🎹 Eşsiz ruh Ryuichi Sakamoto’nun veda performansı: Opus
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Ryuichi Sakamoto’nun son performanslarını konu alan Opus filminin prömiyerinin Venedik Film Festivali’nde yapılacağı duyuruldu. Geçtiğimiz mart ayında, son albümü 12 yayınlandıktan kısa bir süre sonra aramızdan ayrılan Sakamoto’nun Tokyo’daki NHK Broadcast Center’da gerçekleştirdiği son performanslarından bazıları görüntülü olarak kaydedildi.
- Detaylar: Ryuichi Sakamoto’nun tüm repertuvarından 20 şarkılık bir seçkiyi kapsayan ve piyanoda solo olarak icra edilen performanslardan oluşan Opus filmi, 5 Eylül’de Venedik Film Festivali’nde dünya prömiyerini yapacak. Filmin yapımcılığını Sakamoto’nun eşi Norika Sora üstlenirken yönetmen koltuğunda ise bestecinin oğlu Neo Sora oturdu. Filmin Deadline’da yayınlanan fragmanını şuradan izleyebilirsin.
- Açıklamalar: Sakamoto, uzun süren performans kayıtlarının ardından “Bu proje, performanslarımı -hâlâ performans sergileyebilecek durumdayken- gelecek için korumaya değer bir şekilde kaydetmenin bir yolu olarak tasarlandı. Kayıt için Japonya’daki en iyi akustiğe sahip olduğunu düşündüğüm NHK Broadcast Center’ın 509 Studio’sunu kullandık” açıklamasında bulundu. Sakamoto, kayıt süreciyle ilgili detayları “Sabahtan geceye zamanın ilerleyişini ifade edecek konserin genel kompozisyonunu oluşturmak için bir iPhone’a kaydettiğimiz her parçayı evde çaldım. Her şey titizlikle kurgulandı, böylece kamera pozisyonları ve ışıklandırma her şarkıda önemli ölçüde değişti. Çekime biraz gergin girdim, bunun performansımı herkesle paylaşmak için son şansım olabileceğini düşündüm. Günde birkaç şarkıyı büyük bir özenle kaydettik” sözleriyle aktardı.
Ryuichi Sakamoto’nun Tokyo'daki NHK Broadcast Center’da gerçekleştirdiği kayıttan | Kaynak: AP
- Son fırsat: Çekim sürecindeki duygularını şeffaflıkla dile getiren Sakamoto’nun projeyle ilgili son sözleri “Bir anlamda bunun performansımı sergilemek için son fırsatım olduğunu düşünürken aynı zamanda yeni bir çığır açabildiğimi de hissettim. Günde birkaç şarkıyı büyük bir konsantrasyonla çalmak hayatımın bu noktasında yapabileceğim tek şeydi. Belki de sarf ettiğim efor nedeniyle, sonrasında kendimi tamamen boşlukta hissettim ve durumum yaklaşık bir ay boyunca daha da kötüleşti. Yine de ölümümden önce kayıt yapabildiğim için kendimi rahatlamış hissediyorum - tatmin olduğum bir performanstı” şeklinde oldu.
- Son çalma listesi: Ryuichi Sakamoto 28 Mart 2023’te hayata veda etti. Ölümünün ardından müzisyenin menajerlik ekibi, Sakamoto’nun vefatına eşlik etmesi için kendi cenazesinde çalınmak üzere özel olarak derlediği son bir çalma listesini paylaştı. Ryuichi’nin veda temalı çalma listesini buradan dinleyebilirsin.
- Ardından: Koray Soylu’nun “Ryuichi Sakamoto; hayatının sonuna kadar müzikle yaşayan profesör, maestro ve her şeyden öte bir dünya vatandaşı” sözleriyle takdim ettiği “Dünyaya bedel eşsiz bir ruh: Ryuichi Sakamoto” başlıklı yazısını buradan okuyabilirsin.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
YAZARLAR
Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Renata Salecl, birçok kitabında neden sonuç bağlamında gündeminde tuttuğu neoliberalizm değişmezini, yeni kitabı "Kabalık Çağı"nda da pergelin sabit ayağı olarak kullanıyor. Bireyselden toplumsala yeni liberal düzenin yarattığı sosyal erozyonu incelerken deyim yerindeyse çuvaldızı hem dayatılmış neoliberal düzene hem de onun heveslisi, faili, sürdürücüsü ve kurbanı durumundaki günümüzün şaşkın bireyine batırıyor.
Virtüöz davulcu Jojo Mayer, “ME/MACHINE” projesi ile geçen Cuma akşamı Terminal Kadıköy’ün içinde bulunan Komünite’de sahne aldı ve akustik davul ile yapay zekayı aynı sahnede gerçek zamanlı bir diyaloğa soktuğu canlı bir performans sundu. Mayer ile insan-makine etkileşimli benzersiz müzik deneyimi konuştuk. Sanatçı, teknolojiden korkmak yerine onu müziğine nasıl adapte ettiğini anlattı.
Dying for Sex’te (2025) yaralı, öfkeli ve arzularıyla var olabilen bir kadın yaratan Elizabeth Meriwether, Furious’ta da kadın öfkesinin başka bir yüzüne bakıyor. Dizinin üç kadın karakterinin öfkeleri aynı yerden doğmuyor, aynı biçimde dışarı vurulmuyor ve onları aynı yola götürmüyor. Fakat üçü de kendilerinden önce başka kadınların taşıdığı öfkeden bir parça devralıyor. İlk sezon sona erdiğinde geriye tek bir kadının intikamından çok daha fazlası kalıyor: Kuşaktan kuşağa, bedenden bedene dolaşan ve kendisine başka başka yollar arayan bir kadın öfkesi.
Sadakatsizliğe uğramak insanın eğitimiyle, yaşıyla, güzelliğiyle, zekasıyla ya da ne kadar “iyi bir partner” olduğuyla açıklanabilecek bir şey değil. Yine de insan böyle bir şey yaşadığında çoğu zaman suçu kendisinde arıyor. Oysa bu soruların çoğunun sebebi kontrolümüz dışında gelişen bir olayı yeniden kontrol edilebilir hâle getirme çalışmamız. "Sadakatsizlikle nasıl başa çıkarım?" diye düşünenler için üç kitap.
"Anatomy of a Fall"un Oscar ödüllü senaristi Arthur Harari, yeni filmi "The Unknown"da beden değiştirme motifini fotoğraf, kent hafızası ve kimlik üzerine tekinsiz bir bilmeceye dönüştürüyor.
