İlgi Manyağı

Film: Sick of Myself / Syk pike

Yönetmen: Kristoffer Borgli

Süre: 95 dakika

Yapım yılı: 2022

Jenerik: Ödüllü kısa filmler, video klipler ve reklam filmleriyle tanınan Kristoffer Borgli’nin ikinci uzun metrajlı filmi ilk kez geçtiğimiz bahar aylarında Cannes Film Festivali’nin Belirli Bir Bakış bölümünde gösterilmişti. İstanbul’daki ilk gösterimi ise Filmekimi’ndeydi. Duende’nin Filmekimi’ne özel olarak hazırladığımız sayısındaki röportajımızda İstanbul Film Festivali direktörü Kerem Ayan film için şöyle demişti: “Bence Altın Palmiyeli Ruben Östlund filminin başaramadığını başarmış. Çok güncel, günümüz toplumunu eleştiren, yer yer çok komik bir film”. Sick of Myself, rekabet üzerine kurulu sağlıksız bir ilişki sürdüren bir çifte odaklanıyor. Thomas’ın başarısı, Signe’nin ilgi odağı hâline gelmek için akılalmaz şeyler yapmasına neden oluyor.

Neden izleyelim? Hiç başkaları sana acısın diye bir hastalığın varmış gibi davrandın mı? Hiç ilgi odağı senden kaydığında, dikkat çekmek için ayılıp bayıldın mı? Ya da hiç dikkate olan açlığından bir kazanın izlerini gereğinden fazla üzerinde taşıdın mı? İş yerinde başarısı kutlanan iş arkadaşından geri kalmamak, “ben de bir şeyler yapıyorum” demek için o an uydurduğun fikirleri, arkadaş ortamında sohbetin dışında kaldığında kötü hissediyormuş numarası yaptığını ya da kırık kolun iyileşmiş olsa da birkaç ekstra gün alçını çıkarmamayı düşündüğünü biliyorum. Çünkü saf kötülük ya da art niyet içermediği, başkasının kaderini etkileyecek denli ciddi sonuçları olmadığı sürece, hepimizin ilgiye aç olduğu bu çağda masum yalanlar ve ufak kandırmacaların ne zararı olabilir ki? 

Sick of Myself’in çifti Thomas ve Signe, kötülükten keyif alan utanmaz bir çift. "Tencere yuvarlanmış, kapağını bulmuş." sözünü hatırlatıyorlar. İlişkileri, “buluntu obje” fikrini bu kötülük ve utanmazlıkla birleştirerek sanat pratiğini çaldığı mobilyalar üzerine inşa etmiş Thomas’ın bir sanatçı olarak yakaladığı başarıyla sekteye uğruyor. Signe, herkesin ilgi odağına erkek arkadaşı yerleştiğinde hâlihazırda sağlıksız olan ilişkilerini hırs, kıskançlık ve imrenme gibi duygularla daha da yıpratıyor. Derken Signe, yeniden ilgi odağı olmak için akılalmaz bir yola başvuruyor; bilerek ve isteyerek hasta ediyor kendini.

Kristtoffer Borgli’nin filmi, Ruben Östlund’un toplumsal taşlamalarını ve mübalağalarını anımsatan olay örgüsü ve başta Oslo Üçlemesi olmak üzere Joachim Trier ve Eskil Vogt’un işbirliğinin sonuçlarını anımsatan biçimsel yapısıyla dikkat çekiyor. Film, sosyal medyanın etkisiyle ilgi odağı olmanın bir savaşa dönüştüğü, en yakınımızdakilerin bile bizden daha göz önünde olmasını ve bizden daha çok konuşulmasını hazmediğimiz bir düzenin inşa edildiği günümüzü eleştirisinin odağı yapıyor. Kurban psikolojisi ve acıma duygusuyla şişen ilgi, acıma ve sempati balonunu bir ibret objesi gibi Oslo sokaklarında gezdiriyor Sick of Myself. Dahası, birilerine yardım etmenin ve acımanın mahrem, iyi bir insan olmanın ise kişisel bir erdem olduğu günlerin geride kaldığını da hatırlatıyor. Artık diyor, yaptığın yardımı ya da taşıdığın mağduriyeti yeterince insanla paylaşmaz, yeterince insana göstermezsen hiçbir anlamı yok. Artık diyor, iyi bir insan olman kimsenin umrunda değil, iyi bir insan olduğunu düşündürmen yeterli. İlgi odağı olmak için her yol mübah. Ve maalesef Signe kadar uçlarda gezinmesen de sen de bu düzenin bir parçasısın.

Nerede izleyebilirsin? Geçtiğimiz haftalarda Filmekimi programında yer alan Sick of Myself, bugün Başka Sinema salonlarında gösterime giriyor.

Benzer işler: 

• Force Majeure / Turist (2014, Ruben Östlund)
• The Worst Person in the World / Verdens verste menneske (2021, Joachim Trier)