Daha iyi yenildikçe kazanmayı öğrenenler

Bir sporcu için sakatlığın fiziksel ve zihinsel yüküyle baş etmek çok zor ama yarışmanın doğası beraberinde farklı hayal kırıklıklarını, dolayısıyla meydan okumaları da getiriyor. Yenilgi, bunlar içinde her sporcunun tecrübe ettiği en kaçınılmaz hayal kırıklığı. 4 yılda bir düzenlenen Olimpiyat Oyunları’nda alınan yenilgiler ise telafisi uzun bir süre gerektirdiği için daha da acı. Yine de bunun sağladığı motivasyon, tarih boyunca büyük sporcuların en temel yakıt kaynaklarından olagelmiştir. 

Azim hikayelerinin bu haftaki bölümünde nihai zaferleri, yenilgilerin yarattığı hayal kırıklıklarının üzerinde yükselen, “daha iyi yenildikçe” kazanmayı öğrenen unutulmaz şampiyonları hatırlıyoruz.

Hişam el Garuj: Uzun bekleyişin sonunda gelen zafer

1995’te Göteborg’daki Dünya Şampiyonası’nda 1500 metrede elde ettiği gümüş madalyayla dünyaya adını duyuran Faslı Hişam el Garuj, Atlanta 1996 Olimpiyat Oyunları’na Cezayirli şampiyon Nureddin Murseli’den unvanı devralma hedefiyle gitti. Bu, El Garuj’un ilk Olimpiyat Oyunları’ydı ve tecrübe faktörü devreye girdi. Bitime 400 metre kala düşen ve yarışı 12. tamamlayabilen Faslı sporcu, bir kez daha Cezayirli rakibinin şampiyonluğunu izlemek zorunda kaldı.

Pes etmeyen El Garuj, sadece 1 ay sonra Milano’da düzenlenen yarışta Murseli’yi 4 yıldır 1500 metrede geçen ilk isim oldu ve Sidney 2000’e kadar koşulan yarışlarda birinciliği kimse bırakmadı. Sidney’de bu kez mutlak favoriydi ama şimdi de karşısına Roma 1998’de dünya rekoru kırarken tavşan atleti olan Kenyalı Noah Ngeny çıkmıştı. 26 yaşındaki El Garuj, yaş itibarıyla altın madalya penceresinin en açık olduğu dönemde bir kez daha gümüşle yetinmiş ve bu, büyük hayal kırıklığı yaratmıştı.

Yine de pes etmedi El Garuj, üstelik el artırdı. Atina 2004’e, efsane Paavo Nurmi gibi hem 1500 hem de 5000 metre yarışlarıyla katıldı ve ikisinde de altın madalyaya ulaşarak tarih yazdı. Kendi kategorisinin en iyi atleti olduğunu 10 yıla yakın süre boyunca kazandığı şampiyonluklar ve kırdığı rekorlarla kanıtlayan Hişam el Garuj, Atina’daki zaferleriyle kariyerini müthiş bir şekilde sonlandırdı.

Jasmine Camacho-Quinn: Engelleri aşa aşa

Rio 2016 Olimpiyat Oyunları’na, Porto Riko’ya nadir Olimpiyat madalyalarından birini kazandırma hedefiyle gelen Camacho-Quinn, yarı finallerde önde olduğu sırada 9. engele takılarak diskalifiye olmuş ve büyük bir hüsran yaşamıştı. Covid-19 pandemisi nedeniyle 1 yıl sarkan Tokyo 2020’ye varabilmek dahi başlı başına bir mücadeleydi. 5 yıl boyunca Rio 2016’nın kabuslarıyla, inişli çıkışlı günler geçiren Porto Rikolu atlet, nihayet Tokyo’da zafere ulaştığında, yarı finaldeki 12.26’lık derecesiyle Olimpiyat Oyunları rekorunu da kırmıştı. 

ABD’de doğan, büyüyen ve spor eğitimi alan Camacho-Quinn, Porto Rikolu annesini onurlandırmak için çıktığı yolda tarihte altın madalya kazanan ilk siyah Porto Rikolu oldu.

Annemiek Van Vleuten: İkinci şans

Hollandalı bisikletçi, Rio 2016’da geçirdiği korkutucu kazayla hafızalara kazınmıştı. Lider götürdüğü yarışta virajı dönerken düşen ve ciddi şekilde yaralanan Van Vleuten, bu travmatik kazayla madalya hayallerine de veda etti. Azmini kaybetmeden çalışmaya devam eden Van Vleuten, Tokyo’da bireysel zamana karşı yarışta altın madalyasına kavuştu ve Rio kazasını unutturdu.

Ruth Beitia: Hem zamana hem yenilgilere karşı

Olimpiyat Oyunları’na Atina 2004’te finale kalamadığı, 16. olduğu yarışla adım atan İspanyol yüksek atlamacı Ruth Beitia, sonraki denemelerinde Pekin 2008 ve Londra 2012’de podyumu göremedi ve zihinsel olarak çöktü. 

4. olduğu* Londra Olimpiyat Oyunları sonrası, 33 yaşında emekliye ayrılan Beitia, kısa süre sonra bu kararından döndü. 2013’te Moskova’daki Dünya Şampiyonası’nda kazandığı gümüş madalyaya, 2014 Zürih’teki Avrupa Şampiyonası’nda altın madalya ekledi. Rio 2016’da ise 37 yaşında altın madalya kazanarak tarihe geçti. Onun hikayesi hem zamana hem de hayal kırıklıklarına karşı zaferin sembolü olarak ilham verici hikayeler arasına eklendi.

İmkansızı başarırken

Paris 2024 Olimpiyat Oyunları’nın sponsorlarından Toyota da 7’den 70’e herkesin özgürce hareket ettiği bir dünya için başlattığı “Start your impossible” kampanyası aracılığıyla dünyanın dört bir yanındaki toplulukların kendi imkansızını başlatması için kıvılcımı ateşlemeyi amaçlıyor. Toyota, Paris 2024’te diğer mobilite çözümlerinin yanı sıra C + walkS, C + walkT, tekerlekli sandalye e-çekicileri, 250 APM ve 150 tekerlekli sandalye erişimine uygun Toyota Proace gibi 700 mobilite ürünü sunuyor. 

^{*Beitia, bu yarışın üçüncüsü Rus Svetlana İşkolina’nın doping cezası alması üzerine 2021’de bronz madalyayla ödüllendirildi.}