Güzelliğin “Uzak” Tarafı

Burak Okur

Pink Floyd’un 8. albümü “The Dark Side of the Moon” 1973’te piyasaya çıktığında müzik piyasalarını alt üst eden bir etkisi oldu. İnsanlar bu albümü satın alabilmek için kuyruklara girdiler ve her şarkıyı tekrar tekrar dinlediler. Roger Waters’ın sözlerini yazdığı, 45 milyondan fazla satan ve 740 hafta boyunca listelerde kalan ve albüme ismini veren bu şarkı size ne ifade ediyor?

“The dark side of the moon”, yani "ayın karanlık yüzü"

Birçok çeviride “Ay’ın uzak yüzü” olarak da yer alan bu ifade, aslında insanlığa bir şey öğretti. Görünmeyeni yok saymak. Peki gerçekten böyle miydi? Görünmeyen yok muydu ya da görünmeyen yok sayılabilir miydi? Gündelik hayatta bize fayda sağlaması amacıyla kullandığımız çoğu şeyin “güzel” tarafına odaklanıyoruz. Bu bizim pragmatist duygularla yaptığımız tercihlerden biri. Gerçekten bütünsel yaklaşımda, her şey o kadar güzel mi? Bugün size kişisel bakımın uzak, yani karanlık yüzünü anlatacağım.

Kişisel bakım davranışı, insanlık tarihinin başlangıcından itibaren güzel gözükme ve temizlenme içgüdüleriyle yapılan uygulamaları içeriyor. Güzel gözükme amacıyla bugün, kullandığımız çoğu ürünü alırken yarattığı kişisel faydaya odaklanarak alıyoruz. Bu fayda etki, görünüm, sosyal kredibilite ve zenginlik olarak karşımıza çıkıyor. En önemlisi de bu ürünü kullanıyor ve sonrasında atıyoruz. Peki gerçekten nereye atıyoruz?

Plastic Pollution Coalition’ın belirttiğine göre kozmetik ve kişisel bakım endüstrisi her yıl 120 milyar adetten fazla plastik atığı çıkarıyor. Çıkan bu atık, atık toplama veya geri dönüşüm tesislerine çoğu zaman gönderilemiyor. En büyük sebepler kontaminasyon ve plastiğin tipi. Kişisel bakım ve kozmetik ürünlerindeki tek sorun plastik ambalaj kirliliği değil. Tüm bu ürünlerin ambalajları dışında başka çok büyük bir sorunu daha var: içerik listesi. Yani, kozmetik ürününün karanlık yüzü. 

Çoğu zaman çok küçük yazı boyutlarıyla gördüğümüz bu taraf, içerik listeleri hakkında herhangi bir bilgimiz olmadığı için bizlere çok da önemli gözükmüyor ya da bu tarafı “görmezden gelmek” istiyoruz. Maalesef durum görmezden gelemeyeceğimiz kadar vahim.

Kişisel bakım ve kozmetik endüstrilerinde kullanılan hammaddelerin çoğunluğu hala eski nesil. Hammaddelerin çoğunluğu doğada çözünmüyor, hatta mikroplastik içeriyor. Kullandığımız ürünün cam ambalajda bulunması yeterli olmuyor çünkü elimizi, yüzümüzü ve vücudumuzu yıkadığımızda bu ürünler toprağa, denize ve havaya karışıyor. Deniz yaşamını kirleten, suyu kullanılamayacak duruma getiren, resifleri öldüren, toprağı işlenemez durumda bırakan biz yani tüketiciler oluyor. Bilmediğimiz konular öteleniyor ve hatta markanın bizi yeşil bir ambalajla süsleyerek kandırdığı yeşil badana ile göz ardı ediliyor. Bu arada biriken sorunlar ise doğada bıraktığımız kümülatif hasar oluyor.

Peki ne yapabiliriz? Tüketici olarak gerçekçi, sorunu ötelemeyen ve etik ürünlerin varlığı arayışında olmalıyız ve doğada çözünebilir içeriklerle formüle edilmiş etkili içerikli kişisel bakım ürünleri bulabilmeliyiz. Kimya mühendisliği bilgimizle bu etik ilkelere sahip doğada çözünebilir, vegan ve etkili kişisel bakım ürünleriyle buluşturmak amacıyla Soapy Co.’yu kurduk. 2 senelik bir çalışma ile ürettiğimiz tüm ürünlerin tamamen doğada çözünebilir içeriğe sahip olacak şekilde formüle edilebileceğini gösteriyoruz. Denizleri, toprağı ve havayı kirletmeden, yüksek etkili ve faydalı ürünlerin üretilebileceğini ve bunların gündelik kullanıma uygun olan rekabetçi ürünler olduğunu gösteriyoruz. Amacımız üreticiyi eğitmek, tüketiciyi kurban etmemek.

Bugün bir aktivite ile kullandığın ürünlerin ne kadarının sürdürülebilir olduğunu öğrenme zamanı. Banyona git ve kişisel bakım ürünlerini ambalajlarından içeriklerine kadar “görmezden gelmeden” incele. Yanlış bir şey mi gördün? Markalardan talep et. Sen talep ettikçe güzelleşecek deniz, temizlenecek hava ve büyüyecek ağaç.