Sinepark Kısa Film Festivali

Galatasaray Üniversitesi (GSÜ) İletişim Kulübü öğrencileri tarafından 2007 yılından beri düzenlenen Sinepark Kısa Film Festivali, farklı atraksiyonlarıyla, orada geçirdiğimiz sınırlı sürede bize farklı duyguları yaşatmayı başaran bir "lunapark"tan farksız. 

Festivalin her biri ayrı bir türe adanmış kategorilerinden Korku Tüneli, korku, gerilim, heyecan, aksiyon, macera, polisiye, fantastik ve bilim kurgu; Komikaze, komedi ve müzikal; Alabora, dram ve melodram; Çarpışan Aramalar, belgesel; Labirent, deneysel; Animasyon Treni de animasyon filmlere yer verirken Atlı Karınca bölümünde lise öğrencilerinin çeltiği kısa filmler gösteriliyor ve her bir kategorideki finalistler ödüller için yarışıyor. 

12. Sinepark Kısa Film Festivali, 8-15 Mayıs 2022 tarihlerinde gerçekleşiyor. Sen de hafta boyunca Ortaköy'deki GSÜ kampüsünde ücretsiz olarak gerçekleşecek film gösterimleri, söyleşi ve atölye çalışmalarına katılmak için yerini ayırmayı unutma.

Galatasaray Üniversitesi'nin tarihî binasında, festivalin dünü ve bugünü hakkında sohbet ederken

Uzun bir serüven

Türkiye’nin tek konsept kısa film festivali Sinepark Kısa Film Festivali'nin bir diğer önemli özelliği öğrenciler tarafından düzenlenmesi. Bu yılki festival ekibi, İrem Kemerli, Orkun Karahasan, Ceren Zencir, Ece Ceren Yalçın, Baturay Tunçat ve Serpil Fazlıoğlu'ndan oluşuyor. Ekip adına İrem ve Baturay'la festival düzenleme deneyimi hakkında konuştuk.

Sinepark Kısa Film Festivali'nin düzenlenmesinde okulun desteği ne bağlamda ve ölçüde oluyor?

Her sene başvuran kısa filmleri ilk olarak okulumuzun İletişim Fakültesi'nden akademisyenler izliyor ve finalist filmlerin hangileri olacağına onlar karar veriyor. İhtiyacımız olduğunda jüri ve söyleşiler için de isim önerileri alıyoruz. Festivali gerçekleştirebilmek için gereken temel harcamalar için dışarıdan maddi desteğe ihtiyacımız oluyor ve bunun için de sponsor arayışımız başlıyor.

Pandemi dönemi festivali nasıl etkilemişti ve ne gibi değişiklikler yapmak zorunda kalmıştınız? 

Pandeminin başında 10. Sinepark Kısa Film Festivali'nin ön değerlendirme aşaması tamamlanmış, finalistleri değerlendirme aşamasına geçilmişti. Gelen yasaklar ve kapanmalarla biz de festivali ertelemek zorunda kaldık. Ağustos ayında YouTube üzerinden yaptığımız canlı yayınla ödülleri sahiplerine ulaştırdık. BluTv'yle yaptığımız anlaşmayla kazanan filmlerin BluTv’de yayınlanmasına önayak olduk. 

11. Sinepark Kısa Film Festivali’nde kısa film başvuruları almadık ve festivali çevrim içi söyleşi ve atölyelerle gerçekleştirdik. Bu sene organizasyon sürecinde tam olarak eskiye dönüş yapabildik. Fakat pandeminin etkisi hâlâ sürüyor, normale göre daha az film başvurdu. 

Emre, festival ekibinden İrem ve Baturay'la

Baturay, hem geçmişte filmiyle yarışmada yer almış ve ödüllendirilmiş bir yönetmen olarak hem de şu an festivali düzenleyen ekipten bir öğrenci olarak Sinepark deneyimini paylaşabilir misin? 

Sinepark Kısa Film Festivali, beni başlarda film çekmek adına teşvik ederken daha sonraları da üniversite eğitimi için Galatasaray Üniversitesi'ni tercih etmeme sebep olan, uzun bir serüven. Şimdilerde de sektörün içine girme şansı sunuyor. Ayrıca kısa film üreten insanlarla bu festival çatısı altında buluşmak, onları yapıtları aracılığıyla tanımak ve anlamak benim için çok değerli. 

2018'de lisedeki ekip arkadaşlarımla birlikte yaptığımız bir kısa film Atlıkarınca bölümünün finalistlerinden biri seçilmişti ve ekibimle birlikte kampüse gelme şansımız olmuştu. Sanırım bu ekibe ve okula katılmayı o sırada kafama koydum. Bir sonraki yıl başka bir filmimiz festivalde En İyi Film seçildi; pandemiye rağmen filmimin Sinepark sayesinde BluTV’de, özel bir seçkide yer alması benim için çok daha özel bir ödül haline geldi. Şu an Sinepark ekibine dâhil olduktan sonra işin organizasyon tarafını da görmek bana farklı bakış açıları kazandırdı.

Akademik uğraşlar

Sinepark Kısa Film Festivali'nin GSÜ İletişim Fakültesi öğretim üyeleri ve araştırma görevlileri Ece Vitrinel, Gülsenem Gün, Ayşe Toy Par, Uğurhan Topcuoğlu ve Berkay Şatır'dan oluşan danışma kurulu, özellikle finalist filmlerin seçim aşamasında öğrencilere destek oluyor. Kurul adına Ece, sorularımı yanıtladı.

Emre, Boğaz manzarasına karşı, Sinepark Kısa Film Festivali danışma kurulundan Gülsenem, Ece ve Uğurhan'la sohbet ediyor

Sinepark Kısa Film Festivali öğrenciler tarafından düzenlenen bir festival. Danışma kurulu olarak festivale nasıl katkıda bulunuyor, nasıl yönlendirmeler yapıyorsunuz?

2007 yılında o zaman dördüncü sınıftaki iki öğrencimiz Sinepark adını verdikleri tür odaklı bir kısa film festivali fikriyle geldiklerinde ben de henüz bir yıllık bir araştırma görevlisiydim. Gülsenem (Gün) ve Ayşe (Toy Par)'yle birlikte Sinepark'ı çok hızlı benimsedik ve festivalin fikir sahibi öğrencilerimizin mezuniyeti sonrasında festivali severek üstlendik. 

Akademik uğraşlarımızın çok ağırlaşıp organizasyon konusunda nefesimizin kesildiği bir noktada İletişim Kulübü'nde çalışan öğrencilerimiz devreye girdiler. Biz de artık havalı "danışman" etiketimiz altında zorlu ön eleme sürecini yürütüyor, esas jürinin belirlenmesi aşamasında öğrencilerimize tavsiyelerde bulunuyor ve gerektiğinde çeşitli bağlantıları kurmaya çalışıyoruz. 

Dördüncü sınıfta oldukları dönemde lise filmlerinin yarıştığı Atlıkarınca kategorisinde jürilik yapan ve şimdiki araştırma görevlilerimiz Uğurhan (Topcuoğlu) ve Berkay (Şatır)'la bu yıl ön eleme jürisinde beraber çalışmamız, sıfırdan ve bunca yıldır bir festivalin içinde olmanın bize herhâlde en büyük ödülü oldu.

Bu seneki başvurular arasında özellikle dikkat çeken, ağırlığı hissedilen bir tema ya da söylem var mı? Altını doldurmakta zorlandığınız kategoriler oluyor mu?

Gülsenem'in bu yıl ilk defa daha umutlu, belli ölçüde de naif filmlerin sayısında bir artış olduğunu dair bir gözlemi var. Bunu da iki yıllık pandemi yorgunluğundan çıkış arzusuyla ilişkilendirebiliriz herhâlde. Her yıl olduğu gibi bu yıl da en az başvuru aldığımız kategori komedi ve müzikal filmlerin yarıştığı Komikaze oldu. 

Türkiye, vizyona giren uzun metraj filmler açısından değerlendirdiğimizde dünyadaki en büyük komedi üreticilerinden biri; Mısır, Malezya, Tayland gibi ülkelerden sonra dördüncü ya da beşinci sırada geliyor. Ne var ki bu komedi sevdamız kısa film üretimine yansımıyor. Popüler sinemamız uzun metraj komediler üzerine kuruluyken kısa film yapanlar kendilerini çoğu zaman bu popüler sinema içerisinde değil, "sanat sineması" adı verilen tanımı muğlak, kendi içinde uzlaşımları olsa da ana akımdan uzak durmaya çalışan alanda konumlandırıyorlar. 

Sinemamızda yaygın akım harici komedi görmekte zorlandığımız gibi festivallerde de tür sineması vurgusuyla dramların hükümranlığını sallamaya çalışan Sinepark'ta da komedi bulmakta zorlanıyoruz.  

Sinepark Kısa Film Festivali, 2007 yılından beri Galatasaray Üniversitesi kampüsünde gerçekleşiyor

Tür sinemasındaki eksiklik sadece kısa film alanında hissedilmiyor. Türkiye sinemasında, uzun metrajlı filmlerde tür sineması açısından son yıllardaki gelişmeleri nasıl değerlendiriyorsun?

Türkiye'de uzun zamandır kendi tema ve şablonlarını oturtmuş nevi şahsına münhasır bir yerli korku sineması ve izleyicisi var. Cem Yılmaz, tek başına yine kendine has bir bilim kurgu tarzı tutturdu ama onun işlerini de az önce bahsettiğimiz yaygın akım komedilerimizden ayrı tutmamız her zaman kolay olmuyor. Bunlar dışında tür sineması deyince aklıma çok az iş geliyor — o yüzden Tunç Şahin'in İnsanlar İkiye Ayrılır'ını, Burak Çevik'in Aidiyet'ini, Ceylan Özgün Özçelik'in Kaygı'sını ve Tolga Karaçelik'in tür geçişlerini aynı film içerisinde başardığını düşündüğüm tüm işlerini ayrıca önemsiyor ve özellikle saymak istiyorum. 

Günümüzde tür sinemasını tanımlamanın da giderek zorlaştığını söylemek sanıyorum yerinde olur. Zaten Sinepark'ın temel çıkış noktasını da filmleri belli kutulara ve kategorilere koymak değil; kategorilerin varlığını, sınırların bulanıklığını ve geçişkenliğini tartışmaya açabilmek, yerli sinema bağlamında tür denemelerine, arayışlara ve elbette melez formlara daha çok yer verebilmek oluşturuyor.