Ayrton Senna’nın ilk akşam yemeği

Bazı sporcular, yalnızca kendi dallarında iz bırakarak yetinmez, spor tarihine de damga vururlar. Michael Jordan, Diego Maradona, Roger Federer, Tom Brady, ve elbette G.O.A.T teriminin esin kaynağı Mohammed Ali, bu isimlerden birkaçı. Formula 1’de ise, akımın temsilcisi Ayrton Senna’ydı, ve başarısının ipuçları kariyerinin ilk adımlarında gizli. 94’teki kazasının yıldönümünde, kötü yerine iyi anıları hatırlamak çok güzel olabilir.

13 yaşında profesyonel karting kariyerine başlayan Senna, zamanla ikincilikler elde etmeye başlayınca bunun yeterli olmadığını ilk kez farketti. Genç yaşlarında İngiltere’ye yerleşen Ayrton, Formula 1600 ve Formula 3 serileriyle birlikte, prestijli Macau Grand Prix’sini de kazanarak büyük takımların ilgisini çekmişti.

Senna, yıllar sonra dramatik şekilde yollarının birleşeceği Williams’ın sahibi Frank Williams’a bir yemekte şöyle der: “Bak, herkes benle kontrat imzalamak ister.". Karizmatik Frank ise oralı bile olmaz, ama bir test teklif eder ve Temmuz 83’te Donington Park için sözleşirler. İlk kez bir F1 aracına oturan Ayrton, takımın mevcut pilotları Keke Rosberg ve Jacques Laffite’den daha hızlı turlar atar. Ancak ikisinin de kontratı devam ediyordur, Williams etkilenmekle yetinir.

Ekim ayında, aynı şey McLaren’la da yaşanır. Ron Dennis’in test sonrası röportajında, sesi kapatıp yalnızca beden dilini izleseniz dahi büyülenme ve kafa karışıklığı içerisinde olduğunu hissedebilirsiniz. McLaren’in 1984 için Niki Lauda ve Renault’dan yeni gönderilen Alain Prost’la anlaşması vardır, bu yüzden olsa olsa F2’de bir koltuk teklif edebilir, ama Brezilyalı zaten başka takımlarla da görüşme halindedir.

Brabham, bu takımlardan biriydi ve başında cimri Bernie Ecclestone vardı. Ayrton’a bir teklif yapar. Senna, koltuk arayan çaylak adayı bir pilot değilmişçesine, “Benim şu ana kadar başardıklarımı ödüllendirmiyorsun, teklifi yükseltirsen tekrar düşünürüm.” diyerek rest çeker. Kasım ayında yapılan testte de işler çok iyi gitmeyince takımın pilotu Piquet’den 2 saniye yavaş kalır, ve bu hikaye de başlamaz.

Ayrton, birkaç ay önceki McLaren testiyle aynı gün, ufak takım Toleman’la da sürüş yapmıştır. Onlar, büyük takımlar gibi değildir ve kendisini yarıştırmaya çok isteklidir. İleride Benetton’a ve devamında Renault’ya evrildiklerinde Schumacher ve Alonso’yla yapacaklarına benzer şekilde, yetenekli bir genç pilotla arka-orta sıralarda fark yaratabileceklerinin farkındalardır.

Haklı da çıkarlar. Ayrton, ilk yılında bitirdiği altı yarışın beşinde puan alır ve tartışmalı Monako GP’si de dahil olmak üzere 3 kez podyuma çıkar. Altı kez mekanik sorun yaşar ve yalnızca iki kaza yapar, ki bunlardan bir tanesi çok ilginçtir.

F1 tarihinin en vahşi yarışı olarak gösterilen 84 Dallas GP’sinde, spin atarak en geriye düşer. Buna rağmen tırmanıp puan barajını zorlarken, son turlarda aracı duvara sürterek yarış dışı kalır. Senna, garaja döndüğünde gelmiş geçmiş en sıradışı sürücü bahanesini öne sürecektir: “Duvar yerinden oynamış olmalı!”.

O zamanlar Toleman’da çalışan Pat Symonds “Tabii canım.” gibi bir tepki verse de, Ayrton kendisinden öyle emindir ki, gidip birlikte kontrol ederler. Brezilyalı haklı çıkar! Portatif duvar, yarıştaki başka bir temas yüzünden 5-10mm yerinden oynamıştır.

Senna, saf hızı ve keskin sürüşü kadar, sporun en güçlü isimlerine dahi taviz vermemesiyle ve kendine olan inancıyla da herkesi büyüledi. Pistte acımasızdı, ama dışarıda ihtiyacı olan insanlara elini uzatmaktan da geri durmadı. Kazandıkça büyüdü, büyüdükçe mütevazılaştı. “God-given right to win” sözü, onu en iyi tanımlayan sıfattı belki de...

“Eğer tanrı sizin tarafınızdaysa, her şey daha nettir. Ama bu bile sizi ölümsüz yapmaz.” 

-Ayrton Senna