artmasına katkıda bulunmayı amaçlayan Köprüde Buluşmalar Kısa Film Atölyesi . Atölye seçkisinde yer alan proje ekipleri, projelerini geliştirmek üzere senaryo, yapım, görüntü yönetimi, cast gibi konularda eğitim alma şansı yakalarken atölyeler sonunda seçilecek proje Nespresso Özel Ödülü ’nün sahibi olacak. Türkiye ve dünya sinemasının başarılı örneklerinden yıldız oyuncular ve usta yönetmen söyleşileriyle buluşacağımız, bu yıl yeniden tam anlamıyla sinemalara dönen 41. İstanbul Film Festivali programına dair ayrıntılı bilgi için burayı , film keyfinizi Nespresso lezzetleriyle artırmak için şurayı ziyaret edebilirsiniz. #NespressoKeyfi #İstanbulFilmFestivali
Daha fazlasını öğren →
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Emre Eminoğlu
Film: Like Father, Like Son / Soshite chichi ni naru
Yönetmen: Hirokazu Kore-eda
Süre: 121 dakika
Jenerik: Eleştirmen Roger Ebert'ın "Ozu'nun vârisi" olarak tanımladığı, günümüz Japonya sinemasının en önemli yönetmenlerinden Hirokazu Kore-eda'nın birbiri ardına çektiği aile dramları ve dokunaklı hikâyelerinden sadece biri Like Father, Like Son. 2013 Cannes Film Festivali'nde Jüri Ödülü'ne layık görülen film, altı yaşındaki oğullarının aslında öz oğulları olmadığını, doğumun ardından hastanede bebeklerin karıştığını ve öz oğullarının başka bir aile tarafından büyütüldüğünü öğrenen bir ailenin zorlu karar sürecini konu alıyor.
Neden izleyelim? Sadece karakterlerini değil, izleyicisini de zorladığı sorgulama ve vicdan muhasebelerini yaşamak ve aile bağlarındaki küçük anların, anlık detayların anlamını düşünmek için. Filmin bir sahnesinde, işi gereği şehrin ortasında deney amacıyla kurulmuş yapay bir ormanı ziyaret eden baba karakteri, bazı böcek ve bitki türlerinin bu yapay ortama kolayca alıştığını ama bazılarının alışmasının 15 yıldan fazla sürdüğünü öğreniyor. Filmdeki tüm duygu değişimlerinin, simgeselliğin ve olay akışının kilit noktasının bu sahne olduğunu hemen anlıyorsunuz. Hastanenin avukatları, iki aileye çocukları "değiştirebileceklerini" söylüyor. Karar vermekse çok zor. Kayıp olduğunu, aradıklarını bile bilmedikleri bir bağı bulduklarında, altı yıldır kurdukları bir diğer bağdan vazgeçmeyi göze almak çok zor. Kore-eda'nın tüm filmlerinde sorgulanan aile bağları, bu kez kan bağı üzerinden sorgulanıyor: Altı yıllarını birlikte geçirdikleri bu çocuk mu, yoksa kendilerine yabancı olan bir başka çocuk mu ailelerinin bir parçası olan?
Nerede izleyebilirsin? Like Father, Like Son, 5 Nisan'dan itibaren "Küçük Mutluluklar: Bir Hirokazu Kore-eda Retrospektifi" seçkisi kapsamında MUBI'de izlenebilecek. MUBI'den yönetmen retrospektifleri, benim adını duyduğum, fakat o ana kadar hiçbir filmini izleme fırsatı bulmadığım birçok yönetmenle tanışmamı sağladı, umarım sizin için de öyle olur.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
İstanbul Film Festivali'nin heyecanına kapılıyor, biletlerimizi cebimize koyup yola düşüyoruz. Yolda giderken Grammy bulmacasını çözüyor, metroda Ceylan Göksel'e rastlıyoruz.
01 Nis 2022
YAZARLAR
Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Renata Salecl, birçok kitabında neden sonuç bağlamında gündeminde tuttuğu neoliberalizm değişmezini, yeni kitabı "Kabalık Çağı"nda da pergelin sabit ayağı olarak kullanıyor. Bireyselden toplumsala yeni liberal düzenin yarattığı sosyal erozyonu incelerken deyim yerindeyse çuvaldızı hem dayatılmış neoliberal düzene hem de onun heveslisi, faili, sürdürücüsü ve kurbanı durumundaki günümüzün şaşkın bireyine batırıyor.
Virtüöz davulcu Jojo Mayer, “ME/MACHINE” projesi ile geçen Cuma akşamı Terminal Kadıköy’ün içinde bulunan Komünite’de sahne aldı ve akustik davul ile yapay zekayı aynı sahnede gerçek zamanlı bir diyaloğa soktuğu canlı bir performans sundu. Mayer ile insan-makine etkileşimli benzersiz müzik deneyimi konuştuk. Sanatçı, teknolojiden korkmak yerine onu müziğine nasıl adapte ettiğini anlattı.
Dying for Sex’te (2025) yaralı, öfkeli ve arzularıyla var olabilen bir kadın yaratan Elizabeth Meriwether, Furious’ta da kadın öfkesinin başka bir yüzüne bakıyor. Dizinin üç kadın karakterinin öfkeleri aynı yerden doğmuyor, aynı biçimde dışarı vurulmuyor ve onları aynı yola götürmüyor. Fakat üçü de kendilerinden önce başka kadınların taşıdığı öfkeden bir parça devralıyor. İlk sezon sona erdiğinde geriye tek bir kadının intikamından çok daha fazlası kalıyor: Kuşaktan kuşağa, bedenden bedene dolaşan ve kendisine başka başka yollar arayan bir kadın öfkesi.
Sadakatsizliğe uğramak insanın eğitimiyle, yaşıyla, güzelliğiyle, zekasıyla ya da ne kadar “iyi bir partner” olduğuyla açıklanabilecek bir şey değil. Yine de insan böyle bir şey yaşadığında çoğu zaman suçu kendisinde arıyor. Oysa bu soruların çoğunun sebebi kontrolümüz dışında gelişen bir olayı yeniden kontrol edilebilir hâle getirme çalışmamız. "Sadakatsizlikle nasıl başa çıkarım?" diye düşünenler için üç kitap.
"Anatomy of a Fall"un Oscar ödüllü senaristi Arthur Harari, yeni filmi "The Unknown"da beden değiştirme motifini fotoğraf, kent hafızası ve kimlik üzerine tekinsiz bir bilmeceye dönüştürüyor.
