55 yıllık hasrete son 1

 “Bob (Sir Bobby Robson), Gareth ve bu İngiltere takımıyla gurur duyardı. Açıkça birbirleri için oynuyorlar ve ülkelerini temsil etmekten büyük gurur duyuyorlar. Büyük bir turnuvada ilerlemek için sürekli iyi olmanız ve herkesin odaklanmasını sağlamanız gerekir ki bunu başarmak gerçekten kolay iş değildir. Bob için ulusal takımın menajerliği her zaman sevdiği bir şeydi ve biliyorum ki Gareth için de durum bu.” Elsie Robson 

Bir maçlık Roma seyehatinin ardından Wembley’e geri dönen İngiltere’nin rakibi, oynadığı göze hoş gelen futbolla dikkatleri çeken ve yaşadığı saha dışı hikayelerin sonucunda ‘sempati şampiyonu’ olarak nitelendirilen Kasper Hjulmand’ın Danimarkası’ydı. 

3’lü savunmanın turnuvadaki en büyük temsilcilerinden Almanya’ya karşı takımını 3’lü dizerek sonuca ulaşan Southgate, Ukrayna karşısında Uluslar Ligi ve turnuva boyunca tercih ettiği sistem olan 4-2-3-1’e geri döndü. 3 savunmacılı sistemi en az Almanya kadar efektif bir şekilde oynayabilen Danimarka’ya karşı Southgate’in tercih edeceği sistem büyük merak konusu olsa da İngiliz menajer A planından şaşmadı. Ukrayna maçında sakatlığı nedeniyle forma şansı bulamayan Saka, fit hale gelmesinin ardından Sancho’dan ilk 11’deki yerini aldı. İngiltere’de bunun dışında değişiklik yoktu.

Maç iki tarafın da tercih ettiği gibi kontrollü ve mücadeleci şekilde başladı. İlk çeyrekte topla oynamaya yüzdeleri ve gol beklentileri arasında büyük farklar yoktu. Danimarka’nın 30.dakikada kazandığı serbest vuruşta topun başına geçen Damsgaard, hafızalardan silinmeyecek bir vuruşla Pickford’ın absürdleşen clean sheet serisini bozuyor ve takımını 1-0 öne taşıyordu. Bu gol, İngiltere’yi turnuvada geriye düşüren ilk gol olduğu için Southgate için farklı bir meydan okuma demekti.

UEFA

İki takım teraziye konulunca, İngiltere’nin rakibi karşısındaki en büyük avantajının fizik kondisyon olduğunu söylemek çok zor bir tahmin olmasa gerek. 4 gün önce Bakü’de çetin bir eşleşme sonucunda Çekya’yı elemeye başaran Danimarka’nın son 25 dakikadaki hali, serisi 7. maça taşınmış ve rotasyonu iyice daralmış bir NBA takımını anımsatıyordu. İngiltere, bu avantajını kusursuz kullandı.

Kane’in repertuarında daima bulundurduğu ancak bu sene ustalık eserine dönüştürdüğü ‘derine gelip pozisyon hazırlama’ görevi, turnuvada ilk kez karşımıza çıktı. Devre sonlarına doğru uyuyakalan Danimarka orta sahasının arasında topla buluşan Kane, Saka’ya pasını attığı anda Danimarka için her şey çok geçti. Saka’nın kanattan çevirdiği topta Kjaer topu kendi ağlarına yolladı.

UEFA

Geriden gelmenin verdiği momentumu fiziksellikle birleştiren İngiltere, ikinci yarıda kontrolü tamamen ele alsa da 90 dakikada sonuca ulaşamadı ve maç uzatmaya taşındı. Hjulmand’ın fiziksel direnci arttırmak amacıyla yaptığı değişiklikler, takımın baskıdan kurtulmasını sağlayamadığı gibi hücumu da verimsizleştirdi. Maçın en dikkat çeken istatistiği benim için; Danimarka’nın 60-120 arası rakip kaleye attığı şutun 1 olmasıydı.

Uzatmalarda Jensen’in Sterling’e ceza sahasında yaptığı müdahaleye çalınan düdük maçın, belki de turnuvanın en çok tartışılan kararı oldu. Topun başına geçen Kane penaltıyı gole çeviremese de dönen topu tamamlayarak skoru belirliyor final kapısını aralıyordu.

UEFA

Southgate’in golden sonra yaptığı Trippier-Grealish değişikliği, çok sembolik bir andı. 69’da durum berabereyken hücum gücünü arttırmak için görevlendirilen Grealish’in öne geçtikten hemen sonra oyundan alınması, İngiliz menajerin pragmatizm seviyesini açıklıyor. Bu durum basında eleştirilse de, 55 yıllık seriyi bitirmek için gün sayan Southgate’in kulaklarını tıkadığına eminim. İngilizler için parti henüz bitmedi, hatta yeni başlıyor olabilir.