Ateşli üçüncülük kapışması

Ferrari, Formula 1 tarihinin en başarılı; McLaren ise Formula 1 tarihinin en başarılı ikinci takımı. 2021’de bu iki tarihî takımın mücadelesi yeniden canlanırken AlphaTauri bu ikiliye katılabilirmiş gibi görünüyor. Aston Martin ve Alpine ise biraz daha geride kaldı. 

Hayal kırıklıkları

AlphaTauri’yi, hız olarak aslında Ferrari’nin ve McLaren’ın yanına yazmak lazım. Ama toplam ekibin tecrübe eksikliği kendisini hissettiriyor. AlphaTauri ilk defa bu kadar ön sıralarda mücadele ediyor. Ön sıralarda mücadele etmenin felsefesi arka sıralara göre farklıdır. Kazanma felsefesini oturtana kadar beklentilerimizi kısmamız gerekebilir.

Alpine ve Aston Martin takımları da büyük beklentilere rağmen geride. Lance Stroll, olgun sürüşüyle sadece “parası” sayesinde burada olmadığını ispatlama çabasında. Ve doğruyu söylemek gerekirse bu, iki takımda tek fark yaratan parametre.

Takım değiştiren pilotlar

Üçüncülük mücadelesi veren takımların açısından sıralamayı belirleyecek en önemli unsurun, takımlara yeni katılan pilotların performansları olacağını şimdiden söyleyebiliriz. McLaren’da Daniel Ricciardo, Ferrari’de Carlos Sainz, AlphaTauri’de Yuki Tsunoda, Alpine’de Fernando Alonso ve Aston Martin’de Sebastian Vettel istenen seviyede değil. Bu pilotlar pistte zaman zaman iyi görüntü verse de performansları istikrarsız.

Vettel, geçen yarışta Esteban Ocon’a arkadan çarptı. Tsunoda, Emilia-Romagna GP’sinin sıralamalarında arabasını bariyerlere uçurdu. Alonso, daha yarış başlamadan start cebine giderken spin atarak şaşırttı. Sainz hem sıralamalarda geride kaldı hem de yarışın ilk bölümünde sıkça pist dışını ziyaret etti. Zemin kuruyunca Leclerc’e biraz daha yakın performans gösterdi. Ricciardo ise her iki yarışta ne kuru zeminde ne de ıslak zeminde takım arkadaşına rakip olamadı. Dolayısıyla takım değiştiren pilotlar eski formlarına çabucak ulaşarak kendilerini son sıralardan kurtarmalı ve şampiyonanın gidişatını değiştirmeli.

Yağmurlu yarışın gizledikleri

Özellikle McLaren-Ferrari kapışmasında ilginç işaretler var. Islak zeminde Ferrari daha üstündü. Bunda Charles Leclerc’in yarıştan sonra yaptığı, “Arabamızı yağmur yarışına göre ayarlamıştık.” açıklamasının da payı vardı. Yağmurlu havalarda arabalar biraz daha yüksek ayarlanır. Arabanın ağırlık merkezini yükselten bu ayarla amaç; arabanın altından akan havanın, arabanın altındaki sudan mümkün olduğunca az etkilenmesini sağlamaktır. Yağmurda yapılan ikinci ayar süspansiyon sertliğiyle ilgilidir. Süspansiyonlar daha yumuşak ayarlanır. Bu sayede lastiklerin kaybettiği mekanik yol tutuş geri kazanılmak istenir. 

Arabaların “motor mapping” denilen motor haritalaması da değişir. Yağmurda arka tekerleklerdeki çekiş daha az olacağı için motorun tork eğrisi değiştirilir. Motorun, sahip olduğu torku arka tekerleklere daha yumuşak aktarması hedeflenir. Böylece arabanın ıslak zeminde patinaj yapmasının önüne geçilir. Ama bu ayar da kuru havadaki ivmelenmeyi azaltır. Öte yandan kanat ayarları dikleştirilir. Çünkü yağmurda arabaların hızı azalınca, ürettikleri yere basma kuvveti de azalır. Mühendisler kanat açılarını, yani sürüklenmeyi artırarak arabanın kaybettiği yere basma kuvvetini geri kazanmasını sağlamaya çalışır.

Yağmurda yapılan yukarıdaki tüm bu ayarlar, hava kurudukça dezavantaj hâline gelir ve arabanın performansını olumsuz etkiler. O nedenle de yarışın başlarında pist ıslakken daha rahat görünen Leclerc, yarışın sonlarında Norris’in atağında çaresiz kaldı.

Resim: Üçüncülük için en iddialı iki takımın pilotlarının karşılaştırılması.

Lando Norris’in, uzun düzlüğün sonunda Leclerc’i rahat geçmesini doğrudan motor gücüne bağlayanlar oldu. Bu geçiş, iki motor arasındaki farkı doğru yansıtmadı. Bu atağın bu kadar rahat gerçekleşmesinde Leclerc’in daha dik kanat açıları da etkili oldu. Ayrıca Norris, yarışın son kısmında yumuşak lastiklere sahip olduğu için lastiklerini Leclerc’den daha çabuk ısıttı. Bu durum da geçişi kolaylaştıran bir unsurdu. Norris, yarışı podyumda bitirdiği için riskli yumuşak lastik stratejisi ödüllendi. Ama tersi durumda bu strateji eleştirilebilirdi. Sonuç olarak dört gözle beklediğimiz üçüncülük mücadelesinde iki dev, Ferrari ve McLaren birbirine ve üçüncülüğe çok yakın. Diğer takımlar arayı kapatabilir mi?

Neden olmasın?

(Tur derece verileri ve grafik, Ayberk Sorgun’un desteğiyle gerçekleştirilmiştir.)