EuroBasket 2017’de 20 yıl aradan sonra ilk defa son sekizin dışında kalan Fransa, önceki senelerden alışık olduğu yere dönmek istiyor. Podyuma, mümkünse ilk basamağa! NBA yıldızlarının yanında tecrübeli Euroleague oyuncuları ve potansiyeli yüksek gençleriyle bunu başarmaları mümkün.Yazı Nasıl Geçirdi?Karadağ’a karşı kaybedilen Dünya Kupası grup eleme maçı yolda başa gelen ufak kazalardan birisi olarak görülebilir. Bu maçtaki Fransa kadrosunun şampiyonaya gelecek kadrodan ciddi farklılıklar taşıdığı da unutulmamalı. Zaten Fransa bir sonraki eleme maçında Macaristan’a karşı rahat bir galibiyet alarak üst tura yükseldi. Hazırlık maçlarında da özellikle İtalya’ya karşı alınan iki galibiyet etkileyiciydi. Son olarak Dünya Kupası elemeleri ikinci tur grup maçında Çek Cumhuriyeti’ne karşı 35 sayı farkla kazandıklarını eklemek gerek.Avantaj: SavunmaFransa, atletizm bakımından Avrupa’daki rakiplerine karşı her zaman üstünlük kurmuştur. Bunun en büyük faydasını da savunmada gördüklerini söyleyebiliriz. Uzun ve hareketli kollar kısaların Fransa potasına ulaşmasını zorlaştırırken bir de çember altını savunan Rudy Gobert, Vincent Poirier, Mam Jaiteh, Moustapha Fall gibi devler var. Gobert’in NBA standartlarının bile üzerinde bir savunmacı olduğu ortada. Hal böyleyken Fransa’nın “Hücum maç kazandırır, savunma ise şampiyonluk” mottosuyla yola devam edeceğini tahmin edebiliriz.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/7/4/1661412817839.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: Lider Karakterli Oyuncuların Eksikliğiİtiraf etmek gerekir ki, bu Fransa kadrosunda bir eksik bulmak güç. Belki Thomas Huertel’in alacağı ekstra süreler takıma eksi yazabilir. Son iki Dünya Kupası’ndan bronz madalya çıkaran, son Olimpiyat oyunlarında gümüş madalya alan, Avrupa Şampiyonalarında da sürekli madalya kovalayan kadrodan Nicolas Batum, Nando De Colo gibi lider oyuncular bu kez EuroBasket 2022’de yer almayacaklar. Ayrıca Frank Ntilikina da sakatlığı nedeniyle kadrodan çıkarıldı. Bu nedenle Evan Fournier’nin yanında Theo Maledon, Elie Okobo gibi isimlerin görev yükü biraz daha artmış olacak. Milli takım tecrübesi nispeten daha düşük olan bu isimlerin göstereceği performans Fransa’nın gidişatını etkileyebilir.Fark Yaratacak Oyuncu: Rudy Gobert&nbsp;NBA’de üç defa yılın savunmacısı ödülünü kazanmış, altı kez yılın en iyi savunma beşine seçilen, son üç yılın NBA All-Star kadrolarında yer alan bir oyuncu Rudy Gobert. Gezegenin en büyük basketbol sahnesinde pota altında adeta hükümdarlık kuran bir isim. Üstelik bu yaz dokuz sezondur formasını giydiği Utah Jazz’dan ayrılıp Minnesota’ya takas olmuşken, yeni sezon öncesinde EuroBasket 2022’yi domine edip buradan bir madalya ile daha ayrılma niyetinde. Batum ve De Colo’nun yokluğunda Fournier ile beraber takımın liderliğini üstlenecek.

Fransa

Kökleri İkinci Dünya Savaşı öncesine uzanan, uzun yıllar Sovyetler Birliği’nin Avrupa basketbolunu domine etmesinde rol alan, 90’lardan itibaren bağımsızlığını kazanıp adını yeniden duyuran ve Sarunas Marciulionis, Arvydas Sabonis gibi NBA’de Avrupa'ya öncülük etmiş isimlere sahip bir basketbol ülkesi Litvanya. EuroBasket 2022’de ise hedefleri yeniden podyumda yer almak.Yazı Nasıl Geçirdi?Dünya Kupası elemelerinde ilk tur grup maçlarında Bulgaristan’ı yenip Çek Cumhuriyeti’ne kaybetseler de üst tura yükselmeyi başardılar. İkinci tur ilk maçında ise EuroBasket 2022’de gruptaki rakiplerinden Macaristan’ı deplasmanda 78-88 yendiler. Hazırlık maçlarında ise İspanya karşısında alınan iki galibiyet umut verici. NBA oyuncuları Domantas Sabonis ve Jonas Valanciunas oldukça formdalar. Euroleague’de bir başka Litvanya basketbol efsanesi Sarunas Jasikevicius’un koçluğunu üstlendiği Barcelona’da önemli bir çıkış kaydeden Rokas Jokubaitis de formda bir şekilde turnuvaya geliyor.Avantaj: Oyundan Aldıkları KeyifLitvanya basketbolunu izlemek her zaman keyiflidir. Sadece saha içini değil, tribünlerde de turnuva nerede düzenlenirse düzenlensin, bayrakları, klasik renkleri ile Litvanyalı basketbol severleri izlemek keyiftir. Litvanya kadrolarında hemen her dönem lider karakterde isimler, üst düzey şutörler, elit skorerler ve pota altında dominant uzunlar yer almıştır. Bu basketbol kültürü ve oyundan aldığı keyif ile asla pes etmeyen bir takım olan Litvanya için bu turnuva da benzer şekilde geçecektir.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/4/1661413368419.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: Kadro DerinliğiLitvanya’nın Jokubaitis, Grigonis, Kuzminskas, Sabonis ve Valanciunas’tan oluşan kesinlikle üst düzey bir ilk beşi var. Bu beşe dahil olabilecek Giedraitis ve Lekavicius gibi alternatiflere de sahipler. Ancak aynı kaliteyi koruyarak rotasyonu daha fazla genişletebilmek çok kolay olmayacak koç Kazys Maksvytis adına. Bu durum arka arkaya maçlarda 30 dakika ve üzeri süre almak zorunda kalacak oyuncuların ileriki turlarda daha çabuk yıpranmasına sebep olacaktır. B Grubu’nda oldukça zorlu rakiplerle karşılaşmak da Litvanya’nın işini kolaylaştırmayacak.Fark Yaratacak Oyuncu: Domantas SabonisSpor dünyasında bilinen bir durumdur, yaptığınız işte daha önce çok başarılı olmuş ebeveynlere sahip olmak her zaman zordur. İlk önce hak etmeden, sahip olduğunuz soy isim sayesinde bir yerlere geldiğiniz söylenir. Ardından da ebeveyn ile kıyaslanmalar başlar. Domantas Sabonis için de durum benzerdi. Arvydas Sabonis’in oğlu olmak Domantas’ı sürekli olarak karşılaştırmaların öznesi haline getiriyordu. NBA’deki ilk sezonu Oklahoma City Thunder ile istediği gibi geçmedi. Ardından takas edildiği Indiana Pacers’ta ise her geçen sezon ileriye taşıdığı istatistikleri onu All-Star seviyesine getirdi. Geçtiğimiz sezonun ortasında Sacramento’ya takas edilen Sabonis için şimdi yeni bir görev var: Babası Arvydas Sabonis’in Litvanya bayrağı altında gümüş madalyada kaldığı turnuvada onun yapamadığını yapıp altın madalyaya ulaşmak.

Litvanya

Son olarak 2011’deki şampiyonada izlediğimiz Bulgaristan, on yılı aşkın bir süre ve üç turnuvanın ardından yeniden Eurobasket’te.Yazı Nasıl Geçirdi?Açıkçası, Bulgaristan’ın hazırlık dönemiyle ilgili elimizde çok fazla done olduğunu söyleyemeyiz. Ne var ki yaz döneminde çıkılan dört maçta takımın çok iyi sinyaller vermediği de bir gerçek. Aslında Dünya Kupası eleme grubunda Litvanya ve Bosna-Hersek’e karşı takım iyi sinyaller vermiş ancak sahadan iki ve üç sayılık mağlubiyetlerle ayrılmıştı. Yapılan iki hazırlık maçındaysa önce Çek Cumhuriyeti’ne 33 sayıyla, ardından Hırvatistan’a 30 sayıyla kaybedilen maçlar takımın son durumuyla ilgili endişe yarattı.Avantaj: İki YıldızBulgaristan, bugün Avrupa’da hangi ülkenin kadrosunda görsek şaşırmayacağımız iki oyuncuya sahip. Bu oyuncular tabii ki Sasha Vezenkov ve Dee Bost. Geçtiğimiz sezon Olympiakos formasıyla kariyer sezonunu geçiren Vezenkov, Euroleague’de 13.7 sayı ve 5.9 ribaund ortalamaları yakalayarak ligin en iyi beşine seçilmişti. Bunun yanında Yunanistan Ligi’nde de sezonun en skorer oyuncusu oldu ve en değerli oyuncu ödülünü kazandı. Dee Bost da aynı Vezenkov gibi geçtiğimiz yıl kariyerinin en iyi sezonunu geçirdi. Galatasaray formasıyla Türkiye Ligi’nde sezonu 14 sayı, 7 asist ve 5 ribaund ortalamalarıyla tamamlayan ABD kökenli guard, takımının finalin kıyısına kadar gelmesinde en büyük pay sahiplerinden biriydi. Dee Bost’un kadroya yeni eklenen bir oyuncu olmadığını ve altı yıldır Bulgaristan Milli Takımı adına mücadele ettiğini de eklemek gerek.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/7/2/1661238984206.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: Kadro DerinliğiBulgaristan çok önemli iki yıldıza sahip olsa da kadronun geri kalanı Eurobasket seviyesi için yetersiz görünüyor. Bu oyuncular arasında Chavdar Kostov ve Stanimir Marinov tecrübeleriyle takıma katkı vermeye çalışacak. Pavlin Ivanov da şut becerisiyle öne çıkan oyunculardan bir diğeri. Fakat Vezenkov ve Bost dışında kadrodaki hiçbir oyuncu bu seviyelerde test edilmedi. Alışkın olduklarından çok daha yüksek rekabet düzeyine verecekleri cevaplar, Bulgaristan’ın tavanını belirleyecek.Fark Yaratacak Oyuncu: Dee BostBulgaristan’ın en yüksek profilli oyuncusu Sasha Vezenkov olsa da takımın hücumlarını yönlendirecek isim Dee Bost. Top yönlendirme görevi sebebiyle yıldız gardın iyi bir turnuva geçirmesi Bulgaristan adına en belirleyici faktör olacak. Bunun yanında Vezenkov’un iyi performans göstermesini sağlamak da Bost’un görev tanımlarından biri. Yıldız forvet kendisi için yarattığı pozisyonlardan çok kendisi için hazırlanan pozisyonlarda daha verimli olan bir skorer. Bu pozisyonları onun için hazırlayacak oyuncu da büyük oranda Dee Bost olacak.

Bulgaristan

1930’ların İstanbulunda otomaşin meyhane gibi bir mekânın olmasını çağın çok ilerisinde bir konsept diye düşünürken “Acaba günümüz dünyasında bu konseptin örnekleri neler?” sorusu aklıma geldi. Çünkü kendi içkini kendin doldurabildiğin bir mekan fikri itiraf edelim çoğu kişiye çekici gelecektir. En azından bunu bir kere de olsa deneyimlemek isteriz.&nbsp;Aklıma bu soru gelince araştırmaya önce Prag’dan başladım. Bunun iki sebebi var: Birincisi şu an yaşadığım yer olması, ikincisi ise Çek Cumhuriyeti’nin biranın anavatanlarından biri sayılması. (Her ne kadar musluktan kendi rakını doldurup içmek çok cazip gelse de bu konsept en çok biraya uyuyor aslında)Özellikle ikinci sebepten dolayı Prag’da benzer konsepte sahip mekânların fazla olabileceğini ummuştum. Ama yanılmışım. Hâlbuki <a fr-original-style="" href="https://teyit.org/analiz-belcikada-her-eve-bira-cesmesi-yapildigi-iddiasi" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Belçika</a> örneğinde görüldüğü üzere şehre bira boru hattı döşemek gibi çılgınca fikirleri barındıran bir kıtadan bahsediyoruz. Çek Cumhuriyeti’ne dönecek olursak -ülkenin ismi konusunda hâlâ kafalar karışık olduğu için Çekya diyen de var Çek Cumhuriyeti diyen de. Ben yenisini sevmediğim için diğerini tercih edenlerdenim- bu konsepte sadece <a fr-original-style="" href="https://www.thepubworld.com/de/club/?lng=en" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">The Pub</a> isimli bir mekanda rastladım. Burası Pilsen tipi biraya da adını veren köklü bira markası Pilsner Urquell’e ait. Otomaşin meyhaneden farklı olarak muslukların duvar yerine masaların ortasında yer aldığı bu barın hem Çek Cumhuriyeti’nde hem de Almanya, Avusturya ve Romanya gibi diğer Avrupa ülkelerinde şubeleri var. Dolayısıyla Avrupa’da en az dört yerde bu konseptin olduğunu söyleyebiliriz.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/1/2/1644899521613.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><a fr-original-style="" href="https://m.facebook.com/ThePUBPraha2/posts" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">The Pub, Prag</a>Avrupa’daki bir başka self-servis mekan yıllar önce bir arkadaşımdan duyduğum Sofya’daki <a fr-original-style="" href="http://www.alehouse.bg/%d0%b7%d0%b0-%d0%b1%d0%b8%d1%80%d0%b0%d1%80%d0%b8%d1%8f%d1%82%d0%b0/?lang=en" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Ale House</a>. Burasının konsepti otomaşin meyhaneye daha benzer, musluklar duvarlarda. Aynı konsept Litvanya’nın başkenti <a fr-original-style="" href="https://www.drinkcommand.com/installation-showcase/easy-beer-riga-latvia/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Riga</a>’daki bir barda da var.Ama bu konsept asıl Amerika’da yaygın. 2004 yılında <a fr-original-style="" href="https://thetabletap.com/the-story-of-table-tap/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Jeff Libby</a> Arjantin’de tatildeyken bir barda kendi birasını kendisi doldurur. Ne garson vardır, ne barmen. Doldurduğun miktar analog bir çalar saat benzeri ekranda gözükmektedir. Bu konsepti çok beğenince Amerika’da uygulamaya karar verir ve “self-pour” sistemi teknolojik gelişmelere de paralel olarak zamanla pek çok mekanda, sadece bira değil soğuk alkolsüz içeceklerde de uygulanır. Sistem başka firmalarca da benimsenir ve giderek yaygınlaşır.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/1/2/1644900145964.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.69" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><a fr-original-style="" href="https://www.micromatic.com/sites/5/templates/content/images/523133/self-serve-tower-2-lghdr-blog.jpg" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Amerika’da otomaşin bir mekân</a>Şirketler bu sistemi <a fr-original-style="" href="https://www.foodandfarmingtechnology.com/news/business/self-pour-technology-investment-by-coca-cola-european-partners.html" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">“garson beklemeye son”, “işletme giderlerini azalt, kazancını çoğalt”</a> gibi sloganlarla pazarlarken içecek sektöründeki geleceğin bu sistemde olduğunu öne sürüyorlar.&nbsp;İçecek ve içki sektöründe gelecek bu sistemde midir ya da Avrupa ve Amerika’da 1930’larda böyle mekânlar var mıydı bilinmez ama 1930’ların İstanbulu’nda sanki gelecekten fırlamışçasına bir otomaşin meyhane vardı.&nbsp;

İstanbul'da Nasıl Eğleniyorduk?

     

Kendin doldur kendin iç

İlk olarak Dılşa'nın dille kurduğu ilişkinin ve çevirmenlik yapmaya nasıl karar verdiğinin peşine düşüyorum. Çocuk yaşlardan beri hem okumayı hem de yazmayı çok sevdiğini söyleyen Dılşa, bunu o yıllarda aslında kaçış olarak da gördüğünü söylüyor. Özellikle lise yıllarında İngilizce derslerinde hem dile hem de kültüre ilgi duymaya başlamış hatta lisedeyken değişim programıyla Çek Cumhuriyeti'ne gitmiş. Yazmayı hâlen çok seviyormuş ama yazar olma gibi bir hayali olmadığını söyledi. Üniversiteye hazırlandığı yıllar ne istediğinden emin olmamakla birlikte, çevirmenlik birden fazla alanda çalışma ve keşfetme fırsatı verdiği için çevirmenliğe doğru deyim yerindeyse gönlünün kaydığını söylemem mümkün.🧡 Boğaziçi Üniversitesi'de Çeviribilim okuyan Dılşa, lisans yıllarının çok verimli geçtiğini söylüyor.<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(66, 64, 141); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(66, 64, 141); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">"Boğaziçi, gerçekten sosyal bilimler için çok doğru bir yerdi. Batı dillerinden ve diğer sosyal bilimlerden pek çok ders aldım. Sosyal topluluklar için çalışma fırsatı buldum. Lisans eğitimim bu açıdan verimli geçti diyebilirim." </blockquote> <img src="https://images.aposto.com/2022/1/5/1643980650709.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.75" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dılşa Ritsa Eşli, İllüstrasyon:<a fr-original-style="" href="https://www.behance.net/pnarcel" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Pınar Öcel</a><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"> İlk çevirisini de yine bu yıllarda, içinde yer aldığı Kadın Araştırmaları Kulübü'nün güz ve bahar olmak üzere yılda iki kere çıkan bülteni için yapmış.☀️ Yakut Orman'a geçmeden evvel hangi kitabı sen çevirmiş olmak isterdin sorusunu yöneltiyorum ve şaşırmadığım bir isim duyuyorum.<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(66, 64, 141); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(66, 64, 141); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">"Jeanette Winterson'un Tek Meyve Portakal Değildir, isimli kitabını çevirmiş olmak isterdim. Hem Türkçe hem de İngilizce olarak severek okuduğum bir kitap çünkü.&nbsp;"</blockquote><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"> <img src="https://images.aposto.com/2022/1/5/1643932828026.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.61" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Fotoğraf ve illüstrasyon: <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/hederaluna/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Pınar Öcel</a><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"> Sıra, Dılşa'nın Molly&nbsp;ile tanışmasına geliyor. Dılşa, Yakut Orman'ın bir kısmını lisans bitirme projesi olarak çevirmiş, o günden bugüne tabii yıllar geçmiş. Seçil, Büşra ve Bike Su'nun yayınevi kuracaklarını öğrendiğinde bu kitabın Türkçeye kazandırılmasına dair heyecanını onlarla paylaşmış, kitap zaten yayın listesinde olan bir kitap olunca da Umami'nin ilk benzersiz lezzetli kitabının bizlerle buluşmasının adımları da atılmış. Çeviri sürecine dair Dılşa şunları kayıtlara geçirdi.<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(66, 64, 141); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(66, 64, 141); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">"İlk roman, ilk profesyonel ve sözleşmeli çevirim o yüzden başlarken çok heyecanlıydım. Çevirinin bu kadar başarılı olmasında ve sürecin ilerlemesinde editörlerimin büyük emeği var. Çok rahat çalıştım, metinle ilgili rahatça sorularımı sorabildim. İletişimimiz çok kuvvetliydi. Bu önemli bir konu, editörle iletişim iyi olmayınca hevesiniz de kırılabiliyor. Bu konuda şanslıydım, mesela Amerikan lubuncasındaki kelimlerin Türkçe lubuncadaki karşılıklarını bulmaya çalıştım. Editörlerime 'lubunca sözlüğün' ne olduğunu açıklamaya gerek kalmaması iyi hissettirdi."</blockquote> Pek çok çevirmen gibi sadece çevirerek kendini çeviremiyor Dılşa, tam zamanlı olarak bir sivil toplum kuruluşunda çalışıyor. Bundan şikayetçi olmadığını, sivil toplumun sevdiği bir alan olduğunu dile getiriyor. Ayrıca gönüllü çevirmenlik ve zamanı oldukça 5Harfliler&nbsp;için de çeviriler yapıyor. Çeviri yaparken, kedileriyle rahatladığını, çay kahve ikilisinden kahveyi daha çok sevdiğini ama çarpıntı yaptığı için bu aralar daha çaycı olduğunu belirtiyor. Zihni rahatlaması gerektiğinde çizgifilm izlediğini müzikle dansa kendini bıraktığını not olarak ekliyor.<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(66, 64, 141); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(66, 64, 141); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">"Kedilerim benim en büyük yardımcılarım, 'miyav' demeleriyle çeviriye ara vermem gerektiğini anlıyorum." </blockquote> <img src="https://images.aposto.com/2022/1/4/1643932639381.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.34" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dılşa'nın kedilerinden biri🐈‍⬛<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Kaydın sonuna doğru gelirken ekollere dair ne düşündüğünü soruyorum. Sosyal bilimler çevirilerine dair şunları kayıtlara geçiriyor.<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(66, 64, 141); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(66, 64, 141); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">"Sosyal bilimler alanındaki çevirileri kesinlikle herkes anlayabilmeli ve akademinin içine sıkışmamalı. Sosyal bilimler insanla ilgilidir o yüzden bir çerçeveye girmemesi gerektiğini düşünüyorum."</blockquote>

Üretim Kaydı 

Yakut Orman'ın çevirmeni Dılşa Ritsa Eşli ile kaydettiğimiz podcast'ten kayıtlara geçenler.Kapak görseli:Pınar Öcel 

Kendi ormanımızı keşfe doğru

Kültürün her zaman sanat ve tasarımla iç içe olduğunu düşündüğüm için iş de olsa eğlence de olsa bakış açım bu tarafa yöneldi. Bunu deneyimlediğim ilk yerse Çek Cumhuriyeti’nin başkenti Prag oldu.Prag, benim ikinci yurt dışı seyahatimde gittiğim bir şehirdi. Kent, yapısı ve dokusu itibarıyla beni gerçek anlamda büyülemişti. Özellikle Anadolu’da kolay kolay karşılaşmadığımız o mimariyi gözlemlemek, dokunmak ve toplumun geçmişini değerlendirmeye çalışmak inanılmaz keyifliydi. Barok ve Gotik mimarinin görülmeye değer ihtişamı, bu kent hakkında okuyarak ve izleyerek öğrendiğim her şeyi deneyimlerken soluğumun kesilmesine sebep oldu (bundan bir yıl sonra gördüğüm Brüksel ise başka bir soluk kesici etki yaratmıştı.Şehrin Ortaçağ esintilerini taşıyan eski meydanı 2. Dünya Savaşı’nda çok fazla zarar görmüş olsa da büyüleyiciliğini Vlatna nehri üstüne yansıtmaktan geri kalmıyor. Bu noktada bir şey var ki postmodern mimarinin soluk kesici örneklerinden… Baktıkça kafası karışıyor insanın. Elbette ki tahmin ettiğiniz gibi Dans Eden Ev. Frank Gehry tarafından tasarlanan bu yapı, Prag gibi Ortaçağ ruhunu taşıyan sert ve eski hatta bazen ürkütücü binalarla ünlenmiş bir kentin keskin bir dokuya sahip olmasına rağmen esnek kısımlarını da görmemiz için bizi teşvik ediyor. Dekonstrüktivizm’in öncülerinden Gehry, tasarladığı bu yapıyla kentte kargaşa hissinin yanında esnek ve sert kavramlarının insan kafasında tekrar şekillenmesini sağlıyor.Modernizmin karşısında duran dekonstrüktivizmin mimarideki yansıması da aslında dekonstrüktivist felsefe etkisinden kaynaklanıyor. Mimarlık teorisinde modernizmin yer aldığı stabil ve rasyonel yapıların aksine; kafa karıştıran, dış cephede kullanılan malzeme ve değişken formlar sayesinde sıra dışı olarak nitelendirebileceğimiz bu yapılar, 2010’lardan sonra dijital dönüşümün yaşandığı, geleneksel, modern ve postmodernin bir arada yer aldığı yapısal bir dönüşüm sunuyor.

Line

Yapısal bir dönüşüm…

Prag!

Texas eyaletinin başkenti Austin, “Dünyanın canlı müzik başkenti” olarak biliniyor. Binin üzerinde canlı müzik mekânının bulunduğu şehirde, 100 bin kişiye düşen canlı müzik mekânı sayısı 46,4. Bu, ABD’deki en yüksek oran.SXSW ve Austin City Limits gibi dünyaca ünlü festivallere ev sahipliği yapan şehirde müzik endüstrisinin yarattığı yıllık ekonomi, milyar dolar seviyesinde. Sadece SXSW festivali, 2019’da bölge ekonomisine 355,6 milyon dolar katkı sağlamış. Gerek sivil kuruluşlar gerek devlet kurumları sayesinde müzisyenlerin kariyer planlamasından sağlık hizmetlerine kadar birçok konuda destek bulabildiği Austin’in bir canlı müzik başkenti olma iddiası, eskiye dayanıyor.Austin'e göç:&nbsp;1800’lerin sonlarında bira bahçeleri ve konser salonlarında yoğunlaşan sosyal hayat, hep müzikle iç içe olmuş. 1930’lardan itibaren ABD’de seyahat eden blues ve caz müzisyenleriyle big band’lerin uğrak noktası olan Austin, 1960’larda country müzisyenlerini ağırlıyor. 1972’de müziği bırakarak Nashville’den buraya taşınan Willie Nelson, Austin’de yeni bir nefes buluyor ve country rock ya da progresif country olarak adlandırılan, geleneksel country müziğine bir karşı duruş olan tarzını yaratıyor. Hippiler yerini punk’lara bırakırken; uygun kiraları, açık fikirli seyircileri, çok çeşitli müzik türlerine yer veren mekânlarıyla şehrin popülerliği giderek artıyor. Kariyerlerine iyi bir başlangıç yapmak isteyen müzisyenler, akın akın Austin’e göç ediyor."Austin’i tuhaf tut":&nbsp;Bazı merkezler dışında çoğunlukla muhafazakâr bir eyalet olan Texas’ta, bu kadar özgürlükçü bir şehir yaratılmış olmasında hem bölgedeki nüfus yapısının hem de 1881’de kurulan University of Texas’ın etkisi var. Kendi ülkelerinde politik ve dinî sebeplerle baskı gören; Almanya'dan, Çek Cumhuriyeti'nden ve Polonya'dan gelen göçmenlerin özgürlüklerini koruma isteği, üniversite çevresindeki akademik dünyayla birleşince Austin, sakinlerinin kendileri gibi olabildiği, başkasına zarar vermedikleri sürece diledikleri gibi yaşadığı, kimilerine “tuhaf” gelebilecek davranışları kucaklayan ve “Keep Austin weird”&nbsp;(Austin’i tuhaf tut) sloganını benimseyen bir özgürlükler şehri olarak şekilleniyor.Dünyanın canlı müzik başkenti:&nbsp;“Dünyanın canlı müzik başkenti” tanımı, Austin Ticaret Odası’nın eseri. Şehrin güçlü müzikal kimliğini vurgulamak isteyen kurum, etkinlikler açısından zayıf olması beklenen pazartesi gecesi bile şehirde 70’ten fazla konser olmasından yola çıkarak bu sloganda karar kılıyor ve Temmuz 1985’te Billboard dergisine verdiği ilanda bu cümleyi kullanıyor. Slogan, 1991’de belediye tarafından Austin’in resmî sloganı kabul ediliyor.Pandemi nedeniyle bir yıldan uzun süredir mesleklerini icra edemeyen müzik sektörü çalışanlarının sesini sosyal medyada duyurmaya çabaladığına tanık oluyoruz. Peki canlı müziği can damarı yapmış bir şehir, bu gerçeklikle nasıl başa çıkıyor? Dünyanın birçok yerinde olduğu gibi Austin’de de Covid-19’un müzik sektörüne etkisi yıkıcı olmuş. Örneğin; şehrin en büyük bağımsız organizatörü Margin Walker, sektörden çekilmiş. Müzikle nefes alan Austin sakinleri ve bu alanda faaliyet gösteren kuruluşların oluşturduğu kamuoyu baskısıyla, canlı müzik mekânlarına yönelik 5 milyon dolarlık bir destek planı açıklanmış. ABD’de aşılamanın hızıyla sis yavaş yavaş dağılmaya başlasa da Austin’in de kesintiye uğrayan hikâyesine bıraktığından farklı bir yerden başlayacağını söylemek yanlış olmaz.

Duende

Ama çizme, fötr ve kot pantolondan başka bir şeyiyle meşhur.

Burası Austin, ABD

<a fr-original-style="" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3NvdXJjZT13ZWImbmV3c2xldHRlcj01ZWUyNGE5NTg3ZTEyNTdhMDA4N2RjZTUmaXNzdWU9NjA5ODMyNTg3NDRiMGEwMDA2MzQzM2E2JnN1YnNjcmliZXI9bnVsbCZzdG9yeT02MDk4Y2NmZTQ5Yzc2NTAwMDdhYzczOTMmYXV0aG9yPW51bGwmdXJsPWh0dHBzJTI1M0ElMjUyRiUyNTJGdHdpdHRlci5jb20lMjUyRkFsaW1oYW1hcmF0" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Ali Murat Hamarat</a>Portekiz’de yapılan 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası’nda kimselerin favori olarak görmediği Yunanistan&nbsp;kupayı kaldırırken, bu oyuna gönül veren milyonlar şaşkınlıktan küçük dilini yutmuştu.Turnuvayı yine ekrandan izlemek Türkiye’de soğuk duş etkisi yaratıyordu. Euro 2000’de çeyrek final gören, 2002 Dünya Kupası ve 2003 Konfederasyon Kupası’nda da üçüncü olan Türkiye, bu sefer derede boğulmuştu.Elemelerdeki son maçta İngiltere karşısında alınacak bir galibiyet, Euro 2004’e doğrudan götürecekti. Daha önce gol bile atamadığımız futbolun beşiği karşısında yine şeytanın bacağını kıramamıştık. David Beckham kazandıkları penaltıyı uzaya yolladığında, tüm memleket acaba diyordu. Ancak doksan dakika sonunda tabela değişmeyince Adalılar şampiyona için otel rezervasyonu yaptırıyor, Şenol Güneş ve öğrencilerine play-off görünüyordu.&nbsp;“Çek bir Letonya” manşetleri gerçek oluyor, maçlar kâbusa dönüşüyordu. Millîler adeta tek başına Māris Verpakovskis'e teslim oluyor, Türk futbolunda bir devir kapanıyordu…<img src="https://images.aposto.com/2021/4/2021-05-16T20:08:40.812Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" alt="Türkiye" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"> EURO 2004’ün galasında Yunanistan, ev sahibini 2-1 yenerek herkesi şaşırtıyordu. Bu yenilgiye rağmen 1989 ve 1991’in dünya gençler şampiyonu olan altın jenerasyona sahip Portekiz çabuk toparlanmış, grubunu lider bitirmişti. Averajla Yunanistan çeyrek final bileti alırken, İber Yarımadası'nın bir diğer sakini olan İspanya evine erken dönüyordu.B Grubu'nda Fransa liderdi, İngiltere ikinci. Son Avrupa şampiyonu, yıldızı Zinédine Zidane’ın golleriyle futbolun beşiğini devirmişti. D Grubu'nda Çek Cumhuriyeti fırtınası esiyor, Letonya'ya diş geçiremeyen Almanya elenirken, Hollanda ikinci olarak yoluna devam ediyordu.<img src="https://images.aposto.com/2021/4/2021-05-16T20:37:12.222Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.28" alt="Rosicky" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"> <h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Eurovision misali</h2>Asıl kıyamet Bulgaristan’ın averaj takımına döndüğü C Grubu’nda kopuyordu. Son karşılaşmalar öncesi şöyle bir tablo ortaya çıkmıştı, İskandinavlar arasındaki mücadele 2-2 biterse, gök-mavililer eleniyordu. Maç da o sonuçla bitiyor, yıllarca Eurovision takip edenler, birbirlerine bol keseden puan dağıtan Kuzeylilere hiç ama hiç şaşırmıyordu. Çizme boşuna itiraz ediyordu...Işık Stadı'ndaki ilk çeyrek final gözleri kamaştırıyordu. Michael Owen ile öne geçen İngiltere, Hélder Postiga'nın son dakikalardaki golüne mani olamayınca galip 90 dakikada belli olmuyordu. Uzatmalarda Rui Costa ile ilk kurşunu sıkan Portekiz bir adım öne geçerken, Frank Lampard takımını ipten almıştı. Penaltılarda gülen ev sahibi, yoluna devam ediyordu. Sunderland'deki grup maçında Türkiye'yi yıkan Beckham ile Vassell, Lizbon'da beyaz noktada kararmıştı.<img src="https://images.aposto.com/2021/4/2021-05-16T20:19:14.533Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" alt="Ricardo" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"> <h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Peri masalı</h2>Son şampiyon Fransa, mutlak favori olarak gösterildiği maçta Yunanistan'a boyun eğmişti. Teknik direktör Otto Rehhagel’in mucizeleri devam ederken Angeolos Charisteas’ın kafa golü Komşu’yu yarı finale taşımıştı.&nbsp;Hollanda ile İsveç'in randevusundan gol sesi çıkmamış, penaltı vuruşları yarı finalisti belirlemişti. İnanması zor olsa da Portakallar ilk defa 11 metrede gülmüştü. EURO 1996'da Fransa'ya, bir önceki turnuvada da İtalya'ya beyaz noktada teslim olan turuncular, böylece şeytanın bacağını kırarak yarı finalde Portekiz'le eşleşmişti. Danimarka'yı sahadan silen Çekler de Yunanistan ile buluşmuştu.<img src="https://images.aposto.com/2021/4/2021-05-16T20:40:53.121Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.60" alt="Ronaldo" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"> Lizbon'daki ilk karşılaşmada ev sahibi döktürüyordu. Harika çocuk Cristiano Ronaldo'nun kafasıyla öne geçen Luiz Felipe Scolari'nin öğrencileri, ikinci devrede farkı açıyordu. Ufaklık, korneri kısa kullanıp adı her transfer döneminde Galatasaray ile anılan Maniche'yi buluyor, orta saha oyuncusu da muhteşem bir vuruşla köşede dinlenen örümceği uyandırıyordu. Andrade kendi ağlarını bulsa da ev sahibi adını yazdıran ilk takım olmayı başarmıştı.Letonya'dan sonra birçoklarının çantada keklik gördüğü Yunanistan, turnuvada adeta atmaca kesilmişti. Porto'daki ikinci randevunun uzatmalarında Çek filelerini sarsan Traianos Dellas rüyanın devamını sağlamıştı. Her şey bir tarafa, alan paylaşmaları, takım savunmaları üzerine kitap yazılsa yeriydi.Turnuva başladığı gibi bitiyor, galada buluşanlar bu sefer kozlarını finalde paylaşıyordu. Öyle bir randevuydu ki taraflardan biri ilk kez büyük bir organizasyonda kupa kaldıracaktı. Luís Figo ve şürekâsı mı yoksa maestro Theodoros Zagorakis ve arkadaşları mı zafere ulaşacaktı?&nbsp;Henüz televizyon yıldızı olmayan Markus Merk'in yönettiği final, çimde oynanan satranç müsabakası gibiydi. İkinci yarıda kullanılan bir korner işi bitirmişti. Rehhagel'in fendi, Scolari'yi yeniyor, yine Angelos Charisteas'ın kafası Komşu'yu havaya uçuruyordu.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2021/4/2021-05-16T20:47:13.841Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.34" alt="Euro 2004 final" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: Shaun Botterill/Getty Images Son altı Avrupa futbol şampiyonasını ele alan yazı dizimizin ilk iki bölümünde ise <a fr-original-style="" href="https://apos.to/s/608ed0616686bb00062274a9" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Euro 96</a> ve <a fr-original-style="" href="https://apos.to/s/6098ccfe49c7650007ac7393" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Euro 2000</a> vardı.

Punto 

Geçmişte katıldığı iki büyük turnuvadan da hüsranla dönen Yunanistan, Euro 2004'e en azından bir galibiyet alabilme hayaliyle gitti. Fakat kaderin onlar için farklı planları vardı.

Çek Cumhuriyeti ile ilgili hikayeler