Merhaba Taner, ben Taner

Yazıya başlamadan önce arka penceremdeki ağacın gökyüzüne uzanan yapraklarına baktım. Hâlâ yerli yerindeler. Zihnim sonbaharın henüz gelmediğine tutunsa da soğuk günlere uzanan hatıralarını art arda dizmeden yapamadı. Rengi değişti günlerin. Biri yılın şarjı bitmesin diye parlaklığı kısmış gibi. Tam da böyle bir gün buluştuk Taner Yücel’le. 

HOOD Base’in dışarıya attığı masanın iki yanına yerleştik. Aslında daha önce kendisiyle Newsletter Soundtrack isimli projemizde bir araya geldik — ben “Gelecek" teması altında 1960’ların özgür radyolarıyla bağımsız internet yayıncılığını birbirine bağladım, o da Object Permanence isimli bir bestesiyle metinsel içeriği sesle mühürledi.

Her ne kadar kendime aldığım notları e-posta atan biri olsam da ona “Taner merhaba,” diye başlayan mesajlar göndermek garip hissettirdi. Zaten bir araya geldiğimizde bunu Murat ya da Ayşe ismine sahip insanların pek anlayamacağı konusunda hemfikir olduk. Taner’in yoğun iş takvimi arasında bir saat laflayıp kayıt gününü ve sonrasını konuştuk. 

Masadan kalkmadan önce “Her sorun estetiği besliyor,” dedi punk müziğe dair sevgisini temellendirirken. Hafızam David Lynch’in Yaşama Sanatı belgeselinde muhtemelen elinde sigarasıyla söylediği “Kazalar ya da bir şeyi tahrip etmek bazen iyi bir şeyler ortaya çıkarabilir. Kontrollü ve sınırlara sahip olan şeyler başınıza bela olabilir. Bazen elinizdekileri karıştırıp aradığınıza ulaşmak için büyük hatalar yapmalısınız,” sözünü anımsadı. “Hata payları vardır,” demek geldi içimden.

Taner ve Taner, Yeldeğirmeni'nde bir kahvecide

Sıradan bir eylül çarşambasında buluşup pek çok sevdiğim arkadaşımın doğum günlerinin sıralandığı bir ekim salısında podcast kaydı için sözleştik. O salı aynı zamanda Taner’in doğum günü. İyi ki doğdu kendisi. İyi ki yollarımız kesişti. 

Artık telefon rehberimde ve e-posta arşivimde Taner isimli başka birinin daha yeri var. Murat isimliler lütfen alınmasın — Taner’den Taner’e seken, bana bir yerlerden tanıdık gelen, geçmişteki hatalarıma, bugünkü alışkanlarıma ve gelecekteki hüzünlerime ortak bir hikâyeye davetlisin. Çıkışta görüşürüz.