Tuhaf ve kederli kesişimler: The Girl and the Spider & tick, tick...BOOM!

2020'de tüm dünya evlerine kapanmadan kısa süre önce gerçekleşmiş, pandemi öncesi dünyanın son film festivali Berlin Film Festivali, 2021'de koşullara uyum sağlayarak çevrim içi olarak düzenlenme kararı almıştı. Bir yıl önceki festivalin tadını Alexanderplatz ve Potsdamer Platz arasında mekik dokuyarak çıkaran beni yatak ve kanepe arasında gidip gelen bir festival haftası bekliyordu bu kez. Festivalin keşiflere en açık bölümlerinden Encounters'ta (Karşılaşmalar) gösterilen İsviçre yapımı Das Mädchen und die Spinne / The Girl and the Spider'ın önce adı, sonra görselleri dikkatimi çekmiş; filmi festival seçkisinden izlemek istediğim filmler arasına not etmiştim. İlk filmleri The Strange Little Cat'in adını duymuş olmama rağmen izlemediğimden Ramon ve Silvan Zürcher'le ilk karşılaşmamız tam bir keşifti benim için.

Ev arkadaşı başka bir eve taşınan Mara’nın bakış açısıyla izlediğimiz film; küçük yaramazlıklar ve kaçamakların tatlı zevklerini, işten kaytarmanın hafifliğini, taşınırken yaşanan talihsizliklerin gerginliğini harmanlıyor. İzleyene suçlu zevklerini hatırlatıyor ve hatta kendisi de bizzat bir suçlu zevke dönüşüyor. Neden beğendiğinizi asla açıklayamadığınız, önerdiğiniz kişiye tarif etmekte zorlandığınız, tuhaf ama pişman etmeyen filmlerden...

Emre Eminoğlu

tick, tick...BOOM!

Meşhur Rent müzikalinin ortaya çıkış öyküsünü anlatan Lin-Manuel Miranda imzalı tick, tick...BOOM! Jonathan Larson'ın 30'lu yaşlarına dokunuyor. Genç bir yetenek, önünde uzun bir yol var. Kariyerinde ivme atlamayı beklese de beklediği gün gelmiyor. En azından bir süre için. İnatçı bir karakter Jon, inançlarının da peşinden koşmaktan korkmayan biri. Neredeyse fütüristik bir hayali andırıyor. Broadway'de kendine ait bir yer edinmek uğruna her türlü savaşa girmeye hazır. Sıcak, duygusu yüksek, heyecanlı.

Andrew Garfield ve Vanessa Hudgens'ın beni şaşırttığını söylemem lazım. Vanessa, Disney yıllarını geride bırakalı uzun zaman oldu, o günden beri farklı roller de üstlendi. Nitekim müzikallere hayran olunası bir hâkimiyeti olduğu açık. Kendisini yeniden keşfetmek, keşfettikçe ekranda olduğu her sahneyi çalmasının da güzelliğine kapıldığım için filme odaklanmakta zaman zaman zorluk çektim. Andrew'un sesini de daha önce duyduğumuzu hatırlamıyorum. Kenarda bırakılmış, Hollywood’un görmezden geldiği bir yetenek Andrew. Jon'un kederini sahipleniş biçimi, beni kendi öyküme de götürdü.

Hayatımın ilk 19 yılını dans ederek geçirdikten sonra sakatlanıp sonsuz bir kedere kapıldığım için Jon'un hüznüne ortak hissettim. Lin-Manuel Miranda'nın elinin değdiği her şey gibi, Jon da eşsiz bir özlemin yansımasını sunuyor. tick, tick...BOOM! kederli ama umut verici bir hikâye. 

Janset Atacan