Oyuncul seslerin deneysel kolajları


Sanatçılar öğrencilere eğitim desteği için Dayanışma Sahnesi ’nde
Dayanışma Sahnesi Nedir? Dayanışma konseri .
Daha fazlasını öğren →
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Albüm: Kate NV, WOW
Süre: 40 dakika
Plak şirketi: Rvng Intl. Records
Yayın tarihi: 3 Mart 2023
Kartonet: Kate NV, sahne adıyla Katerina Shilonosova, anaakımın çeperlerine yerleştiği Room for the Moon (2020) albümünü takip eden sıra dışı yeni bir uzunçalarla geri döndü. WOW, Shilonosova’nın 2019’da bir araya getirdiği, çoğunluğunun daha da eskiden bitirdiği şarkılardan derleme bir hilkat garibesi.
Kariyerinin başından itibaren kategorize edilmeye, etiketlenmeye ve paketlenmeye direnen üretimler gerçekleştiren müzisyen, yakın geçmişinin tozlu raflarından indirdiği WOW ile müziğini iyiden iyiye ses malzemelerinden oluşan çok parçalı bir kolaja dönüştürdü.
Bir çocuk kitabından fırlamış gibi duran ya da Fransa’da bir yol direği tasarımı için aday olabilecek albüm kapağı, bir Will Work For Good tasarımı. 6 horozun 3 renkli paleti, bizi bekleyen muzır bir şenliğin habercisi. Takahide “Foodman” Higuchi’den (oni(they)’in söz yazarı) Andrey Bessonov’a (klarnet), OG Lullabies’ten (keman) Anne Taegert’a (albüm mastering’i) genişleyen ve ülkeler arasında dolaşan yaratıcı işbirlikleri, WOW’un çok sesli şenliğinin aktörleri.
Shilonosova, Binasu’da (2016) Japonca sözlerin eşliğinde ve Japon city pop’unun nostaljisinde anakronik (bu demode demek değil) bir pop bir yolculuğuna çıktı. для FOR’da ise (2018) ambient ses manzaralarını deneysel elektronik uzamlara konumlandırdı. Gitar, bas ve davulları ön planda kullandığı Room for the Moon albümüyle müziğini görece hatları belli kompozisyonlara sığdıran, İngilizce (ve hatta Fransızca) şarkı sözleriyle dinleyiciye ulaşılabilir anlatılar oluşturan müzisyen, 2020 yılından beri yayımladıklarıyla öngörülmez bir rotada seyahat etmeye devam ediyor.
Boquet (2022) ve şimdi de WOW, Room for the Moon’la - tabir-i caizse - “uslu” bir yaratıcı sürece adım atarak art pop’la dirsek temasına giren Shilonosova için müziğin kuralları dikte ettiği ve tahmin edilemezliğin yeniden öne çıktığı bir öze dönüş âdeta. Boquet 2017’de, WOW da 2019’da kaydedilen şarkılardan oluşsa da, Shilonosova bu albümleri 2020’den, yani kariyerinin anaakım denilebilecek döneminden sonra yayınladı. Bu gerçek, Shilonosova’nın müziği sayısız ifade imkânları ve sonsuz yaratıcı ihtimallerle dolu bir oyun alanı olarak gördüğünün işaretleri.

Kate NV, WOW
Neden dinleyelim? Shilonosova’nın solo albüm kataloğunu ziyaret ederken, müziğinin etrafına yerleştirebileceğim isimleri düşündüm. WOW’u dinlemeden önce Binasu’dan Room for Moon’a değin yanına koyduğum birçok müzisyen ve gruptan bazılarını tekrar dinleme şansım oldu. Cate Le Bon ve Brandford Cox’un düet kısaçaları Myths 004’ten Avustralya’nın Devo-vari zolo grubu U-Bahn’a, Sovyet Rusya synthpop’un analog sesleri Kino ve Bioconstructor’dan Japonya’nın retro janrı city pop’a değin birçok müzisyen, grup ve janr arasında dolaştım. Ve bunlar, daha WOW’a gelmeden önce uğradığım duraklar oldu.
Adlarını zikrettiğim isimlerin stilistik, zamansal ve mekânsal farklılıklarını göz önünde bulundurduğumda, Shilonosova’nın müzikal kütüphanesinin dilleri birbirinden çok farklı sayısız kitaptan oluştuğunu gördüm. Birkaç adım geriye gidip baktığımda da, bu kütüphanenin yalnızca kitaplarının dilleriyle değil; tasarımı ve dekorasyonuyla bir kütüphaneden çok benzersiz bir oyun alanına benzediğini gözlemledim. Tekinsiz bir dahiliği olan, sıradaki yaramazlığından devşireceği yeni yaratıcılığıyla size wow! dedirtebilecek bir çocuğun, Katerina Shilonosova’nın oyun alanı.
Oyun alanı olarak müzik metaforumu destekleyen ve müzisyenin geçtiğimiz yıllarda The Calvert Journal’a verdiği bir röportajında okuduklarım, sanatçının müzikle oyunu buluşturuşunun alt metinleriyle dolu. Müziği oluşturan ses parçalarını oyuncak gibi gören, bilincin akışına ve kompozisyonların deneyselliğine inanan erişkin bir çocuk olduğuna inandığım Shilosova, “Müziğin ne olmayı arzu ettiğini söylemesine ve istediği gibi yankılanmasına izin veriyorum,” diyor.
Sanatçının içselleştirdiği bu kimliğin izini kendi deyişiyle “şarkı gibi şarkılar”ın bir araya geldiği Room for the Moon albümüne kadar sürmek mümkün. Bu albümle kendine kontrollü bir müzikal ifade alanı yaratan müzisyen; erişkin çocuk Shilosova’nın uçarı meraklılığını, yetişkin Shilosova’nın yerleşik ve ehilleşmiş yaratıcılığıyla yer değiştirdi. WOW, onun ehlîleştirilemez, sakinleştirilemez ve tahmin edilemez ses hareketleriyle dolu çocuksu evreninin görkemli bir bisi.

Kate NV. | Kaynak: theperfectmagazine.com
“Bir enstrümanı çalmayı öğrendiğinizde naif kalmanın ne kadar zor olduğunu düşünüyorum her zaman. Aynı yollara girmeye başlıyorsunuz, bu müziğinizi tahmin edilebilir kılabiliyor. Ben tahmin edilebilir olmak istemiyorum.” diyor Crack Magazine’e verdiği röportajda Shilosova. Bu, çeşitli sythesizer’lar (ve aniden devreye giren kısa ömürlü üflemeliler, gitar ve keman) haricinde neredeyse enstrümansız olan WOW’u, tahmin edilemezliklerle dolu kılan temel faktör.
WOW, Room for the Moon’un melodik ve bangırdayan bas, gitar, davul ve drum machine kullanımlarının aksine, çevresel sesleri ve buluntu enstrümanların kayıt örneklerini kullanan çok parçalı bir kolaj. Bir kapı gıcırtısı, yere fırlatılan kaşık ve çatalların sesleri, Philadelphia'nın bazı kamu okullarının hasarlı enstrümanlarıyla kaydedilen sesler ve dahası, Shilosova’nın müziğini enstrümanların kıskacından kurtaran malzemeler. Bu hâliyle, ses parçalarının özgürce çarpıştığı, dinleyiciyi başından sonuna değin diken üstünde tutan zıpır bir albüm WOW.
Yalnızca solo kariyerinde değil; bir parçası olduğu Glintshake grubuyla ürettikleri ve Moscow Scratch Orchestra’yla yaptığı işbirlikleriyle de deneyselliği kimlikleştiren Katerina Shilosova, 5. albümüyle 21. Yüzyılın dijital mashup estetiğinin avangard ses manzaralarını genişletti. Ele avuca sığmayan ve bilincin akışına teslim edilmiş bir sesler histerisi olarak WOW, Shilosova’nın kendine açtığı yeni bir oyun alanı. Onun için anaakım ve alternatif gibi geçiş dönemlerimin olmadığının da en net göstergesi. Zira, her şeyden önce önemli olan müziğin ne olmak ve nasıl yankılanmak istediği.
Benzer işler:
- Jockstrap - I Love You Jennifer B
- Coil - Love’s Screet Domain
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
95. Oscar Ödülleri, Kate NV'nin ele avuca sığmayan deneysel sesleri, All Quiet on the Western Front'tan The Quiet Girl'e Oscarlık 4 film önerisi.
10 Mar 2023

YAZARLAR

Koray Soylu
Editor @ Aposto

Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Lee Chang-dong’un "Possible Love"ı, 2009’daki Ssangyong Motor grevinden yola çıkarak sınıf çatışmasını, emeği ve başkalarının acılarına bakmanın etik sınırlarını sorguluyor. İşini kaybeden Choi Ho-seok ve eşi Ahn Mi-ok'a odaklanan film, kendi bakışını bu çifti filme çekmek isteyen Lee Ye-ji'nin gözüyle harmanlıyor. Bazı şeyler kamera orada olduğu için gizleniyor, bazıları ise kamera sayesinde ortaya çıkıyor.

19. yüzyılda yaşamış Fransız bir hizmetçiyi, Rumen göçmen işçileri ve Roberto Rossellini'yi birbirine bağlayan ne olabilir? Radu Jude'ye sorarsanız, pek çok nokta... Yönetmen son filminde, birbirinden uzak görünen bu dünyaları biraraya getirerek ekonomik göçün görünmeyen insani bedellerine odaklanıyor. Viyana Film Festivali’ndeki sohbetimiz sinemadan siyasete, sömürüden iyi niyete, karamsarlıktan gerçekleri olduğu gibi görebilmeye uzandı.

Yerli diziler dünya çapında milyarlarca izleyiciye ulaşırken bu başarıyı mümkün kılan set emekçileri ağır çalışma koşulları, güvencesiz sözleşmeler ve iş kazalarıyla karşı karşıya. Üstelik artan maliyetler nedeniyle birçok dizi yayından kalkıyor, en popüler diziler bile yeni bölüm yayımlayamıyor. Uzun zamandır derinden ve sessizce süren kriz, Türkiye’nin mevcut ekonomik düzenindeki sorunlar nedeniyle çok daha görünür hâle geldi.

The New York Times’ın ciltli kurgu dışı çoksatanlar listesine birinci sıradan giren "İki Yabancı", Belle Burden’ın yirmi yıllık evliliğinin dağılmasıyla yüzleşmesini anlatıyor. Aşk ve güven perdesinin ardında görünmeleşen maddi eşitsizlikleri, kadınlardan beklenen sessizliği ve bir ilişkiye hayatını adarken insanın kendinden neler eksiltebildiğini sorgulayan, içten ve yer yer can yakan bir anı kitabı.

Queens of the Stone Age’in yeni albümü “Perfecth”in tanıtım turnesi sürerken bir yandan da grubun vokali Josh Homme'un imajı ve giderek daha yakışıklı birine dönüştüğü de konuşuluyor. Öte yandan Homme'un yakın geçmişte bir kadın fotoğrafçıya tekme atmış ve eski eşi tarafından aile içi şiddetle suçlanmış olduğu geri plana atılıyor. Acaba bu konuda biraz ikiyüzlü olduğumuzu ve bazı isimlere ayrıcalık tanıdığımızı kabul mü etmeliyiz?




