Warriors yeniden en büyük sahnede

"Hanedanın sona erdiğini söylemek biraz cahilce çünkü yüzde 110 geri döneceğim. Sanırım daha iyi ve daha atletik döneceğim. Dub'ları yok saymak pek akıllıca olmaz."

Bu sözler 2019 finalleri sırasında sol diz çapraz bağları koptuğu için sonraki sezonun tümünü teknesinde geçiren, akabinde parkeye dönmek için hazırlanırken aşil tendonu sakatlığı yaşayan süperstar Klay Thompson’a ait. Curry’nin el sakatlığı yüzünden sezon genelinde forma giyemediği ve pandemi sebebiyle bazıları için erken tamamlanan 2019/20 sezonunda 65 maçın 50’sinde mağlup olan Warriors’ın iki sezon sonra adını tekrar NBA Finalleri’ne yazdırması, Thompson’a ve bu hanedanlığı tanıyan herkesi haklı kılıyor.

Fotoğraf: nba.com

Warriors'un takım kültürü

Batı Konferansı’nın yıllar sonra ilk kez Doğu Konferansı’ndan zayıf olduğu konusunda çok itiraz yok, dolayısıyla Warriors’ın 2022’deki final yolculuğu öncekilere nazaran daha kolay görülebilir. — Bu sezon 2018 Rockets, 2016 OKC, 2015 Grizzlies gibi oyunun iki yönünde de keskinleşen rakipleri pek olmadı. Fakat mevcut Warriors’ın da hem kadro derinliği hem de oyun akıcılığı anlamında o dönemlerin epey gerisinde olması bu başarıyı küçümsememizin önüne geçen bir madde; Shaun Livingston gibi kriz anında güvenilir bir el, Kevin Durant gibi savunulamaz bir oyuncunun eksikliğinin yanı sıra ana rotasyonun önemli parçalarının birçoğu 30 yaşının üstünde, sakatlık geçmişi olan süperstar’lardan oluşuyor. Warriors’ın son 10 senede oluşturduğu takım kültürü ise tam burada devreye giriyor.

Fotoğraf: ESPN

Stephen Curry ve Klay Thompson'ı, ilk sıralardan uzakta draft ederek tarihin en dominant ikililerinden birini yaratan Warriors, Draymond Green'i de draftın ikinci turun başlarında bulup çıkarmıştı. Dolayısıyla Oakland ekibi, oyuncusuna seçildiği sıradan bağımsız, kısa sürede potansiyeline ulaşma imkanı sunan bir sisteme sahip ve formayı giyen herkes bunun bilincinde. Bu ekole yeni ekleme, 2019 Draft’ının en kötü pick’i olarak işaret edilirken bu sezon ilk 5’e dahil olan Jordan Poole oldu ve sezonun kaderi burada değişti. Splash Brothers’ın 3. üyesine dönüşen Poole, otoritelerin uzun süre MIP adayı olarak gösterdiği bir parçaydı ve bir dönemki formuyla Denver Nuggets serisinde sakatlıktan çıkan Curry’nin bench’ten gelmesini zorunlu kıldı — bu tabii ki takım lideri için problem değildi.

Curry’nin normal sezondaki MVP performansının dalgalanmasıyla bir ekstra güce daha ihtiyaç doğdu; burada da tanıdık bir isim imdada yetişti. İki büyük sakatlığın bir getirisi olarak alıştırdığı seviyede dönmesi zor gözüken Klay’in sezona yavaş girişinin ardından Draymond Green’in sırt sakatlığı süresinde vites arttırması, Steve Kerr için büyük bir şanstı. 13 Mart’taki Bucks maçından normal sezonun son mücadelesi olan Pelicans deplasmanına kadar 27 sayı ortalaması tutturan Thompson, play-off başlangıcında da en güvenilir ellerden biriydi; tıpkı alıştırdığı gibi!

Klay geri döndüğünde... 

53-29’luk dereceyle 3. sıradan play-off’a giren Warriors, back-to-back MVP Nikola Jokic’in sürüklediği 6. basamaktaki Nuggets’ın takım savunmasındaki zafiyetinden ustaca yararlandı. Jokic’in pas repertuarını kısıtlamaya yönelik bir savunma anlayışıyla seri 5 maçta kapandı ve Warriors, Grizzlies-Timberwolves eşleşmesinden çıkacak rakibini beklemeye başladı: 7. maça uzayan serinin galibi normal sezonu kusursuz geçiren Ja Morant ve arkadaşlarıydı. Saha dezavantajıyla başlanan seride ilk maçı çalarak psikolojik üstünlüğü ele geçiren Warriors, 3. maçın son çeyreğinde Morant’in sakatlanmasıyla tamamen avantajlı bir konuma geldi ve 6. maç Klay kozunu oynayarak 4-2’lik skorla Batı Finalleri’ne dahil oldu.

Fotoğraf: The Japan Times

Curry gibi play-offlar’a sakat giren Doncic’in sürüklediği, Jazz’i devirerek 2011’den bu yana ilk kez bir sonraki tura yükselmeyi başaran Mavs, 7 maça uzanan Suns serisinin ardından Warriors’ın rakibiydi ve bu da Grizzlies gibi onlara da fiziksel açıdan bir dezavantaj yarattı. Moody, Looney, Wiggins gibi rol oyuncularından maksimum verim alan Warriors için kağıt üzerinde gözükenden daha kolay bir seri oldu ve skor yine 4-1’di.

İki sezon sonra NBA Finalleri’ne dönen Warriors’ın lig üzerindeki hakimiyetinin başlangıcı kişiden kişiye değişebiliyor; Curry’nin draftı, Ellis’in 2012’de takaslanmasıyla Klay’in dakikalarının artması, Bob Myers’ın aynı dönem GM koltuğuna oturması, Steve Kerr’ün 2015 finalleri 4. maçında 28 yaşındaki asistanı Nick U’Ren’in tavsiyesiyle ilk 5’te Igoudala-Bogut değişikliği yapması gayet güçlü cevaplar. Ancak kişiden kişiye değişmeyen bir gerçek, Warriors’ın bu dönemin en dominant gücü olduğu ve bir "hanedanlık" kurduğu ve bu daha da devam edecek gibi gözüküyor.

_{* Bu yazı yazıldığında Golden State henüz finale kalmamıştı, fakat yine de öngörülerle dolu bir değerlendirme.}