Altın Koza’nın ardından: Yeni sezonun öne çıkan yerli filmleri

DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Adana Büyükşehir Belediyesi tarafından düzenlenen Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali, tutuklu belediye başkanı Zeydan Karalar’ın yokluğuna ve ülkemiz muhalif belediyelerinin içinde bulunduğu zorlu koşullara rağmen düzenlenebildi. Festival ekibinin işi bu yüzden her zamankinden zordu; festivalin maddi ve manevi bir yorgunluk içinde olduğu belliydi. Yine de festival ekibin çabasıyla, mümkün olan en iyi şekilde ve her zamanki gibi tüm gösterim ve etkinlikleri ücretsiz şekilde yapıldı; takdiri hak ediyorlar.
22-28 Eylül tarihleri arasında düzenlenen festivalde Filistin sineması ve dünya sinemasına odaklanan bölümlerde, Cannes başta olmak üzere farklı uluslararası festivallerde dikkat çekmiş filmler izledik. Öte yandan gözler, 32. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali’nin Ulusal Yarışma bölümündeydi. 10 filmden 5’i Türkiye’de ilk kez festivalin uzun metraj film yarışmasında gösterildi. Kapanış gecesi, ödül töreninde nadiren rastlanan bir şey yaşandı ve Pelin Esmer’in O Da Bir Şey Mi filmi, ana jüri, SİYAD jürisi, FİLM-YÖN jürisi ve halk jürisi tarafından büyük ödüle layık görüldü, toplamda 8 ödüle uzandı.
Pelin Esmer, Adana İzleyici Ödülü’nü kabul ediyor. | Fotoğraf: Adana Altın Koza Film Festivali
Öykü Sofuoğlu, dünya prömiyeri Rotterdam Film Festivali’nde yapılan O Da Bir Şey Mi hakkındaki yorumlarını bu yazıda paylaşmıştı. Filmin başrol oyuncusu, Adana’nın Umut Veren Genç Kadın Oyuncusu seçilen Merve Asya Özgür ile röportajımı ise filmin gösterime gireceği 17 Ekim’de okuyabileceksiniz. Adana’da yarışan filmlerden bazıları da şunlardı:
Gündüz Apollon Gece Athena | Kaynak: Adana Altın Koza Film Festivali
'Gündüz Apollon Gece Athena'
Emine Yıldırım’ın ilk uzun metrajlı filmi, hayaletlerle konuşma yeteneğine sahip bir genç kadının, Anadolu’nun antik kentlerinde dolaşarak annesinin hayaletini aramasını konu alıyor aslında. Fakat Gündüz Apollon Gece Athena yan karakterleri aracılığıyla, yaşadığımız hayaletlerle dolu coğrafyanın kolektif acılarını ve travmalarını da görmezden gelmiyor; oldukça mizahi ve yaratıcı bir şekilde ele alıyor. Nisan ayında İstanbul Film Festivali’nin SİYAD jürisi olarak sevgili Erkan Aytuğ ve Ece Vitrinel ile 20 saniyede oy birliğiyle verdiğimiz kararın 20 dakikada yazdığımız gerekçesi, filmi neden sevdiğimi(zi) çok iyi açıklayacaktır:
“Toplumsal ve bireysel yaralarımızı duygusal yoğunluklarını eksiltmeden, özgün bir mizah ve yeni bir bakış açısıyla anlatmadaki başarısı nedeniyle.”
Yönetmen ve senarist Emine Yıldırım, oyuncular Ezgi Çelik ve Barış Gönenen ile filmin geçen yılki Tokyo Film Festivali’ndeki dünya prömiyeri sonrası yaptığım söyleşiyi ise buradan okuyabilirsiniz.
Ev | Kaynak: Adana Altın Koza Film Festivali
'Ev'
İzleyicisini Hatay’daki depremin ardından evsiz kalmış bir ailenin çadırına konuk eden Ev, ev-aile ve ev-insan ilişkisini olabildiğine doğal bir şekilde gözlemliyor. Hem çocuklar hem de yetişkinlerle empati kurabildiğimiz, psikolojilerini anlayabildiğimiz Karasu Ailesi’nin, bir yandan sanki hep çadırda yaşamışlar gibi bu yeni düzene alışmış, bir yandan bunun geçiciliğinin farkındalığıyla yeni evlerinin hayallerini kurmakta olduğunu görüyoruz.
Geçen yılki festivalde ilk gösterimi yapılan, depremin yarattığı fiziksel ve psikolojik yıkımın ağırlığı altında üniversite sınavına hazırlanmaya çalışan gençlerin yaşadıklarını Zamanın Kıyısında Sınav belgeseli, Ev’i izlerken ister istemez aklımdaydı. Hem bölgede yaşananları tek bir ailenin yaşadıkları üzerinden anlatabilme beceresi, hem kurgusundaki titiz işçilik hem de yakalanmış (kimi planlanmış kimi kendiliğinden gelişmiş) ufak anlar sayesinde sağlanan simgeselliği ile Ev, geçen yıl izlediğim diğer belgeseli gölgede bıraktı. Orhan Eskiköy’ün sinemaya dönüşünü müjdelemesi de ayrıca mutluluk verici.
Buradayım, İyiyim | Kaynak: Adana Altın Koza Film Festivali
'Buradayım, İyiyim'
İlk uzun metrajlı filmi Nefesim Kesilene Kadar’dan 10 yıl sonra gelen yeni filmiyle Emine Emel Balcı, doğum sonrası depresyondan muzdarip bir genç anneyi merkezine alıyor. Bige Önal’ın etkileyici performansı filme dair beklentileri karşılıyor ve sinemamızda pek rastlamadığımız şekilde anneliği sorgulayan, toplumsal normlara direnen bir kadın portresi çiziyor. Öte yandan filmin esas hikayesinden kopuk yan hikayesinin izleyicinin odağını kaydırdığını, üstelik filmin son 10 dakikasında ana karakterin geldiği noktanın filmin en başından beri söylemeye çalıştığını düşündüğümüz her şeyi tepetaklak ettiğini söylemek gerek.
Perde | Kaynak: Adana Altın Koza Film Festivali
'Perde'
Apartmanının bahçesinde kedileri beslerken yanlışlıkla komşusunu dikizleyen bir adam, yanlışlıkla suçlanan ve dayak yiyen bir kapıcı ve gerçek suçlunun aralarında oturduğundan habersizce konunun masaya yatırıldığı bir akşam yemeği... Perde’yi izlerken kendi ailemin de içinde bulunduğu sınıfın iki yüzlülüğünü ve performatif akşam yemeklerini sıkça hatırladım. Tekil olarak hiçbirini yeterli bulmasam da oyuncuların toplu performansları filmi çok iyi taşıyor. (Kadronun yıldızı bana göre Duygu Karaca.) Tematik ve hikaye anlatıcılığı olarak Ümit Ünal sinemasını ve özellikle Oda Filmleri Üçlemesi’ni çağrıştıran filmin, Ünal başkanlığında toplanan bir jüriden karşılık bulmuş olması şaşırtıcı değil.
'Cinema Jazireh'
Dünya prömiyeri Karlovy Vary’de yapılan, Gözde Kural imzalı Cinema Jazireh Adana’da yeni izleyeceğim filmler arasında beni en çok heyecanlandırandı. Film, Afganistan’daki baskıcı ve kadın düşmanı rejim altında, kayıp oğlunu aramak için erkek kılığına giren bir annenin ve erkek çocukların erkeklere pazarlandığı gizli bir evi çekip çeviren kuir bir erkek karakterin kesişen hikayelerini konu alıyor. Etkileyici açılış sahnesinin ardından, gösterişli fakat abartılı kamera kullanımı, büyük ihtimalle kurgunun kurbanı olup düzgün bir şekilde kesişemeyen iki hikayesi, oryantalist gözlüğü ve üzerine düşündükçe daha da sorunlu hâle gelen kuir ve çocuk karakterleriyle film dik bir uçuruma yuvarlanıyor. Kayseri’de çekilen bir filmin Afganistan’da geçtiğine inandıran sanat yönetimi ve Mazlum Sümer’in olağanüstü oyunculuğunu bir kenara koyarsak, varoluşu başta olmak üzere birçok sebeple hayal kırıklığı yaratan bir film ne yazık ki.

Orhan Eskiköy, Yılmaz Güney Ödülü’nü kabul ediyor. | Fotoğraf: Adana Altın Koza Film Festivali
32. Adana Altın Koza Film Festivali Ulusal Uzun Metraj Film Yarışması’nda ödüller
En İyi Film: O Da Bir Şey Mi (yön. Pelin Esmer)
Yılmaz Güney Ödülü: Ev (yön. Orhan Eskiköy)
Jüri Özel Ödülü: Gündüz Apollon Gece Athena (yön. Emine Yıldırım)
En İyi Yönetmen: Pelin Esmer (O Da Bir Şey Mi)
En İyi Senaryo: Özkan Çelik, Cem Zeynel Kılıç (Perde)
En İyi Kadın Oyuncu: Bige Önal (Buradayım, İyiyim) ve Tülin Özen (Perde)
En İyi Erkek Oyuncu: Nazmi Kırık (Uçan Köfteci)
Yardımcı Rolde En İyi Kadın Oyuncu: Aslı Işık (Uçan Köfteci) ve Duygu Karaca (Perde)
Yardımcı Rolde En İyi Erkek Oyuncu: Bedir Bedir (Perde)
En İyi Müzik: Barış Diri (Gündüz Apollon Gece Athena)
En İyi Görüntü Yönetmeni: Barbu Balasoiu (O Da Bir Şey Mi)
En İyi Sanat Yönetmeni: Elif Taşçıoğlu (O Da Bir Şey Mi)
En İyi Kurgu: Erhan Örs (Ev)
Umut Veren Genç Kadın Oyuncu: Merve Asya Özgür (O Da Bir Şey Mi)
Umut Veren Genç Erkek Oyuncu: Mazlum Sümer (Cinema Jazireh)
SİYAD En İyi Film Ödülü: O Da Bir Şey Mi (yön. Pelin Esmer)
FİLM-YÖN En İyi Yönetmen Ödülü: Pelin Esmer (O Da Bir Şey Mi)
Adana İzleyici Ödülü: O Da Bir Şey Mi (yön. Pelin Esmer)
















