HİNDİSTAN'DA NELER OLUYOR?

Dünya hangi aşının daha iyi olduğunu tartışıp duruyor. Vaka sayıları ülkeden ülkeye değişiklikler göstermeye devam ediyor. Kültürlere göre değişen kutlamalar vaka sayılarını arttırıyor. Batı’da iyileşme oranı hızlanırken neden özellikle Güney Asya’da düşüyor? Dünyanın en büyük tekstil ülkelerinden biri olan Hindistan için moda dünyası nasıl bir yol izliyor? Bunun kültürlerle bir alakası var mı?

Geçen haftalarda moda ve kültürler arası döngüsel ekonomiyle ilgili konuşmacı olarak katıldığım bir panelde katılımcılardan aldığımız bir soru sorguladıklarım arasında yerini aldı. Katılımcılar ve konuşmacılar arasında Hindistan’dan olmayan bir tek ben vardım. Soru şöyleydi: “Doğu kültüründe hiçbir zaman moda diye bir şey olmadı, Batı'nın icadıydı. İlk başta ayak uydurmak için heyecanlandık fakat bugün kölesi olduk. Neden böyle bir savaş veriyoruz? Üstelik Batı bugün fırsat bularak sürdürülebilir modayı trend hâline getirmişken.”  Bu yüzden bu konuyu tekrar gündeme getirmek istiyorum.

PANDEMİNİN ŞİDDETİ

Bizler aşı olmak için seyahat edebilirken Güney Asya ülkeleri ciddi bir savaş veriyor. Hâl böyle olunca tekrar soruyorum: Pandeminin şiddetinin farkında mıyız?

Pandeminin şu anda Hindistan'da ortaya çıkardığı insani krizin nasıl bu kadar hızlı kötüye gittiğine dair farklı sebepler var. Kriz, moda sektöründe de dalgalanmalara başlamış durumda. Yerel markalar, kâr amacı gütmeyen dernekler sürekli yardım çağrısında bulunuyor. Uluslararası kanallarda Hint diasporasının ülkeleri için seferber olduğu haberleri hızla yayılıyor. 

HİNDİSTAN NEDEN BU HÂLE GELDİ? 

Kumbh Festivali'nde milyonlarca insanın kutsal olduğuna ve suya dalmanın onları günahlarından arındıracağına inandıkları için Ganj nehrinin kıyılarına inmesi, genellikle yüzlerce konuk için günlerce süren etkinliklere ev sahipliği yapan düğünlerin devam etmesi ve eyalet seçimlerinin iptal edilmemesi gibi sebepler, sosyal mesafe ve hijyen kurallarının çiğnenmesine alan açtı. İnançlarını yerine getirmek istemeleri tüm bu kalabalığın evlerine yeni varyant virüslerle dönmeleriyle sonuçlandı. 

SEKTÖRDE SESİNİ ÇIKARANLAR

Batı ülkeleri hangi aşıya güveneceğini tartışırken, hatta aşı turizmine açıkça başlamışken Hindistan'daki rakamlar pandeminin küresel etkisinin ve eşitsizliğinin hatırlatıcısı oldu. “Eşitsizliğe” çare bulmak isteyen Hindistan merkezli markalar harekete geçmek için yardım çağrılarına başladı. Çünkü ikinci dalga gelmeden önce, Hindistan'ın tekstil ve konfeksiyon endüstrisi zaten çoktan harap olmuştu. 

Roopa Pemmaraju, Hindistan merkezli bir marka olmasına rağmen el işçiliğinin kalitesi ve düşük maliyeti nedeniyle üretim yeri olarak Hindistan'ı tercih ettiklerini açıkladı. Bugüne kadar onları destekleyen işçileri desteklemenin zamanı geldiğini, aynı zamanda gelirlerinin bir kısmını bağışlayacağını internet sitelerinde duyurdu.

Maria Stanley markası, GoFundMe üzerinden bağış toplamaya başlayarak çalıştığı fabrikalar için harekete geçti. Hatta koleksiyonlarını bu dönem stok malzemelerini ileri dönüştürerek çıkaracağını açıkladı.

Mücevher tasarımcısı Misho Designs'dan Suhani Parekh gelirinin %100'ünü bu ay için koronavirüs yardım kuruluşlarına ayırdı. Önümüzdeki aydan itibaren de bu yardımı tüm satışların %10'unu bağışlayacak şekilde genişletmeyi düşündüğünü açıkladı.

SONUÇ NE?

Doğu ile Batı her zaman farklı oldu. Batı’da her zaman daha özgür ve bireysel Doğu’da ise daha kitlesel, daha paylaşarak, daha iç içe bir yaşam sürüldü. Belki de bu yüzden iki kültür hep birbirine özendi, birbirinden ilham aldı hatta rekabet etti. Maalesef bu sefer farklılıklar iyi yönetilemedi. Çünkü gelenek ve görenekler virüsün önüne geçti. Özellikle Hindistan merkezli markaların pandeminin şiddetini fark ederek başlattıkları harekete geçme çağrısının, yıllardır Hindistan'ı dev bir fabrika olarak kullanan hızlı moda markalarına da bir an önce sıçramasını diliyorum.