"Adalılar şarabı ve yemeği, içmeyi severler. Sakin ve yavaş hareket ederler. Yaratıcı hatta sanatçı ruhludurlar."

Kaçta buluşalım? "Ben erkenciyim, kahveler açılır açılmaz birine kurulabiliriz." diyor Gizem. Yaşasın ki biz de. Kahverengi mi, Shelter mı diye mesajlar gidip geldikten sonra Piu'da karar kılıyoruz. Gece Sapa'dan dönerken arabayı park ettiğimiz yolun köşesinde görmüş, 08.30'da makinelerin çalışacağı bilgisini almıştık.
Sabah duvarda dans eden hüzmesiyle uyanıyoruz. Korna? Yok. Cırcır böcekleri — çok. Güneşin doğmasına itibar ediyorlar. Ayazma'ya uzanan yol boyunca, arka arkaya dizilmiş arabaları görüp "Trafik mi var adaya?" diye aramızda konuşurken yanımızdan geçen bir adalının "Yok, onlar karşıya (Geyikli'ye) dönmek için sıra bekliyorlar," açıklamasından sonra yaşadığımız şaşkınlığı geçip Yel Değirmenleri'ne giden tabelalardan sağa dönünce vardık. Piu'da hava esintili, tam sevdiğimiz gibi. "Merhaba Gizem!"











