

Jam Session film seçkisi MUBI’de
İrlanda ruhunu İstanbul’un en güzel sahnelerine taşıyan ve şehrin iki yakasını alternatif sahnenin öne çıkan isimleriyle bir araya getiren Jam Session konserleri; #RuhunuDinle mottosuyla The Irish Spirit YouTube kanalında devam ederken,…
Daha fazlasını öğren →
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Texas eyaletinin başkenti Austin, “Dünyanın canlı müzik başkenti” olarak biliniyor. Binin üzerinde canlı müzik mekânının bulunduğu şehirde, 100 bin kişiye düşen canlı müzik mekânı sayısı 46,4. Bu, ABD’deki en yüksek oran.
SXSW ve Austin City Limits gibi dünyaca ünlü festivallere ev sahipliği yapan şehirde müzik endüstrisinin yarattığı yıllık ekonomi, milyar dolar seviyesinde. Sadece SXSW festivali, 2019’da bölge ekonomisine 355,6 milyon dolar katkı sağlamış. Gerek sivil kuruluşlar gerek devlet kurumları sayesinde müzisyenlerin kariyer planlamasından sağlık hizmetlerine kadar birçok konuda destek bulabildiği Austin’in bir canlı müzik başkenti olma iddiası, eskiye dayanıyor.
Austin'e göç: 1800’lerin sonlarında bira bahçeleri ve konser salonlarında yoğunlaşan sosyal hayat, hep müzikle iç içe olmuş. 1930’lardan itibaren ABD’de seyahat eden blues ve caz müzisyenleriyle big band’lerin uğrak noktası olan Austin, 1960’larda country müzisyenlerini ağırlıyor. 1972’de müziği bırakarak Nashville’den buraya taşınan Willie Nelson, Austin’de yeni bir nefes buluyor ve country rock ya da progresif country olarak adlandırılan, geleneksel country müziğine bir karşı duruş olan tarzını yaratıyor. Hippiler yerini punk’lara bırakırken; uygun kiraları, açık fikirli seyircileri, çok çeşitli müzik türlerine yer veren mekânlarıyla şehrin popülerliği giderek artıyor. Kariyerlerine iyi bir başlangıç yapmak isteyen müzisyenler, akın akın Austin’e göç ediyor.
"Austin’i tuhaf tut": Bazı merkezler dışında çoğunlukla muhafazakâr bir eyalet olan Texas’ta, bu kadar özgürlükçü bir şehir yaratılmış olmasında hem bölgedeki nüfus yapısının hem de 1881’de kurulan University of Texas’ın etkisi var. Kendi ülkelerinde politik ve dinî sebeplerle baskı gören; Almanya'dan, Çek Cumhuriyeti'nden ve Polonya'dan gelen göçmenlerin özgürlüklerini koruma isteği, üniversite çevresindeki akademik dünyayla birleşince Austin, sakinlerinin kendileri gibi olabildiği, başkasına zarar vermedikleri sürece diledikleri gibi yaşadığı, kimilerine “tuhaf” gelebilecek davranışları kucaklayan ve “Keep Austin weird” (Austin’i tuhaf tut) sloganını benimseyen bir özgürlükler şehri olarak şekilleniyor.
Dünyanın canlı müzik başkenti: “Dünyanın canlı müzik başkenti” tanımı, Austin Ticaret Odası’nın eseri. Şehrin güçlü müzikal kimliğini vurgulamak isteyen kurum, etkinlikler açısından zayıf olması beklenen pazartesi gecesi bile şehirde 70’ten fazla konser olmasından yola çıkarak bu sloganda karar kılıyor ve Temmuz 1985’te Billboard dergisine verdiği ilanda bu cümleyi kullanıyor. Slogan, 1991’de belediye tarafından Austin’in resmî sloganı kabul ediliyor.
Pandemi nedeniyle bir yıldan uzun süredir mesleklerini icra edemeyen müzik sektörü çalışanlarının sesini sosyal medyada duyurmaya çabaladığına tanık oluyoruz. Peki canlı müziği can damarı yapmış bir şehir, bu gerçeklikle nasıl başa çıkıyor? Dünyanın birçok yerinde olduğu gibi Austin’de de Covid-19’un müzik sektörüne etkisi yıkıcı olmuş. Örneğin; şehrin en büyük bağımsız organizatörü Margin Walker, sektörden çekilmiş. Müzikle nefes alan Austin sakinleri ve bu alanda faaliyet gösteren kuruluşların oluşturduğu kamuoyu baskısıyla, canlı müzik mekânlarına yönelik 5 milyon dolarlık bir destek planı açıklanmış. ABD’de aşılamanın hızıyla sis yavaş yavaş dağılmaya başlasa da Austin’in de kesintiye uğrayan hikâyesine bıraktığından farklı bir yerden başlayacağını söylemek yanlış olmaz.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
İçindekiler: Nova Norda'nın bozuk plak gibi dinlediği şarkılar, serbest stil klasik müzik: cktrl, gerçekten zor ikili: Difficult People.
04 Haz 2021

YAZARLAR

Artemis Günebakanlı
Duende müzik yazarı

Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Mesleğimiz, “Ben kimim?” sorusuna verdiğimiz en hızlı yanıtlardan biri. Peki, “İşimi yeterince iyi yapamadım” demek ne zaman “Ben yeterince iyi değilim” düşüncesine dönüşüyor? Üç kitap eşliğinde başarıyla özdeğer arasındaki ince çizgiye, değişen ihtiyaçlarımıza ve işimize hayatımızda ayırdığımız yere bakıyoruz.

İranlı yönetmen Asghar Farhadi, Brand Week İstanbul’daki söyleşisinde “Yapay zekanın bilinçaltı yok” diyerek yapay zekanın insan yaratıcılığının yerini bütünüyle alamayacağını savundu. Peki, insanı farklı kılan bilinçdışı süreçlerin varlığı mı, yoksa bedenli, ilişkisel, utançla yüklü, geri döndürülemez bir hayat tortusu mu?

"The Lobster" postmodernizmin kimliklerin ve toplumsal normların kuruluşuna ilişkin sorgulamalarını, duygular sosyolojisinin temel meselesiyle buluşturur. Filmin asıl trajedisinin, insanların baskıcı kurallara itirazsız itaat etmelerinde değil, bu kuralların belirlediği duygusal ihtiyaçları kendi arzularıymış gibi yaşamalarında saklı olduğunu gösterir izleyiciye. David’in kişisel trajedisiyse, otelden ormana kaçmasına rağmen otelin “aşk kurallarını” da yanında götürmesidir.

M. Enes Özel, bir hayli aktif kullandığı Instagram hesabında kendisini "Psikiyatri uzmanı. Kalan her şeyin amatörü, talihli ucube, falsolu kul" olarak takdim ediyor. Özel ile yeni kitabı "Normal" ve farklı kuşakların normali algılama biçimleri üzerine konuştuk.

Nathan Fielder ve Lance Oppenheim imzalı Elizabeth Holmes belgeseli "You Can See Everything", son yılların en tuhaf ve katmanlı filmlerinden biri. Filmde herkesin, Nathan dahil, farklı yansımalarını görüyoruz; hem kendilerini gördükleri gibi, hem herkesin onları gördüğü gibi, hem de bizim onları gördüğümüz gibi. Bu ayna labirentinde herkes, herkesi, izleyiciye oynuyor. Ve izliyor.




