Euro 2004

Ali Murat Hamarat

Portekiz’de yapılan 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası’nda kimselerin favori olarak görmediği Yunanistan kupayı kaldırırken, bu oyuna gönül veren milyonlar şaşkınlıktan küçük dilini yutmuştu.

Turnuvayı yine ekrandan izlemek Türkiye’de soğuk duş etkisi yaratıyordu. Euro 2000’de çeyrek final gören, 2002 Dünya Kupası ve 2003 Konfederasyon Kupası’nda da üçüncü olan Türkiye, bu sefer derede boğulmuştu.

Elemelerdeki son maçta İngiltere karşısında alınacak bir galibiyet, Euro 2004’e doğrudan götürecekti. Daha önce gol bile atamadığımız futbolun beşiği karşısında yine şeytanın bacağını kıramamıştık. David Beckham kazandıkları penaltıyı uzaya yolladığında, tüm memleket acaba diyordu. Ancak doksan dakika sonunda tabela değişmeyince Adalılar şampiyona için otel rezervasyonu yaptırıyor, Şenol Güneş ve öğrencilerine play-off görünüyordu. 

“Çek bir Letonya” manşetleri gerçek oluyor, maçlar kâbusa dönüşüyordu. Millîler adeta tek başına Māris Verpakovskis'e teslim oluyor, Türk futbolunda bir devir kapanıyordu…

EURO 2004’ün galasında Yunanistan, ev sahibini 2-1 yenerek herkesi şaşırtıyordu. Bu yenilgiye rağmen 1989 ve 1991’in dünya gençler şampiyonu olan altın jenerasyona sahip Portekiz çabuk toparlanmış, grubunu lider bitirmişti. Averajla Yunanistan çeyrek final bileti alırken, İber Yarımadası'nın bir diğer sakini olan İspanya evine erken dönüyordu.

B Grubu'nda Fransa liderdi, İngiltere ikinci. Son Avrupa şampiyonu, yıldızı Zinédine Zidane’ın golleriyle futbolun beşiğini devirmişti. D Grubu'nda Çek Cumhuriyeti fırtınası esiyor, Letonya'ya diş geçiremeyen Almanya elenirken, Hollanda ikinci olarak yoluna devam ediyordu.

Eurovision misali

Asıl kıyamet Bulgaristan’ın averaj takımına döndüğü C Grubu’nda kopuyordu. Son karşılaşmalar öncesi şöyle bir tablo ortaya çıkmıştı, İskandinavlar arasındaki mücadele 2-2 biterse, gök-mavililer eleniyordu. Maç da o sonuçla bitiyor, yıllarca Eurovision takip edenler, birbirlerine bol keseden puan dağıtan Kuzeylilere hiç ama hiç şaşırmıyordu. Çizme boşuna itiraz ediyordu...

Işık Stadı'ndaki ilk çeyrek final gözleri kamaştırıyordu. Michael Owen ile öne geçen İngiltere, Hélder Postiga'nın son dakikalardaki golüne mani olamayınca galip 90 dakikada belli olmuyordu. Uzatmalarda Rui Costa ile ilk kurşunu sıkan Portekiz bir adım öne geçerken, Frank Lampard takımını ipten almıştı. Penaltılarda gülen ev sahibi, yoluna devam ediyordu. Sunderland'deki grup maçında Türkiye'yi yıkan Beckham ile Vassell, Lizbon'da beyaz noktada kararmıştı.

Peri masalı

Son şampiyon Fransa, mutlak favori olarak gösterildiği maçta Yunanistan'a boyun eğmişti. Teknik direktör Otto Rehhagel’in mucizeleri devam ederken Angeolos Charisteas’ın kafa golü Komşu’yu yarı finale taşımıştı. 

Hollanda ile İsveç'in randevusundan gol sesi çıkmamış, penaltı vuruşları yarı finalisti belirlemişti. İnanması zor olsa da Portakallar ilk defa 11 metrede gülmüştü. EURO 1996'da Fransa'ya, bir önceki turnuvada da İtalya'ya beyaz noktada teslim olan turuncular, böylece şeytanın bacağını kırarak yarı finalde Portekiz'le eşleşmişti. Danimarka'yı sahadan silen Çekler de Yunanistan ile buluşmuştu.

Lizbon'daki ilk karşılaşmada ev sahibi döktürüyordu. Harika çocuk Cristiano Ronaldo'nun kafasıyla öne geçen Luiz Felipe Scolari'nin öğrencileri, ikinci devrede farkı açıyordu. Ufaklık, korneri kısa kullanıp adı her transfer döneminde Galatasaray ile anılan Maniche'yi buluyor, orta saha oyuncusu da muhteşem bir vuruşla köşede dinlenen örümceği uyandırıyordu. Andrade kendi ağlarını bulsa da ev sahibi adını yazdıran ilk takım olmayı başarmıştı.

Letonya'dan sonra birçoklarının çantada keklik gördüğü Yunanistan, turnuvada adeta atmaca kesilmişti. Porto'daki ikinci randevunun uzatmalarında Çek filelerini sarsan Traianos Dellas rüyanın devamını sağlamıştı. Her şey bir tarafa, alan paylaşmaları, takım savunmaları üzerine kitap yazılsa yeriydi.

Turnuva başladığı gibi bitiyor, galada buluşanlar bu sefer kozlarını finalde paylaşıyordu. Öyle bir randevuydu ki taraflardan biri ilk kez büyük bir organizasyonda kupa kaldıracaktı. Luís Figo ve şürekâsı mı yoksa maestro Theodoros Zagorakis ve arkadaşları mı zafere ulaşacaktı? 

Henüz televizyon yıldızı olmayan Markus Merk'in yönettiği final, çimde oynanan satranç müsabakası gibiydi. İkinci yarıda kullanılan bir korner işi bitirmişti. Rehhagel'in fendi, Scolari'yi yeniyor, yine Angelos Charisteas'ın kafası Komşu'yu havaya uçuruyordu. 

Kaynak: Shaun Botterill/Getty Images

Son altı Avrupa futbol şampiyonasını ele alan yazı dizimizin ilk iki bölümünde ise Euro 96 ve Euro 2000 vardı.